บทที่ 6 - การชำระล้างด้วยปราณวิญญาณ เพิ่มอายุขัยครึ่งวัน!

บทที่ 6 - การชำระล้างด้วยปราณวิญญาณ เพิ่มอายุขัยครึ่งวัน!

ยามเหม่า คือช่วงเวลาระหว่างตี 5 ถึง 7 โมงเช้า

เฉินฮั่นตัดสินใจหยิบมือถือขึ้นมาตั้งนาฬิกาปลุกไว้หลายรอบ เพื่อให้มั่นใจว่าพรุ่งนี้จะตื่นทันก่อนยามเหม่า

เสี่ยวอวี้พาคณะของคุณจ้าวเดินชมรอบๆ ต้นหยูเก่าแก่สามต้น และยังถ่ายคลิปกับรูปภาพให้คณะของคุณจ้าวเป็นพิเศษ แล้วส่งให้ทุกคน

การได้อยู่ใต้ต้นหยูเก่าแก่สามต้นนั้นสบายมากจริงๆ ดังนั้นพวกจ้าวคังจึงเพลิดเพลินมาก จนถึงเที่ยงถึงยอมกลับไปทานอาหารที่ห้องอาหารของที่พักตระกูลเฉิน

ถ้าเตรียมตัวมาดีกว่านี้ ด้วยความรู้สึกเย็นสบายสดชื่นแบบนี้ พวกเขาคิดว่าสามารถปิกนิกใต้ต้นไม้นี้ได้ทั้งวัน

พอตกบ่าย ตอนที่คณะของคุณจ้าวต้องเดินทางกลับ พวกเขาถึงกับแสดงอาการอาลัยอาวรณ์

จ้าวคังเอ่ยชมจากใจ "ไม่นึกเลยว่าตระกูลเฉินจะทำให้พวกเราประหลาดใจได้ขนาดนี้ ครั้งนี้เวลาน้อยไปหน่อย ครั้งหน้าพวกเราจะมาพักสักสองวันแน่นอน ความงามที่ขลังและน่าชมของที่นี่ รวมถึงกลิ่นอายของตระกูลผู้สืบทอดวิถีเต๋า เหมาะกับการพักผ่อนหย่อนใจจริงๆ"

คนอื่นๆ ต่างพยักหน้าเห็นด้วย

เสี่ยวอวี้เพิ่งเคยเห็นลูกค้าที่แสดงความต้องการจะกลับมาซ้ำอย่างรุนแรงขนาดนี้เป็นครั้งแรก จึงยิ้มหวานแล้วพูดว่า "คุณจ้าวคะ พวกคุณสามารถเข้ากลุ่มนักท่องเที่ยวของตระกูลเฉินเราได้นะคะ วันหลังถ้าเรามีกิจกรรมพิเศษหรือโปรโมชั่นอะไรก็จะแจ้งลงในกลุ่มค่ะ"

พูดไปเธอก็หยิบ QR Code ยื่นส่งให้

การพัฒนาการท่องเที่ยวตระกูลเฉิน ให้ตระกูลเฉินกลับมารุ่งโรจน์อีกครั้งเป็นคำสั่งเสียของอาจารย์กับซือเหนียง เพื่อช่วยศิษย์พี่ทำตามเจตนารมณ์นี้ให้สำเร็จ เธอจะคว้าทุกโอกาสที่มี

พวกจ้าวคังพอใจกับการมาเที่ยวตระกูลเฉินครั้งนี้มากอยู่แล้ว เห็นดังนั้นจึงยอมไว้หน้า ต่างพากันสแกนเข้ากลุ่มนักท่องเที่ยว

คนในกลุ่มมีไม่มาก แค่ร้อยกว่าคน

เห็นได้ชัดว่าตระกูลเฉินยังไม่เป็นที่รู้จัก มีคนมาเที่ยวน้อย

"ที่ดีๆ แบบตระกูลเฉินไม่ควรถูกมองข้าม ผมจะช่วยโปรโมตให้นะครับ" จ้าวคังพูดจบก็หยิบมือถือขึ้นมาจริงๆ เลือกรูปที่เสี่ยวอวี้ช่วยถ่ายให้สองสามรูปโพสต์ลงโมเมนต์ ตั้งหัวข้อว่า "กลุ่มอาคารโบราณตระกูลเฉินหมู่บ้านซ่างหยวน ขอแนะนำให้มาเที่ยวจริงๆ"

"ขอบคุณมากค่ะคุณจ้าว" เสี่ยวอวี้ขอบคุณจากใจจริง คุณจ้าวคนนี้ขับรถเบนซ์ S-Class ดูจากมาดแล้วน่าจะเป็นคนมีฐานะและเส้นสายในอำเภอ การที่เขาช่วยโพสต์โปรโมตให้ อาจจะได้ผลดีจริงๆ ก็ได้

เฉินหลินเดินออกมาเห็นภาพที่เสี่ยวอวี้กำลังยุ่งกับการต้อนรับแขก ก็ยิ้มพยักหน้า นึกถึงเรื่องที่จะให้เฉินฮั่นสืบทอดทายาท พอเสี่ยวอวี้ส่งแขกเสร็จ เขาก็เดินเข้าไปทักทาย "เสี่ยวอวี้ งานเสร็จแล้วเหรอ"

เสี่ยวอวี้เห็นเขามาก็ยิ้มทักทาย "อาเล็ก"

"เสี่ยวอวี้ ลำบากเธอแย่เลย" เฉินหลินพูดพร้อมรอยยิ้ม

"ไม่ลำบากหรอกค่ะ นี่เป็นเจตนารมณ์ของอาจารย์กับซือเหนียง" เสี่ยวอวี้รีบส่ายหน้า แน่นอนว่าอาจารย์กับซือเหนียงเป็นข้ออ้างที่ดีที่สุด ประเด็นสำคัญคือเธอต้องการช่วยศิษย์พี่ทำเจตนารมณ์นี้ให้สำเร็จ

ความจริงเฉินหลินรู้อยู่เต็มอก จึงแกล้งลองเชิงถามดู "จริงสิเสี่ยวอวี้ มีเรื่องจะบอกเธอหน่อย เสี่ยวฮั่นเป็นหน่อเดียวของสายเลือดเรา จำเป็นต้องให้เขาสืบทอดตระกูลเฉินต่อไป อาว่าจะแนะนำแฟนให้เขาสักคน เธอว่าดีไหม"

"ไม่ดีค่ะ" เสี่ยวอวี้โพล่งออกมาแทบจะทันที แล้วเธอก็เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของอาเล็ก ก็รู้ทันทีว่าโดนอีกฝ่ายแกล้งเข้าให้แล้ว

"เสี่ยวอวี้ งั้นเธอก็ต้องพยายามเข้านะ" เฉินหลินยิ้มกว้าง คิดว่าตัวเองควรจะไปคุยกับหลานชายให้รู้เรื่องอีกสักรอบจริงๆ

เสี่ยวอวี้ทำหน้าเขินอายพูดว่า "อาเล็กคะ ฉันไปตัดคลิปก่อนนะคะ" แล้วก็รีบวิ่งหนีไป

ตัดคลิปก็คือต้องเอาวิดีโอกลุ่มอาคารโบราณที่ถ่ายวันนี้มาตัดต่อแล้วอัปโหลดลงบัญชีแอปฯ เพื่อโปรโมต จะได้ช่วยโฆษณากลุ่มอาคารโบราณตระกูลเฉินได้ดียิ่งขึ้น

อาคารและทิวทัศน์ที่ถ่ายวันนี้สวยกว่าเมื่อก่อนมาก อัปโหลดไปแล้วต้องได้ผลตอบรับที่ดีแน่นอน

ตกดึก

เฉินฮั่นนั่งกินอาหารรสจืดเต็มโต๊ะกับอาเล็กอีกครั้ง

เฉินหลินกินไปได้ไม่กี่คำ ก็ยกเรื่องเมื่อวานมาพูดอีก "เสี่ยวฮั่น เสี่ยวอวี้เป็นเด็กดีจริงๆ นะ"

เฉินฮั่นถอนหายใจ เขาแน่นอนว่ารู้อยู่แล้วว่าศิษย์น้องเป็นเด็กดี

แต่บางเรื่อง...

เขารู้สภาพร่างกายตัวเองดี

อีกอย่างต่อให้ร่างกายแข็งแรง เขาก็นับว่ามีแฟนแล้วไม่ใช่เหรอ

แค่ไม่รู้ว่าตอนนั้นเธอจะยังยอมรับความสัมพันธ์นี้อยู่ไหม

ยังไงซะเธอก็เป็นถึงเน็ตไอดอลเทพธิดาสไตล์ย้อนยุคที่มีคนติดตามกว่า 3 ล้านคน เขาจากมาโดยไม่บอกลา แถมยังตัดขาดการติดต่อเงียบๆ อีกฝ่ายคงไม่มีทางกลับมาหาเขาแล้วมั้ง

บางครั้งเรื่องของความรู้สึกมันก็บังคับกันไม่ได้จริงๆ

คิดแล้วก็ไม่มีอารมณ์จะกินต่อ จึงกลับไปที่เรือนพักของตัวเอง

ยิ่งคิดมาก อารมณ์แปรปรวน เซลล์มะเร็งปอดเหมือนจะเริ่มอาละวาดอีก ร่างกายเหนื่อยล้าไปหมด พอหัวถึงหมอนก็ไม่อยากขยับตัวอีกเลย

เช้าวันรุ่งขึ้น

เฉินฮั่นตื่นขึ้นมาเพราะเสียงนาฬิกาปลุก สิ่งแรกที่ทำคือดูข้อมูลอายุขัยของตัวเอง

ชื่อ: เฉินฮั่น

อายุ: 24

อายุขัย: 27 วัน 19 ชั่วโมง 30 นาที

กายเนื้อ: ไม่มี

ระดับพลัง: ไม่มี

สกิลติดตัว: ไม่มี

สกิลเรียกใช้: ไม่มี

อายุขัยลดลงไปอีกหนึ่งวัน

เขาดูเวลา เกือบตี 5 แล้ว ก็คือใกล้ยามเหม่า จึงรีบลุกออกจากหอคอย

ฤดูนี้ยังไม่ทันตี 5 ท้องฟ้าก็เริ่มสางแล้ว

เขาไม่ได้ตื่นเช้าขนาดนี้มานานแล้ว บวกกับปัญหาสุขภาพ จิตใจเลยดูอ่อนเพลีย แต่พอเข้ามาในเขตถ้ำวิญญาณพิเศษ ความรู้สึกเย็นสบายสดชื่นนั้นก็ช่วยให้เขากระปรี้กระเปร่าขึ้นมาก

เขาเดินเข้าไปในศาลา นั่งขัดสมาธิอย่างลวกๆ ท่าทางดูขี้เกียจ ราวกับท่านั่งขัดสมาธิของเขาไม่ถูกต้องตามหลักการ

ความจริงแล้ว การนั่งสมาธิของลัทธิเต๋ามีทั้งแบบนั่งเก้าอี้ ขัดสมาธิธรรมดา ขัดสมาธิชั้นเดียว และขัดสมาธิเพชร แม้จะมีท่าทางที่กำหนดไว้ แต่ไม่ได้บังคับว่าศิษย์เต๋าต้องเลือกใช้ท่าไหน

ในแอปฯ เคยมีผู้หญิงคนหนึ่งอ้างตัวเป็นนักบวชหญิง ออกมาวิจารณ์นักพรตสายบำเพ็ญทุกข์ท่านหนึ่งว่านั่งสมาธิไม่ถูกหลักอย่างมั่นอกมั่นใจ โดยไม่รู้เลยว่าท่านั่งที่ดูขี้เกียจนั่นคือการขัดสมาธิธรรมดาของลัทธิเต๋า

สุดท้ายผู้หญิงคนนั้นก็โดนนักพรตเขาบู๊ตึ๊งตอกหน้าหงาย และโดนรุมรีพอร์ต จนไม่กล้าใส่ชุดนักพรตออกมามั่วซั่วอีก ทำได้แค่โพสต์คำคมลัทธิเต๋าเกาะกระแสไปวันๆ

ลัทธิเต๋าเน้นความเป็นธรรมชาติ ท่าทางการนั่งสมาธิ ย่อมต้องเอาแบบที่ตัวเองสบายที่สุด

เพียงแต่เฉินฮั่นนอกจากจะรู้สึกเย็นสบายสดชื่นแล้ว พอถึงตี 5 เข้ายามเหม่า เขาก็ยังไม่รู้สึกถึงความผิดปกติใดๆ ไม่รู้ว่าการชำระล้างด้วยปราณวิญญาณจะมีสภาพเป็นอย่างไร

รออยู่นาน ขณะที่เขากำลังสงสัย แสงเงินแสงทองก็ปรากฏขึ้นที่ขอบฟ้า ดวงตะวันเริ่มโผล่พ้นขอบฟ้ามาทักทายกับผืนดิน และในวินาทีนั้นเอง เฉินฮั่นก็พบว่ารอบตัวเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นกะทันหัน

เขาสัมผัสได้ชัดเจนถึงกระแสพลังงานที่สบายกว่าเดิมไม่รู้กี่เท่าปรากฏขึ้น ดูเหมือนจะมีพลังงานพิเศษบางอย่างเริ่มไหลเวียนและแพร่กระจายไปทั่ว เขารู้สึกว่ารูขุมขนทั่วร่างเปิดออกในขณะนั้น แล้วสูดรับพลังงานอย่างตะกละตะกลาม ราวกับคนที่กำลังจะขาดใจตายได้สัมผัสกับแหล่งกำเนิดชีวิต

ถึงขั้นที่ว่าเมื่ออยู่ในสภาวะนี้ เขารู้สึกว่าร่างกายเบาสบายขึ้น อยู่ในสภาวะที่ยอดเยี่ยมที่สุด

เขาเริ่มหลงใหลความรู้สึกนี้ เพราะร่างกายไม่ได้รู้สึกดีขนาดนี้มานานแล้ว

กระบวนการนี้ดำเนินไปครู่หนึ่ง แล้วก็หยุดกึก ตามมาด้วยความอ่อนเพลียของร่างกายที่ป่วยเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายใกล้ตายเหมือนเดิม

เขาเข้าใจแล้ว เมื่อกี้คงเป็นการชำระล้างด้วยปราณวิญญาณสินะ

เขาตระหนักได้ว่า ในลัทธิเต๋า อาทิตย์รุ่งอรุณเป็นสัญลักษณ์ของพลังชีวิตและพละกำลัง และยังถือเป็นช่วงที่ปราณวิญญาณเปี่ยมล้นที่สุด ดังนั้นเวลาที่อาทิตย์ขึ้นจึงเป็นเวลาของการชำระล้างด้วยปราณวิญญาณ

เพียงแต่ หลังจากการชำระล้างด้วยปราณวิญญาณครั้งนี้ เขาไม่รู้สึกว่าร่างกายมีการเปลี่ยนแปลงอะไร นอกจากสภาวะที่ดีเยี่ยมเพียงชั่วครู่นั้น แล้วก็ไม่มีอะไรอีก

อย่างไรก็ตาม หลังจากเขาศึกษาอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเปิดหน้าต่างข้อมูลตัวละครขึ้นมาอีกครั้ง ใบหน้าก็เผยรอยยิ้มยินดี

ชื่อ: เฉินฮั่น

อายุ: 24

อายุขัย: 28 วัน 6 ชั่วโมง 23 นาที

ถูกต้อง จำนวนวันของอายุขัยเพิ่มขึ้น ลองคำนวณดูดีๆ เพิ่มขึ้น 12 ชั่วโมง หรือก็คือครึ่งวัน

ตำนานลัทธิเต๋าที่ว่า สถานที่ที่มีปราณวิญญาณเปี่ยมล้น สามารถทำให้อายุยืนยาว ร่างกายแข็งแรง ไม่ใช่เรื่องโกหกจริงๆ

การชำระล้างด้วยปราณวิญญาณหนึ่งครั้งเพิ่มอายุขัยได้ครึ่งวัน ถ้ำวิญญาณพิเศษสามารถชำระล้างได้วันละครั้ง ดูจากสถานการณ์ปัจจุบัน อย่างน้อยเขาก็สามารถยื้อชีวิตต่อไปได้อีก 14 วันแล้ว

ขณะที่เฉินฮั่นกำลังคิดอยู่นั้น จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงหมาเห่า โฮ่ง โฮ่ง สองที เห็นเจ้าตูบตัวน้อยเมื่อวานวิ่งผ่านไปไม่ไกล

จากนั้น ก็มีเสียงหมาเห่าอีกสองที เห็นหมาจรจัดอีกสองตัววิ่งตามหลังเจ้าตูบตัวน้อยไป สาเหตุที่ในชนบทมีหมาจรจัดเยอะ ก็เพราะการขยายพันธุ์ที่ควบคุมไม่ได้นี่แหละ ในยุคเศรษฐกิจแบบนี้ ทุกคนต้องออกไปทำงานต่างถิ่น หมาที่เลี้ยงไว้ในหมู่บ้านก็เอาไปด้วยไม่ได้

ขอแค่มีตัวหนึ่งที่ไม่มีคนดูแล แล้วเป็นตัวเมีย ไม่นานก็จะมีลูกออกมาครอกหนึ่ง แล้วก็...

คนเราเอากันเสร็จยังทิ้งขว้างได้ หมาเอากันเสร็จมันก็ไม่รับผิดชอบจริงๆ นั่นแหละ

เฉินฮั่นกำลังคิดเพลินๆ จู่ๆ ก็ต้องตกตะลึงกับแจ้งเตือนเกมที่เด้งขึ้นมา

[ภารกิจวิกฤต: ปีศาจสุนัขที่ถูกขับไล่ไปก่อนหน้านี้กำลังรวบรวมปีศาจสุนัขตัวอื่น ดูเหมือนจะมีเจตนาร้ายต่อที่ตั้งสำนัก โปรดรีบตรวจสอบจุดประสงค์ในการรวมตัวของปีศาจสุนัข!]

[ภารกิจก่อสร้าง: หากปีศาจสุนัขคิดร้ายต่อที่ตั้งสำนัก เป้าหมายใหญ่ที่สุดน่าจะเป็นถ้ำวิญญาณพิเศษที่เพิ่งสร้างเสร็จ โปรดรีบตามหาผู้อาวุโสหอการช่างของตระกูล เพื่อสร้างมาตรการป้องกันถ้ำวิญญาณพิเศษ!]

"???" เฉินฮั่นมองภารกิจสองอันที่โผล่ขึ้นมาปุบปับ แล้วอยากจะพูดสักประโยคว่า แบบนี้ก็ได้เหรอ

รู้สึกตะหงิดๆ ว่าระบบเกมชักจะหน้าด้าน ไปจับเอาเจ้าตูบตัวน้อยมารับบทบาทสมมติอีกแล้ว

แต่สำหรับปีศาจสุนัขที่ "แข็งแกร่ง" ขนาดนี้ ก็เข้าทางเขาพอดี

คลื่นลมยิ่งแรง ปลายิ่งแพง ปีศาจสุนัข "ยิ่งเก่ง" ก็ยิ่งท้าทาย ทำภารกิจสำเร็จแบบนี้ จะได้กดรับรางวัลได้อย่างสบายใจหน่อย

[จบแล้ว]