บทที่ 12 - มีแหล่งเนื้อสัตว์อสูรที่มั่นคงแล้ว!

บทที่ 12 - มีแหล่งเนื้อสัตว์อสูรที่มั่นคงแล้ว!

ขนาดผู้ใหญ่อย่างหลินหนานยังตกใจ ไม่ต้องพูดถึงเด็กๆ อีกสองคนรีบเข้ามามุงดูทันที มองแอปเปิลลูกนั้นด้วยความอัศจรรย์ใจ

"เสกแอปเปิลออกมาได้จริงๆ ด้วย"

"เขาเป็นนักมายากลเหรอ"

เฉินฮั่นมองเด็กน้อยอีกสองคน แล้วยิ้มยื่นฝ่ามือให้ทั้งสองดู "เด็กๆ ทั้งสองคน มองมือพี่ชายนะ เดี๋ยวจะเสกแอปเปิลให้พวกหนูด้วย"

เด็กน้อยทั้งสองถูกฝ่ามือของเขาดึงดูดความสนใจทันที

แม้แต่คู่สามีภรรยาอีกสามคู่รวมถึงหลินหนานก็จ้องมองตามไปด้วย

เวลานี้ ฝ่ามือของท่านผู้นำตระกูลเฉินว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย พวกเขาถึงกับกวาดตามองสำรวจตัวเขา ก็ไม่เห็นที่ที่จะซ่อนแอปเปิลได้

ผู้หญิงสามคนรีบยกมือถือขึ้นมาถ่ายคลิปมือของเฉินฮั่นทันที หวังว่าจะใช้กล้องจับผิดหาช่องโหว่

เฉินฮั่นคิดว่าได้เวลาแล้ว พลิกฝ่ามือทั้งสองข้างอย่างรวดเร็ว แอปเปิลสองลูกก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามืออย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย แล้วยื่นไปตรงหน้าเด็กน้อยทั้งสอง "เอ้า แอปเปิลสำหรับพวกหนู"

เด็กน้อยทั้งสองตื่นเต้นสุดขีด

"เสกแอปเปิลออกมาได้จริงๆ ด้วย"

"เก่งจังเลย หนูมีแอปเปิลเสกแล้ว"

สำหรับเด็กๆ แอปเปิลที่เสกออกมาจากความว่างเปล่านี้จะเป็นความทรงจำที่ฝังใจไปอีกนาน คงไม่ยอมกินง่ายๆ แน่

พวกผู้ใหญ่อย่างหลินหนานคราวนี้ถึงกับช็อกไปเลย

รอบนี้ก็ยังดูไม่ออกว่าอีกฝ่ายเอาแอปเปิลออกมาจากไหน

[ยินดีด้วย คุณได้แสดงปาฏิหาริย์ต่อหน้าผู้คน ได้รับค่าชื่อเสียง 1 แต้ม!]

...

[ยินดีด้วย คุณได้แสดงปาฏิหาริย์ต่อหน้าผู้คน ได้รับค่าชื่อเสียง 1 แต้ม!]

...

ในหัวของเฉินฮั่น แจ้งเตือนจากระบบเกมเด้งขึ้นมา 6 ครั้ง ค่าชื่อเสียงเพิ่มเป็น 91 แต้ม

บรรลุเป้าหมายแล้ว เฉินฮั่นก็พูดด้วยรอยยิ้ม "คุณหลิน หวังว่ากลุ่มอาคารโบราณตระกูลเฉินของเราจะมอบประสบการณ์การท่องเที่ยวที่น่าประทับใจให้พวกคุณนะครับ"

เสี่ยวอวี้เห็นศิษย์พี่เสกแอปเปิลอีกครั้ง ก็ยังคงประหลาดใจ

ยังไงก็ดูไม่ออกว่าศิษย์พี่ทำได้ยังไง

แต่เธอก็ไม่ลืมหน้าที่ รีบพูดกับพวกหลินหนานว่า "คุณหลินคะ เดี๋ยวฉันพาพวกคุณไปลงทะเบียน แล้วพาไปที่พักนะคะ"

พวกหลินหนานได้แต่เดินตามเสี่ยวอวี้เข้าไป แต่ตลอดทาง นอกจากเด็กๆ ที่กอดแอปเปิลอย่างมีความสุขแล้ว ผู้หญิงสามคนก็เอามือถือมาเปิดคลิปที่เพิ่งถ่ายดูกับสามี แล้วยิ่งดูยิ่งเหลือเชื่อ

เปิดสโลว์โมชันดู ทั้งที่ถ่ายจ่อมือท่านผู้นำตระกูลเฉินขนาดนั้น ก็ยังหาพิรุธไม่เจอ

แอปเปิลพวกนั้นเหมือนโผล่ออกมาในมืออีกฝ่ายจากความว่างเปล่าจริงๆ

แต่มันเป็นไปไม่ได้ สังคมสมัยใหม่ ทุกอย่างต้องมีคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์

ได้แต่ทึ่งว่ากลอุบายโบราณของอีกฝ่ายนั้นเทพจริงๆ

แค่โชว์นี้โชว์เดียว พวกเขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมอาเฉินถึงบอกว่าตระกูลเฉินไม่ธรรมดา

"ฉันจะลงคลิปในโต่วอิน"

ภรรยาของหลินหนานชอบเล่นโต่วอิน แม้จะไม่มีคนติดตามเท่าไหร่ แต่สำหรับเธอแล้ว โชว์ของท่านผู้นำตระกูลเฉินนี้คุ้มค่าแก่การอัปโหลดลงโซเชียล

หัวข้อ: "พวกคุณดูออกไหมว่าท่านผู้นำตระกูลเฉินคนนี้เสกแอปเปิลออกมาได้ยังไง"

พอกดอัปโหลด ก็มียอดวิวขึ้นทันที แสดงว่าเริ่มมีการดันคลิปขั้นต้นแล้ว มีคนกำลังดูอยู่

และไม่นาน คลิปของเธอก็มีคอมเมนต์แรก:

"ก็นักมายากลไง แค่มือไวเฉยๆ นักมายากลส่วนใหญ่ก็ทำได้ทั้งนั้น"

สำหรับคอมเมนต์นี้ สองสามีภรรยาหลินหนานได้แต่เบะปากมองบน

มายากลใช่ว่าไม่เคยดู มีนักมายากลคนไหนกล้าใส่เสื้อยืดขาสั้น ไม่ใช้อุปกรณ์ประกอบฉาก แล้วเสกแอปเปิลลูกใหญ่ขนาดนี้ออกมาบ้าง แถมยังโดนมือถือจ่อถ่ายขนาดนี้ เปิดสโลว์ดูยังหาพิรุธไม่เจอเลย

ไม่นาน เสี่ยวอวี้ก็จัดการเรื่องลงทะเบียนให้คณะของหลินหนานเรียบร้อย เฉินฮั่นได้รับยอดเงินโอนเข้า 1,950 หยวน

ค่าห้องคืนละ 200 ค่าตั๋วผู้ใหญ่ 100 เด็กสามคนส่วนสูงไม่ถึงเข้าฟรี ค่าอาหารผู้ใหญ่ 100 เด็กครึ่งราคา

เฉินฮั่นดูยอดเงินแล้ว ก็เริ่มคิดแผนยุยงให้ปีศาจสุนัขตีกันเองต่อ

ตอนนี้ฝ่ายที่ชัดเจนคือ เผ่าพันธุ์ปีศาจสุนัขในหมู่บ้าน นำโดยเจ้าตูบตัวน้อย ปีศาจสุนัขตัวนี้กร่างมาก บุกรุกเข้ามาในตระกูลเฉิน เจอไม้กวาดของเขาที่เป็นผู้นำตระกูล ยังกล้ามองด้วยสายตาดูแคลน

อีกฝ่ายคือปีศาจสุนัขนอกหมู่บ้าน แม้การปรากฏตัวของหมาจรจัดนอกหมู่บ้านระลอกนี้จะดูแปลกๆ แต่นั่นไม่สำคัญ

ที่สำคัญคือจะเสี้ยมยังไงให้พวกมันตีกัน

ในเมื่อข้อมูลบอกว่าหมาจรจัดตีกันเพราะสองสาเหตุ คือแย่งที่กับแย่งกิน งั้นเขาก็รู้วิธีแล้ว

คิดพลางเขาก็เข้าไปในครัวตระกูลเฉิน เอาเนื้อชิ้นใหญ่มาหั่นเป็นชิ้นๆ แล้วเดินมุ่งหน้าไปทางนอกหมู่บ้าน

คราวก่อนที่หมาจรจัดสองกลุ่มตีกัน พวกหมาต่างถิ่นหนีไปทางทิศนั้น น่าจะรวมตัวกันอยู่แถวนั้น

พร้อมกันนั้น เขาก็หยิบกระจกเงาวิญญาณขึ้นมา เปิดโหมดบันทึกภาพ เมื่อวานได้ลิ้มรสความหวานชื่นแล้ว เขาคิดว่าควรใช้กระจกเงาวิญญาณให้เป็นประโยชน์

ทั้งหมดก็เพื่อค่าชื่อเสียง

เขาพูดไปเดินไปพร้อมบันทึกภาพ "ผู้นำตระกูลอย่างผมตระหนักถึงภัยคุกคามของปีศาจสุนัขที่มีต่อตระกูล วันนี้จึงคิดแผนรับมือปีศาจสุนัขขึ้นมา นั่นคือแผนยืมดาบฆ่าคน ยุยงให้ปีศาจสุนัขแตกคอกันเอง!"

พูดไปเดินไป ไม่นานเขาก็เจอฝูงหมาจรจัดอยู่ใต้สวนท้อเล็กๆ แห่งหนึ่ง

แม้ลูกท้อยังไม่สุกดี แต่ลูกที่ร่วงหล่นลงมาก็กลายเป็นแหล่งอาหารของหมาจรจัดพวกนี้ได้

หมาจรจัดพวกนี้ฉลาดใช้ได้

โฮ่ง โฮ่ง!

หมาจรจัดสองตัวเห็นมนุษย์อย่างเฉินฮั่น ก็เห่าใส่

เขาไม่ทำอะไรมาก โยนเนื้อชิ้นหนึ่งออกไป หมาสองตัวนั้นหยุดเห่าทันที ขยับตัวอย่างรู้กัน พุ่งเข้าไปหาชิ้นเนื้อนั้นพร้อมกัน แล้วเริ่มกัดแย่งชิงกัน

ชั่วพริบตา หมาตัวอื่นก็เห็นความเคลื่อนไหว ต่างพากันวิ่งกรูกันเข้ามา

ราวกับฉากในละครที่ขอทานเห็นคนโยนเศษเงินให้ขอทานคนหนึ่ง แล้วทั้งกลุ่มก็รุมทึ้งเข้าไป

เฉินฮั่นเดินกลับไปทางหมู่บ้าน เดินไปพลางโยนชิ้นเนื้อไปพลาง

ส่วนหมาจรจัดพวกนั้นจะตามมาไหม เขาไม่สงสัยในจมูกอันไวทายาดของพวกมันเลย

เป็นไปตามคาด ไม่นานเขาก็ได้ยินเสียงเห่าไล่หลังมา

แผนสำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว

ไม่นาน เขาก็มาถึงปากทางหมู่บ้าน เห็นหมาจรจัดสีขาวตัวหนึ่งกำลังเดินเตร็ดเตร่อยู่

เฉินฮั่นจำหมาตัวนี้ได้

เมื่อวานตอนปีศาจสุนัขสองฝ่ายตีกัน มันเดินขากะเผลกมา เขาถึงสงสัยว่ามันโดนอัดมาหรือเปล่า เลยมาตามพวกในหมู่บ้านไปเอาคืน จนเกิดมหาสงครามปีศาจสุนัข

แต่ดูจากสภาพ ขาของมันดูดีขึ้นเยอะ

ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจโยนชิ้นเนื้อไปตรงหน้ามัน แล้วโยนไปข้างๆ อีกสองสามชิ้น จากนั้นก็เดินจากไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เจ้าหมาขาวเดินเตร็ดเตร่ จู่ๆ ก็รู้สึกผิดปกติ จมูกกระตุกสองที แล้วก็กระโจนเข้าใส่ชิ้นเนื้อสวรรค์ประทานตรงหน้า เคี้ยวกลืนอย่างมีความสุข

เนื้อชิ้นแรกหมดไป อร่อยเหาะจริงๆ

จมูกที่ไวต่อกลิ่นบอกมันว่ารอบๆ ยังมีอีก พอมันวิ่งไปข้างหน้าไม่กี่ก้าว ก็เจออีกหลายชิ้น รีบเข้าไปกินทันที

ทว่า เนื้อลงท้องไปได้แค่สองชิ้น มันก็รู้สึกถึงความผิดปกติ เงยหน้าขึ้นมาก็เห็นฝูงหมาดำทะมึนล้อมกรอบเข้ามาหา

โฮ่ง โฮ่ง!

ขนมันลุกซู่ทันที

เฉินฮั่นที่อยู่ข้างๆ ได้เห็นฉากสยดสยองทันตาเห็น เจ้าหมาขาวถูกหมาหลายตัวกระโจนเข้าใส่ รุมยำตีนอย่างบ้าคลั่ง เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นไม่กี่ครั้ง ก็เห็นมันยกขาข้างหนึ่ง วิ่งขากะเผลกหนีเข้าหมู่บ้านอย่างทุลักทุเล ปากก็เห่าโฮ่งๆ ไปตลอดทาง

แทบจะไม่นานหลังจากนั้น ก็ได้ยินเสียงฝูงหมาเห่าตอบรับดังมาจากในหมู่บ้าน

เจ้าตูบตัวน้อยและฝูงหมาจรจัดในหมู่บ้านวิ่งกรูออกมา

เมื่อวานรอบแรก สองฝ่ายยังแค่ด่าพ่อล่อแม่กันอยู่พักหนึ่ง รอบที่สองถึงจะเปิดฉากบวก แต่รอบนี้เจอปุ๊บใส่ยับทันที ฝุ่นตลบอบอวล การต่อสู้ดุเดือดเลือดพล่าน

ประเด็นคือความดุของเจ้าตูบตัวน้อยทำเอาเฉินฮั่นทึ่ง ตัวกะเปี๊ยกเดียว แต่ไล่กัดหมาตัวใหญ่ที่สุดของอีกฝั่งยับเยิน ที่น่าเจ็บใจคือเจ้าหมาตัวใหญ่นั่นดันกลัวจนถอยกรูด

เสียชาติหมาจริงๆ

แจ้งเตือนเกมปรากฏขึ้นในหัวเฉินฮั่นอีกครั้ง

[แผนการของคุณสำเร็จแล้ว สงครามปีศาจสุนัขระเบิดขึ้นแล้ว สถานการณ์รุนแรง บริเวณรอบๆ ถูกปกคลุมด้วยไอปีศาจที่ปะทุออกมา โปรดซ่อนตัวให้ดี!]

คราวนี้เขาวางใจแล้ว ตั้งใจดูละครฉากเด็ด ไม่ลืมหันไปพูดกับกระจกเงาวิญญาณที่กำลังบันทึกภาพ "แผนการของผู้นำตระกูลอย่างผมสำเร็จอย่างงดงาม สงครามปีศาจสุนัขระเบิดขึ้นแล้ว สถานการณ์รุนแรง รอบด้านถูกปกคลุมด้วยไอปีศาจ ผมต้องซ่อนตัวให้ดี"

ระบบเกมคงไม่มาเก็บค่าลิขสิทธิ์คำบรรยายกับเขาหรอกนะ

ผ่านไปเพียงครู่เดียว ผลแพ้ชนะของปีศาจสุนัขสองฝ่ายก็ปรากฏ ฝูงปีศาจสุนัขนอกหมู่บ้านแพ้อีกตามเคย วิ่งหนีกระเจิดกระเจิง

เฉินฮั่นเห็นเจ้าตูบตัวน้อยเดินนำฝูงหมากลับหมู่บ้านอย่างองอาจ เจ้าหมาขาวเดินขากะเผลกรั้งท้ายสุด

พร้อมกันนั้น สายตาเขาก็ถูกดึงดูดไปยังสมรภูมิหมาหมู่ แสงสีขาวลอยเด่นอยู่ตรงนั้น รีบเดินเข้าไปดู เห็นเป็นเนื้อปีศาจสุนัขชิ้นโตชุ่มเลือด

ไม่ต้องลังเล เก็บเข้าคลังเก็บของทันที

พร้อมกันนั้น แจ้งเตือนเกมก็ดังขึ้นอีกครั้ง

[ตรวจสอบสนามรบอันดุเดือดของปีศาจสุนัข ปีศาจสุนัขนำศพพวกพ้องกลับไปแล้ว คุณพบเพียงเนื้อปีศาจสุนัขชุ่มเลือดหนึ่งชิ้น แต่ศึกภายในครั้งนี้ไม่ได้ทำให้กำลังของปีศาจสุนัขทั้งสองฝ่ายลดทอนลงอย่างมีนัยสำคัญ คุณยังต้องยุยงต่อไป!]

เฉินฮั่นเห็นคำว่า "ยังต้องยุยงต่อไป" ดวงตาก็ลุกวาว

ขอแค่หมาสองกลุ่มนี้ยังอยู่ ยุยงให้พวกมันมาตีกันทุกวัน แบบนี้เขาก็มีแหล่งเนื้อปีศาจสุนัขที่มั่นคงแล้วสิ

สุดท้าย เขาหันไปพูดกับกระจกเงาวิญญาณปิดท้ายว่า "แม้การต่อสู้ของปีศาจสุนัขจะดุเดือด แต่ดูเหมือนกำลังของพวกมันจะยังไม่เสียหายเท่าไหร่ ดูท่าต้องยุยงต่อไปอีกหน่อยแล้วล่ะครับ"

[จบแล้ว]