บทที่ 585 กินคนเดียวไม่อิ่ม (ฟรี)

บทที่ 585 กินคนเดียวไม่อิ่ม

การประชุมกลุ่มเล็ก 20 คนจบลงแล้ว จากนี้เข้าสู่ช่วงพูดคุยรายบุคคล ก่อนเดินออกจากห้องประชุม เปียน เสวี่ยเต้าหันไปบอกหลี่อวี้ว่า “อย่าเพิ่งไป รอฉันแป๊บหนึ่ง”

คนแรกที่เดินเข้าไปในห้องทำงานของเปียน เสวี่ยเต้าคือซยง หลาน

ซยง หลานรายงานเรื่องรายรับรายจ่ายในปี 2006 และโครงการใช้จ่ายที่วางแผนไว้ในปี 2007 เช่น การที่สโมสรฟุตบอลก้านเว่ยจะเข้าร่วมลีกระดับ B แห่งชาติ โครงการที่เปียน เสวี่ยเต้าให้สัญญาไว้ในเมือง ไม่ว่าจะเป็นการสร้างสวนสาธารณะ ลานพักผ่อน สนามกีฬา รวมถึงกองทุนการกุศลที่เพิ่งพูดถึงในการประชุม และปัญหาเงินทุนสำหรับประมูลที่ดิน

คนที่สองที่เข้าไปคือหยางเอินเฉียว

หยางเอินเฉียวเน้นรายงานแผนความร่วมมือกับสื่อในปี 2007 รวมถึงการเลือกสถานที่จัดงานประจำปีและการประเมินเงินรางวัล

คนที่สามที่เดินเข้ามาคือหวัง อี้หนาน

เมื่อเห็นหวัง อี้หนานเดินเข้ามา เปียน เสวี่ยเต้าก็ลุกขึ้นไปที่เครื่องกดน้ำ รินน้ำใส่แก้วแล้วยื่นให้เขาวางไว้บนโต๊ะน้ำชา ก่อนจะนั่งลงตรงข้ามแล้วเอ่ยขึ้นว่า “เรื่องเจรจาเกมที่ว่า ไม่ค่อยราบรื่นใช่ไหม?”

หวัง อี้หนานวางกระเป๋าไว้ข้างตัวแล้วตอบว่า “ไม่ค่อยราบรื่นเท่าไหร่”

เปียน เสวี่ยเต้ายิ้ม “ดื่มน้ำก่อนเถอะ”

หวัง อี้หนานยกแก้วขึ้นดื่มไปสองอึก ก่อนวางแก้วลงแล้วพูดต่อ “ผมส่งคนไปปักกิ่งสองชุดแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้อะไรกลับมาเลย การจะได้สิทธิ์ตัวแทนเกมนี้ไม่ง่ายจริง ๆ”

เปียน เสวี่ยเต้าเอนหลังพิงโซฟา ถามว่า “จากที่นายวิเคราะห์ ดูเหมือนอีกฝ่ายไม่อยากขายจริง ๆ หรือแค่ต้องการราคาสูง?”

หวัง อี้หนานนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบว่า “ผมว่าทั้งสองอย่างเลย แต่อาจจะเอนเอียงไปทางไม่อยากขายมากกว่า”

ดูจากสีหน้าและท่าทางของหวัง อี้หนานแล้ว เห็นได้ชัดว่าปา ปู้ เทียนหลงไม่ใช่ของง่ายที่จะคว้ามา

แม้ผลลัพธ์จะเป็นไปตามที่เปียน เสวี่ยเต้าคาดไว้ แต่เขาก็อดรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยไม่ได้

เขากำลังหาเงินอยู่ตลอดเวลา

บริษัทเองก็หาเงิน รายได้รวมในปี 2006 เพิ่มขึ้นจากปี 2005 หลายเท่าตัว ซอฟต์แวร์รักษาความปลอดภัยกับระบบป้อนอักขระของจื้อเหวยก็เริ่มทำกำไรแล้ว

ในตลาดหุ้น เขาก็หาเงิน นอกจากจะฉวยโอกาสในตลาดกระทิงใหญ่ เขายังถือหุ้นไป่ตู้ หุ้นเทนเซ็นต์ในฮ่องกง หุ้นแอปเปิล และหุ้นปิโตรไชน่าที่ซื้อเก็บไว้ ก็ล้วนแต่ทำกำไรให้ทั้งนั้น

สินทรัพย์ของเขาก็หาเงิน บ้านที่กักตุนไว้ในปักกิ่งก็ขึ้นราคาทุกหลัง โดยเฉพาะวิลล่าสามหลังในคฤหาสน์หมื่นนคร ที่ดินที่ซงเจียงก็ไม่ต้องพูดถึง แค่รอรถไฟใต้ดินเริ่มสร้าง ก็เหมือนทองคำไหลมาเทมา

ในระยะยาว ยังมีโรงบ่มไวน์หงเหยียนหรงที่ฝรั่งเศส จู้จื้อชุนกำลังซื้อสนามบินพาชิมในนามไคเสวียนเทียนจี้ หรือแม้แต่โครงการโรงแรมอวกาศกับบริษัทอวกาศบิเกโลว์ ก็ล้วนแต่เป็นแหล่งหาเงินทั้งนั้น

แต่ปัญหาก็คือ...

เปียน เสวี่ยเต้าใช้เงินเก่งเหลือเกิน

โครงการก่อสร้างอาคารเรียนต้านแผ่นดินไหวของซื่อซานก็ยังต้องใช้เงินต่อเนื่อง สโมสรซ่างต้งก็จะเปิดสาขาในฉู่ตูกับชุนเฉิงก็ต้องใช้เงิน โครงการใหม่ ๆ ของจื้อเหวยที่กำลังพัฒนาอยู่ก็ล้วนแต่ต้องลงทุนสูงทั้งสิ้น กลับมาจากยุโรป เปียน เสวี่ยเต้าก็ใจร้อนรับปากอู๋เทียนให้สโมสรเข้าร่วมลีกบี ซึ่งก็ต้องใช้เงินอีกมหาศาล แล้วยัง... เพิ่งคิดจะตั้งกองทุนการกุศลขึ้นมาอีก

ด้วยเหตุนี้ เปียน เสวี่ยเต้าจึงต้องการโปรเจกต์ที่สามารถสร้างกระแสเงินสดได้อย่างต่อเนื่อง เพื่อหล่อเลี้ยงทุกธุรกิจของเขา

ในชาติที่แล้ว เปียน เสวี่ยเต้าไม่ได้คลุกคลีในวงการเกมมากนัก แต่ก็เคยเล่น เวิลด์ออฟวอร์คราฟต์ กับปา ปู้ เทียนหลง

เวิลด์ออฟวอร์คราฟต์ถูกคนอื่นได้สิทธิ์ตัวแทนไปนานแล้ว และช่วงทองของเกมนี้ก็จะหมดในปี 2007 เพราะปัญหาอัปเดตเวอร์ชัน ที่สำคัญรูปแบบเกมก็ไม่เหมือนกัน เวิลด์ออฟวอร์คราฟต์ทำเงินได้ไม่มากเท่าปา ปู้ เทียนหลง ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะสู้เพื่อสิทธิ์ตัวแทนปา ปู้ เทียนหลงแทน

เขาเคยอ่านรายงานในชาติที่แล้ว จัดอันดับเกมออนไลน์ที่ทำเงินสูงสุดในประเทศ ปา ปู้ เทียนหลงทำเงินได้กว่า 3 หมื่นล้าน ขึ้นนำเวิลด์ออฟวอร์คราฟต์ ติดหนึ่งในห้าเกมทำเงินสูงสุด

แน่นอนว่า การจะได้สิทธิ์ตัวแทนปา ปู้ เทียนหลงนั้นไม่ง่าย เกมทำเงินส่วนใหญ่อย่างครอสไฟร์หรือดันเจี้ยนแอนด์ไฟท์เตอร์ มักพัฒนาโดยต่างชาติแล้วบริษัทในประเทศเป็นตัวแทน แต่ปา ปู้ เทียนหลงเป็นเกมที่บริษัทจีนพัฒนาเอง การจะได้สิทธิ์จึงยากกว่ามาก

ถึงเกมออนไลน์จะดีแค่ไหน เปียน เสวี่ยเต้าก็คิดจะเป็นตัวแทนแค่ปา ปู้ เทียนหลงเกมเดียว เพราะเขารู้ดีว่า ยุคของเย่โหยวและเกมมือถือกำลังจะมาถึง เมื่อปา ปู้ เทียนหลงเริ่มเสื่อมความนิยม เกมที่จื้อเหวยพัฒนาเองก็จะเป็นตัวแทนสร้างรายได้หลักต่อไป

ตอนนี้ เกมที่มี “อนาคต” กว่า 3 หมื่นล้าน ถือว่าคุ้มค่าที่เปียน เสวี่ยเต้าจะลงทุนเพื่อแย่งชิงมาให้ได้

เขาส่งข้อความไปหาหลี่อวี้ให้รออีกสักพัก ก่อนจะวางโทรศัพท์ลงแล้วหันไปถามหวัง อี้หนานว่า “นายมีแผนอะไรต่อไหม?”

หวัง อี้หนานตอบ “ตอนนี้ยังสรุปอะไรไม่ได้ ผมคิดว่าจะไปปักกิ่งหลังงานประจำปี เพื่อเจรจากับอีกฝ่ายโดยตรง”

เปียน เสวี่ยเต้าว่า “ดีแล้วที่นายจะไปเอง ฉันคิดว่าการได้สิทธิ์ตัวแทนเกมนี้ สำคัญกับจื้อเหวยมาก”

“ทีมของเราพัฒนาเกมมาตลอด แต่ไม่เคยมีประสบการณ์บริหารเกมจริง ๆ เลย แบบนี้มันสวนทางกันชัด ๆ ฉันคิดว่าต้องผ่านการดูแลเกมที่ประสบความสำเร็จสักเกม ถึงจะเข้าใจความต้องการของเซิร์ฟเวอร์ ทีมซัพพอร์ต ความต้องการของผู้เล่น หรือแม้แต่เรื่องเกมเพลย์ รวมถึงได้เผชิญหน้ากับนักพัฒนาโปรแกรมเสริมหรือสตูดิโอที่ทำลายสมดุลเกม ได้เรียนรู้การบริหารและโปรโมทตลาดอย่างแท้จริง ทีมของเราถึงจะเติบโตจริง ๆ ไม่ใช่แค่ปิดประตูพัฒนาในห้อง”

หวัง อี้หนานฟังอย่างตั้งใจ พลางพยักหน้าไม่หยุด

เปียน เสวี่ยเต้าเสริม “รอบนี้นายไปเจรจา ฉันก็ไม่ได้หวังว่าจะสำเร็จในครั้งเดียว หน้าที่หลักของนายคือสืบให้ชัดว่าพวกเขาต้องการอะไรกันแน่”

หวัง อี้หนานสีหน้าจริงจังขึ้น “ถ้าอีกฝ่ายไม่คิดจะขายเลยล่ะ?”

เปียน เสวี่ยเต้าหัวเราะ “ช่วงนี้มีเรื่องอะไรในใจหรือเปล่า? ดูไม่เหมือนนายเลย!” เขาลุกขึ้นเดินไปแตะใบไผ่กวนอิมที่วางบนขอบหน้าต่างแล้วพูดว่า “ในโลกนี้มีของที่ไม่มีวันขายจริง ๆ หรือ?”

หวัง อี้หนานว่า “คนที่กลับมารายงานบอกว่า เกมนี้อีกฝ่ายใช้เวลาพัฒนากว่าสองปี ดูเหมือนจะไม่คิดปล่อยให้ใครเป็นตัวแทนจริง ๆ”

เปียน เสวี่ยเต้าตอบ “ของที่อุ้มท้องคลอดเองสิบเดือน ย่อมมีความผูกพันเป็นธรรมดา แต่สุดท้ายเกมก็คือสินค้า ต่อให้ผูกพันแค่ไหน จุดประสงค์หลักก็เพื่อหาเงิน ที่สำคัญตอนนี้เกมยังไม่ผ่านการทดสอบตลาด จะรุ่งหรือร่วงก็ยังไม่รู้ ถ้าเรายอมจ่ายแพงเพื่อซื้อมา ก็เหมือนเล่นพนันหินหยกนั่นแหละ”

หวัง อี้หนานเสริม “ยังมีอีกเรื่องที่คุณอาจมองข้ามไป ตั้งแต่17173ถูกซื้อกิจการ ซูโหย่วก็ถือว่าเกมคือหนึ่งในกลยุทธ์หลักของบริษัท เห็นได้จากการพัฒนาเกมเอง ถ้าเราจะฝืนเอาเกมนี้มาให้ได้ ค่าตอบแทนที่ต้องจ่ายอาจมหาศาล”

เปียน เสวี่ยเต้านั่งกลับลงบนโซฟา “ทุกคนย่อมมีสิ่งที่อยากได้ กลยุทธ์สำคัญของการเจรจา คือมองให้ออกว่าอีกฝ่ายต้องการแตงโม แล้วเราก็ใช้แตงโมล่อให้เขายอมปล่อยพวงองุ่นในมือ”

“แตงโม?” หวัง อี้หนานทวนอย่างงุนงง

เปียน เสวี่ยเต้าว่า “ตอนนายไปคุย ลองบอกพวกเขาก็ได้ว่า ถ้ายอมให้ปา ปู้ เทียนหลงเราเป็นตัวแทน จื้อเหวยกับซูโหย่วก็จะร่วมมือกันพัฒนาระบบป้อนอักขระอัจฉริยะรุ่นใหม่ หรือร่วมมือในโครงการเครื่องมือค้นหา ถ้าพวกเขามีข้อเสนออื่นก็ส่งข่าวกลับมา เราค่อยหารือกันอีกที”

หวัง อี้หนาน “......”

เปียน เสวี่ยเต้ายกมือซ้ายขึ้น กำหมัดแล้วคลายออก “กินคนเดียวไม่อิ่ม! ที่ผ่านมาเราทำอะไรคนเดียวมากไป ทำให้จื้อเหวย เทคโนโลยีต้องแบกภาระหลายด้าน ทั้งซอฟต์แวร์รักษาความปลอดภัย ระบบป้อนอักขระ เวยป๋อ หน้ารวมลิงก์ เว็บเบราว์เซอร์ เกม วิดีโอ... ทุนและกำลังคนของเราก็แทบไม่พอ นายเองก็น่าจะรู้สึกชัดกว่าฉัน เพราะฉะนั้น แทนที่จะปิดกั้นตัวเอง ลองเปิดใจ แลกเปลี่ยนผลประโยชน์ในโครงการรอง ๆ ดึงพันธมิตรมาร่วมมือ เพื่อการเติบโตระยะยาวจะดีกว่า”

ความร่วมมือ!

พันธมิตร!

แลกเปลี่ยนผลประโยชน์!

เติบโตอย่างยั่งยืน!

ถึงตอนนี้ เปียน เสวี่ยเต้าก็ได้ก้าวข้ามกรอบความคิดแบบเดิม ๆ ไปโดยไม่ต้องมีใครสอน