บทที่ 480 สะโพกไม่เคยโกหก (ฟรี)

บทที่ 480 สะโพกไม่เคยโกหก

จู้จื้อชุนสมกับชื่อเสียงด้านความสามารถอันเหลือเชื่อของเขา คราวนี้ถึงกับหาตั๋วเข้าชมการแข่งขันนัดชิงฟุตบอลโลกได้ถึงห้าใบ แถมยังเป็นเลขต่อเนื่องกันอีกต่างหาก นี่แหละคือเสน่ห์เฉพาะตัวของจู้จื้อชุน ใครอยู่ใกล้ก็พลอยได้รับโชคไปด้วย แม้แต่เพ่ย ถงก็ยังได้ติดสอยห้อยตามมาด้วย

เปียน เสวี่ยเต้าถามเขาว่าซื้อตั๋วมาในราคาเท่าไหร่ จู้จื้อชุนเพียงส่ายหน้าไม่ยอมบอก คาดว่าคงถูกโก่งราคาเอาไม่น้อย

เนื่องจากทีมฝรั่งเศสผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ ทำให้แฟนบอลชาวฝรั่งเศสต่างคลั่งไคล้ตื่นเต้นเป็นพิเศษ เปียน เสวี่ยเต้าเลยฝากเพ่ย ถงให้ลองขายตั๋วสองใบที่ฝรั่งเศสดู ก่อนจะขายก็ถามจู้จื้อชุนว่าควรตั้งราคาสักเท่าไหร่ดี จู้จื้อชุนตอบว่า “สัก 1,500 ยูโรก็แล้วกัน”

ปรากฏว่าตั๋วใบละ 1,500 ยูโรก็ยังมีคนซื้อจริง ๆ จากตรงนี้เองเปียน เสวี่ยเต้าก็พอจะเดาได้ว่าตั๋วทั้งห้าใบนั้นจู้จื้อชุนน่าจะซื้อมาไม่ต่ำกว่าราคาเดียวกัน

สองวันก่อนถึงนัดชิง พวกเขาห้าคนก็มาถึงเยอรมนี

ก่อนจะเข้าเบอร์ลิน จู้จื้อชุนเสนอให้แวะดูสนามบินพาชิมสักหน่อย ไหน ๆ ก็มาถึงแล้ว ที่นั่นก็ไม่ไกลจากเบอร์ลินด้วย ตั๋วเข้าชมสนามบินจู้จื้อชุนเป็นคนออกให้ ทุกคนเลยถือว่าเป็นทริปท่องเที่ยวไปในตัว

คณะของพวกเขาเดินทางไปถึงเมืองชเวรินและพาชิม หากเทียบกับปารีส บอร์กโดซ์ มิวนิก หรือสตุ๊ตการ์ตที่พวกเขาเคยไป เมืองเล็ก ๆ แห่งนี้ดูจะต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

เปียน เสวี่ยเต้าเพียงเห็นสภาพของเขตพาชิมก็เข้าใจทันทีว่าทำไมสนามบินที่นี่ถึงต้องถูกนำมาขาย

เมืองเล็ก ๆ แห่งนี้ดูยากจนกว่าทางใต้ของประเทศอย่างเห็นได้ชัด ชาวบ้านส่วนใหญ่พูดภาษาอังกฤษไม่ได้ เมืองเก่าก็ยังคงสภาพเดิม ๆ ถนนหนทางแคบคดเคี้ยวและเป็นทางเดินรถทางเดียวแทบทั้งหมด บ้านเรือนส่วนใหญ่ไม่มีแม้แต่ประตูหรือหน้าต่างนิรภัย ชีวิตผู้คนดูเนิบช้าและซ้ำซาก ที่น่าแปลกใจที่สุดคือทางด่วนหลีกเลี่ยงเมืองนี้ไปโดยสิ้นเชิง พาชิมจึงกลายเป็นเมืองชายขอบที่แทบไม่มีใครเหลียวแล

ส่วนสนามบินนั้น กลับดูดีเกินคาด

สนามบินพาชิมตั้งอยู่บนทำเลที่ยอดเยี่ยม ทัศนวิสัยดี มีรันเวย์ขนาด 3,000 เมตร กว้าง 55 เมตรถึงสองเส้น รองรับเครื่องบินโดยสารยักษ์อย่างแอร์บัส A380 ได้สบาย ๆ องค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศจัดอันดับให้เป็นสนามบินระดับ 4E แถมยังไม่มีข้อจำกัดเรื่องเที่ยวบินกลางคืนหรือการขยายสนามบินอีกด้วย

หลังจากเดินชมทั่ว ๆ เปียน เสวี่ยเต้าก็ถูกจู้จื้อชุนถามขึ้นว่า “เป็นไงบ้าง?”

เปียน เสวี่ยเต้าตอบตรงไปตรงมา “นอกจากสนามบินแล้ว ที่นี่ไม่มีอะไรน่าสนใจเลยสักอย่าง”

...

เบอร์ลิน

ก่อนการแข่งขันนัดชิงฟุตบอลโลก ไม่ว่าจะมีตั๋วหรือไม่ก็ตาม แฟนบอลชาวฝรั่งเศส อิตาลี และอีกหลายประเทศต่างหลั่งไหลเข้าสู่เบอร์ลินกันอย่างมืดฟ้ามัวดิน ถนนหนทางแน่นขนัดไปด้วยผู้คน จนบรรยากาศดูคล้ายเมืองจีนเข้าไปทุกที

โดยเฉพาะแฟนบอลสาวจากอิตาลีและฝรั่งเศส เรียกได้ว่า “งามล้นฟ้า” สมกับคำร่ำลือ

วันที่ 9 กรกฎาคม เวลา 16.00 น. ตามเวลาท้องถิ่นเยอรมนี ก่อนการแข่งขันจะเริ่มสามชั่วโมง คณะของเปียน เสวี่ยเต้าก็มาถึงหน้าสนามกีฬาโอลิมปิกเบอร์ลิน

ผู้คนที่นี่แน่นขนัดยิ่งกว่างานเทศกาล ใครมีตั๋วก็เฮฮา ใครไม่มีตั๋วก็ยังตื่นเต้นกับบรรยากาศรอบสนาม แค่ได้ยืนฟังเสียงเชียร์ดังกึกก้องจากข้างในก็ถือว่าคุ้มแล้ว

ในกลุ่มของเปียน เสวี่ยเต้า เขาเองก็พอจะนับเป็นแฟนบอลอยู่ครึ่งหนึ่ง เพ่ย ถงก็เรียกว่าสาวกจำเป็น ส่วนอีกสามคนแทบไม่สนใจฟุตบอลเลย แต่ก็อดไม่ได้ที่จะถูกบรรยากาศรอบสนามดึงเข้าไปมีส่วนร่วม

เป็นระยะ ๆ จะมีแฟนบอลชายจากฝรั่งเศส อิตาลี เยอรมนี และชาติอื่น ๆ เข้ามาขอถ่ายรูปกับเมิ่งอินอวิ๋น, ตงเสวี่ย และเพ่ย ถง สามสาวงามประจำกลุ่ม หากเป็นเวลาปกติ เมิ่งอินอวิ๋นคงไม่มีทางยอมแน่ แต่ในบรรยากาศของนัดชิงฟุตบอลโลก เธอก็ไม่มีเหตุผลจะปฏิเสธ

เมื่อแฟนบอลหนุ่มชาวฝรั่งเศสกลุ่มหนึ่งรู้ว่าเพ่ย ถงพูดภาษาฝรั่งเศสได้ ก็ถึงกับมอบเสื้อทีมชาติฝรั่งเศสให้เธอเป็นของขวัญ เพ่ย ถงรับมาแล้วสวมใส่ทันที ทำเอาหนุ่มฝรั่งเศสเหล่านั้นดีใจจนออกนอกหน้า พากันแย่งถ่ายรูปกับเธอ จนเพ่ย ถงกลายเป็นดาวเด่นแทนที่เมิ่งอินอวิ๋นและตงเสวี่ยในพริบตา

ก่อนเข้าสนาม จู้จื้อชุนที่แทบไม่ได้ดูบอลเลย หันมาพูดกับเปียน เสวี่ยเต้าว่า “นัดชิงฟุตบอลโลกแบบนี้ น่าตื่นเต้นจริง ๆ!”

เปียน เสวี่ยเต้าถามกลับ “นายตื่นเต้นเรื่องอะไร?”

จู้จื้อชุนตอบ “ก็อยากดูยิงประตูน่ะสิ!”

เปียน เสวี่ยเต้ายิ้ม “งั้นนายอาจจะต้องผิดหวังนะ รอดูโชว์ร้องเพลงเต้นก่อนแข่งยังจะสนุกกว่า”

จู้จื้อชุนงง “ทำไมล่ะ?”

เปียน เสวี่ยเต้าตอบ “ยังไม่พูดถึงเรื่องโต๊ะพนันที่อาจมีเอี่ยวกับผลการแข่งขันนะ แต่โดยปกติ นัดชิงฟุตบอลโลกมักจะไม่ได้สนุกตื่นเต้นอย่างที่คิดหรอก”

จู้จื้อชุนยังถามต่อ “ทำไมอีกล่ะ?”

เปียน เสวี่ยเต้าตอบ “เพราะทุกทีมต่างก็ต้องการชัยชนะ อิตาลีลงเล่นหกนัดในฟุตบอลโลกครั้งนี้ เสียประตูแค่ลูกเดียว แถมยังเป็นลูกทำเข้าประตูตัวเอง ส่วนฝรั่งเศสก็เล่นเกมรับได้เหนียวแน่นไม่แพ้กัน ไม่ว่าจะมองจากประวัติศาสตร์หรือฟอร์มปัจจุบัน นัดชิงครั้งนี้คงไม่มีอะไรตื่นเต้นหรอก นัดชิงฟุตบอลโลกมักเน้นผลการแข่งขันมากกว่าความสนุก สองทีมนี้จะเน้นเกมรับมากกว่ารุก อยากเห็นยิงกันกระจายคงต้องผิดหวังแน่”

จู้จื้อชุนถามอีก “แล้วนายเชียร์ทีมไหน?”

เปียน เสวี่ยเต้าคิดในใจ ‘ฉันรู้อะไรลึกกว่านั้นอีกนะ นายยังจะถามอีกเหรอว่าฉันเชียร์ใคร?’

เขามองไปยังทางเข้าสนามแล้วตอบ “ฉันเชียร์อิตาลี”

“ทำไมล่ะ?” จู้จื้อชุนถามเป็นรอบที่สาม

เปียน เสวี่ยเต้าตอบ “บุฟฟ่อนเหนียวแน่นกว่าบาร์เตซ ปีร์โลก็เหนือกว่าซีดาน”

จากนั้นทั้งห้าก็เข้าไปในสนาม

ที่นั่งของพวกเขาไม่ค่อยดีนัก อยู่ค่อนข้างไกลจากสนาม แต่ก็ใกล้เวทีสีขาวที่ตั้งอยู่สำหรับการแสดงเปิดสนาม

ในสนามกีฬา ที่นั่งทุกที่ถูกจับจองจนแน่นขนัด

ต่างจากแฟนบอลรอบข้างที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง เปียน เสวี่ยเต้ากลับรู้สึกเหมือนกำลังย้อนเวลากลับไปสัมผัสความทรงจำเก่า ๆ อีกครั้ง

แม้จะเป็นการย้อนรำลึก แต่เปียน เสวี่ยเต้าก็ยังอดตื่นเต้นไม่ได้

ในความทรงจำของเขา นัดชิงฟุตบอลโลกปี 2006 เป็นเวทีของชายคนหนึ่งและหญิงสาวคนหนึ่ง ชายคนนั้นคือซีดานที่ใช้หัวโขกมัตเตรัซซีล้มคว่ำ ส่วนหญิงสาวก็คือชากีราในชุดกระโปรงเต้นรำสีแดงที่ทั้งร้องทั้งเต้นด้วยเสียงอันไพเราะและท่วงท่าร้อนแรง สะกดใจแฟนบอลนับร้อยล้านทั่วโลก

ในอดีต เปียน เสวี่ยเต้าเคยดูการแสดงของชากีราก่อนเริ่มแข่งนัดชิงในคอมพิวเตอร์ เพลง “Hips Don't Lie(สะโพกไม่เคยโกหก)” ที่โด่งดังไปทั่วโลก ตอนนี้แม้จะยังไม่ถึงเวลาแสดง แต่ท่วงทำนองของเพลงนั้นก็ลอยวนอยู่ในหัวของเขาแล้ว

เสียงประกาศจากลำโพงดังขึ้น ชากีรากำลังจะขึ้นเวที

อินโทรเพลงที่ผสมผสานจังหวะโคลอมเบีย แคริบเบียน แอฟริกา และตะวันออกกลางอย่างลงตัว ดึงดูดทุกสายตาและโสตประสาทของผู้ชมทั้งสนามในทันที

ฟังสด ๆ ที่สนามแบบนี้ มันเร้าใจกว่าดูผ่านจอหลายเท่า!

เสียงร้องของชากีราทั้งทรงพลังและดิบเถื่อน ประกอบกับท่าเต้นสะโพกอันเร่าร้อน ทำให้สนามทั้งสนามลุกเป็นไฟ แฟนบอลต่างลุกขึ้นโยกตามจังหวะเพลง ตบมือร่วมจังหวะอย่างสนุกสนาน เมื่อเพลงจบ เพ่ย ถงก็อดเอ่ยปากชมไม่ได้ว่า “ผู้หญิงที่แท้จริง!”

ผ่านไป 15 นาที การแข่งขันก็เริ่มต้นขึ้น

ใน 90 นาที ทั้งสองทีมเสมอกัน 1-1 ช่วงต่อเวลาพิเศษก็ไม่มีประตูเพิ่ม ซีดานโดนใบแดงไล่ออกจากสนาม จากนั้นก็ต้องตัดสินด้วยการดวลจุดโทษ

แล้วก็มีทั้งคนดีใจและคนเศร้า...

สุดท้าย มหกรรมที่จัดขึ้นทุกสี่ปีก็ปิดฉากลง ทุกคนต่างแยกย้ายกลับบ้านไปพร้อมกับความรู้สึกนานัปการ พร้อมรอคอยฟุตบอลโลกครั้งหน้า

เอาล่ะ ฟุตบอลโลกที่แอฟริกาใต้ในอีกสี่ปีข้างหน้า เปียน เสวี่ยเต้าก็ได้ดูมาแล้ว แถมฟุตบอลโลกที่บราซิลในอีกแปดปีข้างหน้าก็ไม่พลาดเช่นกัน ถ้าถามว่าความประทับใจที่สุดของเขาที่มีต่อฟุตบอลโลกคืออะไร เปียน เสวี่ยเต้าจะตอบว่า หนึ่ง—แฟนบอลสาวอิตาลีสวยสุด ๆ! สอง—ฟุตบอลโลกยิ่งนานวันยิ่งเต็มไปด้วยเรื่องฉาว! สาม—จีนเอาเงินไปเลี้ยงทีมชาติ สู้เอาไปเลี้ยงหมูยังจะดีกว่า!

ขณะเดินออกจากสนาม ตงเสวี่ยก็คว้ามือเปียน เสวี่ยเต้าไว้แน่น เดินเคียงข้างเขา

เมื่อเห็นเพ่ย ถง จู้จื้อชุน และเมิ่งอินอวิ๋นถูกกระแสคนพัดไปอยู่ข้างหน้าอีกหลายเมตร ตงเสวี่ยก็โน้มตัวกระซิบข้างหูเปียน เสวี่ยเต้าเบา ๆ ว่า “คืนนี้...ฉันจะไปหานายนะ”