บทที่ 1460 กลิ่นสุภาพบุรุษกับกลิ่นจือโฝ่ว (ฟรี)

บทที่ 1460 กลิ่นสุภาพบุรุษกับกลิ่นจือโฝ่ว

น้ำหอม!

พอได้ยินว่า"แค่พูดก็รู้เลย" เปียนเสวี่ยเต้าก็นึกถึงจู้เต๋อเจินเป็นคนแรกที่ส่งมาให้ แต่เขายังไม่แน่ใจนัก ด้วยความระแวดระวังต่อของที่มาที่ไปไม่ชัดเจน เปียนเสวี่ยเต้าเลยไม่ได้รับไว้ทันที เขายิ้มสุภาพบอกกับผู้จัดการล็อบบี้ว่า

“ฝากคุณเอากลับไปก่อน เดี๋ยวผมจะให้คนของผมไปรับเอง”

พูดเท่านี้ ผู้จัดการล็อบบี้ที่ตั้งใจจะมาสร้างความคุ้นเคยกับเขาก็เริ่มรู้สึกว่า ของในมืออาจไม่ใช่สิ่งที่ตกลงกันไว้ เขารีบบอก

“ที่หน้าเคาน์เตอร์มีเบอร์ติดต่อของคนที่นำของมาส่งครับ ถ้าคุณต้องการ ทางโรงแรมสามารถเรียกดูภาพจากกล้องวงจรปิดได้ตลอด”

เปียนเสวี่ยเต้าพยักหน้า “ขอบคุณมากครับ”

หลังจากผู้จัดการล็อบบี้กลับไป เปียนเสวี่ยเต้าหยิบมือถือขึ้นมา เปิดรายชื่อจู้เต๋อเจิน เตรียมจะโทรไปถามว่าเธอเป็นคนส่งน้ำหอมมาหรือเปล่า

แต่ก่อนที่นิ้วจะกดโทรออก เขากลับเปลี่ยนใจ

เขานึกถึงสองเงื่อนไขที่จู้เทียนเกอกำชับไว้ก่อนเสียชีวิต หนึ่งในนั้นคือให้เขาอยู่ห่างจากจู้เต๋อเจิน

จู้เทียนเกอไม่เคยทำอะไรไร้เหตุผล

คิดดูดีๆ จู้เทียนเกอที่สั่งให้เขาอยู่ห่างจากจู้เต๋อเจิน ก็เป็นไปได้สูงว่าเธอเองก็ได้รับคำเตือนแบบเดียวกัน จึงเลือกส่งของมาให้เขาด้วยวิธีนี้

เมื่อนึกได้ดังนั้น เปียนเสวี่ยเต้าก็เปลี่ยนใจ เปิดรายชื่อหาถังเกินสุ่ยแล้วโทรไปทันที

ประมาณ 15 นาทีต่อมา ถังเกินสุ่ยกับมู่หลงก็ถือถุงบรรจุภัณฑ์ที่ผู้จัดการล็อบบี้ส่งต่อมา ขึ้นลิฟต์มาหาเขา ทั้งคู่ตรวจสอบของแล้ว เป็นน้ำหอมจริงๆ ทั้งหมด 4 ขวด

ในห้องพัก

เปียนเสวี่ยเต้าเห็นน้ำหอม 4 ขวดวางอยู่บนโต๊ะ ก็อดแปลกใจไม่ได้

เขานึกในใจ ไม่ใช่ว่าตกลงกันไว้แค่กลิ่นซงจือเจียหรือไง? ทำไมถึงมากันตั้ง 4 ขวด?

เหมือนจะเดาความสงสัยของเขาได้ ในถุงมีการ์ดใบหนึ่งแนบมาด้วย บนการ์ดอธิบายถึงน้ำหอมทั้ง 4 ขวดนี้

ขวดขนาด 100 มิลลิลิตร 2 ขวด เป็นกลิ่นซงจือเจียเหมือนกัน ต่างกันตรงที่ขวดหนึ่งเป็น EDT อีกขวดเป็น EDP ซึ่งวางขายแล้ว ส่วนอีก 2 ขวด ขนาด 50 มิลลิลิตร ยังไม่วางจำหน่าย มีแผนจะเปิดตัวอีกสองเดือนข้างหน้า ขวดหนึ่งใช้ชื่อชั่วคราวว่าสุภาพบุรุษ อีกขวดชื่อจือโฝ่ว กลิ่นของสุภาพบุรุษ และจือโฝ่ว มีโทนกลิ่นใกล้เคียงกับซงจือเจีย แต่แตกต่างกันที่โน้ตกลิ่นต้นและกลาง

ที่ส่งมาให้ถึง 4 ขวด ก็เพื่อให้เปียนเสวี่ยเต้าได้เลือกกลิ่นที่ชอบที่สุด ใช้เป็นกลิ่นประจำตัว จะได้ไม่ต้องฝืนใจในภายหลัง

เปียนเสวี่ยเต้ายังจำกลิ่นของซงจือเจียได้ดี เขาจึงหยิบขวดที่ชื่อเตะตาที่สุด จือโฝ่ว ขึ้นมาฉีดลองในอากาศข้างหน้า

สูดกลิ่นดู...

โน้ตแรกของกลิ่นออกหวานนิดๆ คล้ายๆ กลิ่นเสจผสมเกลือทะเล ไม่ใช่สไตล์ที่เขาชื่นชอบเท่าไร

เขาวางจือโฝ่ว ลง แล้วหยิบสุภาพบุรุษ ขึ้นมาฉีดในอีกห้องหนึ่ง

ฉีดปุ๊บ...

เฮ้? ทำไมกลิ่นจางขนาดนี้?

เดินวนรอบห้องแล้วกลับมาดมตรงที่ฉีดอีกที รู้สึกว่ากลิ่นจางยิ่งกว่าอินเซ่อซานฉวนสิบเท่า จางยิ่งกว่าสุ่ยเหนิงเลี่ยงอีกยี่สิบเท่า

กลิ่นจางขนาดนี้ยังจะมีคนซื้อเหรอ? แถมกลิ่นยังให้ความรู้สึกไม่หรูหราเท่าซงจือเจีย ดูเหมือนจะเป็นคนละระดับกันเลย

กลิ่นน้ำหอมแนววอเตอร์ที่บางเบาเกือบเลือนหาย เปียนเสวี่ยเต้ามองขวดในมือ พลางคิดว่า หรือจะสื่อความหมาย"มิตรภาพของสุภาพบุรุษบางเบาดั่งสายน้ำ"?

เขาปิดฝาขวด ถอนหายใจพร้อมรอยยิ้ม

ที่จริง สิ่งที่จู้เต๋อเจินอยากจะเตือนไม่ใช่แค่มิตรภาพที่บางเบาดั่งน้ำ แต่คือสุภาพบุรุษต้องรักษาคำพูด

สรุปง่ายๆ คือ สิ่งที่ตกลงกันไว้ อย่าลืมทำให้เรียบร้อย

...

...

หลี่อวี้ไม่มีวันลืมเรื่องที่สัญญาไว้กับเปียนเสวี่ยเต้า หลังจากแยกกัน เขารีบโทรหาพ่อทันที ขอให้คุณพ่อช่วยหาสะสมเงินเหรียญโบราณที่มีปีศักราชของจักรพรรดิผู้ก่อตั้งราชวงศ์ต่างๆ

พอรู้ว่าเปียนเสวี่ยเต้าเป็นคนขอ พ่อของหลี่อวี้ก็รู้สึกว่าความชอบของตัวเองดูมีระดับขึ้นมาทันที วางสายเสร็จก็หันไปบอกภรรยาที่กำลังเช็ดโต๊ะอยู่

“ได้ยินไหม เปียนเสวี่ยเต้าก็ชอบเก็บเหรียญโบราณเหมือนกัน! ทีนี้เข้าใจแล้วใช่ไหมว่าฉันไม่ได้เอาเงินไปเผาเล่นนะ ผู้หญิงนี่ก็เถอะ…โอ๊ย...”

ยังพูดไม่ทันจบ โดนภรรยาขว้างผ้าเช็ดโต๊ะใส่เต็มหน้า คุณพ่อหลี่อวี้ถลึงตาใส่

“โอ๊ย นี่เธอ...”

ยังไม่ทันได้ต่อว่า คุณแม่หลี่อวี้ก็ตบโต๊ะปัง

“ยังจะมาว่าฉันอีก? ฉันต่างหากที่อยากถามคุณ ว่าสองปีนี้หมดเงินไปกับเศษเหล็กพวกนั้นเท่าไหร่แล้ว?”

“ก็เงินในบ้านเรามีแค่ไหน เธอไม่รู้หรือไง?”

“เงินบ้านเราฉันน่ะรู้ดี แต่คุณไปขอเงินลูกชายมากี่รอบแล้ว บอกมาให้หมด”

“เปล่านะ!” คุณพ่อหลี่อวี้เสียงอ่อนลง

“อย่าคิดว่าฉันไม่รู้!” คุณแม่หลี่อวี้ยิ่งเสียงดังขึ้น “เล่อหยางโตขึ้นทุกวัน อีกหน่อยค่าใช้จ่ายเรื่องการศึกษาก็จะมากขึ้น คุณจะเป็นปู่ทั้งที จะไปขอเงินจากลูกชายอยู่เรื่อยๆ ได้ยังไง?”

“ลูกชายเราก็หาเงินเก่ง” คุณพ่อหลี่อวี้ส่งสายตาแอบเหลือบมองภรรยา แล้วพูดต่อ “อีกอย่าง ฉันก็ไม่ได้ให้เขาเสียเปรียบนะ เหรียญจิ้งคังทงเป่าใบนั้นก็...”

“อย่ามาอ้างเรื่องจิ้งคังเลย ลองคิดดูให้ดีสิ ว่าที่ผ่านมาคุณเอาเหรียญมาเก็บไว้กี่กระบอกแล้ว ทั้งของแท้ของปลอม ถ้าไม่จัดการดีๆ มีหวังบ้านเต็มไปด้วยเหรียญพวกนี้แน่”

“แค่ขายจิ้งคังใบนั้นก็ไม่ขาดทุนแล้ว! อีกไม่กี่ปี...”

แม่ของหลี่อวี้ถอนหายใจลึกๆ เหมือนจะเจ็บอกนิดๆ เธอทรุดตัวลงนั่งข้างโต๊ะ ขมวดคิ้วพูด

“สมมติว่าก่อนหน้านี้ไม่ขาดทุน แล้วต่อไปล่ะ? ลืมแล้วเหรอว่าคราวก่อนบ้านเราต้องล้มละลายเพราะอะไร? ที่คุณเล่นของโบราณพวกนี้ พูดดูดีว่าเป็นงานอดิเรก จริงๆ ก็ไม่ต่างอะไรกับการพนัน รู้ไหมว่าข้างนอกมีคนตั้งใจปลอมของมาหลอกขายพวกคุณ?”

ฟังภรรยาว่าเสร็จ คุณพ่อหลี่อวี้ก็เงียบไปนาน ก่อนจะพูดว่า

“ไม่เล่นก็ได้ แต่ลูกชายเพิ่งโทรมาบอกให้ช่วยหาเหรียญโบราณให้เปียนเสวี่ยเต้าสักชุด”

“ออกไปซื้อเลย!” คุณแม่หลี่อวี้สวนทันที “ติดต่อคนขายให้เรียบร้อย ต้องใช้เงินเท่าไหร่บอกฉัน แต่มีข้อแม้เดียว ซื้อได้แต่ห้ามสุ่มซื้อเหรียญแบบเสี่ยงโชคเด็ดขาด”

“โอเค ผมจะไปซื้อ” คุณพ่อหลี่อวี้ยอมรับเสียงหนักแน่น

...

...

ซื้อ!

ต้องซื้อ!!

ซงจือเจีย น้ำหอมที่เคยไม่ค่อยมีใครรู้จัก กลายเป็นไวรัลชั่วข้ามคืน ส่งผลให้แบรนด์น้ำหอมของจู้เต๋อเจินก็พลอยดังเปรี้ยงไปด้วย

ต้นตอของกระแส คือเปียนเสวี่ยเต้าโพสต์รูปในเวยป๋อ รูปนั้นเขาใส่หูฟัง ถือโน้ตเพลง ดูเหมือนกำลังฝึกร้องเพลงอยู่ บนโต๊ะด้านหลังในมุมภาพ มีขวดน้ำหอมรูปทรงสวยวางอย่างไม่ตั้งใจ ด้วยระยะถ่ายค่อนข้างไกล มองไม่ชัดว่าขวดเขียนอะไรไว้

แต่ไม่เป็นไร แม้จะอ่านชื่อไม่ได้ แต่ตัวขวดก็เห็นชัดเจน

ไม่ถึง 10 นาทีหลังจากโพสต์รูป ก็มีคนเข้าไปคอมเมนต์ใต้เวยป๋อทันที

“ที่แท้หนานเสินก็ใช้น้ำหอมซงจือเจียนี่เอง!!!”

พอคอมเมนต์นี้ออกมา ก็มีคนถามต่อ

“น้ำหอมซงจือเจียคืออะไร?”

จากนั้นก็มีคนมาเฉลย “น้ำหอมที่เห็นบนโต๊ะในรูปข้างหลังเปียนเสวี่ยเต้านั่นแหละ ชื่อซงจือเจีย!”

เพียงชั่วโมงเดียว “เปียนเสวี่ยเต้า + ซงจือเจีย” ก็ขึ้นชาร์ตคำค้นหายอดนิยมทันที

ผู้ประกอบการหัวไวในเถาเป่ารีบเปลี่ยนคำโฆษณาสินค้า

“น้ำหอมซงจือเจีย เวอร์ชั่นเดียวกับเปียนเสวี่ยเต้าในรูป! น้ำหอมชายสุดหรูในตำนาน ตัวเลือกของหนานเสิน! มีทดลองกลิ่น 1ML 2ML 5ML 10ML ของมีจำนวนจำกัด ใครไวได้ไป ของแท้ 100%!”

ยอดขายระเบิด!

แม้แค่ขวดทดลอง 1ML จะตั้งราคาสูงถึง 88 หยวน ร้านนี้ก็ยังขายหมดเกลี้ยงในวันเดียว

ร้านอื่นที่ยังมีของเห็นเข้า ก็ลับหลังตกลงกัน ขึ้นราคาเป็น 98 หยวนต่อ 1ML แถมยังบังคับขายเป็นเซ็ตด้วย อ้างว่า “จะให้บรรจุของเหลวแค่ 1ML แล้วส่งไปรษณีย์ก็คงไม่ได้ งั้นจัดโปร 199 หยวน ส่งฟรี!”

ขายตามกระแส!

ขายตามความนิยม!

ขายด้วยความหายาก!

ต้องเข้าใจก่อนว่า น้ำหอมซงจือเจียขนาดหนึ่งออนซ์ราคาสูงเกือบ 300 ดอลลาร์ คนที่ซื้อไหวก็ไม่น้อยแต่คนที่ซื้อจริงกลับมีไม่มาก แล้วคนที่ใช้ก็มักไม่ได้ซื้อผ่านออนไลน์ ทำให้แทบไม่มีผู้ประกอบการตุนสินค้าไว้ ร้านที่มีของในสต็อก ส่วนใหญ่เพราะอยากโชว์ว่าร้านตัวเองมีของจริง หรือไม่ก็เจ้านายร้านชอบสะสมเอง

ในอีกแง่ ร้านเหล่านี้เข้าใจจิตวิทยาของลูกค้าบนโลกออนไลน์ดี

คนที่เข้าไปค้นหา “ซงจือเจีย” และกดซื้อ ส่วนใหญ่ไม่ได้ต้องการใช้เป็นน้ำหอมประจำวันแบบหนานเสิน แต่แค่อยากรู้ว่ากลิ่นแบบไหนถึงได้ชนะใจเปียนเสวี่ยเต้า หรืออยากสัมผัสรสนิยมของมหาเศรษฐีระดับท็อป ผ่านกลิ่นเดียวกัน รับเอาบรรยากาศของชนชั้นสูงมาใส่ตัวบ้าง

เพราะฉะนั้น น้ำหอมขนาดทดลอง 1ML จึงเป็นทางเลือกการค้าขายที่ดีที่สุด

ถ้าขายแต่ขวด 50ML หรือ 100ML ราคาแพงจนคนอยากรู้อยากลอง 90% ต้องถอยแน่ (แต่ก็มีคนไม่ถอย อย่างสาวๆ ที่อยากมัดใจมหาเศรษฐี หรือคุณชายที่อยากพิชิตสาวสวย)

น้ำหอมเป็นของที่บางคนซื้อเพื่อเอาใจตัวเอง บางคนซื้อเพื่อเอาใจคนอื่น บางคนก็ซื้อไว้เอาใจคนอื่นก่อน แล้วค่อยเอาใจตัวเองทีหลัง

เปียนเสวี่ยเต้าเป็นคนประเภทที่สาม รูปถ่ายเดียว เขาได้ทั้งรักษาสัญญากับจู้เต๋อเจิน และได้โปรโมต เดอะวอยซ์ออฟไชน่า ไปพร้อมกัน ก็ทุกคนกำลังลุ้นอยู่ว่าเขาจะขึ้นเวทีไหม ดูสิ นี่ฉันกำลังฟังเพลงซ้อมร้องอยู่นะ!

ด้วยเหตุนี้ เดอะวอยซ์ออฟไชน่า ที่ร้อนแรงอยู่แล้ว ก็ยิ่งฮอตขึ้นไปอีก

ขณะที่ซงจือเจียกำลังฮิตติดลมบน อีกหนึ่งประเด็นก็กลายเป็นที่พูดถึงในหมู่ชาวเน็ต

“โน้ตเพลงที่เปียนเสวี่ยเต้าดูในรูป จะใช่เพลงที่เตรียมร้องบนเวทีหรือเปล่านะ? จะเป็นเพลงใหม่หรือคัฟเวอร์? ถ้าคัฟเวอร์ จะร้องเพลงของใคร เพลงไหน?”

สำหรับคำถามสารพัดนี้ ในเน็ตก็มีทั้งคนเดาสุ่มและคนที่รู้อะไรจริงบ้าง เช่น รายชื่อเพลงที่เคยกำหนดไว้ ทั้ง เจินอิงสง และ Loneliness Is Not Bitter ก็ถูกมือดีแฉออกสู่สาธารณะ จนรายการต้องออกประกาศเตือนเรื่องวินัยและสัญญาปกปิดข้อมูล ถึงจะปิดข่าว ยอดเขาหมื่นภูผา กับ “Time's Great Hero” ไว้ได้

วันที่สี่หลังโพสต์รูปลงเวยป๋อ เปียนเสวี่ยเต้าได้รับโทรศัพท์จากจู้เต๋อเจิน ชวนไปทานข้าว เพื่อขอบคุณสำหรับโฆษณาของซูเปอร์สตาร์ที่เขาทำให้

เปียนเสวี่ยเต้าถือมือถือ ลังเลอยู่สองสามวินาที ก่อนจะตกลง

แม้จะมีคำสั่งของจู้เทียนเกอดังก้องอยู่ในใจ แต่เปียนเสวี่ยเต้าก็มีวิธีคิดเป็นของตัวเอง ไม่มีทางทำตามคนอื่นทุกอย่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “การอยู่ห่าง” ในความหมายของเขาคือไม่ทำอะไรเกินเลยอีกต่อไป ส่วนการเจอกันบ้างเป็นบางคราว เขาไม่ถือว่าผิดเงื่อนไข

ในสาย จู้เต๋อเจินให้เขาเป็นคนเลือกสถานที่ เปียนเสวี่ยเต้าเลือกเหมียวหลานคลับเฮาส์

เหลียวเหลียวได้รายงานผลการเจอหลันหมินทางโทรศัพท์แล้ว ตอนนี้หลันหมินถือว่าอยู่ฝั่งเดียวกับเขา เปียนเสวี่ยเต้าจึงรู้สึกอุ่นใจมากขึ้นที่เลือกเหมียวหลานเป็นที่นัด

ห้าชั่วโมงต่อมา ที่เหมียวหลานคลับเฮาส์

จู้เต๋อเจินมาถึงก่อน เปียนเสวี่ยเต้าตามมาทีหลัง

ชายหญิงที่เคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง ต่างพยายามเก็บงำความรู้สึกในใจของตัวเอง พยายามรักษาระยะห่างต่อกันให้มากที่สุด

หลังดื่มไวน์กันไปสองแก้ว จู้เต๋อเจินมองเปียนเสวี่ยเต้าถาม

“ขอถามอะไรคุณสักข้อได้ไหม?”

สายตาเปียนเสวี่ยเต้าเหลือบดูมือซ้ายของเธอ ก่อนตอบ

“ผมก็มีคำถามเหมือนกัน เอาคุณก่อนแล้วกัน”

“ตอนอยู่ชิคาโก คุณอาห้าของฉันพูดอะไรกับคุณบ้าง?”

เงียบไปสองสามวินาที เปียนเสวี่ยเต้าก็ถามกลับ

“แหวนที่มือซ้ายคุณหายไปไหน?”