บทที่ 399 - ทดลองขับ Land Rover (ฟรี)

บทที่ 399 - ทดลองขับ Land Rover

"ร้านนั้นขายอะไร?" เซี่ยตงชี้ไปที่ร้านตรงมุมหนึ่ง

ป้ายสีเขียว เขียนว่า LAND ROVER

"แลนด์โรเวอร์?" ซูหว่านฉิงเพ่งมอง "เหมือนเคยได้ยิน รถคันใหญ่มาก"

"ไป ไปดูกัน" เซี่ยตงดึงสติกลับมา เริ่มสนใจ

ปี 2008 แลนด์โรเวอร์ในจีนยังไม่เกลื่อนถนนเหมือนยุคหลัง

ละครเรื่อง Snail House (Wo Ju) ยังไม่ฉาย ประโยคเด็ดของซ่งซือหมิงที่ว่า "แลนด์โรเวอร์คือขาของผู้ชาย" ยังไม่ได้ดันแบรนด์นี้ขึ้นหิ้ง

แลนด์โรเวอร์ตอนนี้ เป็นเหมือนสัญลักษณ์ของรถออฟโรดสายแข็งเฉพาะกลุ่ม

คนในร้านไม่เยอะ พอเดินเข้าไป ก็เห็นรถ Range Rover สีดำจอดตระหง่านอยู่กลางโชว์รูม เหมือนภูเขาลูกย่อมๆ

ตาของเซี่ยตงเป็นประกาย

เส้นสายเหลี่ยมจัด มุมชัดเจนแบบนี้ ถึงจะดูไม่มีเทคโนโลยีล้ำสมัย แต่มันคือความโรแมนติกของลูกผู้ชาย

แถมรถดูบึกบึน ในยุคที่ความปลอดภัยยังต้องพึ่งพากายภาพแบบนี้ มันให้ความรู้สึกปลอดภัยสุดๆ

เซลส์หนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามา

เขากวาดตามองเซี่ยตงก่อน

แต่งตัวสบายๆ ดูเหมือนเด็กจบใหม่

จากนั้นเขาก็มองซูหว่านฉิง

ตาค้างทันที

บุคลิกอ่อนหวาน หน้าตาสวยจัด แม้จะแต่งตัวเรียบง่าย แต่ความดูดีที่เปล่งออกมาจากกระดูกนั้นปิดไม่มิด

เครื่องคิดเลขในหัวเซลส์หมุนจี๋

คู่นี้ น่าจะเป็นลูกคุณหนูไฮโซพากิ๊กเด็กมาเปิดหูเปิดตา

หรือไม่ก็พี่สาวพาน้องชายที่เพิ่งเข้ามหาลัยมาเดินเล่น

สรุปคือ คนที่มีอำนาจตัดสินใจและมีเงิน คือผู้หญิง

"สวัสดีครับคนสวย ดูรถรุ่นไหนอยู่ครับ?" เซลส์เมินเซี่ยตงไปเลย หันไปยิ้มหวานให้ซูหว่านฉิง

"Range Rover ตัวท็อปนี้เพิ่งเข้ามาเลยครับ เหมาะกับบุคลิกหรูหราของคุณผู้หญิงมาก"

ซูหว่านฉิงชะงัก ชี้ไปที่เซี่ยตง "เขาเป็นคนซื้อค่ะ ฉันแค่มาเป็นเพื่อน"

เซลส์หันกลับมามองเซี่ยตงอีกรอบ แววตาเปลี่ยนไปนิดหน่อย จากเมินเฉยกลายเป็นดูแคลนลึกๆ แต่ปากยังยิ้มการค้า

"อ๋อ น้องชายจะซื้อรถเหรอ? งบเท่าไหร่ล่ะ? ถ้าไม่เยอะ ทางขวามี Freelander นะ คันเล็กหน่อย ราคาย่อมเยากว่า"

น้ำเสียงเหมือนผู้ใหญ่สอนเด็ก แฝงความรำคาญนิดๆ

เซี่ยตงไม่ถือสา เขาเดินวนรอบ Range Rover สีดำ เอามือเคาะฝากระโปรงรถ

ปึก ปึก

เสียงแน่นดี

"ตัวนี้เครื่องยนต์อะไร?" เซี่ยตงถาม

"V8 4.4 ลิตร" เซลส์ตอบส่งๆ "กินน้ำมันหน่อยนะ แต่น้องคงไม่ซีเรียสเรื่องค่าน้ำมันหรอกมั้ง?"

คำพูดเหน็บแนมชัดเจน

เซี่ยตงยิ้ม ไม่โกรธ เขาเปิดประตูรถฝั่งคนขับ ปีนขึ้นไปนั่ง

เบาะหนังแท้กลิ่นหอมฟุ้ง คอนโซลหน้าตกแต่งด้วยลายไม้ ให้ความรู้สึกหรูหราแบบย้อนยุค

"ภายในใช้ได้" เซี่ยตงพยักหน้า

ถึงจะล้าสมัยไปหน่อย แต่อย่างน้อยวัสดุก็เกรดดี ในยุคนี้ ได้แค่นี้ก็ถือว่าดีถมถึดแล้ว (ในหมู่คนเตี้ย เลือกคนที่สูงที่สุด)

เซี่ยตงลดกระจกลง มองเซลส์ที่ยังยืนเกาะแกะซูหว่านฉิงอยู่

"ขอลองขับหน่อยได้ไหม?"

เซลส์กำลังยุ่งกับการยื่นนามบัตรให้ซูหว่านฉิง พอได้ยินคำถาม ก็ตอบโดยไม่หันมามอง "ตัวนี้สเปกครบ จบที่ล้านหกแสนเจ็ดหมื่นกว่าๆ (หยวน) นะ"

น้ำเสียงลอยๆ ความหมายแฝงชัดเจน: รถแพง ลองขับยุ่งยาก น้องอาจจะไม่มีปัญญาซื้อ อย่าหาเรื่องเลย

ซูหว่านฉิงรู้สึกอึดอัด ในมือกำนามบัตรเซลส์ไว้ ไม่รู้จะพูดยังไง

เซี่ยตงก็ไม่โกรธ เขากระโดดลงจากรถ เดินไปยืนหน้าเซลส์

"ผมรู้ว่ารถราคาเท่าไหร่" น้ำเสียงเซี่ยตงราบเรียบ ไม่มีความโกรธที่โดนดูถูก และไม่มีความใจร้อนแบบเศรษฐีใหม่

"แต่ผมต้องลองขับดูก่อน จะได้รู้ว่าไอ้สายเลือดผู้ดีอังกฤษที่คุยนักคุยหนามันมีดีแค่เปลือกหรือเปล่า"

ในที่สุดเซลส์ก็หันมามองเซี่ยตงตรงๆ

ไอ้เด็กนี่... พูดจาดูมีน้ำหนักแฮะ

"สุดหล่อ ลองขับน่ะได้ แต่รถลองของเราต้องจองล่วงหน้า แถมต้องตรวจสภาพการเงิน..." เซลส์ยังหาข้ออ้างบ่ายเบี่ยง

"ผมวนแค่ในลานจอดนี้แหละ ไม่ไปไกล" เซี่ยตงตัดบท "ถ้าขับแล้วโอเค วันนี้จองเลย"

เซลส์อึ้งไปนิดหนึ่ง แล้วหันไปมองซูหว่านฉิงที่เงียบแต่เห็นชัดว่ายึดเซี่ยตงเป็นหลัก