บทที่ 780 การลงทุนเชิงกลยุทธ์ (ฟรี)

บทที่ 780 การลงทุนเชิงกลยุทธ์

ค่ายซินหวัง!

สายตาของเปียนเสวี่ยเต้าพลันเปล่งประกายขึ้นมาทันที

ค่ายซินหวัง เป็นเว็บไซต์โซเชียลแห่งหนึ่งในจีน ที่เน้นกลุ่มเป้าหมายเป็นพนักงานออฟฟิศและคนทำงานอาชีพขาวปลี ผู้ใช้สามารถเขียนไดอารี่ อัพโหลดอัลบั้มรูป อัปเดตสถานะ แชร์โพสต์ หรือแม้แต่เล่นเกมโซเชียลต่าง ๆ ได้ครบในที่เดียว เพียงก่อตั้งมาได้ไม่นาน ยอดผู้ใช้งานก็ทะลุหกล้านคน กลายเป็นกระแสที่ร้อนแรงจนทั่วประเทศแทบจะพูดถึงแต่เรื่อง “แข่งแย่งที่จอดรถ” หรือ “ขโมยผัก” ไม่ว่ากลางวันหรือกลางคืน ทุกคนล้วนหลงใหล ยากจะปฏิเสธว่านี่คือเว็บไซต์โซเชียลที่ประสบความสำเร็จที่สุดในจีนยุคนั้น

เปียนเสวี่ยเต้าเองก็เคยเป็น “นักขโมยผัก” ตัวยงในชาติที่แล้ว ด้วยลักษณะงานที่ต้องทำกลางคืน เขามักจะฉวยโอกาสเข้าไปขโมยผักของเพื่อน ๆ ตอนดึกดื่น จนเพื่อนร่วมวงต้องเจ็บใจไปตาม ๆ กัน

แต่ทว่า…

“รุ่งก็รวดเร็ว ดับก็ฉับพลัน” ประโยคนี้ช่างเหมาะกับค่ายซินหวังเสียจริง

เปียนเสวี่ยเต้าขมวดคิ้วเล็กน้อย

ความนิยมที่มาเร็วก็จากไปเร็วเช่นกัน เว็บไซต์นี้ก่อตั้งในปี 2008 และโด่งดังขีดสุดในเวลาอันสั้น แต่พอถึงปี 2010 ก็เริ่มเสื่อมความนิยมลงอย่างเห็นได้ชัด

แน่นอน การล่มสลายของค่ายซินหวังส่วนหนึ่งเป็นเพราะบรรดายักษ์ใหญ่ในวงการที่มีฐานผู้ใช้มหาศาลต่างก็พากันลอกเลียนแบบและแย่งชิงตลาด ทั้ง TX และเซี่ยวเน่ย ต่างก็เข้ามาแข่งขันจนบีบให้ค่ายซินหวังแทบหายใจไม่ออก ยิ่งไปกว่านั้น ปี 2009 ก็เป็นปีที่เวยป๋อ มือปราบแห่งวงการโซเชียลได้ถือกำเนิดขึ้นในชาติที่แล้ว

เปียนเสวี่ยเต้าเคยอ่านรายงานมาก่อน ช่วงปี 2010 ยอดผู้เข้าชมค่ายซินหวังลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว เวลาที่ผู้ใช้ใช้ในเว็บไซต์ ลดจากสูงสุด 40 นาที เหลือไม่ถึง 10 นาที ในชาร์ต TOP1000 เว็บไซต์โลกของ Google ค่ายซินหวังเคยอยู่ในอันดับ 107 ของโลกในเดือนมิถุนายน 2010 แต่ปีถัดมากลับร่วงมาอันดับ 235 สุดท้ายก็ร่วงโรยไปอย่างน่าเสียดาย

เปียนเสวี่ยเต้ารู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

แต่เขาไม่ได้ลำบากใจว่าจะลงทุนหรือไม่ลงทุนกับค่ายซินหวัง สิ่งที่คิดหนักจริง ๆ คือจะคว้าโอกาสนี้ให้ได้อย่างไร ทำอย่างไรให้ค่ายซินหวังกับจื้อเหวยเทคโนโลยีและซอฟต์แวร์ในเครือเสริมจุดแข็งซึ่งกันและกัน ไม่ใช่เป็นคู่แข่งกันเอง

เมื่ออ่านแผนงานของค่ายซินหวังจนจบ เปียนเสวี่ยเต้ากลับค้นพบปัญหาใหญ่อย่างหนึ่ง

ปัญหาสำคัญที่ไม่อาจมองข้าม—ความคลาดเคลื่อนของเวลา!

ชาติที่แล้ว ค่ายซินหวังก่อตั้งในปี 2008 เวยป๋อเกิดในปี 2009

ขณะที่ค่ายซินหวังรุ่งเรืองถึงขีดสุด เวยป๋อก็ถือกำเนิดขึ้น แล้วก็กลายเป็นมือปราบตำนานโซเชียล

แต่ในชาตินี้ เวยป๋อเกิดในปี 2007 ขณะที่ค่ายซินหวังก่อตั้งในปี 2008

หากค่ายซินหวังยังสามารถสร้างกระแสฮิตถล่มทลายเหมือนชาติที่แล้ว ระดมผู้ใช้เป็นหลักสิบล้านในเวลาอันสั้น แต่คราวนี้เวยป๋อนำหน้า ถ้าค่ายซินหวังเพียงแค่เพิ่มฟีเจอร์ “แชร์ต่อ” เข้าไป ก็จะกลายเป็นคู่แข่งสำคัญของจื้อเวยเวยป๋อในทันที

อีกทางหนึ่ง หากค่ายซินหวังถูกเว็บไซต์พอร์ทัลรายใหญ่อื่น ๆ เข้าซื้อกิจการ ก็จะดูดกลืนความนิยมส่วนหนึ่งจากจื้อเวยเวยป๋อไป กลายเป็นหัวเรือใหญ่ในการแย่งชิงผู้ใช้งาน

ไม่ได้เด็ดขาด! เป็นไปไม่ได้โดยสิ้นเชิง!

เวยป๋อสำคัญเกินไปสำหรับเปียนเสวี่ยเต้า เป็นแกนหลักในการวางกลยุทธ์ทั้งระบบ จะปล่อยให้มีความผิดพลาดแม้เพียงเศษเสี้ยวไม่ได้

คิดถึงตรงนี้ เขาจึงหันไปถามอู๋ซือเจี๋ยว่า “ค่ายซิน… บริษัทเขาต้องการเงินลงทุนเท่าไหร่?”

อู๋ซือเจี๋ยดีดนิ้วตอบ “ห้าล้านดอลลาร์สหรัฐ”

“เขาจะยกหุ้นให้เท่าไหร่” เปียนเสวี่ยเต้าถามต่อ

“สิบแปดเปอร์เซ็นต์” อู๋ซือเจี๋ยตอบ

เปียนเสวี่ยเต้าหัวเราะ “ใจใหญ่ใช่เล่น อะไรกัน ทำไมเขาคิดว่าบริษัทตัวเองมีมูลค่าถึงสามสิบล้านดอลลาร์?”

อู๋ซือเจี๋ยยิ้มแก้ “จริง ๆ แล้ว ยี่สิบแปดล้านดอลลาร์ต่างหาก”

เปียนเสวี่ยเต้าวางแผนงานลง แล้วถามอู๋ซือเจี๋ยว่า “ทำไมถึงเลือกหยิบโปรเจ็กต์ของเขาขึ้นมาเสนอ?”

อู๋ซือเจี๋ยตอบอย่างใจเย็น “ผมไปพบผู้ก่อตั้งค่ายซินมาแล้ว เฉิงห่าวเป็นโปรแกรมเมอร์โดยกำเนิด มีลักษณะเด่นคือเหตุผลและความมั่นคง เหมาะกับงานพัฒนาผลิตภัณฑ์มาก”

เปียนเสวี่ยเต้าไขว่ห้าง “ต่อเลย”

อู๋ซือเจี๋ยอธิบาย “อีกอย่าง เขาวางกลุ่มเป้าหมายชัดเจน คือพนักงานออฟฟิศ และฟีเจอร์หลัก ๆ ของค่ายซินหวังก็เป็นการนำฟังก์ชั่นของ Facebook มาปรับใช้ ซึ่งได้รับการพิสูจน์จากตลาดต่างประเทศมาแล้ว สุดท้าย ชื่อ Kaixin ‘สุขใจ’ ก็เป็นชื่อที่ดีมาก”

เปียนเสวี่ยเต้าลุกขึ้นหยิบชาออกมาชง พลางถาม “นายเล่นเวยป๋อไหม?”

อู๋ซือเจี๋ยตอบ “สมัครไว้ แต่ไม่ค่อยเข้าไปดู”

เปียนเสวี่ยเต้าพยักหน้า “แค่มีบัญชีก็พอ นายคิดว่าค่ายซินหวังกับเวยป๋อเป็นคู่แข่งกันไหม?”

อู๋ซือเจี๋ยนิ่งคิดอยู่สักพัก ก่อนตอบ “ถ้ามองผิวเผิน ดูเหมือนเป็นคนละประเภท ฟีเจอร์ก็ไม่เหมือนกัน เวยป๋อเป็นโซเชียลแอป ส่วนค่ายซินหวังเน้นความบันเทิง แต่แก่นแท้แล้ว สุดท้ายก็แข่งกันที่ ‘ความนิยม’ ของผู้ใช้ เพราะเวลาว่างของคนมีจำกัด เดินเข้าบ้านนี้มากขึ้น บ้านโน้นก็เหลือน้อยลง ฉะนั้น สุดท้ายมันก็เป็นการแข่งขันเหมือนกัน”

เปียนเสวี่ยเต้าถือถ้วยชามานั่งที่โต๊ะน้ำชา ยื่นถ้วยให้อู๋ซือเจี๋ย แล้วเป่าเบา ๆ สองครั้ง ก่อนจะพูดว่า “ยิ่งเป็นคู่แข่ง เรายิ่งต้องลงทุน นายไปคุยกับเขาเลย บอกว่า โหยวเต้า ลงให้ห้าล้านดอลลาร์ ผมจะลงทุนส่วนตัวอีกห้าล้าน ร่วมกันขอหุ้นสี่สิบเปอร์เซ็นต์”

อู๋ซือเจี๋ยส่ายหน้า “สี่สิบเปอร์เซ็นต์ เขาคงไม่ให้หรอก”

เปียนเสวี่ยเต้าจิบชา “งั้นก็ลดลงมาหน่อย อย่างน้อยก็ไม่ต่ำกว่าสามสิบหกเปอร์เซ็นต์”

อู๋ซือเจี๋ยจิบชาตาม แล้วถาม “คุณเองก็เห็นแววในค่ายซินหวังเหมือนกันเหรอ?”

เปียนเสวี่ยเต้าส่ายหัว “เห็นแววบ้าง แต่ก็ไม่ได้มั่นใจนัก”

อู๋ซือเจี๋ยสงสัย “เพราะอะไรล่ะ?”

เปียนเสวี่ยเต้าวางถ้วยชา “ถ้า TX ลงมือก็อปปี้ค่ายซินหวังเมื่อไหร่ ค่ายซินหวังตายแน่ สำหรับบริษัทนี้ แค่ลอกเลียนเกมหรือฟีเจอร์จากที่อื่นมาไม่พอหรอก บริษัทที่ไม่มีนวัตกรรมโดดเด่น จริง ๆ แล้วก็มักจะเหมือนดอกไม้ไฟ แค่สว่างวาบแล้วก็ดับไป นอกจากนี้ ต่อให้มีเทคโนโลยีเหนือกว่า ที่สำคัญที่สุดของบริษัทคือการรักษาและดึงดูดความนิยมของผู้ใช้ได้ต่อเนื่อง”

“มีผู้ใช้มากมาย ไม่ได้แปลว่าจะเปลี่ยนเป็นเงินได้จริง เพราะคุณค่าที่แท้จริงคือต้องเปลี่ยนความนิยมเหล่านั้นเป็นรายได้ นี่สิคือเรื่องยากที่สุด ผมไม่เชื่อว่า CEO ที่เป็นโปรแกรมเมอร์จะจัดการเรื่องนี้ได้ดี”

อู๋ซือเจี๋ยฟังจนงงไปชั่วขณะ ก่อนพูดว่า “คุณลงทุนเพื่อกันไม่ให้มีคู่แข่งที่น่ากลัวใช่ไหม?”

เปียนเสวี่ยเต้าตอบ “แน่นอนว่ากันไว้ก่อนก็เป็นเหตุผลหนึ่ง แต่อีกอย่างคือ การลงทุนในจีนต่างจากอเมริกา อย่าหวังว่าทำเว็บไซต์แบบ Facebook แล้วจะได้ผลตอบแทนสูงสุดอย่างในประวัติศาสตร์ อยู่กินไปสิบปีแบบสบาย ๆ ที่นี่ต้องฉวยโอกาสกับความสำเร็จเล็ก ๆ หลาย ๆ เจ้า จึงจะอยู่รอด ที่สำคัญ การเอาเงินไปลงทุนให้คนอื่นทำธุรกิจ ก็เหมือนให้โอกาสตัวเองเพิ่มขึ้นด้วย”

……

เช้าวันถัดมา เวลาเก้าโมงตรง

เปียนเสวี่ยเต้านั่งรออยู่ในออฟฟิศ จนได้พบเฉิงห่าว ผู้ก่อตั้งและซีอีโอของ บริษัทค่ายซินอินฟอร์เมชั่นเทคโนโลยีที่นัดหมายไว้ล่วงหน้า

ชายร่างผอมสูงวัยกว่าเปียนเสวี่ยเต้าเกือบสิบปีคนนี้ พอเห็นเปียนเสวี่ยเต้าก็เผยท่าทีชื่นชมออกมาโดยไม่ปิดบัง

ค่ายซินเพิ่งตั้งบริษัทใหม่ แม้สร้างเว็บไซต์ได้ไม่ยาก แต่จะบริหารให้โตต่อไป เงินทุนคือปัญหาใหญ่

เหตุที่เฉิงห่าวติดต่อมายังกลุ่มโหยวเต้าทูจื้อในปักกิ่ง ก็เพราะเพื่อนร่วมรุ่นทำงานอยู่ในตึกศูนย์การค้าโลกไคเฉิน แล้วเพื่อนก็บอกเขาว่า “ไอ้เสือใหญ่แห่งเป่ยเจียง” จื้อเหวยเทคโนโลยี ข้ามน้ำข้ามทะเลมาเปิดที่นี่แล้ว

สำหรับเฉิงห่าว ต่อให้เขามั่นใจในเว็บไซต์ตัวเองมากแค่ไหน ก็ไม่กล้าคิดว่าค่ายซินหวังจะโค่นจื้อเวยเวยป๋อได้ คนในวงการเทคโนโลยีต่างรู้ดีว่า จื้อเวยเวยป๋อนั้นแข็งแกร่งจนน่าหวาดหวั่น

ที่เขาเลือกหันหน้ามาหากลุ่มโหยวเต้าทูจื้อ ก็เพราะชื่นชมในสัญชาตญาณทางธุรกิจของเปียนเสวี่ยเต้า กลยุทธ์ที่แพรวพราว ปราดเปรียบดังเทพนักรบในวงการ รวมถึงความได้เปรียบด้านเทคโนโลยีและการบริหารของจื้อเหวยเทคโนโลยี

ถ้าเขาได้เงินลงทุนเชิงกลยุทธ์จากเปียนเสวี่ยเต้า ก็เท่ากับได้รับตราประทับอนุมัติว่าโปรเจ็กต์ค่ายซินหวังมีอนาคต ไม่เพียงแค่เพิ่มความมั่นใจให้ตัวเอง หากข่าวการลงทุนนี้แพร่ออกไป ก็ถือว่าค่ายซินหวังประสบความสำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว

แน่นอนว่า แม้จะต้องพึ่งพาผู้อื่น เฉิงห่าวก็ไม่ได้คิดจะยอมอ่อนข้อให้ใคร ก่อนมาพบเปียนเสวี่ยเต้า เขาตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่า เงินลงทุนเชิงกลยุทธ์สิบล้านดอลลาร์ ต้องแลกกับหุ้นค่ายซินหวังสามสิบหกเปอร์เซ็นต์ เท่านั้น ไม่มีต่อรอง

เพราะเฉิงห่าวเป็นนักธุรกิจ เขารู้ดีว่า แค่เปียนเสวี่ยเต้ายอมออกมาพบ ก็แสดงว่าค่ายซินหวังมีค่าพอสมควรแล้ว