บทที่ 16 - ตระกูลเฉินไม่ได้มีดีแค่นิดหน่อยนะเนี่ย!

บทที่ 16 - ตระกูลเฉินไม่ได้มีดีแค่นิดหน่อยนะเนี่ย!

เฉินฮั่นเห็นอาเล็กกับลุงทั้งสองมองมาที่ตนด้วยสายตางุนงงและใสซื่อ จึงหยุดบันทึกภาพแล้วอธิบาย "ช่วงนี้ผมเรียนรู้การถ่ายคลิปสั้นลงแอปฯ โต่วอินจากเสี่ยวอวี้ครับ กะว่าจะใช้ช่วยโปรโมตตระกูลเราหน่อย"

"ใช่บัญชีที่ชื่อผู้นำตระกูลเฉินหรือเปล่า" เฉินหลินย่อมรู้จักแอปฯ โต่วอิน ตอนนี้คนแก่ในหมู่บ้านก็เล่นกันทั้งวัน เขาเองก็เคยถ่ายคลิปโปรโมตกลุ่มอาคารโบราณตระกูลเฉินเหมือนกัน แต่ไม่มีคนดู ไม่เหมือนเสี่ยวอวี้ที่มียอดไลก์ถล่มทลาย

เขาเคยกดติดตามบัญชีของหลานชายไว้ พูดจบก็ค้นหาแล้วกดเข้าไปที่หน้าโปรไฟล์ของเฉินฮั่น เห็นว่ามีคลิปอยู่สองตัว

เขากดเข้าไปดูทันที

"สวัสดีครับทุกคน ผมผู้นำตระกูลเฉิน ช่วงนี้พบว่าภายนอกตระกูลมีปีศาจสุนัขมาชุมนุมกัน ไอปีศาจพวยพุ่ง วันนี้ผมจะเสี่ยงตายสะกดรอยตามแก๊งปีศาจสุนัข เพื่อสืบหาความจริง"

"ไอปีศาจที่นี่เข้มข้นขึ้นมาก ต้องมีฝูงปีศาจมาชุมนุมกันแน่ จำนวนคงไม่น้อย ผมต้องระวังตัวหน่อยแล้ว"

"..."

เมื่อได้ยินสิ่งที่เฉินฮั่นพูดในคลิป เฉินหลิน เฉินต้าโก่ว และเฉินสุ่ยเซิง ต่างก็อ้าปากค้างพูดไม่ออก

เยี่ยม เยี่ยม เยี่ยม นี่แกโปรโมตแบบนี้สินะ

ประเด็นคือพอดูจบ กลับรู้สึกว่ามันตลกดี แถมยังมีคนกดติดตามจริงๆ ด้วย

"เสี่ยวฮั่น นี่แก..." เฉินหลินบรรยายความรู้สึกไม่ถูก ตัดบทไม่พูดถึงมันแล้วเปลี่ยนเรื่อง "ช่างเถอะ ทำงานการกันก่อน เดี๋ยวอาจะไปตามคนมาสร้างกระทะคั่วชา... เตาคั่วชา"

คิดดูแล้ว เรียกเตาคั่วชาดูมีระดับกว่าเยอะ

"เสี่ยวฮั่น งั้นลุงกับสุ่ยเซิงกลับไปเอาบันไดไม้ไผ่นะ เดี๋ยวไปเจอกันที่ประตูใหญ่ตระกูลเฉิน" เฉินต้าโก่วบอกกล่าว แล้วเดินออกจากลานบ้านไปพร้อมกับเฉินสุ่ยเซิง

ใบไผ่มักจะอยู่สูงพอสมควร หากจะเก็บก็ต้องปีนขึ้นไป ถ้ามีบันไดไม้ไผ่ช่วย วางในมุมที่เหมาะสมก็จะปีนได้ง่ายขึ้น

อีกอย่างบันไดไม้ไผ่มีน้ำหนักเบา ขนย้ายง่าย โครงสร้างไม่ซับซ้อน ต้นทุนต่ำ ชาวบ้านในชนบทมีติดบ้านกันแทบทุกหลัง

หลังจากพวกอาเล็กออกไป เฉินฮั่นก็ถือมีดพร้าเดินออกจากลานบ้านอย่างวางมาด ไปที่ประตูใหญ่ตระกูลเฉิน เห็นว่าลุงต้าโก่วกับลุงสุ่ยเซิงยังมาไม่ถึง เขาจึงเดินไปที่ศาลาต้นหยูเก่าแก่ เพื่อดูรั้วกั้นที่พวกอาเล็กสร้างไว้

ต้องไม่ลืมว่าค่ายกลป้องกันไผ่อัสนีนี้มีคุณสมบัติ ความแข็งแกร่ง +2

เนื่องจากบริเวณถ้ำวิญญาณพิเศษมีคุณสมบัติ เย็นสบายสดชื่น +2 อากาศบริสุทธิ์ +2 พอเขาเดินเข้ามาในเขตต้นหยูสามต้น ความรู้สึกสบายตัว หายใจโล่งปอดก็ปรากฏขึ้นทันที

เขาเห็นรั้วกั้นที่พวกอาเล็กสร้างล้อมรอบต้นหยูสามต้นเอาไว้ เนื่องจากศาลาที่เป็นจุดตั้งถ้ำวิญญาณพิเศษอยู่ตรงกลางระหว่างต้นหยูทั้งสาม จึงอยู่ในตำแหน่งที่ได้รับการปกป้องดีที่สุด

แบบนี้ต่อให้นักท่องเที่ยวเยอะขึ้น นอกจากพวกไร้มารยาทสุดๆ ก็คงไม่มีใครปีนข้ามรั้วเข้าไป

ยิ่งไปกว่านั้น บนรั้วกั้นยังเขียวชอุ่ม มีเถาวัลย์พันเกี่ยวหนาแน่น แซมด้วยดอกไม้สีสดใส มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นพันธุ์ไม้ป่า

พวกอาเล็กคงหาเอาแถวภูเขาหลังบ้าน เป็นการใช้วัสดุในท้องถิ่น ประหยัดเงิน แถมยังดูสวยงามไม่แพ้ไม้ประดับราคาแพง

เฉินฮั่นเดินเข้าไปจับรั้วกั้น ลองออกแรงเขย่าดู ใบหน้าก็ฉายแววประหลาดใจ

มันแน่นหนาไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด

ใช่แล้ว เขาเขย่ารั้วนี้ไม่สะเทือนเลย

นี่มันผิดปกติ

ต่อให้ร่างกายเขาจะอ่อนแอใกล้ตาย แรงน้อย แต่ก็ไม่น่าจะถึงขนาดเขย่ารั้วไม่ขยับเลยแม้แต่นิดเดียว

เมื่อครู่ตอนผลัก เหมือนเขาผลักต้นไผ่ที่โตเต็มที่และหยั่งรากลึก ไม่มีทางใช้แรงคนผลักให้ล้มได้

ดังนั้น รั้วแต่ละต้นนี่ก็เท่ากับไผ่ที่หยั่งรากลึกหนึ่งต้นงั้นหรือ

เขาถึงกับลองเอามีดพร้าฟันไปสองที ก็แทบไม่ทิ้งรอยไว้เลย

นี่ไม่ใช่เพราะเขาแรงน้อย ยังไงมีดพร้าก็มีความคม แต่นี่คือผลลัพธ์ของคุณสมบัติ ความแข็งแกร่ง +2

ถ้าเป็นแบบนี้ ต่อไปนักท่องเที่ยวจะเยอะแค่ไหน ต่อให้เบียดเสียดกันอยู่หน้ารั้ว ก็ไม่มีทางทำรั้วพังได้

สมกับเป็นค่ายกลป้องกันที่ผู้อาวุโสหอการช่างใช้ไผ่อัสนีสร้างขึ้น

วันหน้าถ้านักท่องเที่ยวพบความมหัศจรรย์ของรั้วนี้ คงต้องตกตะลึงกันแน่

ขณะที่เฉินฮั่นกำลังทึ่ง ก็เห็นลุงต้าโก่วกับลุงสุ่ยเซิงแบกบันไดไม้ไผ่มาถึงประตูใหญ่ ในมือยังถือกระสอบสำหรับใส่ใบไผ่มาด้วย

เขาจึงเดินไปสมทบ พร้อมกับเปิดกระจกเงาวิญญาณเริ่มบันทึกภาพใหม่อีกครั้ง

ไหนๆ จะถ่ายคลิปทำชาวิญญาณไผ่อัสนีลงโต่วอิน ก็ต้องมีคอนเทนต์ขั้นตอนการทำด้วย

ดังนั้น พอเดินไปถึงหน้าลุงทั้งสอง เขาก็หันกล้องไปทางพวกเขา "ยอดฝีมือในตระกูลทั้งสองท่านได้เตรียมบันไดเมฆาเหยียบสวรรค์และถุงเอกภพไว้พร้อมแล้ว ตอนนี้พวกเราจะมุ่งหน้าสู่ป่าไผ่อัสนีเพื่อเก็บใบไผ่อัสนีและยอดไผ่อัสนีกันครับ"

เฉินต้าโก่วและเฉินสุ่ยเซิงเห็นเขาเริ่มอีกแล้ว ก็รู้สึกอายม้วน โดยเฉพาะคำว่ายอดฝีมือในตระกูล ฟังแล้วขนลุกพิลึก

เฉินฮั่นพาทั้งสองคนเดินเข้าไปในหมู่บ้าน ผ่านที่ทำการหมู่บ้าน ก็เจอกัวเจิ้นผู้ใหญ่บ้านนั่งไขว่ห้างสูบบุหรี่อยู่อีกแล้ว แกทักทายยิ้มแย้ม "เฉินฮั่น ไปป่าไผ่อีกแล้วเหรอ"

"ครับผู้ใหญ่" เฉินฮั่นตอบกลับยิ้มๆ

ไม่นาน ทั้งสามก็มาถึงป่าไผ่ของตระกูลเฉินทางทิศตะวันตกของหมู่บ้านอีกครั้ง

ป่าไผ่มีขนาดใหญ่มาก เพราะตระกูลเฉินมีสมาชิกเยอะ ป่าส่วนตัวบวกกับพื้นที่สัมปทานรวมกันแล้วกว้างขวางเอาเรื่อง

พอเข้าสู่ป่าไผ่ เฉินฮั่นก็เอากระจกเงาวิญญาณถ่ายไปรอบๆ พร้อมบรรยาย "ผู้นำตระกูลอย่างผมและยอดฝีมือในตระกูลทั้งสอง ฝ่าฟันอุปสรรคจนมาถึงป่าไผ่อัสนี เสียงฟ้าคำรามครืนครั่นแสดงถึงอันตรายของป่าไผ่อัสนี ตอนนี้ผมจะพายอดฝีมือทั้งสองเริ่มเก็บใบไผ่อัสนีและยอดไผ่อัสนี"

เฉินต้าโก่วและเฉินสุ่ยเซิงเห็นเขาหันกล้องมาหาอีกแล้ว ก็ยังคงรู้สึกอาย รีบหันหลังให้ แล้วเงียบๆ เอาบันไดพาดต้นไผ่ปีนขึ้นไป

เฉินฮั่นเองก็หาไผ่ต้นเตี้ยๆ แถวนั้นที่พอจะเอื้อมถึง เด็ดใบไผ่และยอดไผ่ลงมา แล้วเอากล้องมือถือถ่ายเจาะระยะใกล้

ปากก็พร่ำพูด "ผู้นำตระกูลอย่างผมผ่านความยากลำบาก ในที่สุดก็เก็บใบไผ่อัสนีและยอดไผ่อัสนีสำหรับทำชาวิญญาณไผ่อัสนีได้แล้ว นี่เป็นการเริ่มต้นที่ดี"

ความจริงในกล้องมันก็คือใบไผ่กับยอดไผ่ธรรมดา ในสายตาเฉินฮั่นมันก็ธรรมดาแสนธรรมดา

แต่พอเขาเก็บส่วนหนึ่งเข้าคลังเก็บของ ข้อมูลหมายเหตุก็เปลี่ยนไป

ใบไผ่จากป่าไผ่อัสนีตระกูลเฉิน: วัตถุดิบสำหรับทำชาวิญญาณไผ่อัสนีธรรมดา

ยอดไผ่จากป่าไผ่อัสนีตระกูลเฉิน: วัตถุดิบสำหรับทำชาวิญญาณไผ่อัสนีชั้นเลิศ

เดี๋ยวพออัปคลิปลงโต่วอิน คนเห็นป่าไผ่ ใบไผ่ ยอดไผ่ธรรมดาในคลิป คงมีเหล่าสหายธรรม ท่านจอมเทพทั้งหลายมาคอมเมนต์แซวกันยับแน่ แต่ถ้าพวกเขารู้ว่าตระกูลเฉินมีชาวิญญาณไผ่อัสนีจริงๆ แถมสรรพคุณยังวิเศษสุดๆ ไม่รู้ว่ากรามจะค้างกันไหมนะ

คิดแล้วก็ชักจะตั้งตารอ

เฉินฮั่นเขย่งเท้าเก็บใบไผ่กับยอดไผ่ไปได้หน่อยก็เริ่มหอบ พอเหนื่อยปอดก็เริ่มประท้วง เขาไอออกมาหลายครั้ง จำต้องหยุดพัก

ตอนนี้ ยาอายุวัฒนะจากเนื้อปีศาจสุนัขและการชำระล้างด้วยปราณวิญญาณจากถ้ำวิญญาณพิเศษทุกวัน ช่วยยื้ออายุขัยเขาไว้ที่ 28 วัน แต่มะเร็งระยะสุดท้ายยังรักษาไม่หาย วิกฤตยังไม่ผ่านพ้น

ร่างกายนี้ยังคงอยู่ในสภาพใกล้ตาย ขยับนิดขยับหน่อยก็แทบจะถึงขีดจำกัด

แถมถ้าเซลล์มะเร็งระเบิดลง อาการทรุดหนักกะทันหัน สมดุลนี้อาจพังทลาย

พอนึกถึงตรงนี้ เฉินฮั่นก็รู้สึกร้อนใจขึ้นมานิดๆ ต้องรีบหาทางเก็บค่าชื่อเสียง อัปเกรดที่ตั้งสำนัก หรือให้ระบบเกมมอบภารกิจที่ช่วยเขาได้สักอย่าง

พักครู่หนึ่ง เฉินฮั่นหายเหนื่อยบ้างแล้ว ก็แกล้งทำเป็นเดินดูต้นไผ่ แล้วชี้นิ้วสั่งงานลุงต้าโก่วกับลุงสุ่ยเซิง "ลุงต้าโก่ว ลุงสุ่ยเซิง ใบไผ่กับยอดไผ่ของสองต้นนั้นใช้ได้ครับ แล้วก็สองต้นนั้นด้วย..."

เฉินต้าโก่วกับเฉินสุ่ยเซิงไม่สงสัยในคำพูดเขา แบกบันไดไปที่ต้นไผ่ที่เขาชี้ แล้วเริ่มเก็บเกี่ยว

เวลาผ่านไป

รถคันหนึ่งแล่นเข้ามาจอดที่ลานจอดรถของกลุ่มอาคารโบราณตระกูลเฉิน

จ้าวคังลงจากรถ ก็ส่งข้อความหาเสี่ยวอวี้ เขาโดนคำบรรยายสรรพคุณยาอายุวัฒนะสูตรตระกูลเฉินของหลินหนานตกเข้าเต็มเปา โชคดีที่ธุรกิจของเขาบริหารจัดการทางไกลได้

เสี่ยวอวี้ได้รับข้อความก็รีบออกมาต้อนรับทันที "คุณจ้าว ยินดีต้อนรับค่ะ เชิญด้านในเลยค่ะ เดี๋ยวฉันจัดการเรื่องลงทะเบียนเข้าพักให้"

จ้าวคังพยักหน้า เดินตามเสี่ยวอวี้เข้าไป ระหว่างทางเดินผ่านลานโล่งแห่งหนึ่งของตระกูลเฉิน เขาเห็นชายวัยกลางคนกำลังพาคนแก่ไม่กี่คนก่อสร้างอะไรบางอย่าง

คนเหล่านั้นคือเฉินหลินและคนแก่ที่เฝ้าบ้านในตระกูล กำลังสร้างเตาคั่วชาสำหรับทำชาใบไผ่

คนแก่ช่วยกันคนละไม้คนละมือ ผสมปูน ก่ออิฐ วัดขนาด ส่งอิฐ งานเดินเร็วมาก

เฉินหลินกับคนแก่อีกคนกำลังก่อฐานเตา ถ้าจะก่อให้เสร็จทั้งเตาก็คงอีกไม่นาน

จ้าวคังเห็นภาพความวุ่นวายนั้น ก็อดถามด้วยความสงสัยไม่ได้ "น้องเสี่ยวอวี้ พวกเขากำลังสร้างอะไรกันเหรอครับ"

เสี่ยวอวี้ไม่รู้จริงๆ อาเล็กไม่ได้บอกเธอนี่นา

เฉินหลินได้ยินเข้า เห็นเสี่ยวอวี้ตอบไม่ได้ จึงยิ้มแล้วตอบแทน "คุณลูกค้าครับ พวกเรากำลังสร้างเตาคั่วชา เอาไว้สำหรับทำชาวิญญาณไผ่อัสนีสูตรตระกูลเฉินของเราครับ"

แม้ตอนหลานชายพูดคำว่าชาวิญญาณไผ่อัสนีเขาจะรู้สึกกระดากอาย แต่ไม่รู้ทำไมพอเขาเป็นคนแนะนำให้นักท่องเที่ยวฟังเอง กลับไม่รู้สึกอายเลยสักนิด

"???" เสี่ยวอวี้งงเป็นไก่ตาแตก

เตาคั่วชาคืออะไร

ตระกูลเฉินมีชาวิญญาณไผ่อัสนีตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมเธอไม่เห็นรู้เรื่อง

จ้าวคังเองก็งงเหมือนกัน เขาเพิ่งโดนยาอายุวัฒนะตกมา มาถึงปุ๊บก็ได้ยินเรื่องชาวิญญาณไผ่อัสนีสูตรตระกูลเฉินอีก

นี่มันของอะไรอีกเนี่ย

ชาวิญญาณไผ่อัสนี มีคำว่าชา น่าจะเป็นใบชาอะไรสักอย่างมั้ง แต่ชื่อเรียกไม่เหมือนของยุคปัจจุบันเลย ฟังดูเหมือนนิยายเซียนแฟนตาซีชอบกล

ประเด็นคือเป็นสูตรตระกูลเฉินอีกแล้ว น่าจะไม่ธรรมดาใช่ไหม

ขนาดยาอายุวัฒนะสูตรตระกูล หลินหนานยังบรรยายซะจนเขาอดใจไม่ไหวต้องบึ่งรถมา

ก่อนหน้านี้ได้เห็นกลอุบายโบราณของผู้นำตระกูลเฉิน เขาก็รู้แล้วว่าตระกูลเฉินมีของดี แต่ดูจากตอนนี้ ตระกูลเฉินน่าจะไม่ได้มีดีแค่นิดหน่อยซะแล้วสิ

[จบแล้ว]