บทที่ 1175 ให้ความสำคัญอย่างจริงจัง (ฟรี)

บทที่ 1175 ให้ความสำคัญอย่างจริงจัง

"คนคนนั้นหากเปรียบเหมือนสายรุ้ง จะรู้ว่ามีอยู่จริงก็ต่อเมื่อได้พบเจอ..." เมิ่งจิ้งจี้ยิ้มแป้นพลางแซวว่า"เปียนเสวี่ยเต้า เธอกับเขา ใครกันแน่คือ'คนคนนั้น' น่ะ? เธอ... หรือว่าเขา?"

จู้เต๋อเจินไม่ตอบ แต่ย้อนถามกลับ"แล้วผู้ชายที่ครอบครัวเธอแนะนำให้เจอกันคราวก่อน เธอไม่คิดจะไปดูหน้าสักหน่อยเหรอ?"

เมิ่งจิ้งจี้หน้าหมองลงทันที"ถ้าไม่ใช่เพราะอยากหนีเขา ฉันก็คงไม่ต้องมาหลบอยู่กับเธอแบบนี้หรอก..."

จู้เต๋อเจินวางส้อมลงแล้วพูดนิ่งๆ"หลบได้ครั้งหนึ่ง แต่หลบตลอดไปไม่ได้หรอก ต่อให้ไม่ใช่คนนี้ ก็ต้องมีคนต่อไปอยู่ดี สุดท้ายก็ต้องเจอวันนั้นอยู่ดี"

เมิ่งจิ้งจี้เงียบไปพักใหญ่ ก้มหน้าพูดอย่างจนใจ"นี่มันคือโชคชะตาของพวกเราเหรอ?"

แสงแดดลอดผ่านหน้าต่างตกกระทบลงบนตัวจู้เต๋อเจิน เธอพูดอย่างสงบ"จริงๆ ถ้าลองมองในมุมของครอบครัวดูบ้าง จะเห็นว่าความคิดของพวกเขาก็ง่ายๆ ธรรมดาดีออก"

"ธรรมดา?" เมิ่งจิ้งจี้เงยหน้าขึ้นมองจู้เต๋อเจิน

จู้เต๋อเจินพูดด้วยท่าทีสบายๆ"ขอถามหน่อย ถ้าเธอมีลูกสาว เลี้ยงดูอย่างดีมาตั้งแต่เล็กจนโต เธอจะยอมปล่อยให้ลูกโดนผู้ชายที่ไม่มีอะไรเลย หรือมีเจตนาไม่ดีมาหลอกเอาง่ายๆ ไหม?"

เมิ่งจิ้งจี้เบิกตาโตแย้ง"แต่ฉันก็ควรมีสิทธิ์เลือกคนรักของตัวเองไม่ใช่เหรอ?"

"แถจนได้" จู้เต๋อเจินสวนกลับแบบไม่ลังเล

เมิ่งจิ้งจี้:"......"

จู้เต๋อเจินเอนหลังพิงเก้าอี้ ไขว่ห้าง มองเมิ่งจิ้งจี้แล้วยิ้มมุมปาก"ตอนที่พี่สาวเธอกับจื้อชุนช่วยกันจับคู่เธอกับเปียนเสวี่ยเต้าน่ะ เธอรู้สึกต่อต้านไหม? ไม่ชอบหรือโกรธบ้างหรือเปล่า?"

เมิ่งจิ้งจี้คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนตอบ"ก็คล้ายๆ ตอนนี้แหละ ตอนแรกก็รู้สึกขัดใจนิดหน่อย แต่สุดท้ายก็โดนเขาดึงดูดจนแทบลืมตัว"

จู้เต๋อเจินหัวเราะ"ก็เธอนั่นแหละที่โดนเขาดึงดูดจนลืมตัว แต่ฉันไม่เถียงกับเธอหรอกนะ หน้าอกเธอใหญ่ เธอเป็นคนตัดสินใจแล้วกัน"

...

...

เซี่ยงไฮ้

รถยนต์จอดหน้าศูนย์ขายโครงการหมู่บ้านหรูฮวาฝู่เทียนตี้ เปียนเสวี่ยเต้าจับมือสวี่ซ่างซิวไว้แล้วพูดว่า"ก็ได้ ฟังเธอก็แล้วกัน"

พอเห็นเปียนเสวี่ยเต้ายอม สวี่ซ่างซิวก็ยิ้มบางๆ"งั้นฉันรออยู่ในรถนะ"

เปียนเสวี่ยเต้ามองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นอากาศดีจึงพูดว่า "ไม่ต้องนั่งรอในรถหรอก แถวนี้มีถนนคนเดิน ฉันให้เว่ยเสี่ยวตงกับมู่หลงไปเดินเล่นเป็นเพื่อนเธอ"

สวี่ซ่างซิวคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนพยักหน้า"ก็ได้"

เปียนเสวี่ยเต้ามองสวี่ซ่างซิวด้วยแววตาอ่อนโยน"อีกแค่ไม่กี่เดือน พอแผนแจกอาหารกลางวันฟรีเริ่มขึ้น เราสองคนก็จะได้เปิดตัวด้วยกันแล้ว"

สวี่ซ่างซิวจับมือเปียนเสวี่ยเต้าแน่นขึ้น"จริงๆ ฉันแค่อยากเป็นผู้หญิงที่อยู่ข้างหลังเธอเงียบๆ คอยดูแลบ้านดูแลลูกเท่านั้นเอง"

เปียนเสวี่ยเต้าหัวเราะ"ดูแลบ้านดูแลลูกแน่นอนอยู่แล้ว แต่ถ้าอยากอยู่เงียบๆ คงไม่ได้ เพราะฉันคิดเรื่องงานแต่งของเราไว้เรียบร้อยแล้ว"

รถจอดสนิท เปียนเสวี่ยเต้าลงจากรถ ขณะที่สวี่ซ่างซิวนั่งอยู่เบาะหลังและมู่หลงที่นั่งข้างคนขับยังคงอยู่ในรถ

เปียนเสวี่ยเต้าปิดประตูแล้วเรียกเว่ยเสี่ยวตงให้ขึ้นรถไปเดินเล่นเป็นเพื่อนสวี่ซ่างซิว

เว่ยเสี่ยวตงถึงกับคิดว่าตัวเองหูฝาด—มาซื้อบ้านให้พ่อแม่ของสวี่ซ่างซิวแท้ๆ แต่กลับให้ตัวเองไปเดินเล่นเป็นเพื่อนสวี่ซ่างซิว แบบนี้มันอะไรกันเนี่ย?

ไม่ใช่แค่เว่ยเสี่ยวตง แม้แต่สวี่เฉิงกงเองก็ยังงง ไม่เข้าใจว่าทำไมตัวจริงอย่างสวี่ซ่างซิวถึงไม่เข้าไปดูบ้านด้วยกัน

ที่ทั้งสองคนคิดไม่ออกก็ไม่แปลก เพราะพวกเขามองเรื่องนี้ในมุมต่างจากสวี่ซ่างซิว

ถ้าเป็นเว่ยเสี่ยวตงเอง ถ้าเธอจับเปียนเสวี่ยเต้าได้ แถมสนิทกันขนาดที่เปียนเสวี่ยเต้ายอมพาครอบครัวตัวเองมาดูบ้านด้วย เธอคงรีบเปิดตัวความสัมพันธ์กับเปียนเสวี่ยเต้าให้โลกรู้ทันที จะได้คว้าตำแหน่งแฟนสาวของเปียนเสวี่ยเต้าไว้ก่อน แล้วก็ออกสื่อให้เต็มที่ เพราะแค่มีสถานะนี้ ถึงสุดท้ายจะไม่ได้แต่งงานเข้าตระกูลเปียน อย่างน้อยก็มีออร่าติดตัว ถ้าเข้าวงการบันเทิงก็อาจจะกลายเป็นดาราได้เลย

แต่สวี่ซ่างซิวคิดต่างกันโดยสิ้นเชิง เธอแค่อยากเป็นผู้หญิงที่เงียบๆ อยู่ข้างหลังเปียนเสวี่ยเต้า

สวี่ซ่างซิวรู้ดีว่า ถ้าวันนี้เธอเดินเข้าไปในศูนย์ขายโครงการพร้อมเปียนเสวี่ยเต้า ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนต้องถูกเปิดเผยแน่นอน เพราะแค่เห็นเปียนเสวี่ยเต้าเดินดูบ้านกับผู้หญิงวัยไล่เลี่ยกัน แถมยังขอความเห็นกันตลอด คนในศูนย์ขายโครงการก็ต้องเดาออกและฮือฮาแน่

แต่ถ้าเธอไม่โผล่หน้า เปียนเสวี่ยเต้าพาผู้ใหญ่ในบ้านสี่คนไปดูบ้าน คนอื่นก็เดาไม่ออกหรอกว่าเป็นแฟนกัน ส่วนใหญ่จะคิดว่าเป็นญาติฝั่งตระกูลเปียนมากกว่า

ช่วงเดือนที่ผ่านมา สวี่ซ่างซิวทุ่มเทกับการวางแผนรายละเอียดแผนแจกอาหารกลางวันฟรี เธอคาดหวังกับโครงการนี้มาก ทั้งในแง่ชื่อเสียงของตัวเองและการทำความดีช่วยเหลือผู้คน เธอเลยไม่อยากเปิดตัวตอนนี้ แต่อยากจะเปิดตัวในฐานะคนที่เหมาะสมกับเปียนเสวี่ยเต้ามากขึ้น

...

...

ศูนย์ขายโครงการหมู่บ้านหรูฮวาฝู่เทียนตี้ เป็นอาคารเดี่ยวสูงสามชั้น

ชั้นล่างเป็นโซนต้อนรับและพื้นที่จัดแสดงโมเดล ทั้งโมเดลหมู่บ้านและโมเดลห้องชุด ชั้นสองเป็นโซนเซ็นสัญญา ตกแต่งหรูหรามาก มีทั้งพรม เก้าอี้โซฟา โต๊ะน้ำชาไม้หรู ภาพแขวน แจกันดอกไม้ โคมไฟคริสตัล ครบครัน สมฐานะหมู่บ้านระดับไฮเอนด์ ส่วนชั้นสามเป็นโซนออฟฟิศ มีห้องเอกสาร ห้องการเงิน ห้องพัก และห้องผู้จัดการ

ก่อนขบวนรถจะมาถึงศูนย์ขายโครงการราว 20 นาที สวี่เฉิงกงโทรศัพท์คุยกับเฉินไห่ถิง เช่นเดียวกับที่กำชับหลินเสี่ยวหลงผู้จัดการทั่วไปของโรงแรม สวี่เฉิงกงก็สั่งเฉินไห่ถิงว่า"คุณเปียนอยากให้ทุกอย่างเป็นส่วนตัวหน่อย"

หลังวางสาย เฉินไห่ถิงเรียกผู้จัดการฝ่ายขายเข้ามา เช็กกับผู้จัดการฝ่ายขายอีกทีว่ามีบ้านหลังไหนที่ยังไม่ได้ปล่อยขายบ้าง

เห็นผู้จัดการฝ่ายขายทำหน้างง เฉินไห่ถิงจึงพูดเสียงต่ำ"เดี๋ยวจะมีลูกค้ารายใหญ่เข้ามา ฉันจะดูแลเอง เธอไปหาพนักงานขายที่รู้จักโครงการดีๆ มารอไว้ เดี๋ยวเวลาเดินดูบ้านจะได้อธิบายให้ลูกค้าเข้าใจ เพราะฉันอาจจะพูดไม่ละเอียด"

ผู้จัดการฝ่ายขายที่มีประสบการณ์กว่า 10 ปี ฟังเจ้านายพูดแบบนี้ก็เข้าใจทันที ต้องมีลูกค้ารายใหญ่แน่ๆ

แต่ในใจก็อดสงสัยไม่ได้ "ลูกค้าขนาดไหนกันนะ ถึงทำให้คุณเฉินต้องให้ความสำคัญขนาดนี้?"

"เดี๋ยวก่อน..." ผู้จัดการฝ่ายขายกำลังจะออกจากห้อง เฉินไห่ถิงก็เสริมขึ้นมาอีกประโยค"จัดการเงียบๆ อย่าให้เป็นเรื่อง"

ราว 10 กว่านาทีต่อมา เฉินไห่ถิงดูนาฬิกา เห็นว่าได้เวลาแล้วก็จัดสูทให้เรียบร้อย เตรียมลงไปต้อนรับแขกสำคัญ

...

...

ชั้นหนึ่งของศูนย์ขายโครงการ

หยางฮ่าวกำลังยิ้มแย้มอธิบายข้อดีของบ้านแบบ 337 ตารางเมตรในอาคาร C ให้คู่สามีภรรยาวัยกลางคนฟังอยู่ ก็เห็นผู้จัดการฝ่ายขายเดินลงมาจากชั้นสามด้วยสีหน้าจริงจัง มองไปรอบๆ แล้วเดินไปกระซิบกับสาวสวยชิวอิ๋งซึ่งเป็นแชมป์ยอดขายประจำปี

หลังคุยกัน คิวอิงก็ยิ้มดีใจ ส่งสายตาหวานๆ ให้สองที

หยางฮ่าวรู้ทันทีว่าผู้จัดการฝ่ายขายคงหาโอกาสหาลูกค้ามาให้ชิวอิ๋งอีกแล้ว

หยางฮ่าวเห็นอะไรแบบนี้บ่อย เขาอาจจะอิจฉาแต่ก็ไม่โกรธ เพราะสังคมมันก็เป็นแบบนี้แหละ ทุกคนใช้ทรัพยากรของตัวเองสร้างความไม่ยุติธรรมมากมาย จะโกรธไปก็เปล่าประโยชน์ มีแต่จะทำให้ตัวเองไม่สบายใจ

อีกสิบกว่านาทีต่อมา หยางฮ่าวก็อธิบายจนจบ คู่สามีภรรยากำลังดูแปลนบ้านตัดสินใจว่าจะซื้อดีไหม

หยางฮ่าวลุกไปเติมน้ำให้ลูกค้าผู้ชาย ขณะยืนอยู่หน้าตู้กดน้ำ เขาก็เห็นประธานบริษัทเฉินไห่ถิง เดินลงมาจากชั้นสาม

แบบนี้ไม่ค่อยได้เห็น!

ที่นี่เป็นศูนย์ขายแยกออกมาต่างหากจากสำนักงานใหญ่ หยางฮ่าวทำงานที่นี่เกือบปี เพิ่งเคยเห็นคุณเฉินเป็นครั้งที่สาม

เขามองตามคุณเฉินเดินไปที่ประตู หยางฮ่าวก็ฝืนยิ้มถือแก้วน้ำกลับไปที่โต๊ะ

ประมาณสามนาทีต่อมา ขณะหยางฮ่าวกำลังตอบคำถามลูกค้าผู้หญิง ก็รู้สึกว่ามีคนกลุ่มใหญ่เดินเข้ามาในศูนย์ขายโครงการ

เขาหันไปมอง เห็นประธานเฉินไห่ถิงยิ้มแย้มพาคุณผู้ชายร่างสูงใส่แว่นดำเดินตรงไปทางบันได

แม้จะใส่แว่นดำ แม้จะไม่ได้เจอกันนาน แต่หยางฮ่าวก็ยังจำเปียนเสวี่ยเต้าได้ในทันที