บทที่ 7 - ทุกคนจำไว้ ห้ามโดเนทให้สตรีมเมอร์เด็ดขาดนะ!

บทที่ 7 - ทุกคนจำไว้ ห้ามโดเนทให้สตรีมเมอร์เด็ดขาดนะ!

【ฮ่าๆๆ งานนี้ยกหินทุ่มเท้าตัวเองแล้ว สงสารโม่ม่อบ้านฉันจัง!】

【เป็นไปตามคาด พี่ชายชิ่งหนีบิลไปแล้ว!】

【เชี่ย มีงี้ด้วย?! ลีลาพี่ชายคนนี้มันจะแพรวพราวเกินไปแล้ว!】

【ขำจนขิต สั่งอาหารมาเต็มโต๊ะอย่างมูมมาม พอกินเสร็จดันชิ่งหนี~~】

【ประเด็นคือพี่ชายคนนั้นก่อนไปยังไม่ลืมจะเอาเปรียบ ทิ้งท้ายว่า "แฟนผมจ่าย" ฮ่าๆๆ~】

【ยินดีกับโม่ม่อ เกาะกินฟรีได้แฟนหนุ่มมาหนึ่งอัตรา!】

【แต่ "แฟนหนุ่มราคาถูก" คนนี้เหลี่ยมจัดไปหน่อยนะ!】

【พี่ชายคนนี้กะจะให้ฉันขำตาย เพื่อฮุบยอดค้างชำระ Ant Check Later ของฉันหรือไง? โคตรปั่นเลย!】

【โม่ม่อคราวนี้สติแตกถาวรแน่ หัวใจดวงน้อยๆ แตกสลายไม่มีชิ้นดี...】

ข้อความในห้องไลฟ์

เฝิงถีม่อไม่มีกะจิตกะใจจะดูแล้ว

ได้แต่นั่งจ้องหน้าเถเก่เจ้าของร้านอย่างงุนงง

เถเก่ตาโตทันที: อะไรกัน คิดจะกินแล้วชักดาบเรอะ?!

แถมยังเบ่งกล้ามข่มขู่ จ้องเฝิงถีม่อตาเป็นมัน

เขาไม่สนหรอกว่าพวกสตรีมเมอร์อย่างพวกเธอจะดังแค่ไหน มีแฟนคลับเท่าไหร่ ยังไงซะไอ้พวกสตรีมเมอร์ที่อ้างว่ามารีวิวร้านแล้วเนียนกินฟรี ก็โดนเขาไล่ตะเพิดไปหลายรายแล้ว~~

"ไม่มีเงิน? หรือไม่อยากจ่าย?"

เถเก่หน้าตึง ขยับเข้าไปกดดันอีกก้าว

"เอ๋? มีเงินค่ะ มีเงิน จ่ายค่ะ จ่าย~" รังสีอำมหิตนี้ทำเอาเฝิงถีม่อกลัวจนลนลาน รีบพูดกับกล้องว่า "ครอบครัวจ๋า วันนี้อารมณ์ไม่ดี ปิดไลฟ์ก่อนนะ! รักทุกคนน้า~~"

จากนั้นก็ปิดไลฟ์

หยิบมือถือมาจ่ายค่าข้าว

เงินค่าข้าวเท่าไหร่ เฝิงถีม่อไม่ได้ใส่ใจหรอก

แต่เรื่องที่เจอวันนี้เนี่ยสิ... มันปวดตับ!

ตอนนี้เธอสติแตกจากข้างในจริงๆ

พอออกจากร้านปิ้งย่าง

ก็กระทืบเท้าด้วยความโมโห "อ๊ากกก ไอ้บ้า อย่าให้แม่นางเจอแกอีกนะ!!!"

นางฟ้าตัวน้อยน่ารักกลายร่างเป็นนางมารเมยเชาฟงในพริบตา~

ทำเอาคุณลุงที่จูงสุนัขเดินเล่นอยู่ข้างๆ ตกใจ รีบกระตุกเชือกจูงเจ้าเท็ดดี้ ซอยเท้าถี่ๆ เดินหนีไปอย่างระแวดระวัง~~~

เจ้าเท็ดดี้ที่โดนเชือกรัดคอจนหายใจไม่ออก: บิดาไปทำเวรทำกรรมอะไรไว้?

......

......

พักผ่อนมาหนึ่งคืน

เฉินเฟยตื่นมาด้วยความสดชื่นกระปรี้กระเปร่า เต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง

ดูเวลาในมือถือ: สิบโมงพอดี

ข้าวเช้า?

วัยรุ่นที่ไหนเขากินข้าวเช้ากัน!

ลุกจากเตียง ล้างหน้าล้างตา เฉินเฟยก็ได้รับโทรศัพท์จากผู้จัดการศูนย์บริการ 4S "ได้ครับ รอสักครู่ ผมกำลังออกไป!"

เมื่อได้เห็นรถเวย์รอน (Veyron) รุ่นท็อปมูลค่า 35 ล้านหยวน

เฉินเฟยตื่นเต้นจริงๆ

ผู้จัดการจับมือกับเฉินเฟยอย่างเป็นกันเอง แล้วส่งกุญแจรถ เอกสาร และคู่มือทั้งหมดให้เฉินเฟยด้วยสองมือ

เดิมทีคิดว่าจะผูกมิตรกับเฉินเฟยสักหน่อย

แต่พอเห็นเฉินเฟยรีบร้อนมุดเข้าไปในรถ

ผู้จัดการคนนั้นก็รีบพูดว่า "ถ้าคุณเฉินมีปัญหาอะไร โทรเข้าเบอร์นี้ได้โดยตรงเลยนะครับ เรียกใช้ได้ตลอดเวลา!"

"ลำบากคุณแล้ว~"

เฉินเฟยยิ้มขอบคุณ

สิบนาทีต่อมา

เฉินเฟยก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ทางด่วนวงแหวนรอบนอก

เสียงเครื่องยนต์ซูเปอร์คาร์ที่คำรามกึกก้อง รูปลักษณ์ที่โฉบเฉี่ยวถึงขีดสุด และความเร็วปานสายฟ้าแลบ ดึงดูดสายตาตกตะลึงของผู้คนริมทาง...

......

"สะใจ!"

เฉินเฟยลงจากรถ กางแขนออก ตะโกนร้องก้องฟ้า

รถหรู ประสบการณ์มันต่างกันจริงๆ

ระบบไลฟ์สตรีมสโลว์ไลฟ์ แม่งโคตรโกง!

ชาติก่อนตัวเองเป็นพวกหนุ่มล่าฝันในเมืองหลวง คงต้องดิ้นรนทั้งชีวิตกว่าจะซื้อล้อรถได้สักข้าง

แต่ตอนนี้

จุ๊ๆ...

ขาดแค่คฤหาสน์หรูสักหลัง!

"เงิน ต้องหาเงินก่อน!"

เฉินเฟยขึ้นรถ เหยียบคันเร่งมุ่งหน้าไปยังบริษัทของ "พี่น้องแสนดี" ที่ติดเงินเขาอยู่สองหมื่นหยวนทันที~~~~

วันนี้ไม่ว่าจะยังไงก็ต้องทวงเงินคืนมาให้ได้!

ในขณะเดียวกัน

ห้องไลฟ์ของเฉินเฟย

แม้หน้าจอจะมืดสนิท แต่ข้อความกลับเด้งรัวๆ:

【หวงซู (ท่านอา) ล่ะ? หวงซูของฉันล่ะ นี่สิบโมงครึ่งแล้วนะ ทำไมยังไม่เห็นหัว?】

【นอนกินบ้านกินเมืองอยู่ชัวร์! ยุคนี้มันยุคสโลว์ไลฟ์ ใครเขาตื่นเช้ากัน!】

【สัส! สตรีมเมอร์คนนี้ แม่งโคตร "โหลวลิ่ว" (พวกเหลี่ยมจัด/ขี้แกล้ง)! เมื่อวานบอกปิดไลฟ์ก็ปิดเลย ไม่ลังเลสักนิด แฟนคลับแปดหมื่นคนออนไลน์ โดนมันทิ้งไว้กลางอากาศหมด!】

【ตกลงกันก่อนนะ วันนี้ห้ามโดเนทให้ไอ้สตรีมเมอร์ตัวน้อยหน้า B นี่เด็ดขาดนะ ไอ้เวรนี่พอมีเงินแล้วปิดไลฟ์หนีจริง!】

【ใช่ ต่อให้มันพูดจาหว่านล้อม ร้องเพลงเพราะแค่ไหน ก็ห้ามโดเนทให้มัน!】

【ใครโดเนทให้สตรีมเมอร์ คนนั้นแม่งเป็นศัตรูกับบิดา!】

【ยังมีอีก ยังมีอีก ต้องเตือนพวกแฟนคลับหน้าใหม่ ห้ามโดเนทให้สตรีมเมอร์เด็ดขาด!】

【ถ้าเขาถามเหตุผลล่ะ? ถ้าคนเขาเห็นว่าสตรีมเมอร์มีความสามารถ เต็มใจจะเปย์ให้จะทำไง?】

【ก็บอกไปว่า: สตรีมเมอร์เป็นซูเปอร์ริชลูกเศรษฐี ไม่ขาดแคลนเงิน!】

【ใช่ๆๆ ทำแบบนี้แหละ! ทรมานไอ้สตรีมเมอร์หมานี่ให้ตายไปเลย!】

ที่บริษัทหัวอี้บราเธอร์ส ในสตูดิโอที่หนึ่ง หลี่หลานเสวี่ยนั่งอยู่ในออฟฟิศ สีหน้าเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม "ฉันลงทุนเปิดเผยตัวตน ส่งข้อความส่วนตัวไปหาไอ้หนูนั่นแล้ว แถมยังทิ้งเบอร์ติดต่อไว้ด้วย ทำไมป่านนี้หมอนั่นยังไม่ติดต่อกลับมาอีก?"

"เหวินเจี๋ย เธอว่าไอ้หนูนั่นร้อนเงินไหม?"

หลี่หลานเสวี่ยเหลือบมองข้อความที่วิ่งรัวๆ บนหน้าจอสีดำในห้องไลฟ์ของเฉินเฟย แล้วหันไปถามซ่างเหวินเจี๋ยด้วยความสงสัย

"น่าจะ... ร้อนเงินอยู่นะคะ!"

ซ่างเหวินเจี๋ยตอบอย่างไม่มั่นใจนัก

ถ้าไอ้หนูนั่นไม่ร้อนเงิน เมื่อวานตอนไลฟ์คงไม่เปิดปากขอของขวัญตลอดเวลาหรอก~~

"เขาไม่รู้หรือไงว่าฉันสามารถมอบมูลค่าและผลตอบแทนให้เขาได้มากกว่านั้น?" หลี่หลานเสวี่ยขมวดคิ้วเรียวสวยมุ่น

"บางที... เขาอาจจะยังไม่เห็นข้อความของคุณก็ได้นะคะ!" ซ่างเหวินเจี๋ยตอบ

"อืม อาจจะเป็นเพราะเหตุผลนี้ รออีกหน่อยละกัน~" หลี่หลานเสวี่ยพยักหน้า เห็นด้วยกับความคิดของซ่างเหวินเจี๋ย "จริงสิ เรื่องจางเส้าหานคัมแบ็กเตรียมการไปถึงไหนแล้ว?"

"ค่อนข้างเปิดตลาดยากค่ะ!"

ซ่างเหวินเจี๋ยกล่าว "ถ้าได้เพลงใหม่ที่น่าตื่นตะลึงและเหมาะกับจุดเด่นของจางเส้าหาน น่าจะดังเปรี้ยงปร้างได้ในนัดเดียว!"

"เพลงดีๆ หาได้ง่ายๆ ที่ไหนกันล่ะ!" หลี่หลานเสวี่ยนวดขมับ

ทันใดนั้นดวงตาก็เป็นประกาย

หันไปมองซ่างเหวินเจี๋ย

ซ่างเหวินเจี๋ยยิ้มออกมาอย่างรู้ทัน

จากนั้นทั้งสองก็พยักหน้าพร้อมกัน

ชัดเจนว่าใจตรงกันเป๊ะ

"ต้องติดต่อพ่อหนุ่มคนนี้ให้ได้!" หลี่หลานเสวี่ยแสดงท่าทีเด็ดขาด

......

......

คนที่จ้องห้องไลฟ์ของเฉินเฟย ไม่ได้มีแค่หลี่หลานเสวี่ยกับแฟนคลับแปดหมื่นคน แต่ยังมีได่เสี่ยวเม่ยกับโจวเจี่ย สองสตรีมเมอร์ตัวแม่

รวมถึงเจ้าหน้าที่ของหูหยา ก็กำลังรออยู่เช่นกัน

ความจริงแล้ว

เจ้าหน้าที่หูหยาได้โทรหาเฉินเฟยหลายสายตามเบอร์ที่ลงทะเบียนไว้ในระบบหลังบ้าน

เพียงแต่ไอ้หนุ่มเฉินเฟยมัวแต่ซิ่งรถซูเปอร์คาร์กินลมชมวิวอยู่

ไหนเลยจะมาสนใจรับโทรศัพท์

เฉินเฟยในเวลานี้

ได้ซิ่งรถมาถึงใต้ตึกบริษัทของ "พี่น้องแสนดี" ที่ติดเงินเขาแล้ว

ลงจากรถ

พุ่งตรงขึ้นตึก

เวลานี้ จางฉี่หมิงกำลังประชุมกับลูกค้าคนสำคัญอยู่ในห้องประชุม ลูกค้ามาดูงานที่บริษัทและค่อนข้างพอใจ

ตอนนี้

ทั้งสองฝ่ายตกลงแผนความร่วมมือกันเรียบร้อยแล้ว

กำลังเตรียมจะเซ็นสัญญา ลงออเดอร์

ตอนนั้นเอง

เฉินเฟยก็ตะโกนโวยวายเดินขึ้นตึกมา "ไอ้ชาติหมาจางฉี่หมิง ไสหัวออกมาหาบิดาเดี๋ยวนี้!"

น้องสาวเลขาหน้าห้องพยายามขวางเฉินเฟยแต่ก็เอาไม่อยู่ "คุณคะ คุณคะ บอสกำลังประชุมอยู่ คุณเข้าไปไม่ได้จริงๆ ค่ะ!"

"มีเวลาประชุม แต่ไม่มีเวลาคืนเงินเหรอ?!"

เฉินเฟยไม่สนใจ

ผลักเลขาอกโตไปให้พ้นทาง

แล้วถีบประตูห้องประชุมเปรี้ยงเดียวเปิดออก

ชี้นิ้วไปที่จางฉี่หมิง "คืนเงิน!"

......

......

(จบแล้ว)