บทที่ 10 - หัวใจจะวาย

บทที่ 10 - หัวใจจะวาย

เสียงเตือนแหลมๆ เรียกความสนใจของทุกคนให้หันขวับ

สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่สวี่หงโต้ว แล้วก็ต้องอ้าปากค้างเมื่อเห็นตัวเลขบนหน้าปัดพุ่งปรี๊ดไปแตะ 160 ครั้งต่อนาที!

นี่มันอาการของคนตกหลุมรักจนหัวใจแทบจะกระดอนออกมานอกอกชัดๆ!

แม้แต่หลินฉิงชิวผู้เงียบขรึมยังอดตกใจไม่ได้

เมื่อกี้เธอเห็นเต็มสองตา เฉินซูแค่ปรายตามองสวี่หงโต้วแวบเดียวเท่านั้น หัวใจแม่นางฟ้าก็เต้นระรัวราวกับกลองศึก

บวกกับที่สวี่หงโต้วออกตัวปกป้องเฉินซูก่อนหน้านี้

หรือว่า... สวี่หงโต้วจะชอบเฉินซูเข้าจริงๆ?

หลินฉิงชิวรีบสะบัดความคิดนี้ออกจากหัว เป็นไปไม่ได้หรอก วงการมายามันฟ่อนเฟะจะตาย คนระดับสวี่หงโต้วภูมิคุ้มกันแข็งแกร่งจะตายไป ไม่มีทางมาตกม้าตายเพราะหนุ่มบ้านๆ แบบนี้ง่ายๆ หรอก

หน้าจอคอมเมนต์เต็มไปด้วยเครื่องหมายปรัศนี (?) คนดูงงเป็นไก่ตาแตก

"นาฬิกาพังป่าววะ? ยังไม่ได้เริ่มอ่านจดหมายเลยดังลั่นทุ่งขนาดนี้ ของเกรดเสินเจิ้นชัวร์"

"รายการจนกรอบขนาดนั้นเลยเหรอ ซื้อของดีๆ ไม่เป็นรึไง"

"เดี๋ยวนะ! มันมีพิรุธ! พวกนายไม่เห็นเหรอ เมื่อกี้เฉินซูมองตาหงโต้ว แล้วหงโต้วก็มองตอบ เปรี๊ยะเดียวเท่านั้นแหละ กราฟพุ่ง 160 เลยนะเว้ย! รู้ไหมตัวเลขนี้หมายความว่าไง?"

มีคนถามต่อ "หมายความว่าไงวะ?"

ผู้รู้รีบตอบ "หมายความว่าใจสั่นระริกไงเล่า! คนปกติถ้าหัวใจเต้นผิดจังหวะมันก็แค่แวบเดียว แต่นี่หงโต้วค้างที่ 160 นานมาก! นี่มันอาการคนคลั่งรักชัดๆ!"

"คลั่งรัก?"

คนดูยิ่งงงหนัก เพิ่งเจอกันวันเดียวเนี่ยนะ?

แต่แฟนคลับสวี่หงโต้วรีบออกมาแก้ต่างเสียงแข็ง

"เพ้อเจ้อ! หงโต้วของฉันไม่มีทางชอบไอ้หนุ่มกะล่อนแบบนั้นหรอก!"

"ใช่! คนหล่อกว่านี้หงโต้วเจอมาเป็นกองร้อย เฉินซูเนี่ยนะ? ฝันไปเถอะ!"

"ทีมงาน! เปลี่ยนนาฬิกาด่วน! อย่ามาเล่นลูกไม้สกปรกกับเมนฉันนะ โกงกินงบประมาณกันใช่ไหมเนี่ย!"

แม้แต่ "อลิซ" หัวหน้าแฟนด้อมยังอดรนทนไม่ไหว ออกมาแซะ

"เปลี่ยนนาฬิกาเดี๋ยวนี้! ถึงหงโต้วจะดูมีความสุข แต่จำไว้ว่านี่คือการแสดง! เข้าใจไหมว่าการแสดง!"

...

ผู้กำกับสวีเฉียงกั๋วเห็นสถานการณ์ไม่ดี เหงื่อกาฬเริ่มแตกพลั่ก

เขาเองก็คิดว่านาฬิกาคงเสีย เพราะแค่จ้องตากันแล้วหัวใจเต้น 160 นี่มันเวอร์เกินไป นิยายน้ำเน่ายังไม่เขียนขนาดนี้เลย

หวงหัวรีบสั่งทีมงานให้เอาเครื่องวัดตัวใหม่ไปเปลี่ยนให้สวี่หงโต้วทันที

คราวนี้เครื่องใหม่ทำงานปกติ ไม่มีเสียงร้องเตือนแสบแก้วหูอีก

ทุกคนถอนหายใจโล่งอก

ชาวเน็ตพิมพ์คำว่า "นาฬิกาพัง" รัวๆ เต็มหน้าจอ

สวี่หงโต้วเองก็ลอบถอนหายใจ แต่ใบหน้ายังคงแดงระเรื่อ คนอื่นอาจคิดว่าเครื่องพัง แต่เธอรู้ดีที่สุด...

สายตาของเฉินซูเมื่อกี้นี้มันมีอานุภาพทำลายล้างรุนแรงเหลือเกิน มันลึกล้ำจนเธอเผลอใจเต้นแรงจริงๆ

ทำไมกันนะ?

แค่สายตาคู่เดียว ทำไมถึงทำให้เธอหวั่นไหวได้ขนาดนี้?

แต่นาฬิกาเจ้ากรรมดันส่งเสียงดังประจานความในใจจนเธอแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี

มีเพียงเฉินซูเท่านั้นที่รู้สาเหตุที่แท้จริง

มันคืออิทธิฤทธิ์ของไอเทม "จดหมายรัก" ต่างหาก

ความรัก +100! เสน่ห์ +100!

พลังระดับนี้ ต่อให้เป็นแม่หมูเดินมาสบตา ก็ยังต้องใจสั่นระรัว!

เมื่อเหตุการณ์สงบลง สี่หนุ่มก็ก้มหน้าก้มตาเขียนจดหมายรัก

สิบนาทีผ่านไป

"เสร็จแล้วครับ" หลี่เจ๋ออวี่ชูมือคนแรก

"ผมก็เสร็จแล้ว" หวังอวิ๋นถิ่งตามมาติดๆ

"เรียบร้อย" อู๋ถังยิ้มแฉ่ง

"เช่นกัน" เฉินซูวางปากกา

สามหนุ่มแอบชำเลืองมองกระดาษของเฉินซู เห็นตัวอักษรยุกยิกเต็มหน้ากระดาษ

เขียนเยอะชะมัด

ทั้งสามแอบยิ้มมุมปาก การเขียนจดหมายรักไม่ใช่การสอบเรียงความสักหน่อย เขียนเยอะไม่ได้แปลว่าจะดีเสมอไป ยิ่งกระชับและกินใจต่างหากถึงจะเรียกว่ามีวาทศิลป์

แต่พวกเขาก็เข้าใจเฉินซูได้ พวกเขาเป็นดารา มีคลาสเรียนการแสดงและการพูดจา ส่วนเฉินซูเป็นคนธรรมดา คงพยายามเขียนให้ดูดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ ความตั้งใจนี้พวกเขายอมรับ

หวงหัวเห็นทุกคนพร้อมแล้ว ก็ประกาศผ่านโทรโข่ง

"ขอเชิญหลี่เจ๋ออวี่อ่านจดหมายรักให้จ้าวรูอวิ๋นฟังครับ ถ้าอัตราการเต้นของหัวใจเกิน 110 ครั้งต่อนาที ถือว่าภารกิจสำเร็จ!"

หลี่เจ๋ออวี่ไม่มีอาการขัดเขินแม้แต่น้อย เขามองจ้าวรูอวิ๋นด้วยสายตาหวานเชื่อม

จ้าวรูอวิ๋นรู้หน้าที่ดี เธอแกล้งทำท่าเอียงอาย รอคอยอย่างใจจดใจจ่อ

หลี่เจ๋ออวี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

"ยามเข้าป่าลึกจักเห็นกวาง ยามแลทะเลครามจักเห็นวาฬ ยามตื่นจากฝันจักเห็นเธอ"

ประโยคสั้นๆ เพียงสามประโยค แต่กลับเปี่ยมไปด้วยความหมายลึกซึ้ง

ทุกคนอึ้ง ทวนประโยคนั้นในใจซ้ำๆ ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกว่ามันช่างไพเราะและโรแมนติกเหลือเกิน

จ้าวรูอวิ๋นสบตาหวานซึ้งคู่นั้น หัวใจกระตุกวูบ

ติ๊ด!

121 ครั้ง/นาที!

แม้จะแค่แวบเดียวแล้วตกลงมาที่ 98 แต่ก็ถือว่าทำสำเร็จอย่างงดงาม

"แปะๆๆ"

เสียงปรบมือดังเกรียวกราว

ทั้งคู่ลุกขึ้นสวมกอดกัน

"ฝากตัวด้วยนะคะ"

"เช่นกันครับ"

บรรยากาศหวานชื่นจนมดแทบขึ้นจอ คอมเมนต์ "ยินดีด้วย" ไหลเป็นน้ำตก

คู่ต่อมา หวังอวิ๋นถิ่งกับลู่เป่าจิ้ง

หวังอวิ๋นถิ่งขยับเก้าอี้ให้ฝ่ายหญิงนั่งอย่างสุภาพบุรุษ พร้อมรอยยิ้มมุมปากแบบแบดบอยที่สาวๆ แพ้ทาง

ยังไม่ทันเริ่มอ่าน ชีพจรลู่เป่าจิ้งก็ปาเข้าไป 108 แล้ว!

หวังอวิ๋นถิ่งเริ่มร่ายมนตร์

"เรียน คุณหนูลู่ที่รัก... ลายมือสื่อรัก พบหน้าดั่งฝัน... คุณหนูลู่ ความรู้สึกชอบใครสักคน คงเหมือนเวลาได้ยินคนพูดถึงความรัก แล้วภาพของคุณก็ลอยเข้ามาในหัวผม... คุณหนูลู่ ทุกครั้งที่ผมคิดถึงคุณ โลกใบนี้ก็ดูสวยงามเหลือเชื่อ นึกถึงครั้งแรกที่เราเจอกัน ตอนนั้นเป็นช่วงเดือนกรกฎาคม..."

สายตาของหวังอวิ๋นถิ่งทั้งเว้าวอนและร้อนแรง

ลู่เป่าจิ้งเคลิ้มตามตัวอักษร หัวใจที่เต้นเร็วอยู่แล้วพุ่งปรี๊ดไปที่ 130 ก่อนจะค่อยๆ ลดลงมาเลี้ยงตัวอยู่ที่ 119

เสียงเครื่องวัดดังติ๊ดๆๆ ไม่หยุด

แฟนคลับหวังอวิ๋นถิ่งได้ทีข่มทับ

"เป็นไงล่ะ! แฟนคลับหลี่เจ๋ออวี่เงียบกริบเลยนะ! ไหนบอกจะชนะไง!"

"พี่อวิ๋นถิ่งที่หนึ่งแน่นอน! เขียนดีขนาดนี้ อินเนอร์มาเต็ม!"

"หน้าแหกหมอไม่รับเย็บแล้วมั้งพวกนั้น กล้ามาเทียบชั้นกับพี่อวิ๋นถิ่ง"

...

คนที่สาม อู๋ถัง

ชายร่างใหญ่ดูเก้ๆ กังๆ เวลาถือกระดาษแผ่นเล็กๆ

เขาหัวเราะแหะๆ แล้วอ่านข้อความ

"ความรักของผมมันเล็กคับแคบ มีที่ว่างให้แค่คุณคนเดียว ผมคิดมาตลอดว่าจะใช้อะไรเปรียบเปรยดี วันนี้ผมคิดออกแล้ว... สูตร r=a(1-sinθ) คือตัวแทนความรักของผมที่มีต่อคุณ"

หลินฉิงชิวทำหน้างง

สูตรอะไรนะ?

พอรับกระดาษมาดู เธอถึงบางอ้อ

มันคือกราฟรูปหัวใจอันโด่งดัง!

ความโรแมนติกฉบับนักคณิตศาสตร์เล่นเอาหลินฉิงชิวอึ้งไปเลย ไม่คิดว่าผู้ชายซื่อๆ อย่างอู๋ถังจะมีมุมนี้

ติ๊ด!

เครื่องวัดส่งเสียงร้อง แสดงว่าภารกิจสำเร็จ

แฟนคลับหลินฉิงชิวตื่นเต้นกันยกใหญ่ นึกว่าแม่นางฟ้าใจสั่นจริงๆ จนเกิดกระแสคู่จิ้นขึ้นมาอีกคู่

"ขอเชิญเฉินซูอ่านจดหมายรักให้สวี่หงโต้วฟังครับ!"

[จบแล้ว]