บทที่ 23 - เปลี่ยนเพลงกะทันหัน

บทที่ 23 - เปลี่ยนเพลงกะทันหัน

ทางด้านนี้เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ

ทุกคนต่างเลื่อมใสบูชาฉู่ยุนเซวียนแทบจะลงไปกราบ!

"ถ้ากูมีฝีปากแบบพี่เซวียน จะต้องกลัวจีบสาวไม่ติดอีกเหรอวะ?"

"พี่สาวสวยระดับนางฟ้าสองคน โดนพี่เซวียนหยอดจนหน้าแดงใจเต้น ฮ่าๆๆ! สุดยอด!"

"ขำตายชัก พี่เซวียนโคตรเทพ ฮ่าๆๆ!"

"พี่น้อง สองสาวนั่นดูทรงเป็นพวกเจนจัดนะ พวกเธอเข้าใจเร็วกว่าพวกเราอีก"

"ก็กระต่ายน้อยนี่นา แฟนคลับเบอร์หนึ่งของพี่เซวียน ฮ่าๆๆ!"

"..."

ฉู่ยุนเซวียนยิ้ม กล่าวว่า "ยังมีเวลาอีกนิดหน่อย เซ็นให้อีกสักพักนะครับ ผมต้องเข้าไปเตรียมตัวแข่งแล้ว"

อีกด้านหนึ่ง

ฉู่อันหย่ากับฉินเยว่หราน สองสาวสวยระดับนางพญา หน้ายังคงแดงระเรื่อ

"เจ้าเซวียนน้อยนี่ ร้ายกาจนักนะ เดี๋ยวนี้เก่งกล้าขนาดนี้เชียว!"

ฉินเยว่หรานบ่นอุบ

"นั่นสิ เมื่อก่อนแหย่นิดแหย่หน่อยก็หน้าแดงจะแย่ เดี๋ยวนี้กล้าขนาดนี้แล้ว?"

ฉู่อันหย่าเองก็ตกใจเหมือนกัน

พวกเธอชอบแกล้งแหย่ฉู่ยุนเซวียนเป็นที่สุด

แต่ใครจะไปนึก วันนี้พวกเธอสองคนกลับโดนสยบทั้งคู่

"ฮึ! กล้าบล็อกฉัน แถมยังกล้ามาแทะโลมฉันอีก ฮึ่ม! แม่นางคนนี้ไม่ปล่อยไว้แน่" ฉินเยว่หรานเบะปาก

"เข้างานเถอะ เข้าไปข้างในกัน"

สองสาวก็เดินเข้าสู่ที่นั่งผู้ชม

...

หลังเวที

ฉู่ยุนเซวียนมาถึงแล้ว

เดิมที ผู้เข้าแข่งขันที่เคยเมินใส่ไม่อยากยุ่งกับฉู่ยุนเซวียน ต่างก็พากันเข้ามาคุยกับเขา

ช่วยไม่ได้ ตอนนี้ฉู่ยุนเซวียนดังเกินไปแล้ว!

ต่อให้บารมียังไม่ถึงขั้นซูเปอร์สตาร์ แต่กระแสเขาสูงมาก

ตีสนิทไว้หน่อย ไม่มีข้อเสีย

ไช่คุนก็เดินยิ้มเข้ามาหาฉู่ยุนเซวียน

"ยินดีด้วยนะฉู่ยุนเซวียน ไม่นึกเลยว่าเวลาแค่สัปดาห์กว่าๆ คนธรรมดาๆ ในรอบคัดเลือกตอนนั้น ตอนนี้จะดังระเบิดขนาดนี้"

ฉู่ยุนเซวียนตอบ "นายก็เล่นบาสเก่งไม่เบานี่"

"ฮ่าๆๆ! รอบนี้นายเตรียมเพลงอะไรมา? รอบนี้ฉันแต่งเพลงระดับท็อปฟอร์มมาเลยนะ"

"อ้อ? เพลงออริจินัลเหรอ?"

"อื้ม ออริจินัล"

ฉู่ยุนเซวียนพยักหน้า "สู้ๆ ของฉันก็ออริจินัลเหมือนกัน"

"งั้นเราไปวัดกันบนเวที"

"ได้สิ"

...

"ยินดีต้อนรับเข้าสู่การถ่ายทอดสดรายการนิวเจเนอเรชัน รอบที่สองค่ะ! ยินดีต้อนรับ!"

พิธีกรสาวสวยกล่าวทักทายพร้อมรอยยิ้ม

คอมเมนต์:

"มาแล้วๆ ในที่สุดก็มาแล้ว!"

"ฉู่ยุนเซวียน! ฉู่ยุนเซวียน! ฉู่ยุนเซวียน!"

"พี่เซวียน! พระเจ้าของฉัน!"

"พี่เซวียน รอบนี้ขอล่ะ อย่าเอาเพลงเรียกน้ำตามาอีกเลยนะ ไม่ไหวแล้ว! ปั่นเถอะ ขอร้องล่ะ!"

"ขอร้องล่ะพี่เซวียน! ปั่นเถอะ! อย่ามาขยี้ต่อมน้ำตาฉันอีกเลย รับไม่ไหวแล้วจริงๆ!"

"อุ๊ย? ทำไมคนหายไปคนนึง? อู๋อี้ฟานล่ะ?"

"อ้าวเฮ้ย อู๋อี้ฟานไม่มา? มาแค่จารย์หยางมี่กับจารย์เซวียเซวียน? เกิดไรขึ้น?"

"เพราะคราวก่อนอู๋อี้ฟานดวลแต่งเพลงสดกับฉู่ยุนเซวียน แล้วโดนฉู่ยุนเซวียนตบยับ เลยอายจนไม่กล้ามาเป็นเมนเทอร์แล้วเหรอ?"

"ฮ่าๆๆๆ! 6666!"

"..."

"ขอต้อนรับอาจารย์หยางมี่ อาจารย์เซวียเซวียนค่ะ!"

พิธีกรสาวสวยพูดต่อ "อาจารย์อู๋อี้ฟานติดธุระบางอย่าง ทำให้ขาดการถ่ายทำในรอบนี้ชั่วคราวค่ะ ดังนั้น วันนี้จะมีเมนเทอร์แค่สองท่าน แต่ไม่กระทบต่อการดำเนินรายการแน่นอนค่ะ!"

คอมเมนต์:

"ดูท่าอู๋อี้ฟานจะอายจนไม่กล้ามาจริงๆ สินะ!"

"โดนพี่เซวียนตบยับขนาดนั้น ยังถือว่ารู้ตัวเองนะ!"

"เชี่ย! ไม่ใช่เขาไม่อยากมา แต่เขามาไม่ได้! เชี่ย! พี่น้อง รีบไปดู Hot Search! แม่งเอ๊ย Hot Search โผล่มาตอนไหนเนี่ย?"

"เชี่ย?? อู๋อี้ฟานโดนจับ? ฮ่าๆๆๆ ฮ่าๆๆๆ!!"

"แม่เจ้า ซื้อบริการ หลี่คนนั้นซัดทอดมาถึงเขา! แถมไม่ใช่แค่นั้นด้วย คาดว่าโดนหลายกระทง"

"ไอ้เวร! เดนมนุษย์! ไอ้สัตว์นรก ตายซะเถอะ!"

"สมน้ำหน้า! แม่งเอ๊ย วันๆ เก๊กหล่อทำทรงดี ที่แท้ก็เลวชาติ!"

"สบายใจละ หลี่คนนั้นอย่างมากก็แค่โดนกักขัง แต่ไอ้นี่น่าจะติดคุกนะ? ฮ่าๆๆ สะใจ!"

"..."

ชั่วพริบตา คอมเมนต์ระเบิดลงทันที!

"โอ้? โดนจับเหรอ?"

หลังเวที ฉู่ยุนเซวียนเลิกคิ้ว

"นายเพิ่งรู้เหรอ? เมื่อกี้ผู้จัดการฉันเพิ่งบอก รอบนี้สงสัยเรื่องใหญ่"

ผู้เข้าแข่งขันคนหนึ่งบอกฉู่ยุนเซวียน

ฉู่ยุนเซวียนยิ้ม

ทันใดนั้น เขาก็เปลี่ยนความคิด

"พี่หวัง"

ฉู่ยุนเซวียนเดินไปหาหวังหลิงหลิง

หวังหลิงหลิงกำลังคุยกับผู้จัดการคนอื่นอยู่

"มีอะไรเหรอ?"

หวังหลิงหลิงถาม

"ช่วยติดต่อทีมงานให้หน่อยได้ไหมครับ? ผมจะแต่งเพลงใหม่"

"หา?"

หวังหลิงหลิงและผู้เข้าแข่งขันรอบๆ รวมถึงทีมงานและผู้จัดการคนอื่นๆ ต่างพากันอึ้ง

"นายเปลี่ยนเพลงกะทันหันยังพอว่า นี่นายจะแต่งเพลงใหม่สดๆ เนี่ยนะ?"

หวังหลิงหลิงตะลึง

"อื้ม ใช่ครับ!"

"นี่มัน... อีกไม่ถึงชั่วโมงนายก็ต้องขึ้นเวทีแล้วนะ"

"ยี่สิบนาทีก็พอครับ" ฉู่ยุนเซวียนตอบ

"ฉันรู้นะว่าคราวก่อนนายแต่ง 《เชื่อฟังแม่》 ในสิบกว่านาที แต่นี่มันรายการ เป็นการแข่งขันนะ จะทำลวกๆ ไม่ได้"

ฉู่ยุนเซวียนกล่าว "พี่หวัง เชื่อผมเถอะ"

"นี่... ก็ได้ ตามฉันมา"

แล้วหวังหลิงหลิงก็พาฉู่ยุนเซวียนเดินดุ่มๆ ออกไป

"เขาจะทำอะไรน่ะ?"

ทิ้งให้คนกลุ่มนั้นยืนงงอยู่หลังเวที

...

"ขอเชิญผู้เข้าแข่งขันคนแรกของวันนี้ กัวฝาน ขึ้นเวทีค่ะ!"

ชายหนุ่มคนหนึ่งเดินขึ้นเวที

"วันนี้ คุณเตรียมเพลงแบบไหนมาโชว์คะ?"

หยางมี่ยิ้มถาม

"เพลงออริจินัลครับ ชื่อเพลงว่า 《ไร้น้ำตา》"

"โอ้? ออริจินัล?"

"ใช่ครับ"

กัวฝานพยักหน้า

คอมเมนต์:

"กัวฝานคนนี้ก็จะเอาออริจินัลด้วยเหรอ? เอาจริงดิ?"

"รอบคัดเลือกรอบสุดท้าย รอบแรก สองรอบนี้คนตั้งเยอะ มีแค่พี่เซวียนคนเดียวที่เล่นเพลงออริจินัล ตอนนี้เปิดมาคนแรกก็จัดออริจินัลเลย?"

"สงสัยเห็นว่าเพลงออริจินัลกำลังมาแรง เลยอยากเปลี่ยนแนวบ้างมั้ง?"

"พี่เซวียนเป็นคนนำเทรนด์ออริจินัล แต่พี่เซวียนเขามีของจริง ถึงจะเรียกว่าออริจินัลได้ กัวฝานนี่ใช่นักร้องสายออริจินัลเหรอ?"

"ไม่รู้สิ ลองฟังดูก่อนละกัน"

"..."

จากนั้น กัวฝานก็เริ่มร้องเพลงออริจินัลของเขา

บอกได้คำเดียวว่า คนฟังคิ้วขมวดกันเป็นแถว

พอฟังได้ แต่... ฟังยากชิบหาย!

คนที่สองขึ้นเวที

ออริจินัล!

คนที่สาม พกเพลงออริจินัลมา

คนที่สี่ ก็เพลงออริจินัล...

"..."

ติดต่อกันสิบสองคน ล้วนแต่เป็นเพลงออริจินัล!

คอมเมนต์:

"กูไม่ไหวแล้ว นี่มันเพลงส้นตีนอะไรกันวะเนี่ย? กูรับไม่ได้ ฟังยากชิบหาย!"

"เฮ้ย ถ้าไม่มีฝีมือก็อย่ามาเลียนแบบพี่เซวียนทำเพลงออริจินัลได้ไหม? ร้องคัฟเวอร์ไม่ได้เหรอ? หูกูจะพังอยู่แล้ว!"

"ก็มีแค่ไช่คุนกับเพลง 《พ่อของผม》 ที่พอฟังได้ แต่พอมีเพลงแม่สองเพลงของพี่เซวียนมาเทียบ เพลง 《พ่อของผม》 นี่จืดสนิทเลย"

"พี่เซวียน พี่เซวียน! พี่เซวียนของฉัน รีบออกมาเถอะ! ฉันต้องการล้างหู! รีบมาเร็ว!"

"..."

"ต่อไป ขอเชิญผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 0023 ฉู่ยุนเซวียน ขึ้นเวทีค่ะ!"

ว้าว——

สิ้นเสียงพิธีกร ผู้ชมในห้องส่งที่กำลังเหี่ยวเฉา ก็ตื่นตัวขึ้นมาทันที!

พวกเขาลุกขึ้นยืนปรบมือกันเกรียวกราว

(จบแล้ว)