บทที่ 10 - แผนร้ายจัดการปีศาจสุนัข! ยาอายุวัฒนะของแท้แห่งตระกูลเฉิน!

บทที่ 10 - แผนร้ายจัดการปีศาจสุนัข! ยาอายุวัฒนะของแท้แห่งตระกูลเฉิน!

เฉินฮั่นมองดูเวลาของอายุขัย เมื่อความรู้สึกอุ่นวาบไปทั่วร่างปรากฏขึ้น อายุขัยก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เพียงแต่ความรู้สึกอุ่นวาบนั้นคงอยู่หลังจากเพิ่มอายุขัยไปได้หนึ่งชั่วโมงกว่าๆ ก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว

เขารีบยกชามขึ้นซดน้ำซุปต่อทันที

พอดื่มลงไปอีกไม่กี่คำ ความรู้สึกนั้นก็กลับมาอีกครั้ง เวลาของอายุขัยก็เริ่มเพิ่มขึ้นอีกรอบ

เขาลองกัดเนื้อกินไปสองคำ แม้รสชาติจะดีมาก และเนื้อสัมผัสสู้ฟันกำลังดี แต่ตอนกินเนื้อ ความรู้สึกอุ่นวาบกลับไม่รุนแรงเท่า กลับกันมันแผ่วเบามาก

เขาเข้าใจแล้วว่า แก่นแท้ของยาอายุวัฒนะหม้อนี้ละลายอยู่ในน้ำซุปหมดแล้ว

แก่นแท้ที่แฝงอยู่ในเนื้อปีศาจสุนัขถูกสกัดออกมา จนเหลืออยู่ในเนื้อเพียงน้อยนิด

เขารีบซดน้ำซุปต่อ แล้วจัดการซดน้ำแกงหนึ่งชามกับเนื้ออีกหนึ่งชิ้นจนเกลี้ยงในรวดเดียว

"เฮ้อ!"

ความรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า ร่างกายเหมือนอยู่ในสภาวะสมบูรณ์แบบ ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาอย่างมีความสุข

สุดยอดจริงๆ

ยาอายุวัฒนะหนึ่งชามตกถึงท้อง สภาวะสมบูรณ์แบบและความรู้สึกอุ่นวาบไปทั่วร่างยังคงดำเนินต่อไป

และเมื่อความรู้สึกนี้จางหายไป เขาดูเวลาอายุขัยที่เพิ่มขึ้นมา มันเพิ่มมา 6 ชั่วโมงพอดี

อายุขัย: 28 วัน 0 ชั่วโมง 40 นาที

เขาไม่ลังเล รีบตักยาอายุวัฒนะมาอีกชามแล้วเริ่มกิน ความรู้สึกอุ่นวาบและสภาวะสมบูรณ์แบบนั้นก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

มองดูอายุขัยที่เพิ่มขึ้น ใบหน้าของเขาเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม

สำหรับเขาในตอนนี้ การเพิ่มอายุขัยได้แม้เพียงหนึ่งชั่วโมงก็นับเป็นเรื่องดี

ทว่า หลังจากยาอายุวัฒนะชามที่สองตกถึงท้อง และความรู้สึกอุ่นวาบนั้นจางหายไป เขาก็รู้สึกร้อนวูบที่ปลายจมูก เลือดกำเดาไหลออกมาทันที

พร้อมกันนั้น แจ้งเตือนจากเกมก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

[คำเตือนวิกฤต: แม้ยาอายุวัฒนะจากเลือดเนื้อปีศาจสุนัขจะเป็นของบำรุงชั้นยอด แต่โปรดรู้จักยับยั้งชั่งใจ ร่างกายคนธรรมดาสามารถดูดซับได้จำกัดต่อวัน หากร่างกายอ่อนแอเกินกว่าจะรับของบำรุง จะกลายเป็นผลเสียแทน!]

"???" เฉินฮั่นพูดไม่ออกเลยทีเดียว

เขาตุ๋นมาหม้อเบ้อเริ่ม อนุญาตให้กินได้แค่สองชามเนี่ยนะ

นี่มันแกล้งกันชัดๆ

แต่บ่นไปก็เท่านั้น เขารู้สภาพร่างกายตัวเองดี

ร่างกายอ่อนแอเกินกว่าจะรับของบำรุง เป็นคำบรรยายที่ตรงกับเขาที่สุดแล้ว

ดูอายุขัย: 28 วัน 6 ชั่วโมง 35 นาที

เพิ่มอายุขัยมาอีก 6 ชั่วโมง

หมายความว่ากินยาอายุวัฒนะไปสองชาม เพิ่มอายุขัยรวมได้ครึ่งวัน

บวกกับการชำระล้างด้วยปราณวิญญาณ ก็เพิ่มอายุขัยได้หนึ่งวันพอดี

มองดูยาอายุวัฒนะหม้อใหญ่ เขาได้แต่เจ็บใจ มันน่าเสียดายของจริงๆ

พอลองเก็บยาอายุวัฒนะทั้งหม้อเข้าคลังเก็บของ ก็พบว่าในคลังเก็บของ มียาอายุวัฒนะปรากฏตัวนับถอยหลังขึ้นมา

เวลาหนึ่งชั่วโมงพอดี น่าจะเป็นอย่างที่หมายเหตุบอกไว้ ต้องกินภายในครึ่งชั่วยาม ไม่งั้นแก่นแท้จะสลายไป ยาอายุวัฒนะก็จะหมดฤทธิ์

นี่น่าจะเป็นกลไกของเกม

เกมสมัยนี้ไอเทมหลายอย่างถ้าไม่ใช้ พอหมดเวลาก็จะหายไป หรือไม่ก็กลายเป็นขยะ

เพียงแต่เนื้อปีศาจสุนัขดิบๆ ไม่เห็นเป็นไร พอทำเป็นยาอายุวัฒนะแล้วแก่นแท้ดันจะสลายไป นี่มันไม่มีเหตุผลเอาซะเลย

แต่พอเขามองไปที่ขาปีศาจสุนัขส่วนที่เหลือ แล้วเห็นว่ามันก็มีตัวนับถอยหลัง 3 วันปรากฏขึ้นเหมือนกัน เขาก็พูดไม่ออกอีกรอบ

เมื่อกี้ไม่ได้สังเกตให้ดี ขาปีศาจสุนัขดันมีเวลานับถอยหลัง 3 วันด้วย

พอลองเพ่งสมาธิไปที่ตัวนับถอยหลัง ก็มีข้อมูลหมายเหตุปรากฏขึ้น "หลังจากสัตว์อสูรตาย แก่นแท้ในร่างกายจะเริ่มสลายไปเมื่อผ่านไประยะเวลาหนึ่ง"

ก็ได้ หมายความว่าเนื้อพวกนี้ต้องรีบจัดการภายในสามวัน อย่างเก่งก็เพิ่มเวลาได้อีกวันครึ่ง

เขาอยากจะประหยัดกินก็ทำไม่ได้

ไม่รู้ว่าถ้าเจ้าตูบตัวน้อยพวกนั้นไปฟัดกับหมาจรจัดนอกหมู่บ้านอีก จะมีเนื้อปีศาจสุนัขดรอปมาให้อีกไหม

พอคิดแบบนี้ ใครจะรู้ว่าแจ้งเตือนเกมดันโผล่ขึ้นมา

[วันนี้ได้ประจักษ์ถึงความแข็งแกร่งและจำนวนอันมากมายของเผ่าพันธุ์ปีศาจสุนัข คุณสัมผัสได้ถึงวิกฤตครั้งใหญ่ ที่ตั้งสำนักจะถูกคุกคามจากปีศาจสุนัขเหล่านี้ตลอดไป ภายใต้ความกดดันคุณจึงคิดแผนพิษร้ายเพื่อให้ปีศาจสุนัขฆ่าฟันกันเอง โปรดรีบดำเนินการ และคอยยุยงให้ปีศาจสุนัขสองกลุ่มต่อสู้กันอย่างต่อเนื่อง จนกว่าจะลดทอนกำลังของพวกมันลง]

"???" เฉินฮั่นอยากจะบอกเหลือเกินว่าเขาไม่ได้คิดแบบนั้นสักหน่อย

ระบบเกมใส่ร้ายเขาชัดๆ

แต่พอเห็นแจ้งเตือนนี้ เขาก็รู้สึกคันไม้คันมืออยากลองดูเหมือนกัน

ถ้าทำให้ปีศาจสุนัขสองกลุ่มตีกันได้ ก็หมายความว่าจะมีเนื้อปีศาจสุนัขดรอปมาอีกใช่ไหม

ประเด็นคือ "ยุยงอย่างต่อเนื่อง" นี่แสดงว่าจะได้เนื้อปีศาจสุนัขไม่น้อยเลยใช่ไหม

คิดได้ดังนั้น เขาก็เอายาอายุวัฒนะหม้อใหญ่ออกมาจากคลังเก็บของ

จังหวะนั้นเอง ด้านนอกก็มีเสียงประหลาดใจของอาเล็กดังขึ้น "กลิ่นอะไร หอมจัง!"

เฉินหลินเดินเข้ามาในลานบ้าน ด้านหลังมีเฉินต้าโก่วและเฉินสุ่ยเซิงตามมาด้วย

ช่วงบ่ายทำรั้วกั้นไปได้เกินครึ่งแล้ว เขาเลยชวนทั้งสองคนมากินข้าวเย็นด้วยกันที่บ้าน

เฉินต้าโก่วกับเฉินสุ่ยเซิงย่อมไม่เกรงใจ พวกเขารู้ว่าบ้านเฉินหลินมีเหล้า พอดีจะได้กินเหล้าอย่างเปิดเผย กลับไปเมียจะได้ไม่ด่า

อีกอย่างมาช่วยงานบ้านผู้นำตระกูล ได้ค่าแรง 200 หยวน เฉินหลินเป็นอาของผู้นำตระกูล เขาชวนดื่มจะไม่ดื่มได้ยังไง

ในตระกูลเฉิน สายเลือดผู้นำตระกูลยังมีบารมีอยู่มาก

อย่างน้อยก็มีข้ออ้างให้รอดตัว

แต่พอเดินเข้ามาในลานบ้าน ทั้งสามคนก็ได้กลิ่นหอมสมุนไพรที่ชวนให้น้ำลายสอ

"น่าจะตุ๋นซุปอะไรสักอย่างมั้ง" เฉินต้าโก่วพูดขึ้น

เฉินหลินพาทั้งสองคนเข้าไปในครัว ก็เจอเฉินฮั่น "เสี่ยวฮั่น ตุ๋นอะไรอยู่น่ะ"

"ซื้อเนื้อหมามาครับ ลองค้นคว้าสูตรยาอายุวัฒนะดู!" เฉินฮั่นยิ้มอธิบาย แล้วเอ่ยชวนทั้งสามคน "อาเล็ก ลุงต้าโก่ว ลุงสุ่ยเซิง กลับมาพอดีเลย มาลองชิมดูครับ"

ในเมื่อมีเวลาจำกัดต้องกินให้หมด ร่างกายเขารับของบำรุงได้แค่วันละสองชาม ขืนปล่อยทิ้งไว้ก็เสียของ สู้ให้อาเล็กกับพวกเขากินดีกว่า

ชวนทั้งสามคนเสร็จ เขาก็หยิบมือถือโทรหาศิษย์น้อง

ศิษย์น้องทุ่มเทเพื่อกลุ่มอาคารโบราณตระกูลเฉินมามาก มีของดีจะขาดเธอไปได้ยังไง

อีกด้านหนึ่ง เสี่ยวอวี้กำลังจะกลับเรือนพักของตัวเอง พอรับสายก็ตอบรับเสียงใส "ศิษย์พี่"

เฉินฮั่นอธิบาย "มาบ้านอาเล็กสิ พี่ตุ๋นยาอายุวัฒนะไว้ บำรุงดีมากเลยนะ มากินด้วยกัน"

"ยาอายุวัฒนะเหรอคะ เดี๋ยวไปค่ะ" เสี่ยวอวี้รับคำด้วยรอยยิ้ม ความจริงเธอไม่ค่อยสนใจพวกยาอายุวัฒนะเท่าไหร่ สูตรยาของตระกูลเฉินเธอก็ทำเป็น รสชาติก็งั้นๆ

แต่ยาอายุวัฒนะหม้อนี้ศิษย์พี่ตุ๋นเอง กินแล้วต้องมีความสุขแน่ๆ

เธอต้องไปกินแน่นอน

เฉินหลินทั้งสามคนเข้ามามุงดูหม้อเนื้อปีศาจสุนัขหม้อใหญ่ ได้กลิ่นสมุนไพรที่ลอยฟุ้ง ก็ประหลาดใจมาก

"หอมเกินไปแล้ว"

"เสี่ยวฮั่น แกใส่อะไรลงไปเนี่ย"

"ใช่ เมื่อก่อนกินยาอายุวัฒนะในตระกูลมาตั้งเยอะ ยังไม่เคยได้กลิ่นหอมขนาดนี้เลย"

กลิ่นหอมสมุนไพรนั้น ทำให้พวกเขาน้ำลายสอจริงๆ

เฉินหลินหยิบชามสามใบมาตักยาอายุวัฒนะ ส่งให้ตัวเอง เฉินต้าโก่ว และเฉินสุ่ยเซิงคนละชาม

ทั้งสามดมกลิ่นหอมยั่วน้ำลาย แล้วอดไม่ได้ที่จะยกขึ้นซดไปสองคำ

เฉินต้าโก่วซดน้ำซุป แล้วกัดเนื้อคำโต เคี้ยวตุ้ยๆ แล้วพูดด้วยความประหลาดใจ "รสชาติเนื้อดีมาก แถมความเด้งสู้ฟันแบบนี้ไม่ใช่หมาธรรมดาแน่"

เฉินหลินกับเฉินสุ่ยเซิงก็กัดเนื้อไปคำหนึ่ง รู้สึกเหมือนกัน

รสสัมผัสนี้ไม่ใช่เนื้อหมาธรรมดาแน่นอน เพราะพวกเขาเคยกินเนื้อหมามาก่อน

เพียงครู่ต่อมา ทั้งสามคนก็แสดงสีหน้าเหลือเชื่อออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

พวกเขารู้สึกว่าทั่วร่างเกิดความรู้สึกอุ่นวาบ ร่างกายเข้าสู่สภาวะสมบูรณ์แบบ ราวกับความเหนื่อยล้าจากการทำงานมาทั้งบ่ายมลายหายไปจนหมดสิ้น

ความรู้สึกนี้มันมหัศจรรย์เกินไปแล้ว

พวกเขามองเฉินฮั่นราวกับเห็นผี

ยาอายุวัฒนะของตระกูลเฉิน พวกเขาทำเป็นและเคยกินมาไม่น้อย

ที่บอกว่าเป็นสูตรลับตกทอด จริงๆ ก็ไม่มีอะไรพิเศษ ทำออกมาก็ไม่เห็นมีผลลัพธ์เหมือนที่บันทึกไว้

แค่เรื่องรสชาติ พ่อครัวร้านอาหารที่ขายเมนูยาจีนยังทำอร่อยกว่าเลย

แต่ยาอายุวัฒนะที่เพิ่งกินเข้าไปนี้ ไม่ใช่แค่หอม ไม่ใช่แค่เนื้ออร่อย แต่ความรู้สึกอุ่นวาบไปทั่วร่าง เหมือนร่างกายกลับมาฟิตปั๋งอีกครั้งนี่มันเหลือเชื่อจริงๆ

ความรู้สึกแบบนี้ดูเหมือนจะเคยมีบันทึกไว้ในตำราสูตรยาอายุวัฒนะของตระกูลเฉิน

พวกเขาตระหนักได้ในทันที

นี่สิคือยาอายุวัฒนะของแท้แห่งตระกูลเฉิน!

[จบแล้ว]