บทที่ 570 มหาเศรษฐีหนุ่มปริศนา (ฟรี)

บทที่ 570 มหาเศรษฐีหนุ่มปริศนา

เช้าวันหนึ่ง แสงแดดอ่อนๆ ของเดือนธันวาคมในฝรั่งเศสส่องลอดเข้ามาในห้องพักโรงแรม เปียน เสวี่ยเต้าแอบเบี่ยงแขนของตงเสวี่ยที่กอดเขาไว้อย่างระมัดระวัง ก่อนจะลุกจากเตียงอย่างเงียบเชียบ เดินไปยังห้องนั่งเล่น ชงกาแฟให้ตัวเองหนึ่งถ้วย แล้วยืนจิบกาแฟอยู่ริมหน้าต่าง พลางปล่อยใจให้ล่องลอยไปกับความคิด

อีกไม่นานก็จะถึงปีใหม่ 2007 แล้ว

ในวันปีใหม่ ผู้สูงวัยมักจะนั่งเฝ้าโทรศัพท์ รอฟังเสียงลูกหลานจากแดนไกล โทรศัพท์กลับบ้าน ผู้ใหญ่ในวัยกลางคนก็จะทอดถอนใจถึงวันเวลาที่ล่วงผ่านไปอย่างรวดเร็ว ส่วนวัยรุ่นหนุ่มสาวก็จะจับมือกับคนรัก ก้าวข้ามคืนข้ามปีไปด้วยกัน พร้อมอธิษฐานขอให้ชีวิตข้างหน้าสดใส

แต่สำหรับเปียน เสวี่ยเต้าแล้ว ปีใหม่นี้มีความหมายซับซ้อนยิ่งกว่าคนส่วนใหญ่ในโลกใบนี้

เมื่อถึงปีใหม่นี้ เปียน เสวี่ยเต้าก็ใช้ชีวิตอยู่ในห้วงเวลานี้มาเป็นปีที่หกแล้ว

เป้าหมายหลักในการหาเงินของเขายังคงไม่เปลี่ยนแปลง แต่แรงกดดันเร่งรีบกลับจางลงไปมาก ไม่ใช่เพียงเพราะเขาแลกข้อมูลกับจู้ไห่ซานจนได้เงินทุนมหาศาลมา หากแต่เพราะเมื่อเทียบกับปี 2001 แล้ว ตอนนี้เขาเติบโตและมั่นใจในตัวเองมากขึ้น เขามั่นใจว่า แม้จะผ่านปี 2014 ไปโดยไม่มีความรู้ล่วงหน้าอีกต่อไป เขาก็ยังสามารถใช้ทั้งดาบและโล่ที่มีในมือ สร้างชีวิตที่ไม่เสียชาติเกิดได้

ดาบคืออะไร? ทุนทรัพย์ก็คือดาบอันแหลมคม

โล่คืออะไร? พันธมิตรก็คือโล่อันแข็งแกร่ง

จู้ไห่ซานไม่ได้สอนให้เขารู้จักความสำเร็จเท่านั้น แต่ยังสอนให้เขาใช้ความมั่งคั่งสร้างทีม ลงทุนในคนเก่งและอุตสาหกรรมใหม่ๆ ให้คนอื่นช่วยหาเงินให้ตนเอง

ตอนนี้ เปียน เสวี่ยเต้ากำลังจับตามองทีมงานหนึ่ง โดยเฉพาะคนที่ชื่อหง เฉิงฝู่

แม้รู้ว่าคงไม่ใช่เรื่องง่าย แต่การได้พบหง เฉิงฝู่ในเวลานี้ก็เหมือนเป็นโชคชะตานำพา เปียน เสวี่ยเต้ารู้สึกว่าหง เฉิงฝู่เปรียบเสมือนกุญแจ ที่จะไขประตูไปสู่ห้องอีกบานในชีวิตของเขา

ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจว่าจะเดินหน้าติดต่อกับหง เฉิงฝู่ต่อไป หากมั่นใจว่าคนนี้คือคนที่ธุรกิจของเขาต้องการ ไม่ว่าจะต้องจ่ายค่าตอบแทนหรือหุ้นมากแค่ไหน เขาก็พร้อมแสดงความจริงใจอย่างเต็มที่

ตงเสวี่ยตื่นขึ้นมา เดินออกมาหาน้ำดื่มในชุดคลุมหลวมๆ เห็นเปียน เสวี่ยเต้ายืนเหม่ออยู่ริมหน้าต่าง เธอขยี้ผมตัวเอง สูดกลิ่นในอากาศแล้วถามว่า “คุณชงกาแฟเหรอ? ดื่มกาแฟตอนท้องว่างไม่ดีต่อสุขภาพนะ”

เปียน เสวี่ยเต้าหันกลับมา วางถ้วยกาแฟลงบนโต๊ะ เดินเข้ามาหาเธอแล้วจูบเบาๆ ที่หน้าผาก “แค่ครั้งเดียวไม่เป็นไรหรอก ปกติฉันก็ไม่ค่อยดื่ม วันนี้อยู่ๆ ก็อยากขึ้นมา เลยชงสักถ้วย”

ตงเสวี่ยถามต่อ “จะออกไปกินข้าวข้างนอก หรือให้โรงแรมเอาอาหารเช้ามาเสิร์ฟดี?”

เปียน เสวี่ยเต้าใช้นิ้วลูบจมูกเธอเบาๆ “แล้วแต่คุณเลย”

ทั้งสองคนกำลังสวีทกันอยู่ดีๆ โทรศัพท์มือถือของเปียน เสวี่ยเต้าที่วางอยู่บนเก้าอี้ก็ดังขึ้น ชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอคือ หม่าเฉิงเต๋อ

...

ในขณะที่เปียน เสวี่ยเต้าใช้ชีวิตสบายๆ ในยุโรป แต่ใจยังคงคิดถึงงานอยู่ตลอดเวลา คนของกลุ่มก้านเว่ยและจื้อเหวยที่ซงเจียงต่างก็ยุ่งทั้งกายและใจ

โดยรวมแล้ว กลุ่มก้านเว่ยกำลังเร่งขยายพื้นที่ ส่วนจื้อเหวยก็เดินหน้าลุยโครงการอย่างเต็มกำลัง

กลุ่มก้านเว่ยเน้นการจับจองที่ดิน โดยทีมหลักอยู่ที่ซงเจียง เตรียมเข้าร่วมการประมูลที่ดินหลังปีใหม่ ขณะเดียวกันก็ส่งทีมไปซื่อซาน ฉู่ตู และคุนหมิง เมืองฤดูใบไม้ผลิของมณฑลยูนนาน เพื่อสำรวจทำเลสำหรับเปิดสาขาใหม่ของสโมสรซ่างต้ง

ทางด้านจื้อเหวย หลังจากรับคนเก่งสายเทคโนโลยีเข้ามาจำนวนมากในเดือนธันวาคม ทีมโครงการเวยป๋อ เว็บเบราว์เซอร์ วิดีโอ และเกมต่างๆ ก็เริ่มเร่งเครื่องกันเต็มที่ ความคืบหน้าของการพัฒนาโครงการภายในทำให้หวัง อี้หนานพอใจมาก ทว่าเมื่อต้องส่งทีมไปปักกิ่งเพื่อเจรจาเป็นตัวแทนเกม “ปา ปู้ เทียนหลง” กับบริษัทโซหู กลับต้องผิดหวังกลับมา

หวัง อี้หนานอยากส่งคนไปเจรจาอีกครั้ง แต่คิดไปคิดมาก็เริ่มหงุดหงิด เพราะบริษัทจื้อเหวยเทคโนโลยีเน้นรับแต่คนสายเทคนิคมาโดยตลอด ทุกคนถนัดแต่พัฒนาโครงการ แต่ไม่ถนัดงานเจรจาหรือประสานงาน

เปียน เสวี่ยเต้าชอบปลูกไผ่กวนอิมในห้องทำงาน นิสัยนี้ส่งต่อไปถึงคนในกลุ่มก้านเว่ย จนกระทั่งหวัง อี้หนานเองก็เริ่มปลูกไผ่กวนอิมในห้องตัวเองหลังจากไปประชุมกับกลุ่มก้านเว่ยมาหลายครั้ง

ขณะมองไผ่ที่โตเป็นเกลียวอยู่บนโต๊ะทำงาน หวัง อี้หนานก็เกิดความคิดขึ้นมา

ความมั่งคั่งและเกียรติยศในโลกนี้ ไม่มีอะไรที่ได้มาง่ายๆ ตรงไปตรงมา เหมือนกับการพัฒนาโปรแกรมหรือเดินหน้าโครงการ หากครั้งแรกไม่สำเร็จ ก็ต้องพยายามครั้งที่สอง ครั้งที่สองยังไม่สำเร็จ ก็ต้องไปครั้งที่สาม ถ้ายังไม่ได้อีก ก็ต้องไปด้วยตัวเอง เพื่อดูว่าคู่ค้าไม่อยากขายจริงๆ หรือแค่ต้องการต่อรองราคา

แต่...

หวัง อี้หนานนั่งหมุนเก้าอี้ไปมา แล้วคิดต่อ เถ้าแก่เปียนที่ชอบบินไปยุโรปบ่อยๆ โดยไม่บอกใครว่าไปทำอะไร หรือว่าเขาไปซุกหญิงไว้ที่นั่นจริงๆ?

ไม่ใช่แค่หวัง อี้หนานที่คิดแบบนี้ ทั้งกลุ่มบริษัทก้านเว่ยต่างก็สงสัยกันว่า เถ้าแก่เปียนไปยุโรปเพื่อเรื่องผู้หญิง

ในช่วงครึ่งปีนี้ เขาบินไปยุโรปถึงสองครั้ง แต่ละครั้งก็อยู่นานเป็นเดือน ทั้งที่บริษัทไม่มีโครงการใดๆ ในยุโรป ยิ่งช่วงปลายปีที่งานยุ่งที่สุด เขากลับยังคงอยู่ที่ยุโรปอย่างสบายใจ ใครๆ ก็อดคิดไม่ได้ว่า นอกจากเรื่องผู้หญิงแล้ว ยังมีอะไรที่ทำให้เถ้าแก่เปียนผู้หนุ่มแน่นหลงใหลได้ขนาดนี้

ต่อมา เมื่อกระแสซุบซิบเริ่มแพร่กระจาย ติงเคอด้งกับอู๋เทียนจึงร่วมมือกันกดกระแสข่าวลือไว้

ติงเคอด้งเป็นคนหนุ่มไฟแรง ส่วนอู๋เทียนเป็นผู้ใหญ่ในบริษัท เมื่อทั้งสองออกปาก เสียงซุบซิบก็เงียบลง แต่ใครจะไปห้ามความคิดหรือคำพูดลับหลังของคนได้

บรรยากาศแบบนี้ไม่ดีเอาเสียเลย!

เพราะมันจะกระทบต่อภาพลักษณ์ของบุคคลสำคัญในบริษัท และอาจส่งผลต่อวัฒนธรรมองค์กรในระยะยาว

เพื่อหาคำตอบว่าเปียน เสวี่ยเต้าไปยุโรปทำอะไร ติงเคอด้งจึงโทรศัพท์ไปถามอย่างอ้อมๆ แต่เปียน เสวี่ยเต้าก็ไม่ได้บอกอะไร นอกจากยืนยันว่าก่อนปีใหม่จะยังไม่กลับ

เหตุผลที่เปียน เสวี่ยเต้าไม่ยอมพูด ก็เพราะเรื่องชาโตทั้งขั้นตอนและผลลัพธ์ยังไม่อยู่ในกำมือของเขา อีกทั้งชาโตแห่งนี้ก็เป็นทรัพย์สินส่วนตัว ไม่เกี่ยวกับบริษัท

กลุ่มคนที่ซงเจียงยังไม่ละความพยายาม อู๋เทียนโทรถามหลิวอี้ซง หวัง อี้หนานโทรถามเวินฉงเชียน ฝู๋ลี่สิงโทรถามฝู๋ไฉ่หนิง แต่ก็ไม่มีใครรู้เบาะแสของเปียน เสวี่ยเต้า

ฝู๋ไฉ่หนิงถึงกับประหลาดใจที่พ่อโทรมาถามเรื่องเปียน เสวี่ยเต้า เธอถามกลับซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า “ทำไมเรื่องของเปียน เสวี่ยเต้าต้องมาถามฉันด้วย?”

เมื่อคนของกลุ่มก้านเว่ยและจื้อเหวยหมดหนทาง จึงหันไปหาเพื่อนสนิทอย่างหลี่อวี้

แน่นอนว่า ถ้าเปียน เสวี่ยเต้าไปยุโรปไม่ใช่เพราะเรื่องงาน ก็ต้องเป็นเรื่องส่วนตัว เรื่องส่วนตัวพวกเขาคงถามไม่ได้ แต่เพื่อนสนิทอย่างหลี่อวี้อาจจะรู้

ฝู๋ลี่สิงจึงไปถามหลี่อวี้ แต่ไม่ว่าเขาจะถามอย่างไร หลี่อวี้ก็ทำเป็นไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่น้อย ฝู๋ลี่สิงเลยหมดหนทาง สุดท้ายจึงหันไปถามหลี่ซวิ่นที่ทำงานอยู่โรงแรมซ่างซิว แต่หลี่ซวิ่นก็ทำเป็นไม่รู้เหมือนกัน

ทุกคนหมดหนทางจริงๆ

ขณะที่ทุกคนจนปัญญา อยู่ๆ ก็มีข่าวจากสื่อออกมาอย่างกะทันหัน—ไร่องุ่น ชาโตโอบริยอง มูลค่า 1 พันล้านเหรียญสหรัฐถูกซื้อขายอีกครั้ง เจ้าของคนใหม่คือมหาเศรษฐีหนุ่มชาวจีนปริศนา!

ในรายงานข่าว มีทั้งข้อมูลที่ดูน่าเชื่อถือและข้อมูลที่คลุมเครือ แต่สิ่งที่ได้รับความสนใจมากที่สุดคือภาพถ่ายด้านข้างของมหาเศรษฐีปริศนาคนนี้ ภาพนี้ถ่ายแบบไม่เป็นทางการ สถานที่คือฝรั่งเศส ชายในภาพสวมเสื้อโค้ทสีดำ ใส่แว่นกันแดด ดูอายุยังน้อยมาก

หวัง อี้หนานบังเอิญเห็นภาพนี้ขณะท่องอินเทอร์เน็ต ถึงกับตะลึงจนคางแทบหลุดจากหน้า!