บทที่ 14 - คำทำนายเทพ: ปาฏิหาริย์ม้ามืดโอลิมปิก

บทที่ 14 - คำทำนายเทพ: ปาฏิหาริย์ม้ามืดโอลิมปิก

ครั้งนี้ โต้วเปาไม่ได้เจนเนอเรตออกมาทันที

หน้าจอขึ้นข้อความตัวเล็กๆ

[กำลังดำเนินการวิเคราะห์เชิงลึกและสร้างเนื้อหา...]

เซี่ยตงไม่แปลกใจ

นี่ไม่ใช่แค่การเอาข้อมูลมาเรียงกัน แต่เป็นงานสร้างสรรค์ที่ต้องใช้ตรรกะและการเรียบเรียงภาษา

เขาถือโอกาสจิบน้ำ แล้วหันไปมองหวังเผิงเฟยข้างๆ

หน้าหวังเผิงเฟยแทบจะสิงเข้าไปในจอ ปากขมุบขมิบไม่หยุด

"เชี่ย ไอ้ควายนี่เล่นเป็นป่ะเนี่ย?"

"ฮีลกูดิ! เติมเลือด! กูตายห่านแล้ว!"

"จบกัน ตายยกทีม..."

นิ้วเขารัวคีย์บอร์ด สะบัดเมาส์ดังปังๆ ทั้งตัวแผ่รังสีความอินจัดจนตัดขาดจากโลกภายนอก

เซี่ยตงยิ้ม ส่ายหัวเบาๆ

ดีจังนะ

ความสุขง่ายๆ แบบนี้ เขาไม่ได้สัมผัสมานานแล้ว

เขาหันกลับมา หน้าจอมือถือแจ้งเตือนว่าสร้างเนื้อหาเสร็จแล้ว

ไฟล์เอกสารหลายสิบไฟล์ เรียงรายอยู่ในโฟลเดอร์ "ตาเทพโอลิมปิก" อย่างเป็นระเบียบ

"ดรีมทีม 8 ปะทะ สเปน แมตช์ไร้ปาฏิหาริย์? ไม่ คุณคิดผิดแล้ว"

"เส้นทางป้องกันแชมป์ของหลิวเซียง: 3 รายละเอียดเทคนิคชี้ชะตา"

"สมมติฐาน 8 เหรียญทองของเฟลปส์: ข้อมูลบอกความเป็นไปได้"

"ทีมยิมนาสติกชายจีน เจาะลึกศึกทวงแค้นราชา"

เซี่ยตงกดเปิดอ่านบทความหนึ่งอย่างละเอียด

ตรรกะการเขียน การใช้คำ เหมือนหลุดออกมาจากปากนักวิจารณ์กีฬารุ่นเก๋า

ท้ายบทความยังมีโควตคำพูดโค้ชชื่อดังเมืองนอกมาสนับสนุนความคิดเห็นอีกต่างหาก

เพอร์เฟกต์

ในใจเซี่ยตงมีแค่คำนี้ แต่เขารู้ว่าแค่นี้ยังไม่พอ

บทวิเคราะห์พวกนี้ถึงจะโปร แต่หาอ่านตามเว็บใหญ่ๆ ก็พอมี

เขาต้องการอะไรที่... ทำให้คนอ้าปากค้างจนขากรรไกรหลุด

"คำทำนายเทพ" ไงล่ะ

นิ้วเขาเคาะหน้าจออีกครั้ง คราวนี้คำถามเจาะจงมาก จนดูน่าขนลุก

"ช่วยทำรายชื่อนักกีฬาที่ได้เหรียญทองในโอลิมปิกปักกิ่ง 2008 ทั้งหมด ที่ก่อนแข่งสื่อหลักมองข้ามว่าเป็น 'ม้ามืด' พร้อมข้อมูลละเอียด และปัจจัยสำคัญที่ทำให้พวกเขาพลิกล็อกชนะ ห้ามใช้ฟังก์ชันค้นหาออนไลน์"

นี่คือการค้นหาแบบย้อนกลับ จากผลลัพธ์ไปหาเหตุผล

เพื่อกันไม่ให้โต้วเปาต่อเน็ต เขาต้องกำกับคำสั่ง "ห้ามใช้ฟังก์ชันค้นหาออนไลน์" ไว้ด้วย

โต้วเปาเงียบไปหลายวินาที

เหมือนกำลังทำความเข้าใจตรรกะคำถามนี้

จากนั้น รายชื่อก็ปรากฏ

ฟันดาบสากล เซเบอร์บุคคลชาย เหรียญทอง: จ้งหม่าน (Zhong Man)

ยกน้ำหนักชาย รุ่น 56 กก. เหรียญทอง: หลงชิงเฉวียน (Long Qingquan)

...

รายชื่อไม่ยาว แต่ทุกชื่อ ในเดือนกรกฎาคม ปี 2008 นี้ ช่างดูแปลกหน้าเหลือเกิน

เซี่ยตงมองชื่อพวกนี้แล้วยิ้ม

นี่แหละระเบิดลูกใหญ่ของเขา

"ใช้ชื่อซีรีส์ว่า 'ปริศนาม้ามืด' เขียนบทความวิเคราะห์เจาะลึกนักกีฬาแต่ละคนในรายชื่อนี้"

"เงื่อนไข: ค้นหาจุดระเบิดฟอร์มที่เป็นไปได้ จากประวัติการแข่งขันและเทคนิคที่ดูธรรมดาของพวกเขา ใช้ภาษาที่ปลุกเร้าและชวนให้คล้อยตาม ปั้นพวกเขาให้เป็น 'อัจฉริยะที่ถูกลืม'"

"จำไว้ โทนของบทความคือการ 'คาดการณ์' ไม่ใช่การ 'เล่าเรื่อง'"

เขาเน้นย้ำคำว่า "คาดการณ์"

สิ่งที่เขาจะทำคือปล่อยบทความพวกนี้ออกไปก่อนโอลิมปิกเริ่ม

แล้วนั่งรอให้กงล้อประวัติศาสตร์หมุนมาถึง ดันเว็บเขาขึ้นหิ้งเทพ

พอจ้งหม่านตวัดดาบปิดเกม พอหลงชิงเฉวียนยกเหล็กสะท้านโลก

ชาวเน็ตจะแห่กันมาขุด "กระทู้ทำนาย" ของเขา แล้วบูชาเขาเป็นเทพเจ้า

ถึงตอนนั้น ทราฟฟิกจะไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป

พอกดดันสมองกับ "ตาเทพโอลิมปิก" เสร็จ เซี่ยตงรู้สึกปวดขมับตึบๆ

การรับบทพระเจ้านี่มันเปลืองพลังงานจริงๆ

เขาตัดสินใจเปลี่ยนโหมดสมอง เริ่มเติมเนื้อหาโซนที่สอง

"ค่ายกลกอซซิปโอลิมปิก"

โซนนี้วางตำแหน่งไว้เบาสมองกว่าเยอะ

เน้นสนุก มีส่วนร่วม และเป็นประเด็น

"ช่วยรวบรวมเนื้อหาพวกนี้หน่อย"

"วาทะเด็ดและเรื่องฮาๆ ในอาชีพของเหยาหมิง"

"เกร็ดความรักของกัวจิงจิงกับฮั่วฉี่กัง"

"เมนูอาหารสุดโหดของ 'ฉลาม' ไมเคิล เฟลปส์ ช่วงโอลิมปิกปักกิ่ง"

"รวมเหตุการณ์โอละพ่อและช็อตฮาๆ ในโอลิมปิกแต่ละครั้ง"

"เปิดเบื้องหลังการก่อสร้างสนาม 'รังนก' และ 'ลูกบาศก์น้ำ' (Water Cube)"

คำสั่งถูกป้อนเข้าไป บทความที่สนุกสนาน เต็มไปด้วยรายละเอียดและเรื่องวงใน ทยอยถูกสร้างออกมาไม่ขาดสาย

เนื้อหาพวกนี้ ในปี 2008 ที่ข้อมูลยังไม่ทั่วถึง ถือเป็นแรร์ไอเทม

หลายเรื่องกว่าจะถูกพูดถึงในบันทึกความทรงจำหรือบทสัมภาษณ์ ก็ปาเข้าไปอีกหลายปีหรือเป็นสิบปีให้หลัง

แต่ตอนนี้ เซี่ยตงเอามาปล่อยก่อนกาล

เขาถึงขั้นให้โต้วเปาออกแบบโซน "ทายผลรายวัน" ให้ด้วย

คำถามตั้งจากผลการแข่งขัน

เช่น "ศึกวิ่งร้อยเมตรชายวันพรุ่งนี้ โบลต์จะทำลายสถิติโลกหรือไม่?"

ตัวเลือก: A. ทำได้, B. ทำไม่ได้

ของรางวัลก็คิดไว้แล้ว สุ่มแจก 10 คนที่ทายถูก รับไปเลย 10 Q Coin (เงินในเครือ Tencent)

ต้นทุนต่ำติดดิน แต่สำหรับวัยรุ่นยุคนี้ มันดึงดูดใจมหาศาล

การสร้างคอนเทนต์เป็นงานกรรมกรที่น่าเบื่อและซ้ำซาก

ถึงโต้วเปาจะเก่ง แต่ก็ต้องสร้างทีละบทความ และเซี่ยตงต้องรับบท "บรรณาธิการบริหาร"

เขาต้องตรวจบทความทุกชิ้น ให้แน่ใจว่าไม่มีคำศัพท์หรือข้อมูลที่ล้ำยุค 2008 หลุดออกไป

เช่น ต้องแก้ "Big Data Analysis" เป็น "สถิติข้อมูลรอบด้าน"

แก้ "Fan Economy" เป็น "ผลกระทบจากดารา" (Star Effect)

เขาต้องทำให้เนื้อหาจากอนาคตพวกนี้ กลมกลืนไปกับยุคสมัย ดูเหมือนผลงานระดับมาสเตอร์พีซของทีมงานมืออาชีพที่ทุ่มเทเลือดตาแทบกระเด็น

เวลาค่อยๆ ไหลผ่านไปกับการพิมพ์ ก๊อปปี้ วาง แก้ไข

ในห้องส่วนตัว เหลือแค่เสียงพัดลมคอมพิวเตอร์สองเครื่อง กับเสียงสบถของหวังเผิงเฟยเป็นพักๆ

"เชี่ย! สวยพี่สวย!"

เซี่ยตงเงยหน้ามอง เห็นเพื่อนหน้าแดงก่ำ คงชนะมาแน่ๆ

หวังเผิงเฟยเห็นเซี่ยตงมองอยู่ ก็ถอดหูฟังถามอย่างภูมิใจ

"ตง มองไรวะ? โดนสเต็ปเทพกูตกเข้าให้แล้วอะดิ?"

เซี่ยตงยิ้ม "ยังเล่นเกมอยู่อีกเหรอ?"

"ถามแปลก!" หวังเผิงเฟยยืดอก "เหมามาสามวัน ไม่เล่นเกมจะให้ทำไร? ว่าแต่ มึงทำตัวลับๆ ล่อๆ มาทั้งบ่าย พิมพ์ต๊อกแต๊กๆ เขียนนิยายเหรอวะ?"

"ประมาณนั้นแหละ" เซี่ยตงตอบเลี่ยงๆ "เขียนแนะนำสินค้าให้ร้านที่บ้านน่ะ"

"อ๋อ..." หวังเผิงเฟยพยักหน้าแบบงงๆ แล้วใส่หูฟังต่อ "งั้นเขียนไปนะ กูจะเปิดตาต่อไปละ"

สำหรับหวังเผิงเฟย สิ่งที่เซี่ยตงทำ เทียบความสำคัญไม่ได้เลยกับผลแพ้ชนะในเกม

เซี่ยตงไม่แก้ตัว

เขาหันกลับมามองหน้าจอคอม โฟลเดอร์นั้นมีบทความนอนรออยู่ร้อยกว่าเรื่องแล้ว

ผลงานของบ่ายวันนี้

เขาบิดขี้เกียจ กระดูกลั่นกร๊อบแกร๊บ

ต่อไป ขั้นตอนสุดท้าย

เขาอัปโหลดบทความพวกนี้ แยกหมวดหมู่ลงหลังบ้านเว็บไซต์ทั้ง 4 เว็บ

แล้วตั้งเวลาโพสต์