บทที่ 3 - โศกนาฏกรรมในลิฟต์

บทที่ 3 - โศกนาฏกรรมในลิฟต์

ประตูลิฟต์เปิดออก

สามหนุ่มรูปงามก้าวเท้าเข้าไป เฉินซูไม่รอช้ารีบแทรกตัวตามเข้าไปทันทีราวกับปลากระดี่ได้น้ำ

สวีเฉียงกั๋วเห็นดังนั้นก็คว้าวิทยุสื่อสารตะโกนสั่งการ "เร็วเข้า! ตากล้องตามเข้าไปถ่ายด่วน ลิฟต์มันแคบ ส่งไปคนเดียวพอ!"

เฉินซูเดินเข้าไปยืนสงบเสงี่ยมเจียมตัวอยู่ที่มุมหนึ่งของลิฟต์

ไม่รู้ว่าเป็นอิทธิฤทธิ์ของถั่วเหลืองมหาประลัยหรือเพราะกินผลไม้เข้าไปเยอะเกินขนาด ท้องไส้ของเขาเริ่มปั่นป่วนรุนแรง ราวกับมีพายุเฮอริเคนก่อตัวขึ้นภายใน ลมปราณสายหนึ่งวิ่งพล่านไปทั่วร่างหาทางระบายออก

สามหนุ่มหันมามองแวบหนึ่ง นึกว่าเป็นทีมงานแบกของเลยไม่ได้สนใจ หันกลับไปคุยกันต่ออย่างออกรส

เฉินซูหน้าแดงก่ำจากการกลั้นลมปราณ

'โว้ย! ไม่ไหวแล้วโว้ย!'

เขาตะโกนก้องในใจ ใบหน้าที่เกร็งเครียดพลันผ่อนคลายลง

"พี่เจ๋ออวี่ ไม่รู้ว่าเราจะมีโอกาสได้ร่วมงานกันอีกไหม" หวังอวิ๋นถิ่งหน้าด้านขอเพลงดื้อๆ

"ปู้ดดด——"

เสียงเสียดแทรกอากาศดังขึ้นขัดจังหวะ แต่หวังอวิ๋นถิ่งยังคงพูดต่อ

"เดือนหน้าผมมีคอนเสิร์ต อยากเชิญพี่ไปเป็นแขกรับเชิญพิเศษ..."

"ปู้ดดด——"

[กล้องจับภาพได้เรียบร้อย ค่าความถ่อย +0.01, +0.01......]

[ได้รับค่าความถ่อยจากหวังอวิ๋นถิ่ง +10]

ภายในลิฟต์เงียบกริบจนได้ยินเสียงแอร์ทำงาน

หวังอวิ๋นถิ่งอ้าปากค้าง สมองประมวลผลไม่ทัน อีกสองหนุ่มที่เหลือนั่งนิ่งไม่ไหวติง พยายามทำตัวเป็นอากาศธาตุ เพื่อรักษาน้ำใจเพื่อนร่วมวงการ จึงแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินอะไรทั้งสิ้น

ใครทักคนนั้นซวย

[ได้รับค่าความถ่อยจากอู๋ถัง +10]

[ได้รับค่าความถ่อยจากหลี่เจ๋ออวี่ +10]

"ผม..." หวังอวิ๋นถิ่งพยายามจะกู้สถานการณ์

"ปู้ดดด——"

แต่เสียงตอบรับมีเพียงเสียงลมยาวเหยียดที่ลากเสียงสูงต่ำอย่างมีจังหวะจะโคน

"อะแฮ่ม... เมื่อเช้าผมทานสลัดผลไม้มาครับ" หลี่เจ๋ออวี่ทำลายความเงียบ สื่อเป็นนัยว่าเสียงนั่นไม่ใช่ของเขาแน่นอน

"อืม... ผมทานคลีนครับ" อู๋ถังรีบออกตัวบ้าง

ทั้งสองคนหันขวับมามองหน้ากัน แล้วพร้อมใจกันเบนสายตาไปที่หวังอวิ๋นถิ่ง

สายตาของทั้งคู่ฟ้องชัดเจนว่าสงสัยไอ้หนุ่มรุ่นน้องคนนี้เต็มประตู คิดว่ามันใช้เสียงพูดกลบเสียงตด มุกตื้นๆ แบบนี้ตอนเด็กๆ พวกเขาทำมาจนพรุนแล้ว

หวังอวิ๋นถิ่งอ่านสายตารุ่นพี่ออกทันทีว่ากำลังตกเป็นจำเลยสังคม

จะบ้าเรอะ! เขาเป็นไอดอลขวัญใจมหาชนนะโว้ย จะมาตดแตกกลางวงแบบนี้ได้ยังไง!

"พี่เจ๋ออวี่ พี่อู๋ ผมไม่ได้ตดนะ——"

"ปู้ดดด——"

พูดยังไม่ทันจบประโยค เสียงปริศนาก็ดังแทรกขึ้นมาอีก

"ผมไม่ได้ตดจริงๆ นะ——"

"ปู้ดดด——"

"ผม——"

"ปู้ดดด——"

หวังอวิ๋นถิ่งพูดไม่ออก น้ำตาตกใน อยากจะร้องไห้แต่ร้องไม่ออก

อีกสองคนยกมือขึ้นบีบจมูกแน่น

ใครบอกว่าตดเสียงดังไม่เหม็น

ขอเถียงขาดใจเลยว่าตดวันนี้ทั้งดังทั้งเหม็นบรรลัยกัลป์!

ยิ่งอยู่ในพื้นที่ปิดทึบอย่างลิฟต์ กลิ่นมหากาฬยิ่งตลบอบอวลเข้มข้นจนแสบจมูก

แม้แต่หวังอวิ๋นถิ่งเองยังทนไม่ไหว ต้องยกมือขึ้นปิดจมูกด้วยอีกคน แววตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและคับแค้นใจ

ทั้งสามคนระดมกดปุ่มชั้นสี่รัวๆ เหมือนคนบ้า อยากจะหนีออกไปจากนรกห้องสี่เหลี่ยมนี้ให้เร็วที่สุด

พอกวาดสายตามองไปรอบๆ ในที่สุดพวกเขาก็เห็นเฉินซูที่ยืนหลบมุมอยู่ด้านหลัง

ไอ้หมอนั่นกำลังสวมหน้ากากกันพิษ!

สายตาใสซื่อบริสุทธิ์ของเฉินซูประสานเข้ากับสายตาอาฆาตสามคู่

วินาทีนั้นเหมือนโลกหยุดหมุน

คนดูในไลฟ์สดขำกลิ้งจนตกเก้าอี้

"ฮ่าๆๆๆๆ ไอ้หมอนี่มันอัจฉริยะ! อัจฉริยะชัดๆ!"

"เลวบริสุทธิ์จริงๆ ตดเองไม่พอ ดันใส่หน้ากากกันกลิ่นตัวเองอีก"

"โคตรถ่อยเลยว่ะ ฮ่าๆๆๆ โอ๊ย ขำจนท้องแข็งไปหมดแล้ว"

"เห็นหน้าสามคนนั้นไหม เหมือนคนตายซากเลย!"

"ขอไว้อาลัยให้ปุ่มกดลิฟต์หนึ่งวิ!"

แต่ทว่า...

แฟนคลับของสามหนุ่มไม่ตลกด้วย

"ไอ้บ้านี่มันใครยะ! ไร้มารยาทที่สุด!"

"ตั้งใจแกล้งชัดๆ คนบ้าอะไรพกหน้ากากกันพิษติดตัว!"

"โมโหจนตัวสั่นแล้วเนี่ย บังอาจมารมแก๊สเมนฉันจนน้ำตาเล็ด!"

"ล่าตัวมัน! ฉันจะไปถล่มมันให้ยับ!"

"ทีมงานทำอะไรอยู่ฮะ?! ปล่อยคนนอกเข้ามาทำบ้าอะไรแบบนี้?"

"ไอ้เวรนั่นกินผลไม้เข้าไปตั้งเยอะ ทำไมไม่ท้องแตกตายไปซะ ฉันจะร้องเรียน!"

แต่สวีเฉียงกั๋วกลับตบมือชอบใจ

"เยี่ยม! เยี่ยมมาก! นี่สิเฉินซูที่ผมรู้จัก ถึงจะดูทุเรศไปหน่อยแต่ผลลัพธ์ปังเวอร์!"

หัวหน้าฝ่ายสถานที่พยักหน้าหงึกหงัก "ผมเห็นมันหยิบหน้ากากกันพิษก็รู้แล้วว่างานนี้มีบรรลัยแน่"

เขาเว้นจังหวะนิดหนึ่ง "แต่เสียงตดนี่มัน... กังวานจับจิตจริงๆ"

หวงหัววิ่งหน้าตื่นมารายงานข่าวดี "ผู้กำกับครับ เมื่อกี้ยอดคนดูพุ่งกระฉูดเลยครับ!"

สวีเฉียงกั๋วหัวเราะร่า "งั้นผมก็หายห่วง เฉินซูมันรู้หน้าที่ตัวเองดี บทตัวตลกหน้าตายแบบนี้แหละที่รายการต้องการ!"

หวงหัวยืนงงเป็นไก่ตาแตก สวีเฉียงกั๋วเลยเปิดคลิปเหตุการณ์ในลิฟต์ให้ดู

"นี่มัน..."

หวงหัวตาถลน แทบไม่อยากเชื่อสายตาว่าจะมีคนกล้าทำเรื่องระยำตำบอนขนาดนี้

เขาเงียบไปพักใหญ่ ก่อนจะถอนหายใจยาว "ผู้กำกับ... ผมเข้าใจเจตนาคุณแล้วครับ"

สวีเฉียงกั๋วตบไหล่ลูกน้องอย่างอารมณ์ดี "เข้าใจก็ดีแล้ว เงินล้านนี่ไม่เสียเปล่าจริงๆ เฉินซูมันใจถึงพึ่งได้!"

ณ โถงทางเดินชั้นสี่

สามหนุ่มมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

เมื่อคืนได้ยินข่าวลือว่าจะมีคนธรรมดามาร่วมรายการคนหนึ่ง ไม่คิดไม่ฝันว่าจะเจอตัวจี๊ดระดับนิวเคลียร์ล้างโลกขนาดนี้

ตดในลิฟต์ไม่พอ ยังเสือกใส่หน้ากากกันพิษหน้าตาเฉย

อยากจะเดินเข้าไปเขย่าคอถามเหลือเกินว่า 'มึงเป็นหมาหรือไงฮะ!'

เฉินซูยืนนิ่งไม่รู้ร้อนรู้หนาว ในหัวกำลังนับแต้มความถ่อยหนึ่งพันแต้มที่เพิ่งเด้งเข้ามาอย่างเพลิดเพลิน

หวานหมูเลยงานนี้

ติ๊ง!

เสียงลิฟต์ดังขึ้นอีกครั้ง

สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาคือเรียวขาขาวเนียนยาวสวย ตามมาด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ ชวนหลงใหล สาวงามในชุดเดรสลายดอกไม้เดินเยื้องย่างออกมา

สามหนุ่มตาโต รีบยืดตัวตรงจัดทรงผมทันที

อู๋ถังยิ้มกว้าง "สวี่หงโต้ว ไม่เจอกันนานเลยนะ"

สวี่หงโต้วดูเหมือนจะรู้จักเขา เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลชวนฝัน "ไม่ได้เจอกันนานเลยค่ะอู๋ถัง"

หลี่เจ๋ออวี่รีบหยอดคำหวาน "หงโต้วมาทีไรโลกก็สดใสขึ้นทันตา โรงแรมดูหรูขึ้นเป็นกองเลย"

"ขอบคุณค่ะเจ๋ออวี่ ปากหวานจังเลยนะ"

หวังอวิ๋นถิ่งรีบแทรกบ้าง "พี่หงโต้ว สวัสดีครับ"

ในบรรดาแขกรับเชิญ เขาอายุน้อยที่สุด

สวี่หงโต้วยิ้มรับคำทักทาย

รายการซีซั่นนี้เปิดเผยรายชื่อแขกรับเชิญไปแค่สองสามคน หนึ่งในนั้นคือสวี่หงโต้ว นางเอกสาวเจ้าของฉายา "เพดานความงามแห่งวงการบันเทิง" คิ้วโก่งดั่งคันศร ผิวพรรณผุดผ่องราวกับหิมะแรกฤดู

เฉินซูไม่รู้รายชื่อแขกรับเชิญมาก่อน พอเห็นตัวแม่ระดับสวี่หงโต้วโผล่มาก็อดตื่นเต้นไม่ได้

"ลงทุนจ้างตัวแม่มาขนาดนี้ สงสัยกะปั้นให้เป็นรายการแห่งปีเลยมั้งเนี่ย"

ทันใดนั้นเขาก็ฉุกคิดขึ้นได้ "ชิบหาย... บทกูมันตัวตลกขยะสังคมนี่หว่า ถ้าเผลอไปทำเรื่องถ่อยๆ ใส่แม่นางฟ้าคนนี้... แฟนคลับไม่รุมกระทืบกูตายคาตีนเหรอวะ"

เฉินซูใจหายวาบ แค่คิดก็สยองแล้ว

สวี่หงโต้วไม่ได้มีแค่แฟนคลับหนุ่มๆ แฟนคลับสาวๆ ก็เยอะจนน่ากลัว

ขืนไปลูบคมแม่นางเข้า...

เฉินซูตัดสินใจนั่งสงบเสงี่ยมอยู่มุมห้อง ยอมเป็นแค่ตัวประกอบอดทน ปล่อยให้พวกดาราเขาแย่งซีนกันไป

จู่ๆ เขาก็รู้สึกเหมือนถูกจ้องมอง

พอเงยหน้าขึ้นก็สบตาเข้ากับสวี่หงโต้วพอดี เธอมองการแต่งตัวประหลาดๆ ของเขาด้วยความสงสัย

เฉินซูพยักหน้าให้เล็กน้อยตามมารยาท

"ติ๊ง~"

เสียงลิฟต์ดังขึ้นอีกครั้ง เรียกความสนใจของสวี่หงโต้วให้หันไปมอง

เรียวขาแน่นเปรี๊ยะในกางเกงยีนส์รัดรูปก้าวออกมา

ทุกคนหันขวับไปมองเป็นตาเดียว

ผู้ชมในไลฟ์สดที่กำลังฟินกับความสวยของสวี่หงโต้ว พอเห็นผู้มาเยือนคนใหม่ก็แทบหยุดหายใจ จ้องหน้าจอกันตาไม่กะพริบ

"นั่นหลินฉิงชิว! หลินฉิงชิวมาแล้ว!"

"เช้ดดด! เจ้าหญิงเพลงป๊อปก็มา! ไหนข่าวบอกว่าป่วยพักงานไง ไหงมาโผล่รายการนี้ได้?"

"ขนลุกไปหมดแล้ว! ไลน์อัพรายการนี้มันจะโหดเกินไปแล้วนะเว้ย!"

[จบแล้ว]