บทที่ 2 - สตรีมเมอร์คนนี้มันต้มตุ๋นชัดๆ

บทที่ 2 - สตรีมเมอร์คนนี้มันต้มตุ๋นชัดๆ

【เพื่อนของฉันคนนั้น เขามีแฟนที่คบกันมาสี่ปี ถึงขั้นคุยเรื่องแต่งงานกันแล้ว แต่ผลปรากฏว่า วันหนึ่ง ฝ่ายหญิงจู่ๆ ก็ขอเลิก...】

【เหตุผล: คุณให้ชีวิตแบบที่ฉันต้องการไม่ได้~】

【พอวันรุ่งขึ้น เพื่อนฉันก็เห็นเธอไปควงกับผู้ชายที่มีเมียแล้ว】

【ดังนั้นฉันเลยเจ็บปวด ฉันไม่ยอมรับ ฉัน... ไม่ใช่สิๆ ทุกคนอย่าเข้าใจผิด คือเพื่อนคนนั้นของฉันต่างหากที่เจ็บปวดและไม่ยอมรับ...】

【เจ้าสตรีมเมอร์ตัวน้อย ถ้านายแต่งเพลงให้เข้ากับเรื่องราวได้จริงๆ อย่าว่าแต่ 200 หยวนเลย ต่อให้ห้าร้อยหยวน บิดาก็จะเปย์ให้!】

หลังจากพี่ชายไอดี "นิวโทเร็น (NTR)" เล่าประสบการณ์ของ "เพื่อน" เขาจบ

เฉินเฟยก็พูดขึ้นว่า "รอผมสามนาที!"

จากนั้น เขาก็หยิบปากกา แล้วเริ่มจรดปลายปากกาเขียนลงบนกระดาษอย่างขะมักเขม้น~~~

บรรยากาศในห้องไลฟ์เริ่มครึกครื้นขึ้นมาเรื่อยๆ:

【พี่ชายท่านนี้ฟังดูก็รู้ว่าเป็น "ซีรีส์เพื่อนของผม" ชัดๆ ~~】

【ไม่ใช่จริงๆ นะ เพื่อนฉันจริงๆ!】

【อื้ม พวกเราเชื่อว่าเป็น 'เพื่อน' ของนาย เพื่อนนายชีวิตรันทดน่าดู คบกันมาสี่ปี แฟนดันไปเป็นเมียน้อยคนอื่น~】

【เอ๊ะๆ เดี๋ยวสิ สตรีมเมอร์ทำอะไรอยู่น่ะ? เขาคงไม่ได้จะแต่งเพลงสดๆ จริงๆ ใช่ไหม?】

【รอดูอยู่นะ...】

เวลานี้ มีคนใหม่ๆ เข้ามาไม่น้อย

แต่ละคนทำหน้าเป็นชาวแอฟริกันขี้สงสัย (งงเป็นไก่ตาแตก):

【พวกนายทำอะไรกันอยู่น่ะ? ก็แค่นั่งดูสตรีมเมอร์ก้มหน้าขีดๆ เขียนๆ มั่วซั่วเนี่ยนะ? มันน่าสนใจตรงไหน?】

【สตรีมเมอร์ตัวน้อยกำลังแต่งเพลงสดๆ อยู่】

【เชี่ย จริงดิ? เดินเล่นมั่วๆ เข้ามา ไม่นึกว่าจะเจอสตรีมเมอร์สายขายความสามารถ!】

【สร้างภาพหรือเปล่า?】

【ไม่ต้องสนหรอกว่าสร้างภาพไหม แต่เห็นแก่ความกล้าของสตรีมเมอร์ ต้องให้ดอกไม้ฟรีสักดอกแล้ว บิดาจะรอดูว่ามันจะเบ่งอุจจาระสีอะไรออกมา~~】

【พูดตามตรง ฉันไม่คาดหวังว่าสตรีมเมอร์จะแต่งผลงานดีเด่นอะไรออกมาได้หรอก ก็แค่สามนาที ขนาดบิดาแลกเปลี่ยนความรู้กับแฟน ยังนานกว่าสามนาทีเลย บิดาแค่อยากดูเฉยๆ ว่าสตรีมเมอร์ตัวน้อยจะหาครบ 200 แล้วปิดไลฟ์จริงรึเปล่า!】

สามนาทีผ่านไป

เฉินเฟยวางปากกาลูกลื่นลง

อุ้มกีตาร์

มองไปที่หน้าจอ "พี่ชาย 【นิวโทเร็น (NTR)】 ท่านนี้ ดูออกว่า 'เพื่อน' ของคุณคนนั้นก็เป็นคนรักเดียวใจเดียว เพลงนี้ชื่อว่า 'ชู้รัก' (เสี่ยวซาน) ตรงตามธีมเป๊ะ ขอมอบให้กับ 'เพื่อน' ท่านนั้นของคุณ ลองฟังผมค่อยๆ ขับขานดูนะ..."

"แม้ว่าฉันไม่ได้เอ่ยปากออกมา"

"แต่ความจริงฉันสังหรณ์ใจมานานแล้ว"

"ปัจจุบันที่ไม่อาจมอบความสุขให้เธอได้"

"คือความจนใจที่สุดของฉันในตอนนี้"

"รอคอยให้เธอเป็นคนพูดออกมา"

"สิ่งที่เธอต้องการไม่ใช่แค่ความรักของฉัน"

"ฉันใช้ความเงียบงันเผชิญหน้ากับการเปิดอกของเธอ"

"ความสุขในวันวานล้วนสลายไปกับสายหมอกและควันจาง"

ท่อนฮุคแรกดังขึ้น ผสานกับ "ทักษะการร้องเพลงที่สมบูรณ์แบบด้วยอารมณ์ร่วม" ของเฉินเฟย ก็พลันรังสรรค์ภาพอันแสนเศร้าสร้อยขึ้นมาทันที เด็กหนุ่มคนหนึ่งรักเด็กสาวคนหนึ่งอย่างสุดซึ้ง

รักลึกซึ้งมาหลายปี

มีหลายครั้งที่เด็กสาวอยากจะแยกทาง

และเด็กหนุ่มก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกของเธอ

ได้แต่รอให้ฝ่ายหญิงเอ่ยปากออกมา

เพราะเด็กหนุ่มในตอนนี้ไม่สามารถตอบสนองความต้องการมากมายของเด็กสาวได้จริงๆ ไม่สามารถมอบชีวิตที่เธอต้องการให้ได้

สุดท้ายจึงได้แต่ยอมตัดใจอย่างจนปัญญา...

ต่อจากนั้น

เฉินเฟยก็เร่งเสียงขึ้น

ร้องท่อนฮุกที่เป็นจุดพีคของเพลงนี้ออกมา:

"ในที่สุดเธอก็ไปเป็นชู้รักของคนอื่น"

"ฉันก็รู้ว่านั่นไม่ใช่เพราะความรัก"

"ค่ำคืนในเมืองใหญ่ช่างเจิดจรัส"

"เพียงแต่ไม่มีเธอคอยอยู่เคียงข้างกาย"

"ในที่สุดเธอก็ไปเป็นชู้รักของคนอื่น"

"นับแต่นี้ฉันไม่ใช่ที่พักพิงของเธออีกต่อไป"

"ยามที่เธออิงแอบแนบชิดอยู่ในอ้อมอกเขา"

"จะหลงลืมความรักที่ฉันเคยให้ไปแล้วหรือยัง"

"ยามที่เธออิงแอบแนบชิดอยู่ในอ้อมอกเขา"

"จะหลงลืมความรักที่ฉันเคยให้...ไปแล้วหรือยัง~~~"

ทำนองเพลงนี้เรียบง่าย

เนื้อเพลงก็ซื่อๆ ไม่มีลูกเล่นแพรวพราว

แค่ฟังชื่อเพลง ก็เรียกได้ว่า "ตลาด" ไปถึงบ้านคุณยาย

ตลาดจนเลี่ยน

แต่กลับถ่ายทอดความขมขื่นและจนใจของเด็กหนุ่มคนหนึ่งออกมาได้

ข้อความในห้องไลฟ์สตรีมเริ่มเด้งรัวๆ อย่างบ้าคลั่ง:

【เชี่ย! หมอนี่มันแต่งสดได้จริงๆ ด้วยแฮะ!】

【จะว่าไป ถึงจะตลาดไปหน่อย แต่ก็ติดหูดีนะ!】

【ฉันกล้ารับประกัน เพลงนี้ต้องเป็นเพลงโปรดของพวกลุงป้าน้าอาวัยกลางคนแน่ๆ!】

【ตลาด! โคตรพ่อโคตรแม่ตลาดเลย ไม่เคยฟังเพลงตลาดจ๋าขนาดนี้มาก่อน แต่แม่งร้องออกมาได้ถึงความรันทดของคนจนจริงๆ!】

【แม่เจ้า สตรีมเมอร์คนนี้... โคตรอัจฉริยะเลย สนับสนุนหนึ่งดอก!】

【นี่มันออริจินัลจริงๆ เหรอวะ? สามนาทีคิดเนื้อได้ลื่นไหลขนาดนี้ไม่พอ ยังแต่งทำนองได้อีก? เป็นไปได้ไง?】

【ก๊อปมามั้ง!】

【ก๊อปพ่อง ฉันค้นหาคีย์เวิร์ดแล้ว ในเน็ตไม่มีเพลงนี้เลย! ออริจินัลชัวร์!】

【ไอ้หยา ถ้าพูดงั้น สตรีมเมอร์คนนี้ก็มีของเหมือนกันนี่หว่า!】

【@นิวโทเร็น (NTR) เพลงนี้รู้สึกว่าตรงกับประสบการณ์จริงของ "เพื่อน" นายมากนะ ฟังจนบิดาร้องไห้น้ำตาไหลพรากเลย~~】

【นี่มันตลาดแบบมีคลาส มีคลาสในความตลาดจริงๆ กดไลก์ให้สตรีมเมอร์ กดติดตามก่อนเลย~~】

【เร็ว เร็วเข้า นักรบนิวโทเร็น (NTR) ได้เวลาทำตามสัญญาแล้ว!】

หารู้ไม่ นิวโทเร็น (NTR) ที่อยู่หน้าจอกำลังปาดน้ำตาไม่หยุด

และในขณะนี้

ห้องไลฟ์ของเฉินเฟยก็มียอดคนดูเพิ่มขึ้นถึง 1,000 กว่าคนแล้ว

และยังคงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว...

ผู้ชมในห้องไลฟ์ต่างก็กำลังรอคอย รอให้นิวโทเร็น (NTR) ทำตามสัญญา รอดูว่าสตรีมเมอร์จะหาเงินครบสองร้อยแล้วปิดไลฟ์จริงหรือไม่

เมื่อเห็นว่ายังไม่มีความเคลื่อนไหว

เฉินเฟยก็เริ่มร้อนใจ

จึงเอ่ยปากทวงตรงๆ "เอ่อ พี่ชายนิวโทเร็น (NTR) ความต้องการของคุณผมจัดให้แล้ว ตอนนี้ถึงเวลาที่ต้อง...?"

【ติ๊ง! ไอดี นิวโทเร็น (NTR) ส่ง "ปืนยิงธนบัตร" 1 ชิ้น】

บนหน้าจอพลันปรากฏภาพไอเทมปืนพกที่มีคำว่า money พ่นธนบัตรออกมาดังฉับๆๆ

นิวโทเร็น (NTR): 【สตรีมเมอร์ตัวน้อย ของขวัญปืนยิงธนบัตรมูลค่า 300 หยวนจัดให้แล้ว ขอบใจสำหรับเพลง ฉันพอใจมาก... โอ๊ะ ไม่สิ เพื่อนฉันบอกว่าเขาพอใจมาก!】

"ขอบคุณพี่ชายนิวโทเร็น (NTR) สำหรับปืนยิงธนบัตรครับ โอกาสหน้าเชิญมาสั่งทำใหม่ได้นะ!" เฉินเฟยตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

ในเวลาเดียวกัน

เขารีบตรวจสอบระบบ

เขาต้องการดูว่าของขวัญ 300 หยวนที่เพิ่งได้รับมานั้น ทำให้ภารกิจระบบสำเร็จหรือยัง และรางวัลกล่องสุ่มเข้ากระเป๋าหรือยัง

ไม่ดูยังพอทน

พอดูเข้าเท่านั้นแหละ

เฉินเฟยโกรธจนแทบอยากด่าแม่: สัส ได้แค่ 120 หยวน

รีบเช็กกฎการแบ่งรายได้ของขวัญ หกสี่ สตรีมเมอร์ได้สี่ส่วน

เฉินเฟยอดยด่าในใจไม่ได้: ไอ้นายทุนหน้าเลือด!

แสดงว่า ภารกิจยังไม่สำเร็จ ยังต้องไลฟ์ต่อไป...

【สตรีมเมอร์ตัวน้อย ลายเซ็นนายบอกว่าหาครบ 200 จะปิดไลฟ์ ตอนนี้ของขวัญสามร้อยก็ส่งให้แล้ว เกินเป้าไปตั้ง 100 แล้วนะ ทำไมยังไม่ปิดไลฟ์อีกล่ะ?】

【นั่นสิ พูดคำไหนคำนั้นไม่ใช่เหรอ? เล่นตัวเหรอ?】

【รู้ทันหรอกน่า! สตรีมเมอร์กำลังตอแหล เงินหาง่ายขนาดนี้ เป็นฉัน ฉันก็ไม่ปิดไลฟ์หรอก!】

เฉินเฟยยิ้มแห้ง อธิบายไปประโยคหนึ่ง "จะปิดไลฟ์ตอนครบ 200 จริงๆ ครับ แต่ของขวัญสามร้อยเนี่ย แพลตฟอร์มเอาส่วนใหญ่ไป สตรีมเมอร์ตัวเล็กๆ อย่างเราจะได้สักกี่ตังค์เชียว?"

【งั้นสตรีมเมอร์ตัวน้อยยังขาดอีกเท่าไหร่?】

"ตอนนี้ได้ 120 ยังขาดอีก 80 หยวน" เฉินเฟยตอบตามความจริง "ยังมีพี่น้องท่านไหนอยากสั่งทำเพลงอีกไหม? นอกจากนี้ ของขวัญฟรีในมือส่งมาหน่อยครับ กดที่มุมขวาบน ติดตาม 'หวงซู' ไว้ จะได้ไม่หลงทาง!"

เวลานี้

ไลฟ์มาได้สิบสามนาทีแล้ว

ยอดผู้ติดตามก็เพิ่มขึ้นถึง 2,000 คนแล้ว

และยังคงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว...

แต่คนเยอะขนาดนี้ กลับรวบรวมเงิน 80 หยวนไม่ครบ เฉินเฟยก็จนใจเหมือนกัน "ยังมีพี่น้องท่านไหนจะสั่งทำอีกไหมครับ? สั่งตัดเฉพาะตัวแน่นอน ไม่พอใจไม่คิดตังค์! ผมเอาชื่อเมียเพื่อนเป็นประกันเลย!"

【เอ๊ะ คุยอะไรกันอยู่เหรอ? ทำไมต้องให้สตรีมเมอร์ปิดไลฟ์ด้วยล่ะ?】 ไอดีชื่อ "บุปผาสุขสันต์" โผล่ขึ้นมา

【สตรีมเมอร์คนนี้ไปทำเรื่องฟ้าดินไม่ลงโทษอะไรมาเหรอ ทำไมพวกคุณถึงไล่ให้เขาปิดไลฟ์?】

【ดูสเตตัสสตรีมเมอร์สิ!】

บุปผาสุขสันต์: 【อ๋อ ครบ 200 ก็ปิดไลฟ์ เป็นสตรีมเมอร์ที่ตลกดีแฮะ คงไม่ได้หลอกลวงหรอกนะ?】

【หลอกไม่หลอกไม่รู้ งั้นคุณหนูนางฟ้าลองดูไหมล่ะ?】

บุปผาสุขสันต์: 【ไม่ย่ะ เงินของแม่นางไม่ได้ลอยมาตามลมนะจ๊ะ สตรีมเมอร์รูปหล่อคนนี้มีความสามารถอะไรบ้างไหม? หรือแค่มานั่งดีดกีตาร์มั่วๆ ตรงนี้?】

【สตรีมเมอร์ตัวน้อยกำลังรับงานสั่งทำ! จะเป็นประสบการณ์ส่วนตัว หรือความต้องการอื่นๆ ก็ได้ ขอแค่คุณเสนอมา สตรีมเมอร์ก็แต่งเพลงสดๆ ร้องให้คุณฟังได้!】

บุปผาสุขสันต์: 【จริงดิ? สตรีมเมอร์สายความสามารถ? งั้นได้ แม่นางจะลองเชิงดู สตรีมเมอร์คะ ฉันไม่มีประสบการณ์พิเศษอะไร แต่อารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ คุณร้องเพลงสักเพลงที่ทำให้ฉันซาบซึ้งได้ไหม ถ้าทำได้ แม่นางคนนี้จะเปย์ให้!】

"ได้ครับ~" เฉินเฟยพยักหน้ายิ้ม "ขอถามคุณหนูนางฟ้าบุปผาสุขสันต์หน่อยครับ คุณต้องการความซาบซึ้งแบบไหน? เจาะจงเรื่องไหนเป็นพิเศษไหม? ความรัก? ครอบครัว? มิตรภาพ? หรือเกย์?"

จากนั้น

"บุปผาสุขสันต์" ก็เริ่มพิมพ์: คืออย่างนี้นะ ฉันกับพี่ๆ น้องๆ ทำงานอยู่ต่างถิ่นกันหมด นานๆ ทีจะกลับบ้าน ที่บ้าน...

......

......

(จบแล้ว)