บทที่ 14 - โช มิยอนผู้คุมเกม

บทที่ 14 - โช มิยอนผู้คุมเกม

“ต๊อกแต๊ก ต๊อกแต๊ก ต๊อกแต๊ก~”

งานที่ยุ่งทำให้เวลารู้สึกผ่านไปอย่างรวดเร็ว หลังจากส่งโจว จื่อวี และซน แชยองกลับไป กงเฉิงก็กลับมาที่ห้องแต่งเพลง เขียนเนื้อเพลง 《Shangxia Che》 จนเสร็จสมบูรณ์

มองออกไปนอกหน้าต่างที่ท้องฟ้าเริ่มมืด เขาหาวออกมาวอดใหญ่

เลิกงาน!

ยังไงซะ พัคจินยองก็ยังไม่ได้จัดตารางซ้อมเต้นให้เขา ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตารางงาน สำหรับตารางงานนรกแตกของ TWICE เขาพอรู้มาบ้าง

เพราะงั้น ฉวยโอกาสตอนนี้ อู้งานได้ก็อู้ซะ!

หยิบเสื้อคลุมมาใส่ ดูมือถือที่มีข้อความยังไม่ได้อ่านหลายรายการ

พี่จินยอง: 【พรุ่งนี้ผู้จัดการที่บริษัทจัดให้จะไปคุยรายละเอียดกับเธอนะ......】

【ครับ】 กงเฉิงตอบกลับสั้นๆ แล้วเปิดห้องแชทของ 【นางแบบ 165, 47】

ถ้าจำไม่ผิด พี่สาวคนนี้ชื่อ ฮัน โซฮี ใช่ไหมนะ? เหมือนจะอายุมากกว่าเขาสองปีด้วย

【นางแบบ 165, 47】: 【กุญแจห้องอยู่ในกล่องไฟหน้าประตูนะ ฉันอาบน้ำก่อน】

【กำลังมุ่งหน้าสู่สนามรบ!】 กงเฉิง

ออกจากหน้าแชท กงเฉิงมองไปที่ชื่อของโช มิยอน

ข้อความสุดท้ายของทั้งคู่ยังหยุดอยู่ที่เมื่อคืน หลังรูปเซลฟี่ที่เขาส่งไป โช มิยอนก็ไม่ได้ตอบกลับมา

“ทำอะไรของเขา? แกล้งทำเป็นหยิ่ง?” กงเฉิงเบ้ปากอย่างหงุดหงิด นี่กำลังเล่นตัวอยู่เหรอ?

คิดไปคิดมา เขาคาบบุหรี่ เปิดหน้าต่าง แล้วกดโทรหาโช มิยอน

“ตู้ด ตู้ด ตู้ด ตู้ด ตู้ด ตู้ด~”

เสียงรอสายดังอยู่นาน......

......

ในขณะเดียวกัน ณ ร้านอาหารญี่ปุ่นย่านมาโพ

โช มิยอนและคิม จีซูที่ไม่ได้เจอกันนาน นั่งอยู่ในห้องส่วนตัว แลกเปลี่ยนเรื่องราวสนุกๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงนี้

“ยินดีด้วยนะ พี่จีฮโย ในที่สุดก็จะได้เดบิวต์แล้ว......” โช มิยอนจิบชา รอยยิ้มเจือความขมขื่น

Pink Punk ร่างต้นของ Blackpink เดิมทีมีสมาชิกเก้าคน และเธอเคยเป็นหนึ่งในนั้น เธอเข้า YG เป็นเด็กฝึกตั้งแต่ปี 2010 และได้รับเลือกให้อยู่ในทีมเดบิวต์ Pink Punk

ตอนแรก บริษัทวางแผนไว้ที่ 9-10 คน เริ่มโปรโมตตั้งแต่ปี 2012 ใครจะคิดว่าปี 2013 บริษัทจู่ๆ ก็ประกาศเลื่อนโปรเจกต์ ต่อมาปี 2014 มีสมาชิก 2 คนถอนตัวเพราะเรื่องเรียนและปัญหาสุขภาพ จนกระทั่งพฤษภาคมปีที่แล้ว เธอที่หมดหวังกับการเดบิวต์ ก็ลาออกจาก Pink Punk

ด้วยความหมดอาลัยตายอยาก เธอได้รู้จักกับกงเฉิง และไปเที่ยวญี่ปุ่นด้วยกัน จนโดนนักข่าวแอบถ่าย

หันมามองพี่สาวคนสนิทตรงหน้า คิม จีซู ไม่น่าเชื่อว่าหลังจากเธอออกมาไม่ถึงปี บริษัทก็ประกาศเปิดตัวเกิร์ลกรุ๊ป Blackpink สี่คนอย่างเป็นทางการ ซึ่งก็คือสี่คนที่เหลืออยู่จาก Pink Punk นั่นเอง

“อื้ม” คิม จีซูมองน้องสาวคนสนิท ไม่รู้จะพูดอะไรดี

ในฐานะเด็กฝึกเหมือนกัน ทำไมเธอจะไม่เข้าใจความปรารถนาที่จะเดบิวต์ล่ะ? และเธอก็ดูออกว่า โช มิยอนยินดีกับเธอจริงๆ และเธอก็เสียดายแทนโช มิยอนจริงๆ

“มั่นใจกับการคัดเลือกที่ Cube ไหม? มิยอน” คิม จีซูถามด้วยความเป็นห่วง เธอสนิทกับโช มิยอนมาก แม้จะไม่ได้เป็นเด็กฝึกที่เดียวกันแล้ว แต่ก็ยังติดต่อกันเสมอ เธอเลยรู้ความเป็นไปของโช มิยอนดี

“เรื่องคัดเลือกน่ะมั่นใจ แต่เรื่องแผนเดบิวต์......” โช มิยอนถอนหายใจ เธอรอที่ YG มาห้าปีโดยไร้ผล ที่ Cube เธอก็ไม่มั่นใจ กลัวจะต้องรออีกห้าปี......

แต่ไม่นาน เธอก็ปรับอารมณ์ ทำปากยื่นอ้อนว่า “ทำไมอาหารยังไม่มาอีก หิวจะตายอยู่แล้ว!”

วันนี้มาฉลองให้พี่จีซูที่จะได้เดบิวต์นะ เธอจะมาทำหน้าเศร้าได้ไง?

“รีบอะไร เพิ่งสั่งไปเองนะ?” คิม จีซูยิ้มตาหยี แล้วคิดอะไรได้ก็ให้กำลังใจว่า “มิยอนอ่า ไฟท์ติ้ง! เราจะก้าวไปด้วยกันนะ!”

“......” โช มิยอนชะงัก เบะปากเหมือนจะร้องไห้ แววตาฉายความมุ่งมั่นขึ้นมาบ้าง “ฉันจะพยายามค่ะ! ออนนี่!”

“The summer nights can even turn cold (ค่ำคืนในฤดูร้อนยังแปรเปลี่ยนเป็นหนาวเหน็บได้)......My heart pumping till it turn gold (หัวใจของฉันจะเต้นรัวจนกว่ามันจะกลายเป็นทองคำ)” ทันใดนั้น เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์บนโต๊ะก็ดังขึ้น

โช มิยอนมองชื่อคนโทรเข้า กงเฉิง

เม้มปาก เลือกที่จะทำเมิน

“เอ๊ะ มิยอนอ่า เสียงเรียกเข้าคุ้นๆ นะ! ทำไมไม่รับล่ะ?”

คิม จีซูฟังเพลงที่คุ้นหู ก็นึกออกทันทีว่าเป็นเพลง Freestyle ที่กำลังดังในยูทูบช่วงสองวันนี้ ทันใดนั้น สายตาเธอก็แปลกไป

หลังจากเห็นคลิปนั้น เธอก็รู้ทันทีว่าหมอนั่นเป็นใคร

แฟนเก่าของโช มิยอน แล้วดูสภาพน้องสาวตอนนี้สิ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าใครโทรมา

“ทำไมไม่รับล่ะ? ยังชอบเขาอยู่ไม่ใช่เหรอ?”

คิม จีซูถอนหายใจอย่างระอา “เป็นแบบนี้แล้วยังคิดจะคืนดีอีกเหรอ? ถ้าคืนดีกันได้ก็แปลกแล้ว~”

“ใครอยากคืนดีกับเขายะ~ ฉันไม่เอาด้วยหรอก!”

โช มิยอนกอดอก เถียงข้างๆ คูๆ แก้มป่อง

“เหรอ งั้นถ้าคุณกงเฉิงหาแฟนใหม่ได้ เธออย่ามาโทรฟูมฟายใส่ฉันนะ~ ฉันซ้อมเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว~” คิม จีซูบ่นอุบ ตั้งแต่เลิกกับกงเฉิง ยัยนี่โทรมาคร่ำครวญกลางดึกบ่อยมาก

ร้องไห้จนน่ารำคาญ!

ทำเอาเธออดเล่นเกมเลย!

“นี่ ออนนี่! หยุดพูดเลยนะ ฉันมีแผนของฉันน่า!” โช มิยอนที่โดนจี้จุด หน้าแดงแปร๊ด ทำท่าทางเหมือนคุมเกมอยู่หมัด

“......” คิม จีซูเบ้ปากอย่างดูแคลน......

......

“เออ ไม่รับสาย” กงเฉิงขยี้บุหรี่ดับ ไม่ได้โกรธอะไร

คิดแป๊บเดียวก็รู้สาเหตุ คงยังงอนเรื่องเมื่อวานอยู่

เลิกคิด กงเฉิงปิดไฟห้องแต่งเพลง เตรียมไปเปิด 'ประชุมย่อย' กับ 'เพื่อนร่วมงาน'

ตลอดทาง ฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี

อารมณ์ของกงเฉิงดีเป็นพิเศษ คืนนี้ถ้าได้ 'ประชุม' พรุ่งนี้เช้าก็ไม่ต้องออกกำลังกายแล้ว

เพราะถือว่าเป็นคาร์ดิโอเหมือนกัน แถมเป็นการซ้อมพิเศษด้วย

แต่ว่า ทำไมรู้สึกเหมือนลืมอะไรไปนะ?

กงเฉิงค่อยๆ ควานหากุญแจในกล่องไฟ เปิดประตูห้องฮัน โซฮี

ได้ยินเสียงน้ำไหลซู่ซ่าในห้องน้ำ เดาว่าฮัน โซฮียังอาบน้ำไม่เสร็จ

เขาเดินไปเปิดตู้เย็นอย่างคุ้นเคย หยิบเบียร์ออกมาสองกระป๋อง

จิบเบียร์เย็นเจี๊ยบบาดคอ กงเฉิงหยิบมือถือขึ้นมาสั่งอาหาร ในเมื่อฮัน โซฮีรับผิดชอบเรื่องถุงยาง งั้นเขาก็รับผิดชอบเรื่องปากท้อง!

แฟร์ๆ ใช่ไหมล่ะ?

“แอ๊ด~”

กงเฉิงเพิ่งกดสั่งอาหารเสร็จ ก็เห็นฮัน โซฮีผลักประตูกระจกห้องน้ำ เดินออกมาในชุดคลุมอาบน้ำที่ปิดไม่มิด

“มาแล้วเหรอ?”

เธอเอียงคอใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมสีดำที่ยังเปียกชื้น ชุดคลุมอาบน้ำหลวมโพรกบนตัวเผยให้เห็นผิวขาววับๆ แวมๆ ตามการขยับตัว

“เพิ่งถึง สั่งข้าวให้แล้ว” กงเฉิงนั่งบนโซฟา พยายามข่มใจ มองภาพตรงหน้าด้วยความชื่นชม

ฮัน โซฮีเดินมาตรงหน้าเขา ส่งสายตาเย้ายวน ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อ ปลายลิ้นตวัดเลียมุมปากอย่าง "ไม่ตั้งใจ" ปลุกไฟในตัวกงเฉิงให้ลุกโชนทันที

เลิกอดทนกระสุนที่ขึ้นลำแล้ว กงเฉิงรวบเอวเธอดึงมานั่งบนตัก ปลดสายรัดเอวชุดคลุมอาบน้ำออก

เผยให้เห็นหน้าท้องแบนราบแต่มีลายเส้นกล้ามเนื้อสวยงาม ถัดลงไปเป็นเรียวขาคู่สวยที่เหมาะกับการเอามาพาดบ่า......

(จบแล้ว)