ระบบสร้างผู้กล้า ตอนที่ 2 หมูตอนจอมไถ

ส่วนสาเหตุที่พวกเราที่เป็นทหารเฝ้าประตูเรียกแบบนั้นก็เพราะ วันเงินเดือนออกแบบนี้แหละที่มันจะกลายเป็น หมูตอนจอมไถ

จากนั้นในระหว่างที่พวกผมกำลังยืนรออยู่ที่ด้านหน้าห้องกันนั้น ก็มีคนเปิดประตูออกมา คนที่เปิดออกมันนั้นเป็นผู้ชายรูปร่างอ้วนตัวเตี้ยใส่เสื้อผ้าดูดี แล้วก็ของประดับมากมายติดอยู่กับตัว ชายคนนี้คือบารอนมิิลล์หรืออีกชื่อนึงก็คือ หมูตอนจอมรีดไถ นั้นเอง

" เอาละวันนนี้เป็นวันดีของทุกคน ที่จะได้รับเงินเดือนเชิญเข้ามาที่ด้านในได้เลยข้าเตรียมเงินไว้ให้กับพวกเจ้ากันแล้ว "

มิลล์ที่ยืนอยู่หน้าประตูพูดออกมาด้วยหน้าตาที่กำลังยิ้มแบบมีความสุข มองมาทางที่พวกผมยืนอยู่กัน

เหอะ....มาแบบทุกทีเลยเดือนที่แล้วมันก็เป็นแบบนี้แหละ สุดท้ายพอเข้าห้องไปก็จะมีของมาหลอกขายให้กับพวกเราอีก ให้มันได้แบบนี้สิเดือนนี้เราจะโดนบังคับให้ซื้อของเท่าไหร่กันนะ

เมื่อเดือนที่แล้วผมก็โดนบังคับให้ซื้อของไปรู้สึกว่าจะเป็นสบู่ทำความสะอาดตัว ซึ่งราคาของมันก็ถือว่าแพงมากเลยละ ก้อนละตั้ง 50 เหรียญทองแดง เงินในประเทศนี้แบ่งออกไป 3 เหรียญก็คือเหรียญ ทองแดง เงินและเหรียญทอง 100 ทองแดงเท่ากับ 1 เหรียญเงิน 100 เหรียญเงินเท่ากับ 1 เหรีนญทอง ซึ่งเงิน 5 เหรียญทองแดงก็ซื้อข้าวได้ตั้ง 1 มื้อแล้ว ทำไมพวกผมกลับต้องเอาเงินมาหมดกับของไรสาระของหมูตอนจอมไถกันด้วยก็ไม่รู้

พวกเราทุกคนต่างก็คิดแบบนั้นแหละแต่ว่านะ ถ้าใครไม่ยอมซื้อของจากมันละก็ คนนั้นก็จะไม่ได้เงินเดือนซึ่งการที่ต้องซื้อของจากมันนะ ตอนนนี้มันกลายเป็นกฏของการรับเงินเดือนไปแล้ว

หลังจากที่ทุกคนได้ยินมิลล์บอกให้เข้าไปที่ด้านในห้อง พวกผมก็พากันเดินเข้าไปภายในห้อง เป็นห้องขนาดไหญ่มีเพียงแค่โต๊ะที่มีถุงเงินวางอยู่ และของที่มันจะหลอกขายให้กับพวกผมก็วางอยู่ที่ด้านหลังโต๊ะนั้น จากนั้นมิลล์ก็เดินไปที่ด้านหน้าของห้อง แล้วก็พูดขึ้นมา

" เอาละทุกคนวันนนี้ฉันจะเริ่มจ่ายเงินเดือนให้กับพวกนายละนะ แต่ว่าก่อนหน้าที่พวกนายจะรับเงินเดือนฉันอยากให้ดูนี้ก่อน "

หลังจากพูดจบมิลล์ก็หันไปที่ด้านหลังแล้วก็หยิบสินค้าของเดือนนี้ออกมาโชว์ให้กับพวกเราดู

สิ่งที่มิลล์มันกำลังถืออยู่ตอนนี้ก็คืออะไรสักอย่างที่กำลังโดนใบไม้ห่อเอาไว้

" นี้ก็คือ ปลาตากแห้งจากแดนเหนือซึ่งกว่าจะได้มันมานั้นลำบากมาก วันนี้ข้าจะเอามาขายให้พวกเจ้าถูกๆเลยตัวละ 1 เหรียญเงินแต่ใครจะเอามากกว่า 1 ตัวก็ได้นะ "

มิลล์พูดออกมาพร้อมกับยิ้มมาทางพวกผมที่กำลังยืนอยู่ที่ด้านในห้อง

ราคาถูกบ้าอะไรกันไอปลาตากแห้งบ้านั้นนะไปซื้อที่ตลาดตัวละ 50 เหรียญทองแดงเท่านั้นแหละ ไอหมูตอนจอมไถเอ่ย

ตอนนี้ผมกำลังมองไปที่มิลล์ที่ตอนนี้กำลังถือปลาตากแห้งอยู่ ด้วยแววตาที่เหนื่อยใจ แต่ก็นะถ้าไม่ซื้อก็ไม่ได้สะด้วยแต่ว่า 1 เหรียญเงินนี้ดูเหมือนว่ามันจะแพงไปนะ

แต่ว่าผมพวกก็ไม่มีทางเลือกกันอยู่แล้วไม่ว่ายังไงก็ต้องซื้ออยู่ดีีนัั้นแหละ งั้นก็เอาสัก 1 ตัวก็แล้วกันเอาไปเป็นของกินกับเบียร์วันนี้

เมื่อผมกับ เอซ ได้เงินเดือนเรียบร้อยพร้อมกับปลาตากแห้งมาคนละตัว พวกเราก็เดินตรงไปยังร้าน แลนด์เดลล์ทันที

ตอนนี้พวกเราก็เดินทางมาถึงร้านแล้วที่ด้านหน้าของร้านนั้นมีผู้หญิง 1 คนยืนใส่ชุดสาวเสริฟอยู่ เธอนั้นกำลังยืนรอต้อนรับคนที่จะเดินเข้าไปในร้าน และคนที่ยืนอยู่่ด้้านหน้าของผมและ เอซ ตอนนี้นั้นมันคือ ริซ่่า ที่เอซต้องการมาเจอนั้นแหละ

" ไปกันเถอะ กรีช "

เอซพูดออกมาพร้อมกับวิ่งนำหน้าของผมไปเค้าวิ่งตรงไปยัง ริซ่า ที่กำลังยืนอยู่ด้วยท่าทางที่กำลังดีใจ

ตัวผมก็รีบเดินตามเค้าไปทันที พอพวกเราเดินไปถึงที่ด้านหน้าของร้าน ริซ่า ที่กำลังยืนอยู่ก็หันหน้ามาทางพวกเรา

" ยินดีตอนรับค่ะ คุณเอซ คุณนิว วันนี้ก็มากันอีกแล้วนะค่ะ "

" ครับ .... "

เอซตอบออกมาด้วยท่าทางที่กำลังเขิลอาย แล้วเอามือขวาจับที่หลังหัวของตัวเอง

ส่วนสาเหตุที่ ริซ่า จำพวกผมได้ก็เพราะ