บทที่ 3 - แฟนเก่า โช มิยอน

บทที่ 3 - แฟนเก่า โช มิยอน

“ยัยพาโบเอ๊ย ปัญญาอ่อนน่า……”

กงเฉิงสูดกลิ่นน้ำหอมที่คุ้นเคย แกะมือของโช มิยอนออกอย่างจนใจ

“ชิ ไม่หนุกเลย”

โช มิยอนยื่นปากงุ้ม เก็บมือไพล่หลัง พอส้นเท้าที่เขย่งอยู่แตะพื้น ก็รู้สึกปวดแปลบ “โทษนายเลยนั่นแหละ จะตัวสูงไปไหนเนี่ย!”

กงเฉิงขี้เกียจต่อล้อต่อเถียงกับเธอ “กาแฟไม่กินแล้วนะ เดินเล่นกันดีกว่า”

พูดจบ เขาก็มองไปยังโช มิยอนที่ไม่ได้เจอกันนาน แล้วเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

เสื้อโค้ทตัวบางสีครีม สวมทับเสื้อยืดครอปสีดำรัดรูป ทำให้ภูเขาไฟที่ในความทรงจำของกงเฉิงจำได้ว่าไม่ได้ดูมตู้มอะไร ดูยิ่งใหญ่อลังการขึ้นมาถนัดตา แถมยังแอบโชว์หน้าท้องขาวเนียนที่มีร่อง 11 (Sexy Line) จางๆ ภายใต้กระโปรงสั้นสีดำ ขาเรียวสวยคู่นั้นถูกห่อหุ้มด้วยถุงน่องสีดำเนื้อเนียนแนบสนิท

ยัดฟองน้ำมาป่ะเนี่ย?

“นายแร็ปฟรีสไตล์ได้ไม่เลวนี่ แต่ว่านะ เพลาๆ เรื่องเหล้าหน่อยเถอะ”

โช มิยอนเชิดใบหน้าที่สวยเป๊ะทุกองศาขึ้น ดวงตาอัลมอนด์ที่สดใสกระพริบปริบๆ พูดเสียงงุ้งงิ้ง

“เมื่อคืนดื่มหนักไปหน่อย ฉันก็ไม่คิดว่าจะมีคนมุงถ่ายคลิปไปลงยูทูบเหมือนกัน”

กงเฉิงยื่นอเมริกาโน่เย็นที่สั่งกลับบ้านให้โช มิยอนที่เดินอยู่ข้างๆ คิดนิดนึงแล้วถามว่า “ช่วงนี้เป็นไงบ้าง คุณโช มิยอน ไม่คิดจะเป็นเด็กฝึกแล้วเหรอ?”

ถ้าเขาจำไม่ผิด แฟนเด็กคนนี้... ไม่สิ แฟนเก่าคนนี้ เคยเป็นเด็กฝึกที่ YG แถมยังอยู่ในทีมเดบิวต์ด้วย แต่ลาออกจาก YG ไปเมื่อปีที่แล้ว

ตอนที่คบกับเขา น่าจะเป็นช่วงหลังจากลาออกจาก YG แล้ว ไม่รู้ว่าตอนนี้ยังมีความคิดอยากเป็นไอดอลอยู่ไหม?

“ย่าห์! ทำไมต้องพูดสุภาพกับฉันด้วย?” โช มิยอนรู้สึกจุกในอก ทุบกงเฉิงไปหนึ่งทีแบบระบายอารมณ์ แต่มันเบาหวิวจนเหมือนนุ่น “จะเป็นไปได้ไง? ฉันฝึกที่ YG มาตั้งห้าปี จะไม่อยากเดบิวต์ได้ยังไง?”

ดวงตาที่สดใสของเธอฉายแววเศร้าหมองวูบหนึ่ง แต่ไม่นานเธอก็ปรับอารมณ์ได้ แล้วบ่นงุ้งงิ้งต่อ “ฉันเตรียมจะไปออดิชั่นที่ CUBE ช่วงนี้ก็กลับมาซ้อมเต้นใหม่ แล้วก็ไปเรียนเล่นกีตาร์เพิ่มด้วย”

“คิคิคิ……วันหลังจะเล่นให้ฟังเอาไหม?”

โช มิยอนยิ้มจนตาหยีเป็นสระอิ สบสายตาแปลกใจของกงเฉิง แล้วจ้องตากับเขาที่หรี่ตามองมา

ทนจ้องได้ไม่ถึงสองวินาที ก็ใจฝ่อ จมูกโด่งรั้นย่นลง แก้มสองข้างขึ้นสีแดงระเรื่อ

“วันหลังทำไม คืนนี้เลยก็ได้ ที่ห้องฉันมีทั้งกีตาร์ เปียโน มีครบ……” กงเฉิงหน้าด้านชักชวนด้วยสีหน้าจริงจัง จนตัวเองยังเกือบหลุดขำ “คิคิคิ เธอก็เคยไปนี่……”

โช มิยอนค้อนขวับ ไม่รับมุก ยัดแก้วอเมริกาโน่เย็นในมือคืนให้กงเฉิง “อ่ะ นายกินเถอะ มันเย็นเกิน ฉันกินไม่ได้”

ฮิฮิ ตีหัวเข้าบ้านแล้วชิ่งดีกว่า!

“จริงสิ คลิปในยูทูบนั่นดังระเบิดเลย มีค่ายเพลงมาจีบนายเยอะไหม? นายจะเป็นเด็กฝึกหรือเปล่า?”

“อื้ม เมื่อกี้ก็เพิ่งเจอแมวมอง SM……ย่าห์ เธอไม่รู้อะไรซะแล้ว……พวกนั้นจะให้ฉันไปเข้าวงอะไรนะ NCT……มีแต่คนหน้าแปลกๆ ไม่ก็ตุ้งติ้ง……” กงเฉิงเบ้ปาก เปิดฉากบ่นระบาย เขาคิดจริงๆ ว่าวงบอยแบนด์ NCT ของ SM ไม่มีจุดเด่นอะไรเลย

“แถมเธอก็รู้ ที่เกาหลีนี่โคตรจะกีดกันคนนอก แถมยังถือเรื่องรุ่นพี่รุ่นน้อง ชิบาล เอ๊ย เธอลองคิดดูสิ ถ้าฉันไปจริง จะเผลอไปตบไอ้พวกเวรนั่นจนซิลิโคนเบี้ยวไหมเนี่ย?”

ทั้งสองเดินทอดน่องไปตามถนนมยองดงอย่างไร้จุดหมาย กงเฉิงเอามือล้วงกระเป๋ากางเกง เตะก้อนหินเล่นไปเรื่อยเปื่อย ส่วนโช มิยอนเดินทรงตัวบนขอบแปลงดอกไม้ที่สูงกว่าพื้นถนนสิบกว่าเซน พลางเหลือบมองใบหน้ากวนประสาทของเขาเป็นระยะ

“โอปป้า เอาจริงๆ ฉันว่านายลองดูก็ได้นะ อาการป่วยของคุณลุงก็หายดีแล้ว นายก็น่าจะทำสิ่งที่นายอยากทำบ้าง! อย่ามาหลอกฉันซะให้ยาก ฉันไม่ใช่คนโง่นะ! ไม่งั้นนายจะไปเรียนเอกการประพันธ์เพลงที่ยอนเซทำไม?” โช มิยอนไพล่หลังเดินตามข้างๆ กงเฉิง พูดด้วยความหวังดี

“ย่าห์ เอาไว้ก่อนเถอะ!” กงเฉิงโบกมือปัด “ทำไมเรียกฉันว่าโอปป้า? อยากคืนดีอ่อ!”

“งั้นฉันต้องขอพิจารณาดูก่อน ก็เมื่อปีที่แล้ว หลังจากฉันออกจาก YG แล้วเราไปเที่ยวญี่ปุ่นกัน จนโดนแฉรูปออกมา ถ้านายเดบิวต์จริงๆ แล้วโดนแฉข่าวเดตอีก แถมยังเป็นนายกับฉัน คงตลกพิลึก”

กงเฉิงแกล้งทำท่าครุ่นคิด ราวกับนึกย้อนไปถึงหน้าร้อนปีที่แล้วที่โดนชาวเน็ตรุมด่าเละเทะ รู้สึกว่าโลกนี้ช่างคาดเดาไม่ได้จริงๆ เลยหลุดขำออกมา

“ฮึฮึ ฝันไปเถอะย่ะ~”

โช มิยอนปิดปากหัวเราะคิกคัก แต่แล้วก็นึกอะไรขึ้นมาได้ รอยยิ้มจางหายไปทันที

ถ้าโอปป้าเดบิวต์จริงๆ คนที่ได้ยืนข้างเขาจะยังเป็นฉันอยู่ไหมนะ?

“ผู้หญิงที่ไปกับโอปป้าเมื่อคืนใครเหรอ?”

จู่ๆ โช มิยอนก็ถามขึ้นมาเสียงเรียบ

กงเฉิงชะงัก นึกถึงผู้หญิงที่ติดเข้ามาในคลิป ตอบไปตามตรงว่า “เพื่อน”

“เพื่อนแบบไหน? แฟนเหรอ?”

“ไม่ใช่”

“แล้วคืออะไร?”

“น่าจะถือว่าเป็นเพื่อนร่วมงาน ความสัมพันธ์ทางธุรกิจ……” กงเฉิงตัดสินใจโกหกเล็กน้อย ไม่อยากพูดตรงเกินไป

“หา? โอปป้า นายไม่ได้เลิกชกมวยกับทวงหนี้ไปแล้วเหรอ? ต่อให้ยังทำอยู่ งานแบบนั้นจะมีผู้หญิงได้ไง?” โช มิยอนมองเขาตาแป๋ว หน้าตาไม่เข้าใจ

กงเฉิงมองท่าทางที่เหมือนจะซักไซ้ไล่เลียงให้ถึงที่สุดของเธอ แล้วถอนหายใจ “อยากรู้จริงดิ?”

“อื้มๆ~”

“นางแบบที่เจอในผับเมื่อก่อนน่ะ น่าจะเป็นคู่นอน (FWB) มั้ง” กงเฉิงหันหน้าหนี ดูดอเมริกาโน่เย็นที่โช มิยอนคืนมา

โช มิยอนอึ้งไป พูดไม่ออกไปพักใหญ่ ถึงจะรู้ว่ากงเฉิงไม่ใช่คนเรียบร้อยอะไร แต่ก็ยังทำใจยอมรับยากอยู่ดี ยิ่งไปกว่านั้นเธอกับเขาก็เลิกกันแล้วนี่นา!

อย่าว่าแต่คู่นอนเลย ต่อให้เป็นแฟนที่คบกันจริงๆ ตามหลักแล้วก็ไม่เกี่ยวกับเธอสักนิด

เพียงแต่ว่า ทำไมจมูกมันแสบๆ จังนะ……

“งั้นนายก็หลอกฉัน……บอกว่าเป็นเพื่อนร่วมงานไง!”

“ฉันไม่ได้หลอกนะ!” กงเฉิงมองขอบตาที่เริ่มแดงและใบหน้าที่ดื้อรั้นของเธอ แล้วอธิบายหน้าตาย “ในมุมมองฉัน คู่นอนกับเพื่อนร่วมงานมันก็เหมือนกันนั่นแหละ บริสุทธิ์ เรียบง่าย เพราะเราไม่มีพื้นฐานความรู้สึกต่อกัน ไม่เหมือนคู่เรา ตอนฉันแยกกับเธอ ฉันจะเสียใจ เจ็บปวด……แต่คู่นอน เราแค่ติดต่อกันเมื่อต่างฝ่ายต่างมีความต้องการ เหมือนการดีลงานประจำวันในออฟฟิศนั่นแหละ”

ถึงจะดูแถจนสีข้างถลอก แต่ในใจกงเฉิง ความสัมพันธ์แบบคู่นอนมันควรจะเป็นแบบนี้แหละ เรียบง่าย รักษาความสมดุลที่ละเอียดอ่อนบางอย่างไว้

“นายหมายความว่า จะโทษฉันงั้นสิ? ถ้าเราไม่เลิกกัน นายก็จะไม่เสียใจ ไม่เสียใจก็จะไม่ไปหาคู่นอน?” โช มิยอนหมุนคอไปมา รู้สึกเริ่มมึนกับตรรกะนี้แล้วสิ……

“ประมาณนั้นแหละ เธอจะเข้าใจแบบนั้นก็ได้……” กงเฉิงมองเธอตาใสซื่อ จริงๆ เขากับนางแบบชื่อฮันอะไรสักอย่างนั่น เพิ่งรู้จักกันได้สองเดือนเอง ส่วนเขากับโช มิยอนเลิกกันมาครึ่งปีแล้ว มันจะไปเกี่ยวกันได้ไง

เพียงแต่ เขาไม่อยากอธิบายมากความ เพราะเรื่องที่ทำให้ผู้หญิงเสียใจ เขาทำไม่ลง!

“ตื๊ดลือ ตื๊ดลือ~” เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ดังขึ้น ทำลายความเงียบระหว่างทั้งสอง

โช มิยอนพยักหน้าให้กงเฉิง บอกให้เขารับสายก่อน แล้วก้มหน้าเล่นนิ้วตัวเอง ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่

“อันยองฮาเซโย?”

“ขอโทษครับ ใช่คุณกงเฉิงไหมครับ? ผมเป็นแมวมองจาก JYP คิมแดอูครับ……”

(จบแล้ว)