Chapter 14: ราเวนการ์ ผู้นำแห่งหายนะ 1!

ความรำคาญเผยออกมาบนหน้าของวัล

ผีดิบไม่ได้เร็วกว่าเขา แต่มันแข็งแกร่งและถึกทนกว่าอย่างไม่ต้องสงสัย

เพื่อเอาชนะมัน วัลยอมจ่ายแต้มสถานะให้กับพละกำลังสามแต้มและความว่องไวสามแต้มในทันที

[พละกำลังของท่านเพิ่มขึ้นถึง 13 แต้ม!]

[ความว่องไวของท่านเพิ่มขึ้นถึง 13 แต้ม!]

กระแสพลังเอ่อล้นพลุ่งพล่านในเส้นเลือดของเขา ความรู้สึกที่แปลกประหลาดแต่ก็สดชื่นทำให้เขารู้สึกไร้เทียมทาน

เพียงแค่ความรู้สึกนี้ วัลก็รู้สึกมั่นใจยิ่งขึ้นว่าจะเผชิญหน้ากับมันโดยไม่มีอาวุธได้

ด้วยเสียงคำรามที่น่าหวาดหวั่น ผีดิบพุ่งเข้ามาอีกครั้ง และปล่อยการโจมตีที่บ้าคลั่ง แต่วัลก็เคลื่อนไหวด้วยศิลปะการต่อสู้ที่แม่นยำ และหลบท่าเหวี่ยงที่บ้าคลั่งของมันได้ จากนั้น ด้วยการกระทืบใส่หัวเข่าของมันอย่างถูกจุด ก็ทำให้มันเสียรูป จากนั้นเขาก็ต่อด้วยการออกหมัดที่ทรงพลังซึ่งทำให้ส่วนหัวของมันบิด 180 องศา

กร๊าซ!

ผีดิบหันกลับมาและจ้องเขาด้วยสายตาที่ขมึงทึง และระบายความโกรธด้วยการตะโกนแหกปากคำราม

ในวินาทีที่มันอ้าปากออก วัลก็ได้ฉวยโอกาสที่เขากำลังเฝ้ารออยู่

กิ่งก้านเลือดที่ส่วนขอบคมเหมือนใบมีดโกนพุ่งออกมาจากฝ่ามือของเขา ยิงเข้าไปในปากที่อ้าอยู่ของเจ้าสิ่งมีชีวิต แม้ว่าภายนอกของมันจะถึกทน แต่อวัยวะภายในก็ยังเป็นส่วนที่บาดเจ็บได้ ข้างในนั้น กิ่งก้านได้ทำการปั่นวนไปทั่ว ฉีกเฉือนอวัยวะภายในเป็นชิ้นเล็กๆ หนึ่งในกิ่งก้านได้ทะลวงเข้าเพดานปาก และทิ่มแทงสมองของมัน

ซึ่งผลก็คือ เสียงคำรามได้แปรเปลี่ยนเป็นเสียงกระอึกกระอัก จากนั้นก็เงียบลง และเจ้าผีดิบที่แข็งแกร่งก็ล้มฟุบลงไปกับพื้นอย่างไร้ชีวิต

[ติ้ง! ท่านกำจัดข้ารับใช้ของปีศาจศพเลเวล 2 ท่านได้รับค่าประสบการณ์ +10]

“เขาว่ากันว่าถ้ามันมีช่องโหว่ ก็มีโอกาสที่จะไปถึงจุดหมาย แต่คงไม่มีใครบอกแกสินะว่าภายใต้ส่วนนอกที่แข็งแกร่งนั้นมักจะมีภายในที่เปราะบาง”

ช่วงหนึ่งเดือนก่อนที่เขาจะสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนที่โด่งดังที่สุดของฐานที่มั่นไอรอนสไปร์ วัลได้จดจำเนื้อหาในหนังสือที่น่ายกย่องเล่มหนึ่งเอาไว้ทั้งหมด ซึ่งหนังสือนั้นมีชื่อว่า ‘การศึกษาเชิงลึกเกี่ยวกับสัตว์ประหลาดและสิ่งมีชีวิตชั่วร้ายในเอลดริช’”

ซึ่งหนังสือนี้ก็มีเนื้อหาที่ครอบคลุมถึงจุดอ่อนและจุดแข็งของผีดิบเลเวล 2 รวมทั้งสิ่งมีชีวิตชั่วร้ายอื่นๆ

ในตอนนั้น หลายๆ คนมองว่าความจริงจังที่เข้าขั้นหมกมุ่นของเขาในการจดจำเนื้อหาที่กว้างขวางเช่นนี้เป็นเรื่องที่มากเกินความจำเป็น แม้กระทั่งอาจารย์ของเขาก็ยังแนะนำให้เขาผ่อนคลาย กระตุ้นให้เขาใช้ช่วงความทรงจำสุดท้ายไปกับผองเพื่อนก่อนที่มันจะสายเกินไป แต่ว่า เขาก็ปฏิเสธคำแนะนำพวกนั้น

ตั้งแต่แรกแล้ว เขาคิดว่าตัวเองโตเกินกว่าที่จะไปเข้าร่วมกิจกรรมสัพเพเหระกับเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกับเขา

นอกจากนี้ เขาก็เป็นพวกที่มีความเชื่ออย่างแน่วแน่ว่าความรู้เท่ากับพลังและเวลาก็เป็นสิ่งที่หลุดลอยหายไปได้ง่ายๆ

ซึ่งผลก็คือ เขาพยายามใช้ช่วงชีวิตวัยรุ่นครั้งที่สองของเขาให้เกิดประโยชน์สูงสุด ด้วยการอุทิศตนให้กับการรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับโลกแปลกประหลาดที่พวกเขาอยู่ให้ได้มากที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้

และความอุตสาหะที่เขาแสดงด้วยการเตรียมตัวสำหรับอนาคตที่ไม่แน่นอนนั้นก็ได้รับการพิสูจน์แล้วว่ามันคือสิ่งที่ล้ำค่าจริงๆ ถ้าไม่ใช่เพราะความรู้เกี่ยวกับผีดิบเลเวล 2 เขาก็อาจจะไม่สามารถเอาชนะมันได้ง่ายเช่นนี้!

อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่ได้มีอะไรเกินความคาดหมายสำหรับวัลผู้ไร้ความรู้สึกอยู่แล้ว!

“อืมม...นี่มันแสงอะไรกัน?”

แสงสลัวเปล่งมาจากรูที่เปิดอยู่ในกะโหลกของผีดิบ

ความสนใจของวัลก่อตัวขึ้นมา

“ไหนดูซิว่ามันคืออะไร”

ด้วยการใช้กิ่งก้านเลือด เขาก็สกัดต้นกำเนิดของแสงออกมาจากกะโหลกผีดิบที่ตายแล้วอย่างช่ำชอง สิ่งที่เขาได้มานั้นคือวัตถุที่เหมือนกับอัญมณีซึ่งมีความคล้ายคลึงกับหินโทปาสเว้นเสียแต่ว่าการคงรูปของมันนั้นไม่ปกติ เขาสามารถใช้นิ้วบีบมันได้อย่างง่ายดาย มันนุ่มซะยิ่งกว่านมผู้หญิงอีก!

นี่ต้องเป็นนิวเคลียสของผีดิบเลเวล 2 อย่างไม่ต้องสงสัยเลย!

ผีดิบที่เลเวลต่ำกว่านี้จะไม่มีทางสร้างนิวเคลียสได้ แต่ผีดิบเลเวล 2 นั้นมีโอกาสห้าสิบเปอร์เซนต์ที่จะสร้างนิวเคลียสขึ้นมาเมื่อตายแล้ว

นิวเคลียสนั้นมีหลากหลายชนิดขึ้นอยู่กับประเภทของผีดิบเลเวล 2 แต่สำหรับรูปทรงเหมือนโทปาสและผิวสัมผัสที่นุ่มเช่นนี้ วัลสามารถสันนิษฐานได้ว่ามันคือแก่นนิวเคลียสความแข็งแกร่งและทนทาน

แก่นนิวเคลียสนี้จะช่วยเสริมความแข็งแกร่งและความถึกทนให้กับร่างกาย เสริมพลังกายภาพและการต้านทานความเสียหายให้สูงขึ้น แล้วมันยังช่วยลดโอกาสในการติดเชื้อที่เกี่ยวข้องกับผีดิบด้วย อย่างไรก็ตาม การดูดซับนิวเคลียสนั้นไม่ใช่เรื่องเล่นๆ—มันคือกระบวนการที่ท้าทาย และวัลก็ไม่ได้อยู่ในตำแหน่งที่จะรับบททดสอบเช่นนี้ในเวลานี้

ดังนั้น เขาจึงเก็บนิวเคลียสอันล้ำค่านี้เอาไว้ในกระเป๋าเสื้อกันลมสีดำของเขาเพื่อใช้มันในภายหลัง

จากนั้น วัลก็ลุกขึ้นยืน สายตาของเขามองไปยังสิ่งมีชีวิตตัวหนึ่งที่ดูเหมือนจะปรากฏตัวขึ้นจากเงามืด!