บทที่ 14 - หนุ่มฮอตแห่งโรงเรียนนฤมิตวารี! เช็กอินเชียนเริ่นเสวี่ย!

บทที่ 14 - หนุ่มฮอตแห่งโรงเรียนนฤมิตวารี! เช็กอินเชียนเริ่นเสวี่ย!

กาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนไป

พริบตาเดียว เวลาก็ล่วงเลยผ่านมาสองปีแล้ว

ในช่วงเวลานี้ เสวี่ยเทียนโม่ได้เก็บตัวฝึกฝนอยู่ที่โรงเรียนนฤมิตวารีมาโดยตลอด

ในตอนนี้ ร่างกายของเขาดูบึกบึนและสูงใหญ่ขึ้นมาก

ใบหน้าที่สมบูรณ์แบบราวกับรูปปั้น ประดับไปด้วยดวงตาที่ลุ่มลึกดั่งท้องฟ้ายามค่ำคืน ดูลึกลับและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์

คิ้วเรียวยาวดั่งกิ่งหลิว ร่างกายสง่างามดั่งต้นหยก

เขากลายเป็นหนุ่มฮอตที่ได้รับความนิยมสูงสุดในโรงเรียนนฤมิตวารีอย่างแท้จริง

ในขณะนี้ ที่ลานกว้างของโรงเรียน เสวี่ยเทียนโม่กำลังกวัดแกว่งกระบี่ยาวเพื่อฝึกซ้อมการร่ายรำกระบี่อยู่!

เพลงกระบี่ของเขาพริ้วไหว ร่างกายเคลื่อนที่อย่างคล่องแคล่ว

กระบี่ยาวในมือนั้นราวกับงูเงินที่เลื้อยไปมาตามย่างก้าวที่เลือนลางของเขา ติดตามร่างไปทุกหนทุกแห่ง

"กระบี่จักรพรรดิ เยือกแข็งไร้เทียมทาน!"

ทันใดนั้น เสวี่ยเทียนโม่ก็ฟาดฟันกระบี่ออกไปสู่ความว่างเปล่า

"ตู้ม!"

ในชั่วพริบตา อานุภาพที่น่าหวาดกลัวก็แผ่กระจายไปทั่วท้องฟ้า

พลังกระบี่ที่ยิ่งใหญ่ ราวกับสายน้ำเงินที่ตกลงมาจากสรวงสวรรค์ชั้นเก้า!

ที่ขอบสนาม ในตอนนี้เต็มไปด้วยนักเรียนหญิงของโรงเรียนนฤมิตวารีมายืนล้อมรอบกันจนแน่นขนัด

เมื่อได้เห็นภาพเช่นนี้ เหล่านักเรียนหญิงต่างก็พากันคลุ้มคลั่งและส่งเสียงโห่ร้องให้กำลังใจกันอย่างเซ็งแซ่

"เทียนโม่หล่อที่สุดเลย!"

"น่าหลงใหลเกินไปแล้ว ขนาดรำกระบี่ยังดูดีขนาดนี้!"

"น้องเทียนโม่ ข้าล่ะรักเจ้าจะตายอยู่แล้ว!"

"คืนนี้ไปออกเดทกับข้าเถิดนะ!"

"..."

เมื่อได้ยินเสียงเชียร์ที่ดังมาจากรอบทิศทาง เสวี่ยเทียนโม่ก็ถึงกับรู้สึกจนปัญญา

ต้องเจอการปรนนิบัติแบบนี้ทุกวัน เขาก็ชักจะรับมือไม่ไหวเหมือนกันนะเนี่ย!

เมื่อสองปีก่อน หลังจากที่เขาเข้าร่วมโรงเรียนนฤมิตวารี เขาก็ทำให้เกิดความโกลาหลครั้งใหญ่

เพราะก่อนหน้าเขา โรงเรียนนฤมิตวารีไม่เคยรับนักเรียนชายมาก่อนเลย

แต่การยอมแหกกฎเพื่อเสวี่ยเทียนโม่ ทำให้เหล่านักเรียนหญิงในโรงเรียนต่างก็พากันอยากรู้อยากเห็นเป็นธรรมดา

พวกนางอยากจะเห็นนักว่า ผู้ชายแบบไหนกันที่จะทำให้โรงเรียนยอมเปลี่ยนกฎเกณฑ์เพื่อเขาได้

หลังจากที่ได้สัมผัสกับเสวี่ยเทียนโม่ เหล่านักเรียนหญิงต่างก็พบว่า

เสวี่ยเทียนโม่ไม่ใช่แค่มีหน้าตาหล่อเหลาไร้ที่ติเท่านั้น แต่ความสามารถของเขาก็ยังแข็งแกร่งมากอีกด้วย

นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา จำนวนผู้ที่ตามจีบเสวี่ยเทียนโม่ก็เพิ่มมากขึ้นทุกวัน

ไม่มีใครรู้เลยว่า ในโรงเรียนนฤมิตวารีแห่งนี้ จะมีนักเรียนหญิงกี่คนที่แอบชอบหรือเปิดเผยความในใจต่อเขา

แน่นอนว่าเสวี่ยเทียนโม่ไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้

ตลอดสองปีที่ผ่านมา เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการฝึกฝนสามทักษะลับที่เสวี่ยตี้ (แม่บุญธรรม) ถ่ายทอดให้

ฝ่ามือจักรพรรดิ กระบี่จักรพรรดิ และเขตแดนจักรพรรดิ!

นอกจากนี้ เขายังฝึกฝนทักษะระเบิดน้ำแข็งที่ตัวเองได้รับรู้อีกด้วย

แต่ก็ถือว่าความพยายามไม่เคยทรยศใคร

ทักษะทั้งสี่อย่างนี้ ในตอนนี้เขาสามารถเรียกใช้ได้ตามใจปรารถนาแล้ว

โดยเฉพาะฝ่ามือจักรพรรดิและระเบิดน้ำแข็งที่เขาฝึกฝนจนชำนาญยิ่งขึ้น

นอกจากนี้ พลังวิญญาณของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงสองปีที่ผ่านมา

จากเดิมที่อยู่ระดับ 63 ในตอนนี้เขาพุ่งขึ้นมาถึงระดับ 67 แล้ว!

และจากการเช็กอินติดต่อกันนานกว่าสองปี

แต้มเช็กอินที่เขาสะสมไว้ในตอนนี้มีมากกว่าหนึ่งล้านแต้มแล้ว

อย่างไรก็ตาม เสวี่ยเทียนโม่ไม่ได้รีบร้อนที่จะนำแต้มเช็กอินไปแลกเปลี่ยนสิ่งใด

เป้าหมายของเขาคือการสะสมแต้มให้ถึงสิบล้านแต้ม

เมื่อถึงเวลานั้น เขาจะสามารถแลกเปลี่ยน 'แก่นเหล็กเหมันต์นิรันดร์' จากร้านค้าของระบบได้

และเมื่อถึงตอนนั้น การนำแก่นเหล็กนี้ไปหลอมรวมกับวิญญาณยุทธ์ที่สองของเขาอย่างกระบี่จักรพรรดิหิมะโปรย

เพียงแค่ตัววิญญาณยุทธ์เอง ก็จะมีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับศาสตราเทพ หรือแม้แต่ศาสตราเทพขั้นสูงสุดเลยทีเดียว!

ในขณะที่เหล่านักเรียนหญิงกำลังส่งเสียงเชียร์เสวี่ยเทียนโม่อยู่นั้น ปิงตี้ก็พุ่งตัวออกไปข้างหน้าทันที

จากนั้น ท่ามกลางสายตาของผู้คนมากมาย นางก็ตรงเข้าจูบเสวี่ยเทียนโม่ไปหนึ่งที

ภาพนี้เมื่อปรากฏสู่สายตาของเหล่านักเรียนหญิง ก็ทำให้เกิดความอิจฉาริษยาพุ่งพล่านขึ้นมาทันที

"น่าอิจฉาชะมัด ยัยคนนั้นตามน้องเทียนโม่แจเลย"

"ข้าได้ยินมาว่า นางดูเหมือนจะเป็นน้าของเทียนโม่นะ"

"จริงหรือเปล่าเนี่ย?"

"จะเป็นใครก็ช่างเถิด แต่จะมาทำสนิทสนมกับเทียนโม่ของข้าแบบนั้นไม่ได้นะ"

"ข้ายังไม่เคยได้จูบเขาเลยสักครั้ง!"

"..."

เมื่อได้ยินเสียงซุบซิบจากรอบข้าง ปิงตี้ก็ยิ้มออกมาอย่างเฉยเมยแล้วกล่าวว่า

"เทียนโม่ เจ้าหนุ่มฮอตนี่ช่างเป็นที่นิยมเสียจริงนะ!"

"ข้าไปเที่ยวเล่นก่อนละ เจ้าจัดการเอาเองก็แล้วกัน!"

เมื่อเห็นนักเรียนหญิงจำนวนมากพากันกรูเข้าไปหาเสวี่ยเทียนโม่ ปิงตี้ก็เลือกที่จะชิ่งหนีก่อนทันที

เมื่อเห็นดังนั้น เสวี่ยเทียนโม่ก็ได้แต่ทำหน้าเจื่อนๆ ด้วยความจนใจ

ไม่นานนัก เขาก็ถูกรุมล้อมด้วยนักเรียนหญิงหน้าตาสะสวยมากมาย

"เทียนโม่! เมื่อกี้เจ้ารำกระบี่ได้หล่อจริงๆ เลยนะ"

"ถ้าเมื่อไหร่เจ้าว่าง ช่วยมาแนะนำข้าบ้างได้ไหม?"

"น้องเทียนโม่ เหนื่อยไหมจ๊ะ? อยากจะไปที่ห้องของพี่ไหม เดี๋ยวพี่จะช่วยนวดผ่อนคลายให้เองนะ?"

"..."

ไม่ไกลนัก สุ่ยปิงเอ๋อร์ที่ยืนดูภาพเหตุการณ์นี้อยู่ ก็มีความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายไม่ถูกเกิดขึ้นในใจ

ตามหลักแล้ว ตลอดเวลากว่าสองปีที่ผ่านมา นางก็น่าจะชินกับภาพแบบนี้ได้แล้ว

แต่ทุกครั้งที่เห็น ในใจของนางก็ยังรู้สึกไม่ค่อยสบายใจอยู่ดี

"เฮ้อ!"

เมื่อคิดได้เช่นนั้น สุ่ยปิงเอ๋อร์ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ แล้วรำพึงว่า

"ก็ใครใช้ให้น้องเทียนโม่เก่งกาจขนาดนี้กันล่ะ?"

...

ผ่านไปนานพอสมควร เหล่านักเรียนหญิงที่รุมล้อมเสวี่ยเทียนโม่อยู่จึงยอมแยกย้ายกันไปอย่างอาลัยอาวรณ์

เมื่อเห็นสุ่ยปิงเอ๋อร์ เสวี่ยเทียนโม่ก็เดินเข้าไปหาทันที

"พี่ปิงเอ๋อร์ ท่านก็มาด้วยหรือขอรับ!"

เสวี่ยเทียนโม่กล่าวพร้อมรอยยิ้ม

สุ่ยปิงเอ๋อร์พยักหน้าแล้วตอบกลับว่า

"ข้าแวะมาดูเจ้าน่ะ ไม่คิดเลยว่าน้องเทียนโม่ของข้าจะยังเป็นที่นิยมเหมือนเดิมเลยนะ!"

แต่สิ่งที่สุ่ยปิงเอ๋อร์คาดไม่ถึงก็คือ หลังจากเสวี่ยเทียนโม่ได้ยินดังนั้น เขาก็เข้ามากดนางไว้ที่หัวมุมกำแพง พร้อมกับยื่นมือออกไปทำท่าทาง 'บีบกำแพง' อย่างเผด็จการทันที

"หา?"

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ ทำให้สุ่ยปิงเอ๋อร์ตั้งตัวไม่ติด

"น้องเทียนโม่..."

ไม่รอให้สุ่ยปิงเอ๋อร์พูดจบ เสวี่ยเทียนโม่ก็ขัดขึ้นว่า

"ทำไมหรือขอรับ? พี่ปิงเอ๋อร์กำลังหึงข้าอยู่หรือเปล่าล่ะ?"

เมื่อเสวี่ยเทียนโม่พูดออกมาเช่นนั้น สุ่ยปิงเอ๋อร์ก็หน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที นางพูดตะกุกตะกักว่า

"ข้า... ข้าเปล่าเสียหน่อย?"

"ที่มาหาเจ้า ก็แค่จะมาบอกว่า"

"อีกไม่นาน การแข่งขันวิญญาจารย์ระดับทวีปก็จะเริ่มขึ้นแล้วนะ... ข้า... พวกเราต้องคว้าแชมป์มาให้ได้ด้วยกันนะ!"

เสวี่ยเทียนโม่ยิ้มออกมาบางๆ แล้วพยักหน้าตอบรับว่า

"วางใจเถิดขอรับ!"

"พวกเราจะคว้าแชมป์มาด้วยกันแน่นอน"

ในขณะที่พูด เขาก็จ้องมองเข้าไปในดวงตาของสุ่ยปิงเอ๋อร์โดยตรง

แววตาที่ทั้งอ่อนโยนและเด็ดเดี่ยวนั้น ทำให้หัวใจของสุ่ยปิงเอ๋อร์แทบจะละลายลงไปในตอนนั้นเลย

เมื่อสัมผัสได้ว่าหัวใจตัวเองเต้นแรงผิดปกติ สุ่ยปิงเอ๋อร์จะกล้าอยู่ต่อนานได้อย่างไร? นางจึงรีบวิ่งหนีออกไปอย่างเขินอายทันที!

เสวี่ยเทียนโม่เห็นดังนั้นก็ไม่ได้ติดใจอะไร

เขาย่อมมองออกว่าสุ่ยปิงเอ๋อร์มีความรู้สึกอย่างไรต่อเขา

"แม่นางน้อยคนนี้ ถ้าชอบข้าก็บอกกันตรงๆ ก็ได้นี่นา?"

พูดจบ เสวี่ยเทียนโม่ก็ยิ้มออกมาอย่างเรียบเฉย แล้วเดินจากไป

...

ในช่วงค่ำ ภายในเมืองหลวงเทียนโต่ว

ณ ร้านเหล้าแห่งหนึ่งที่มีผนังหินสีแดงและภาพวาดบนฝาผนังที่ดูเก่าแก่

ภายใต้แสงไฟสีนวลตา ให้ความรู้สึกที่ดูโบราณและอบอุ่นสบายใจ

หลังจากเสวี่ยเทียนโม่เดินทางมาถึง เขาก็หาที่นั่งลง และสั่งเหล้ามาดื่มเพื่อผ่อนคลาย

ในขณะที่เขากำลังดื่มอยู่นั้น จู่ๆ เขาก็สังเกตเห็นหญิงสาวผมทองสวยสง่าคนหนึ่งนั่งดื่มอยู่คนเดียวที่โต๊ะไม่ไกลนัก

หญิงสาวคนนั้นมีผิวพรรณขาวเนียนดุจหิมะ รูปร่างดูอ้อนแอ้นอรชร

บนใบหน้ารูปไข่ที่เนียนลื่น มีคิ้วเรียวดั่งกิ่งหลิว ดวงตาดั่งเมล็ดซิ่ง จมูกโด่งสวย และริมฝีปากบางดั่งเชอร์รี่

ใบหน้าที่สวยสง่าและเปี่ยมไปด้วยอำนาจบารมีในตอนนี้ ดูเหมือนจะเริ่มมีรอยแดงจากความเมามายปรากฏขึ้นบ้างแล้ว

หลังจากพิจารณาดู เสวี่ยเทียนโม่ก็เผลอมองดูนางจนเคลิบเคลิ้มไปครู่หนึ่ง

ในวินาทีนั้นเอง ในหัวของเขาก็มีเสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นมาว่า

[ติ๊ง!]

[ตรวจพบตัวละครที่สามารถเช็กอินได้: เชียนเริ่นเสวี่ย]

[ท่านต้องการเลือกเช็กอินหรือไม่?]

"เชียนเริ่นเสวี่ย?"

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ เสวี่ยเทียนโม่ก็ถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง

"เป็นนางจริงๆ ด้วย!"

"สมกับที่เป็นผู้สืบทอดเทพทูตสวรรค์จริงๆ หน้าตานาง... ช่างสวยงามเหลือเกินนะ!"

"แต่ดูเหมือนว่านางกำลังจะเมาแล้ว?"

"มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เสวี่ยเทียนโม่ก็เลือกที่จะเช็กอินที่ตัวของเชียนเริ่นเสวี่ยทันที

ในไม่ช้า เสียงตอบรับจากระบบก็ดังขึ้นในหัวของเขาว่า

[ติ๊ง!]

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่เช็กอินเชียนเริ่นเสวี่ยสำเร็จ!]

[ได้รับรางวัล: แต้มเช็กอินสองหมื่นแต้ม]

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ เสวี่ยเทียนโม่ก็ยิ้มออกมาด้วยความพอใจ

ในใจเขาย่อมรู้ดีว่า เชียนเริ่นเสวี่ยผู้นี้คือตัวละครสำคัญอย่างยิ่ง นอกจากนี้ความสามารถของนางก็ยังโดดเด่นมากด้วย ถึงได้รับแต้มเช็กอินตั้งสองหมื่นแต้มในคราวเดียวแบบนี้!

(จบแล้ว)