ตอนที่ 5: การตัดสินใจของอิงกริด

ตอนที่ 5: การตัดสินใจของอิงกริด

"บางอย่างที่แตกต่าง?" อิงกริดรู้สึกทึ่ง  จากนั้นเธอก็สังเกตเห็นมันและพยักหน้าตอบกลับ  "ใช่อันที่จริง ฉันรู้สึกว่าตัวเองมีพละกำลังมากกว่าปกติ ฉันแทบจะได้ยินสิ่งที่คุณกำลังพูดจากอีกห้องหนึ่งด้วยซ้ำ"

เมื่อเกิดเหตุการณ์นี้ ลูเอนก็ตัดสินใจที่จะอธิบาย “เรื่องนี้เกิดขึ้น เพราะคุณมีความปฎิสัมพันธ์กับฉัน เมื่อคืนนี้”

องกริดอดไม่ได้ที่จะถามว่า  "เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับการมีเซ็กส์กับคุณอย่างไร"

"ช่วงเวลาที่เราเริ่มมีเซ็กส์ ฉันได้ใช้เทคนิคลับ ... " ลูเอนถามเธอต่อว่า  "อืมคุณเคยอ่านหนังสือการเกี่ยวกับการเพาะปลูกไหม"

"ใช่ฉันเคยอ่านหนังสือแบบนั้นมาแล้ว ... นี่คุณบอกฉันว่าเรามีการเพาะพันธุ์กันแบบนั้น และคุณเป็นผู้ฝังพลังนั่นลงมาในฉันอ่ะหรอ?" เธอถามอย่างไม่เชื่อ

"ใช่แล้วตามนั้น เพื่อให้ชัดเจนยิ่งขึ้น ตอนนี้เราทั้งคู่เป็นผู้ฝึกฝนพลังร่วมกัน แม้ว่าคุณจะยังอยู่ในช่วงเริ่มต้นก็ตาม ถ้าคุณต้องการเดินตามเส้นทางแห่งการฝึกฝน นั่นก็เป็นทางเลือกของคุณ" ลูเอนกล่าวขณะที่มองไปที่เธอ

"นี่มันกะทันหันมาก ฉันไม่รู้อะไรเลยด้วยซ้ำ ฉันจะทำอะไรแบบนั้นได้ยังไง" อิงกริดสับสน เธอแทบจะไม่ได้สติจากการสูญเสียความบริสุทธิ์ให้กับคนแปลกหน้า และคนแปลกหน้าคนนั้นก็ยังบอกเธออีกว่า ตอนนี้เธอเป็นผู้ฝึกฝนเหมือนกับในหนังสือการเพาะปลูกที่เธออ่าน  มันเป็นเรื่องแปลกสำหรับเธอ ที่จะยอมรับได้ภายในการตัดสินใจครั้งเดียว

"คุณสามารถใช้เวลาของคุณในการคิด เนื่องจากฉันยินดีที่จะช่วยคุณเล็กน้อย หากคุณตัดสินใจที่จะทำตามวิถีแห่งการฝึกฝนร่วมกัน" ลูเอนกล่าว "ฉันจะไปอาบน้ำ และเธอก็ใช้เวลานี้ในการคิด "

"โอเค ... " อิงกริดพยักหน้าและนั่งลงด้วยความตะลึงเล็กน้อย เกี่ยวกับข้อมูลนี้ เธอเริ่มคิดอย่างจริงจังเกี่ยวกับเรื่องนี้

เมื่อเห็นลูเอนจากไป

อิงกริดอยู่ที่นั่นในห้องนั่งเล่นและตื่นขึ้นมา 2-3 ครั้ง แล้วลองใช้พลังใหม่ของเธอ  เธอสังเกตเห็นได้อย่างรวดเร็วว่าเธอแข็งแกร่งกว่าเดิมอย่างน้อย 5 เท่า แม้แต่ความรู้สึกของเธอก็รุนแรงขึ้น

ลูเอนที่กำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ ก็สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงในร่างกายของเขาเช่นกัน แม้ว่าเขาจะคุ้นเคยกับการเป็นอมตะ  แต่ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเขากลับมาที่สี่เหลี่ยมจัตุรัสนั่นแล้ว

นอกจากนี้แม้จะเพิ่งเข้าสู่ขั้นตอนเริ่มต้นของการฝึกฝนนั่น แต่เขาก็ทำได้โดยใช้เทคนิค ‘ร่างกายและจิตวิญญาณศักด์สิทธิ์’  สิ่งนี้ทำให้เขามีความแข็งแกร่งมากกว่าผู้ฝึกฝนทั่วไป ในระยะเริ่มต้นของการฝึกฝน

เขารู้ว่านี่ต้องขอบคุณหยินแห่งความบริสุทธิ์ของอิงกริด  หากไม่มีสิ่งนี้อาจจะต้องใช้เวลานานกว่านี้ และเขาจะต้องใช้ทรัพยากรมากมายเพื่อไปถึงระดับนั้น  ด้วยเหตุนี้เขาจึงเต็มใจที่จะพูดเกี่ยวกับการฝึกฝนนั่นและสอนอิงกริด สักอย่างหรือสองอย่างเพื่อเป็นการขอบคุณเธอ

แน่นอนว่ามันไม่ใช่แค่นั้น เขาก็กำลังเร่งรีบเพื่อจะฝึกฝนนางให้ได้ และถ้าอิงกริดเต็มใจ นางจะก้าวขึ้นสู่การฝึกฝนได้เร็วกว่าคนอื่น เพราะเธอมีสิ่งที่ดีกว่าที่จะทำด้วยกัน สองคนมากกว่าที่จะทำคนเดียว

นั่นคือสิ่งหนึ่งที่ลูเอน พบ ก็คือเขายังมีพรสวรรค์ในการบ่มเพาะพลังหยินเชิงลบ และมันก็ไม่ยากอย่างที่เขาคิด ดังนั้นเขาจึงมีความสุขเป็นพิเศษในตอนนี้

ในขณะที่ปล่อยให้จิตใจของเขาโลดแล่น ลูเอนพบว่าตัวเองกำลังคิดถึงคนเลวๆ จากเมื่อวานที่พยายามลักพาตัวเขาและเขาก็ได้แต่ถอนหายใจ  'โชคดีที่ครั้งนี้ฉันไม่ได้ทำให้แม่เสียทรัพย์ไปกว่าครึ่งเพราะการลักพาตัวนั่น ... '

ตอนนี้เขามีโอกาสใหม่ แม้ว่าในชีวิตที่ผ่านมา เขาเคยเป็นอมตะ แต่เขาก็มีความสุขที่ได้ย้อนเวลากลับไปและมีโอกาสใหม่นี้ ยิ่งไปกว่านั้น เขายังคงมีความรู้เกี่ยวกับชีวิตในอดีตของเขา และรู้ว่ามันเป็นเรื่องของเวลา ก่อนที่เขาจะกลายเป็นอมตะอีกครั้ง

'ยังมีเวลาอีก 4 เดือน จนกว่าการตื่นครั้งที่สามจะเกิดขึ้น ... '

หลังจากอาบน้ำลูเอนก็แต่งตัวและไปที่ห้องนั่งเล่น ที่นั่นเขาพบกับอิงกริดอีกครั้งที่กำลังมองมาที่เขาอย่างจริงจัง

"ฉันต้องการเรียนรู้เกี่ยวกับการฝกฝนนั่น!" เธอกล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว แม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หลังจากเข้าสู่โลกแห่งการฝึกฝน  แต่อินกริดก็รู้ว่าอย่างน้อยที่สุด เธอก็จะแข็งแกร่งพอที่จะปกป้องตัวเอง จากเรื่องแบบนี้และจะไม่ปล่อยให้มันเกิดขึ้นอีกเป็นครั้งที่สอง

อิงกริดก็ฉลาดเช่นกัน  เธอรู้ว่าโอกาสที่เธอจะได้รับโอกาสเช่นนี้อีกครั้งนั้นต่ำมาก  และหลังจากทดสอบความแข็งแกร่งของเธอเล็กน้อย ในไม่ช้าเธอก็ยืนยันที่จะฝึนฝน  อย่างน้อยเธอก็มั่นใจว่ามันอาจจะเป็นไปได้ที่จะแข็งแกร่งกว่านักยกน้ำหนักของโลก หากเธอยังคงเติบโตอย่างแข็งแกร่ง

"อืม ไปอาบน้ำก่อนเถอะ" ลูเอนพูด "แล้ววันนี้ก็พักผ่อนให้เต็มที่ เราจะอยู่ที่โรงแรมนี้เป็นเวลา 1 เดือน ใน 30 วันนั้น ฉันจะสอนคุณ ส่วนคุณจะเรียนรู้ได้มากแค่ไหนนั้นมันก็ขึ้นอยู่กับคุณ"

'ในกรณีที่เราทั้งคู่กลายเป็นคู่รักกัน ทุกอย่างขึ้นอยู่กับว่าเราจะชอบกันภายใน 30 วันนี้หรือไม่' ลูเอนคิด

"ได้!" เธอพยักหน้า แต่ในไม่ช้าก็พบปัญหาที่เกิดขึ้น "ฉันไม่มีเสื้อผ้าอยู่ที่นี่และมีเตียงเพียงเตียงเดียวในห้อง ... " ใบหน้าของเธอร้อนขึ้น

"อืมมีห้องนี้อีกห้องนะ นอนที่นั่นก็ได้" ลูเอนกล่าว "นอกจากนี้ เราต้องไปซื้อของอีก ฉันต้องซื้อเสื้อผ้าด้วย ถ้าเราจะอยู่ที่นี่เป็นเวลา 1 เดือน และมีห้องฝึกอบรมในห้องของโรงแรมนี่ ที่นี่เราสามารถใช้มันได้"

“โอเค ฉันจะทำตามที่คุณวางแผนไว้” อิงกริดเห็นด้วย เธอไม่กังวลว่าเขาจะเอาเปรียบเธอ เพราะเธอรู้ดีว่าด้วยสถานะของเขาในฐานะทายาทของ บริษัท ดีมาสคอร์ปอเรชั่น จะทำให้เธอสวยกว่าผู้หญิงคนอื่นได้ไม่ยาก

หลังจากที่อิงกริดออกมาจากห้องน้ำ ลูเอน ก็หยิบโทรศัพท์มือถือของเขาออกมาและโทรไปที่แผนกต้อนรับ โดยบอกว่าเขาจะอยู่ต่อไปอีกหนึ่งเดือนและระบุเวลาที่เขาอยากกิน ไว้ชัด และเห็นได้ชัดว่าเขาจะเข้าร่วมเป็นอย่างดี และคำขอของเขาก็ได้รับการอนุมัติอย่างง่ายดาย

นอกจากนี้ เขาก็ถามอีกว่าพวกนั้นจะหาเสื้อผ้าให้เขาได้ไหม โดยปกติพวกเขาไม่ได้ทำบริการประเภทนี้ แต่ผู้จัดการได้เตือนแล้วว่า เมื่อใดก็ตามที่ ลูเอน ดีมาส  ขอบางสิ่งบางอย่าง หากไม่ถูกยอมรับ ให้เขาโทรหาผู้จัดการได้ทันที

ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงรีบไปจัดหาและแพ็คเสื้อผ้า สำหรับชายหนุ่มและหญิงสาว แม้ว่าลูเอนจะไม่ได้วัดตัวของอิงกริด  แต่เขาก็สามารถจำสิ่งที่เห็นเมื่อวานนี้ได้อย่างง่ายดายและพูดถึงขนาดโดยประมาณของสัดส่วนของเธอ

ต่อไปก็โทรหาแม่

“ลูก! ลูกอยู่ไหน ลูกไม่รู้เหรอว่าแม่เป็นห่วง!?” เสียงผู้หญิงฟังดูกังวลมากในอีกด้านหนึ่ง

“แม่ครับ ผมสบายดีครับ” ลูเอนกล่าวด้วยเสียงที่สุภาพและยิ่งใหญ่ "ตอนนี้ผมอยู่ที่โรงแรม และผมจะอยู่ที่นี่ 1 เดือนหลังจากนั้นผมก็จะกลับบ้าน"

"ลูก ... ทำไมลูกถึงทำกับแม่แบบนี้ เป็นเพราะลูกไม่อยากไปมหาลัยหรือ ถ้าใช่ลูกไม่ต้องไปตอนนี้ก็ได้  แต่ลูกก็รู้ว่าแม่ต้องการให้สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับลูกเท่านั้น นอกจากนี้ น้องสาวของลูกก็เริ่มเรียนมหาวิทยาลัยแล้ว ลูกสองคนอายุเท่ากันมันจะดีสำหรับลูกสองคนที่จะได้อยู่ด้วยกัน "

"แม่ ผมจะฟังแม่นะและผมกำลังจะไปมหาลัย ผมมีอะไรต้องทำอีกสองสามอย่างในตอนนี้ ทันทีที่ผมทำเสร็จ ผมจะกลับไปตอนนั้น เราค่อยมานั่งคุยกันได้ "ลูเอนบอกเธออย่างนั้น

"โอเคลูก แต่โทรหาแม่ ถ้าลูกต้องการอะไร" เสียงของแม่ของเขาอ่อนลง แต่เธอก็ยังกังวล

หลังจากทั้งสองวางสายไม่กี่นาทีต่อมา ก็มีคนมาเคาะประตู ใช้เวลาไม่ถึง 20 นาที จนกระทั่งพวกเขานำชุดใหม่มาให้พวกเรา

"นี่คะท่าน เหล่านี้เป็นเสื้อผ้าที่คุณดีมาสร้องขอ นอกจากนั้น นี่คือกุญแจใหม่ พร้อมหมายเลขห้องของคุณ ผมไม่ทราบว่าผู้จัดการแจ้งคุณหรือไม่ แต่หมายเลขห้องชุดบนชั้นนี้ มักจะถูกเปลี่ยนไปเพราะเหตุสุดวิสัย ซึ่งอาจจะไม่สะดวก แต่เราจำเป็นต้องเปลี่ยนกลับไปที่ตัวเลขเดิม และนี่คือกุญแจหลักในห้องของคุณ " หญิงสาวคนหนึ่งกล่าว ด้วยความเคารพ ขณะที่เธอมอบกุญแจหมายเลข 916 ให้

"ขอบคุณ" ลูเอนรับกระเป๋าและกุญแจจากมือเธอ จากนั้นเขาก็หยิบกุญแจหมายเลข 915 ออกจากกระเป๋าและยื่นให้เธอ

"ขอบคุณค่ะ คุณดีมาส ถ้าคุณไม่มีอะไรจะขออีก ฉันจะไปเดี๋ยวนี้" เธอกล่าว

"รอก่อน"

“คะ? คุณต้องการอะไรอีกไหม?” เธอมองไปที่เขาขณะที่เธอถาม

"คุณชื่ออะไร?" เขาถาม

เธอตระหนักว่าตราของเธอถูกเปิดออกด้านใน เธอยืดตัวตรงและพูดด้วยรอยยิ้มอย่างมืออาชีพ "ฉันชื่อซาแมนธา รามอสค่ะ"

"โอเค ซาแมนธา ฉันจะจำคุณไว้ เมื่อการพักที่โรงแรมของฉันสิ้นสุดลงฉันจะให้ทิปคุณแน่นอน" ลูเอนกล่าว

"ขอบคุณล่วงหน้าค่ะท่าน!" ซาแมนธาดีใจที่ได้ยินเรื่องนี้ แต่ก็ยังพยายามอย่างเต็มที่ในการแสดงออกอย่างมืออาชีพ

"โอเค ฉันจะกลับไปที่ห้องของฉันเดี๋ยวนี้" ลูเอนกล่าว ก่อนที่จะหันกลับและเข้าไปในห้องของเขา

———————————————————————————————————

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านและติดตามกัน

ฝากกดติดตามและให้คะแนนด้วยนะคะ

หากแปลผิดพลาดประการใดต้องขออภัยด้วยค่ะ (-ω-ゞ