บทที่ 107 - เวทีรายการเพลง
บทที่ 107 - เวทีรายการเพลง
บทที่ 107 - เวทีรายการเพลง
สี่โมงเย็น หลังเวที 《M!Countdown》
รายการเพลงนี้เทียบกับห้องพักศิลปินที่กั้นด้วยพาร์ทิชันของรายการเล็กๆ อื่นๆ สภาพแวดล้อมถือว่าอยู่ในระดับกลางๆ แต่โควตาห้องพักส่วนตัวก็ยังตึงตัวมาก มีเพียงรุ่นพี่ที่เดบิวต์มานานส่วนน้อยเท่านั้นที่จะได้ใช้ห้องพักส่วนตัว
แต่ Bombardment Meteor ที่ประกอบด้วย กงเฉิง, พัคแจบอม, จางอี้ชิง, อิมยองอุง ได้รับจัดสรรห้องพักส่วนตัว
ถึงแม้ Bombardment Meteor จะเป็นวงเฉพาะกิจหน้าใหม่ที่เพิ่งเดบิวต์ปีนี้ แต่พัคแจบอมและจางอี้ชิงในวง คนหนึ่งเดบิวต์ปี 08 อีกคนปี 12 ต่างก็เป็นรุ่นใหญ่ที่มีชื่อเสียงโด่งดัง
บวกกับกระแสของ Bombardment Meteor ที่ระเบิดทั่งเกาหลีในช่วงนี้ เป็นวงที่มาแรงที่สุดในขณะนี้ การมีห้องพักส่วนตัวจึงไม่ใช่เรื่องแปลก
“อันยองฮาเซโย รุ่นพี่คะ พวกเรา I.O.I ค่ะ...”
ประตูห้องพักถูกเคาะ กลุ่มเด็กสาวเดินกรูกันเข้ามา คนที่นำหน้าโค้งตัวแนะนำตัว “ฉันอิมนายอง I.O.I ค่ะ...”
“ฉันโซมี I.O.I ค่ะ...”
“ฉัน...”
กงเฉิงฟังการแนะนำตัวรัวๆ นับคร่าวๆ มีสมาชิกทั้งหมด 11 คน
เขาขยับตัวบนโซฟาอย่างไม่เป็นธรรมชาติ I.O.I ก็เหมือน Bombardment Meteor เป็นวงเกิร์ลกรุ๊ปเฉพาะกิจ เปิดตัวโดย YMC Entertainment เมื่อเดือนพฤษภาคมปีนี้ ครึ่งปีมานี้ดังมากในเกาหลี
ส่วนเขา อย่างมากก็นับว่าเดบิวต์ปลายเดือนมิถุนายน... มีพัคแจบอมกับจางอี้ชิง พี่ชายสองคนนี้นั่งคุมอยู่ข้างๆ เขาเลยประหยัดเวลาไม่ต้องเดินสายไปทักทายตามห้องพักอื่น มีแต่วงอื่นที่เข้ามาทักทายพี่สองคนนี้
เขากับอิมยองอุง เลยพลอยได้อานิสงส์ไปด้วย
พัคแจบอมยิ้มรับอัลบั้ม 《Fireworks are eternal》 จากผู้จัดการมาแลกกับอัลบั้มใหม่ของ I.O.I “ไม่ต้องเกรงใจ สู้ๆ นะ”
“ขอบคุณครับ” กงเฉิงรับอัลบั้ม I.O.I มากล่าวขอบคุณ แสดงเจตนาว่าจะเก็บรักษาไว้อย่างดี อัลบั้มในมือเขาคือมินิอัลบั้มที่สอง 《miss me?》 ที่สาวๆ ปล่อยเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม
“รุ่นพี่ Tarot คะ ขอลายเซ็นหน่อยได้ไหมคะ?” ตอนที่สมาชิก I.O.I ทยอยกันออกไป โซมีที่อยู่ท้ายแถวเดินมาหากงเฉิง เงยหน้าถาม
“……” กงเฉิงรับอัลบั้มที่เธอยื่นมา เป็นอัลบั้ม 《Fireworks are eternal》 ที่พัคแจบอมเพิ่งแจกไปเมื่อกี้ ถ้าจำไม่ผิด น่าจะมีลายเซ็นแล้วนี่นา
พลิกดู อ้อ มีแค่ลายเซ็นพี่เลย์คนเดียว เขาพยักหน้าหยิบปากกา เซ็นชื่อตัวเองลงไปลวกๆ “Fighting!”
เขายิ้มส่งอัลบั้มที่มีลายเซ็นคืนให้โซมี ถ้าจำไม่ผิด เด็กคนนี้อายุน้อยกว่าจื่อวีตั้งสองปี เป็นเพื่อนซี้กับลูกเสือน้อยด้วย รายการเซอร์ไววัล 《SIXTEEN》 ของบริษัทเมื่อปีที่แล้ว เด็กตรงหน้าก็เป็นหนึ่งในผู้เข้าแข่งขัน เสียดายที่ตกรอบ...
ไม่งั้น คงได้เป็นสมาชิก TWICE ไปแล้ว และรายการ 《PRODUCE 101》 ปีนี้ เธอก็เข้าร่วมในฐานะเด็กฝึก JYP จนได้เป็นสมาชิก I.O.I พูดกันตามตรง ทั้งสองคนถือเป็นเพื่อนร่วมงาน สังกัด JYP เหมือนกัน
เพียงแต่ครึ่งปีที่เขาเข้าบริษัท โซมีทำกิจกรรมในนาม I.O.I ตลอด เลยไม่ค่อยได้เจอกัน
“สุดยอด! เพลงเพราะมากค่ะ!” โซมีมองลายเซ็นในมืออย่างดีใจ โค้งให้คนในห้องพักอีกครั้ง แล้ววิ่งออกไป
“รู้จักเหรอ?” จางอี้ชิงถาม
“ถือว่าเป็นเพื่อนร่วมงานครับ”
หลังจาก I.O.I ก็มีวงจากค่ายเล็กค่ายน้อยทยอยเข้ามาเยี่ยมเยียนกลุ่มหมอกหนาที่ปกคลุมเกาหลีในช่วงนี้
กงเฉิงฉีกยิ้มจนหน้าเกร็ง แม้จะเป็นฝ่ายรับแขก แต่เขาก็ต้องตอบรับอย่างสุภาพ เขามีมารยาทและการอบรมที่ดี
ธรรมเนียมเกาหลีบ้านี่...
……
หลังจากเตรียมตัวขั้นตอนสุดท้ายเสร็จสิ้น สมาชิก Bombardment Meteor ทั้งสี่คนก็ก้าวเท้าเดินกลับขึ้นไปบนเวทีอีกครั้ง
โดยปกติในรายการเพลง ศิลปินหรือวงจะขึ้นโชว์เพลงไตเติลจากอัลบั้มเพื่อโปรโมตแค่เพลงเดียว วงที่ดังหน่อยอาจจะได้เวลาแสดง 2 เพลง วงระดับซุปตาร์อย่าง EXO, BTS จะได้แสดงประมาณ 3 เพลง
และ Bombardment Meteor ตามตารางของ 《M!Countdown》 จะได้แสดง 3 เพลง คือเพลงไตเติล 《Fake Love》 จากอัลบั้ม 《Fireworks are eternal》, เพลงไตเติล 《Spring Day》 และเพลงพรีรีลีสควบเพลงไตเติล 《Blood Sweat & Tears》
เพลง 《Blood Sweat & Tears》 นี้นอกจากจะเป็นความต้องการของ 《M!Countdown》 แล้ว ยังเป็นเพลงที่แฟนคลับ Bombardment Meteor เรียกร้องอยากดูการแสดงสดมากที่สุด
กงเฉิงและคนอื่นๆ ไม่มีปัญหา ในช่วงเวลาโปรโมตหนึ่งเดือนต่อจากนี้ ทั้ง 3 เพลงนี้คือเพลงหลักที่พวกเขาตั้งใจจะโปรโมตอยู่แล้ว
“นอมู นอมู นอมู~”
“นอมู นอมู นอมู~”
“นอมู นอมู นอมู~”
“……”
ในทางเดินรอขึ้นเวที ฟังเพลงไตเติลรอบนี้ของ I.O.I 《Very Very Very》 จางอี้ชิงยิ้มพูดว่า “เพลงนี้ สองวันก่อนเพิ่งได้ที่ 1 ในรายการ Inkigayo เพราะดีนะ”
“พอเถอะเลย์ เลิกวิจารณ์ได้แล้ว จะถึงตาพวกเราแล้ว” พัคแจบอมถอนหายใจยาว ยืดเส้นยืดสาย เขาไม่ได้ขึ้นเวทีรายการเพลงในฐานะวงมานานมากแล้ว
“ตื่นเต้นไหม กงเฉิง”
“……” กงเฉิงไม่อยากจะคุยกับพี่คนนี้ ถามโง่ๆ! นี่ครั้งแรกของเขาเลยนะ... ครั้งแรกในชีวิต ทุกคนย่อมจดจำ ตื่นเต้น และถวิลหา
“ชาคู ชาคู ชาคู~”
เมื่อเพลงของ I.O.I จบลง แสงสีบนเวทีค่อยๆ มืดดับลง
เสียงเชียร์ของผู้ชมในห้องส่งค่อยๆ เบาลง มีแฟนคลับเดนตายของ I.O.I ตะโกนสุดเสียง “อังกอร์ อังกอร์~”
“Bombardment Meteor สแตนด์บาย!”
เสียงเตือนจากทีมงานดังข้างหู กงเฉิงและเพื่อนๆ เตรียมตัวครั้งสุดท้าย
บนเวที สมาชิก I.O.I ที่เริ่มทยอยลงมา เห็น Bombardment Meteor ก็ชูกำปั้น ยิ้มให้กำลังใจ “รุ่นพี่ สู้ๆ ค่ะ!”
MC สองคนยืนอยู่กลางเวที ถือไมค์ยิ้มแย้มแนะนำหน้ากล้อง “หลังจากดูโชว์ของ I.O.I จบแล้ว สำหรับวงที่จะขึ้นแสดงต่อไป ผมขอยืมคำที่ค่ายพวกเขาใช้บ่อยๆ มาใบ้หน่อย คีย์เวิร์ด: จำกัด (Limited)”
“พวกเขาเป็นวงเฉพาะกิจที่เปิดตัวในปีนี้เช่นกัน”
ผู้ชมด้านล่างพอได้ยินคำว่าวงเฉพาะกิจ ก็ฮือฮากันใหญ่ เสียงอื้ออึงเหมือนน้ำเดือดกลบเสียงแนะนำของ MC
“Bombardment Meteor!!!”
“Tarot!!!”
“Lay!!!”
“โอปป้า!!!”
ผู้ชมจำนวนมากเห็นข่าวฮอตเมื่อเช้า รู้ว่ากงเฉิงจะมาร่วมรายการ 《M!Countdown》 คืนนี้
ดังนั้น พวกเขาจึงจับตามอง Bombardment Meteor เป็นไฮไลท์ของค่ำคืนนี้
MC ยิ้มแห้งๆ พูดต่อ “ครับ ต่อไปขอเชิญพบกับ หมอกหนาก้อนใหม่แห่งวงการเพลงเกาหลี!!!”
“Bombardment Meteor!!!”
“วงที่เหมือนดาวตกพาดผ่านน่านฟ้าวงการเพลง พวกเขามาแรงแซงทางโค้ง! ตั้งแต่ปล่อยอัลบั้มแรก 《Fireworks are eternal》 ยอดสตรีมถล่มทลาย ความนิยมถล่มทลาย...”
พร้อมคำแนะนำ หน้าจอ LED ด้านหลังเวทีก็ฉาย VTR ภาพมุมสูงย่านคังนัมในโซล เพลงไตเติลจาก 《Fireworks are eternal》 ดังไปทั่วทุกตรอกซอกซอย
ภาพตัดสลับไปมา ฉาย killing part ใน MV หลายเพลง
“Tarot!!!!”
“โอปป้า!”
“ว้าว~”
ในทางเดินมืดสลัว กล้องตัวหนึ่งบันทึกเสียงเชียร์จากด้านล่างเวทีที่ดังกระหึ่มราวกับคอนเสิร์ต...
ในเลนส์กล้อง เด็กหนุ่มสี่คนรวมพลังกัน มือซ้อนมือกลางอากาศ “Fighting!” รอยยิ้มและความตื่นเต้นจากใจจริงของพัคแจบอมและจางอี้ชิง ดูไม่ออกเลยว่าเป็นรุ่นใหญ่ที่เดบิวต์มานานแล้ว...
กงเฉิงเงยหน้า เหลือบมองกล้องโดยไม่ตั้งใจ จากนั้นเขาก็หันหลังเดินนำ ทิ้งแผ่นหลังที่เหยียดตรงไว้ในทางเดิน ท่ามกลางเสียงเชียร์...
VJ สาวที่ถือกล้อง จ้องภาพในจอ อดพึมพำไม่ได้ “สุดยอด~”
แผ่นหลังที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ เหมือนฉากนักเตะซุปตาร์ลงสนามในเกม 《FIFA》 ไม่มีผิด...
……
ในที่นั่งผู้ชม โชมิยอนสวมหมวกแก๊ป หน้ากากอนามัยสีขาวปิดหน้า เหลือให้เห็นแค่ดวงตาที่อ่อนโยน
ดวงตาของเธอเป็นประกาย โบกป้ายไฟทำมือในมือ แถบไฟสีเงินเทา ดัดเป็นคำว่า Tarot และรอบๆ คำว่า Tarot ถูกห่อหุ้มด้วยแถบไฟสีแดงรูปหัวใจ
“ออนนี่ ป้ายไฟนี้ซื้อที่ไหนคะ?” เวทีที่มืดสนิท ยังไม่เริ่มแสดง เด็กสาวข้างๆ โชมิยอนยื่นหน้าเข้ามา ชี้ป้ายไฟในมือเธอด้วยความสนใจ
ในมือเธอมีแค่แท่งไฟสีเงินเทาอันเดียว
“ทำเองจ้ะ” โชมิยอนอวดป้ายไฟทำมือในมือไปมาให้ดู ปลายเดือนที่แล้วกงเฉิงรายงานเธอ เธอเลยรู้ว่าเวทีเดบิวต์ของกงเฉิงคือ 《M!Countdown》 วันนี้ และเธอก็โชคดีได้รับเลือกให้มาเป็นผู้ชม
ป้ายไฟในมือ ใช้เวลาทำไม่น้อย แต่พอคิดว่าเป็นเวทีแรกของโอปป้า เธอก็อดดีใจแทนเขาไม่ได้
ตอนเดบิวต์โซโล่ โอปป้าไม่ได้ขึ้นเวทีเดบิวต์ด้วยซ้ำ ก็โดน JYP สั่งพักงาน วันนี้เป็นครั้งแรกของเขา เลยล้ำค่าและมีความหมายมาก เหมือนฤดูร้อนปีที่แล้ว...
ทันทีที่ไฟบนเวทีดับลง MC สองคนเดินลงเวที
คลื่นมือที่ชูสูงในที่นั่งผู้ชม กลายเป็นกระแสสีเงินเทาท่ามกลางสตูดิโอที่มืดมิด
ดวงตาที่ตื่นเต้นภายใต้แสงสีเงิน จ้องมองร่างเงาเลือนรางบนเวทีที่ยืนประจำตำแหน่ง กรีดร้องสุดเสียง
“โอปป้า~~~ ซารังเฮ~”
“……”
โชมิยอนยิ้มตาหยี เธอจำร่างสูงโปร่งที่ยืนเซ็นเตอร์ได้ เธอชูป้ายไฟในมือให้สูงขึ้นไปอีก
ไฟบนเวทีค่อยๆ สว่างขึ้น แสงสีแดงเลือดสาดส่องลงบนใบหน้าของสมาชิก Bombardment Meteor ทั้งสี่ และหน้าจอใหญ่ด้านหลัง กะพริบชื่อวง Bombardment Meteor
“เลือด หยาดเหงื่อ และน้ำตา การเต้นรำครั้งสุดท้ายของฉัน~”
“เอาไปให้หมดเลย~”
“ว้าว~ ออนนี่ เห็นไหมคะ กงเฉิงโอปป้า! เพราะจังเลย!” เด็กสาวข้างๆ เขย่าแขนโชมิยอนอย่างตื่นเต้น แม้จะไม่รู้จักกัน แต่ในฐานะอาร์คานา ย่อมเข้าใจความดีใจที่ได้เจอไอดอล
บนเวที กงเฉิงในชุดสูทกำมะหยี่สีน้ำเงิน เสื้อตัวในสีดำบางเผยให้เห็นไหปลาร้า ที่คอผูกริบบิ้นสีดำ ทันทีที่ไฟสว่างและดนตรีเริ่มบรรเลง ราวกับสัตว์ร้ายที่ตื่นจากความมืด เงยหน้าขึ้นด้วยท่วงท่าที่ทรงพลัง
“เลือด หยาดเหงื่อ และน้ำตา ลมหายใจที่เย็นเฉียบของฉัน~”
“เอาไปให้หมดเลย~” เสียงร้องที่ชำระล้างจิตวิญญาณของกงเฉิง ทะลุทะลวงจิตใจผู้ชมด้านล่าง จากนั้นทั้งสี่คนก็เต้นพร้อมเพรียงกันอย่างมีพลัง ถึงพาร์ทของจางอี้ชิงและอิมยองอุง พวกเขาร้องไปพลาง สลับตำแหน่งอย่างรู้ใจ ส่งมอบเวทีตรงกลางให้อีก 2 คน
“จูบฉันสิ~ เจ็บก็ไม่เป็นไร~ รัดฉันให้แน่น~”
“ให้ฉันไม่เจ็บปวดอีกต่อไป~”
“Baby~ เมามายก็ได้~ ตอนนี้ฉันจะดื่มเธอ~”
“วิสกี้ขวดนี้ รินรดลงคอ ลึกลงไป~”
กงเฉิงใช้เสียงแร็ปแหบพร่าทรงพลังคุมจังหวะทั้งฮอลล์อีกครั้ง ประกอบกับการเคลื่อนไหวร่างกายที่กว้างและแข็งแรง ออร่ารุนแรงจนเหมือนทำให้เวทีสั่นสะเทือน ส่วนพัคแจบอมที่เต้นโซโล่อยู่ข้างๆ หันหน้าเข้าหาผู้ชม พอถึงจุดพีค ก็กระชากเสื้อสูทสีดำที่ไม่มีเสื้อตัวในออก เผยให้เห็นกล้ามท้องแน่นๆ
“ว้าว!”
เสียงเชียร์ของผู้ชมระเบิดขึ้นอีกระดับ
ต่อมาเป็นพาร์ทคู่ของจางอี้ชิงและอิมยองอุง การเต้นประชันกันของคู่นี้ คือความขัดแย้งระหว่างพลังและความงามอย่างถึงที่สุด พรสวรรค์การเต้นที่เก้ๆ กังๆ ของอิมยองอุง ภายใต้คำแนะนำของครูสอนเต้น เขาเต้นช้าลง แต่เน้นน้ำหนักในแต่ละท่า ให้ความรู้สึกหนักแน่น ส่วนท่าเต้นของจางอี้ชิง เต็มไปด้วยความยืดหยุ่นและสมดุล ท่าทางที่เบาสบายและมีพลัง ทุกการหมุนตัวและกระโดด เหยียบย่ำลงกลางใจผู้ชม
“โอ้โห! ออนนี่! ดูสิคะ~ เหมือนนางฟ้าเลย~ หล่อมาก!!!” เด็กสาวด้านล่างปิดปากกรี๊ด รีบยัดแท่งไฟสีเงินเทาใส่มือโชมิยอน ควักมือถือออกมาถ่ายเวที
ในเลนส์กล้อง กงเฉิงมีเหงื่อซึมที่หน้าผาก ร้องเพลงเสียงนุ่มนวล “เลือด หยาดเหงื่อ และน้ำตา การเต้นรำครั้งสุดท้ายของฉัน~”
ทันทีที่เขาอ้าปากร้อง ท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บของโซล ไอขาวขุ่นพวยพุ่งออกมาจากปากเขาราวกับไอเซียน ล้อมรอบใบหน้าหล่อเหลานั้น
“ลุคของโอปป้าวันนี้เซ็กซี่จัง~” โชมิยอนโบกแท่งไฟในมืออย่างตื่นเต้น เห็นสีหน้าตื่นเต้นของเด็กสาวข้างๆ แววตาของเธอฉายแววภาคภูมิใจ
ของฉัน~ ของฉันคนเดียว!
บนเวที ริบบิ้นที่พันรอบลูกกระเดือกที่ขยับขึ้นลงของโอปป้า ทำให้เธอกัดริมฝีปาก จินตนาการไปไกล
“ปรารถนาอย่างแรงกล้า~”
“ปรารถนาอย่างแรงกล้า~”
เมื่อกงเฉิงร้องท่อนฮุคที่เร้าใจของ 《Blood Sweat & Tears》 ผู้ชมด้านล่างก็พร้อมใจกันตะโกนร้องตาม “มันฮี มันฮี มันฮี~ มันฮี มันฮี~”
“มันฮี มันฮี~”
แท่งไฟสีเงินเทานับร้อยแท่ง เหมือนทางช้างเผือกสีเงิน ไหลรินช้าๆ ตามจังหวะการโบก และแสงแฟลชสีขาวที่แทรกอยู่ ก็เหมือนดวงดาวระยิบระยับ วูบวาบ...
ในภวังค์ อิมยองอุงเดินไปข้างหลังกงเฉิง “ฆ่าฉันให้ตายอย่างอ่อนโยนทีเถอะ~”
“ใช้มือของเธอปิดตาฉันไว้~”
มือที่เห็นข้อกระดูกชัดเจนยื่นออกมา ปิดดวงตาของกงเฉิง
กงเฉิงที่ตกอยู่ในความมืด วางมือบนข้อมือนั้น เสียงร้องค่อยๆ แตกสลายและเร้าอารมณ์ “ยังไงฉันก็ปฏิเสธไม่ได้~”
“และไม่อาจหนีพ้นได้อีกต่อไป~”
“เธอช่างหอมหวาน~ หอมหวานเกินไป~”
“……”
เมื่อทำนองเพลงจบลง ทั้งสี่คนทำท่าเวฟพร้อมกัน มือหลายคู่ไต่ขึ้นไปบนใบหน้าของกงเฉิง ปิดบังสีหน้าและใบหน้าของเขา ภายใต้มือสามคู่ที่ไขว้กัน เผยให้เห็นเพียงดวงตาเย็นชาคู่หนึ่งผ่านช่องว่างระหว่างนิ้ว
ในกล้องที่บันทึกภาพ ดวงตาที่เฉยเมยคู่นั้นกะพริบตา แล้วค่อยๆ เลือนหายไปในความมืดของม่านเวที
“อังกอร์ อังกอร์ อังกอร์!”
“อังกอร์~~~”
“Tarot!!!”
“โอปป้า!”
ผู้ชมด้านล่างพอเห็นเวทีมืดลง ก็ตะโกนอย่างอาลัยอาวรณ์ อยากให้มีอังกอร์อีกสักเพลง!
โชมิยอนนั่งจิบน้ำอย่างสบายใจ เมื่อกี้เชียร์โอปป้าจนคอแทบแตก...
เธอรู้ดีกว่าแฟนคลับข้างๆ ว่าโอปป้ามารายการนี้ต้องโชว์ 3 เพลง นี่เพิ่งจะเริ่มต้น
……
I.O.I ลงจากเวทีแล้ว สมาชิกยังไม่รีบกลับห้องพัก แต่มายืนดูสเตจแรกของ Bombardment Meteor ที่ข้างเวทีอย่างใกล้ชิด
เห็นทั้งสี่คนเดินหอบลงมา โซมีก็ชมเปาะ “ว้าว! รุ่นพี่คะ เต้นเก่งมากเลยค่ะ?”
สมาชิกคนอื่นก็เออออห่อหมก
กงเฉิงยิ้ม “ขอบคุณครับ แต่พวกเราขอตัวก่อน เดี๋ยวต้องขึ้นเวทีอีก ต้องไปเปลี่ยนชุด”
จากนั้น เขารับน้ำจากคิมแดอูมาดื่ม เดินตามพี่ชายสามคนกลับห้องพัก
กลับถึงห้องพัก ทั้งสี่รีบเปลี่ยนชุดสำหรับโชว์ต่อไป เพลงต่อไปที่จะแสดงคือ 《Fake Love》 และ 《Spring Day》 แสดงต่อเนื่องสองเพลง
เวทีของสองเพลงนี้ ท่าเต้นไม่หนักมาก แสดงต่อเนื่องกันสี่คนก็น่าจะไหว
“อีกยี่สิบนาที ขึ้นเวที” ทีมงานเคาะประตูเตือนเวลา
คิมแดอูหัวเราะร่า “ว้าว เมื่อกี้พวกนายสี่คนเท่ระเบิดไปเลย! ถ้าพี่หนุ่มกว่านี้สักหน่อย คงขอเข้าร่วม Bombardment Meteor ด้วยแล้ว ได้ขึ้นเวทีด้วยกัน คิดแล้วตื่นเต้นชะมัด!”
เมื่อกี้ที่ทางเดินรอขึ้นเวที ฟังเสียงเชียร์ของผู้ชม เขาตื่นเต้นจริงๆ ดีใจกับกงเฉิงบนเวทีจากใจจริง
ไอ้เด็กบ้านี่ แม้แต่เวทีเดบิวต์ยังไม่มี... ในฐานะผู้จัดการ เขารู้ดีที่สุดว่าจากกงเฉิงกลายมาเป็น Tarot ต้องแลกมาด้วยอะไรบ้าง ชีวิตที่พลิกผันตอนเดบิวต์ จนถึงวันนี้กลายเป็นหมอกหนาแห่งเกาหลี เด็กหนุ่มที่สามค่ายยักษ์ใหญ่แย่งตัวกันทำเพลง ในที่สุดก็เฉิดฉายแล้ว
“พี่พูดจริงเหรอ?” กงเฉิงที่กะว่าจะดูมือถือพักผ่อนสักหน่อย ได้ยินแบบนั้นก็มองหน้าเขาแปลกๆ
“ทำไมไอ้เด็กบ้า? สมัยหนุ่มๆ พี่ก็ขึ้นชื่อเรื่องความหล่อในซังมุนดงเหมือนกันนะเว้ย” คิมแดอูเสยผม เลียนแบบท่าเต้นเมื่อกี้ กระโดดเหยงๆ สองที
แต่น้ำหนักตัวที่มากเกินไป พอกระโดดหมุนตัว เกือบจะคุกเข่าต่อหน้ากงเฉิง!
ทำเอากงเฉิงรีบเข้าไปพยุง “พี่ครับ Bombardment Meteor คัดหน้าตา...”
“อาซี!!!” คิมแดอูแทบจะยืนไม่อยู่ จะทรุดลงไปอีกรอบด้วยความโมโห
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า~” ในห้องพัก เสียงหัวเราะกลั้นขำของพัคแจบอม จางอี้ชิง และอิมยองอุงดังลั่น
เล่นกันสักพัก กงเฉิงดูข้อความที่โชมิยอนส่งมา
“วันนี้โอปป้าหล่อมาก~”
แถมส่งรูปเซลฟี่มาด้วย เขามองแล้วยิ้มกว้าง ยัยบ๊อง! กอดป้ายไฟทำมือ หน้าที่ถอดหน้ากากอนามัยทำปากจู๋ ข้างๆ มีเด็กสาวถือแท่งไฟสีเงินเทาชูสองนิ้ว!
เด็กคนนั้นคงนึกไม่ถึงว่า รูปนี้จะส่งมาถึงมือโอปป้าของเธอ กงเฉิงตัวจริงเสียงจริง...
(จบแล้ว)