บทที่ 92 - มาถึงทันเวลา

บทที่ 92 - มาถึงทันเวลา

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

สีหน้าของเมิ่งเหวินดูไม่สู้ดีนัก เขาย่อมรู้อยู่เต็มอกว่าเยี่ยนจี๋คิดจะทำอะไร เพียงแต่ตอนนี้เขาถูกวิหคเพลิงตรึงมือไว้จนไม่อาจปลีกตัวไปได้ ทำได้เพียงจดบัญชีแค้นนี้ไว้ในใจอย่างเงียบๆ

เสิ่นชิงอีมองดูเยี่ยนจี๋ที่พุ่งตรงเข้ามาหาตนด้วยใบหน้าซีดเผือด นางเร่งรีดเร้นพลังปราณทั่วร่างถ่ายเทลงไปในยันต์

เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังปราณธาตุน้ำอันเข้มข้นที่แผ่ออกมาจากตัวเสิ่นชิงอี สายตาอำมหิตของเยี่ยนจี๋ก็จ้องมองนางเขม็ง

"น่าเสียดายที่เป็นผู้ชาย"

หากเป็นผู้ฝึกตนหญิง พลังปราณธาตุน้ำที่บริสุทธิ์เข้มข้นขนาดนี้ ย่อมเหมาะที่จะนำมาทำเป็นเตาหลอมมนุษย์อย่างยิ่ง!

หากเป็นเวลาปกติแล้วมาเจอกัน เขาอาจจะยอมฝืนความขยะแขยงจับมาเล่นสนุกสักสองสามรอบ แล้วค่อยนำไปขายในตลาดมืดด้วยราคาดีๆ

น่าเสียดายที่ตอนนี้เวลามีน้อย!

"ปัง!"

ฝ่ามือของเยี่ยนจี๋ฟาดลงบนม่านพลังของยันต์เกราะทองคำอย่างแรง จนม่านพลังสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

เสิ่นชิงอีถ่ายเทพลังจากจุดตันเถียนเข้าสู่ยันต์อย่างบ้าคลั่ง แต่ก็ยังไม่อาจกลั้นเลือดที่พุ่งออกมาจากปากได้

"ผู้ฝึกตนชั้นต่ำ มดปลวกตัวจ้อย ริอาจจะมีของวิเศษไว้ในครอบครอง? หากรู้จักเจียมตัวก็รีบส่งสมบัติออกมา ข้าอาจจะช่วยสงเคราะห์ให้เจ้าตายสบายขึ้นหน่อย!"

เสียงเย็นยะเยือกของชายหนุ่มดังขึ้นข้างหูเสิ่นชิงอี ขนทั่วร่างของนางลุกชัน

จิตสังหารของผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานตรงหน้านั้นชัดเจนเกินไป เห็นได้ชัดว่าเขาตั้งใจจะฆ่านางให้ตาย

เยี่ยนจี๋เองก็ไม่ได้โง่ ดูจากกลิ่นอายและยันต์บนตัวเด็กหนุ่มคนนี้ การประเมินเบื้องต้นบอกได้ว่าฐานะของอีกฝ่ายน่าจะไม่ธรรมดา

ในเมื่อลงมือไปแล้ว เพื่อป้องกันปัญหาภายหลัง ย่อมต้องฆ่าปิดปาก ถอนรากถอนโคนให้สิ้นซาก!

ในวินาทีวิกฤต สติของเสิ่นชิงอีกลับแจ่มชัดเป็นพิเศษ นางนึกถึงยันต์ระเบิดระดับแก่นทองคำที่ท่านอาจารย์มอบให้ ซึ่งอยู่ในถุงสมบัติ นางได้เตรียมใจสำหรับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดไว้แล้ว

ผู้ฝึกตนส่วนใหญ่มักจะมีไม้ตายก้นหีบไว้รักษาชีวิตกันทั้งนั้น เสิ่นชิงอีเองก็เช่นกัน

ยันต์ระดับแก่นทองคำแผ่นนั้น ด้วยระดับพลังของนางในตอนนี้ ย่อมไม่สามารถกระตุ้นใช้งานได้อย่างแน่นอน

แต่ทว่าบนตัวนาง ยังมียาระเบิดพลังอยู่หนึ่งเม็ด!

นั่นเป็นยาที่ศิษย์พี่สามฉู่อวี้เหลียงมอบให้นาง พร้อมกำชับว่าหากไม่ถึงคราวจำเป็นจริงๆ ห้ามกินเด็ดขาด!

เพราะยาระเบิดพลัง นอกจากจะมีข้อดีคือสามารถเพิ่มระดับพลังและกระตุ้นศักยภาพของผู้ใช้ได้ในระยะเวลาสั้นๆ แล้ว ยังมีข้อเสียที่ร้ายแรงถึงชีวิตอีกด้วย

ผู้ที่กินเข้าไป หลังจากผ่านไปหนึ่งก้านธูป พลังปราณทั่วร่างจะสูญสลาย! และในระหว่างที่ยาออกฤทธิ์ จะต้องแลกมาด้วยการเผาผลาญโลหิตแก่นแท้ของผู้ใช้

หากควบคุมไม่ดี อาจทำให้เส้นลมปราณเสียหาย หรือร้ายแรงที่สุดคืออาจตัวแตกตายคาที่!

เสิ่นชิงอีไม่คาดคิดเลยว่า ยาฉุกเฉินที่ศิษย์พี่ให้ไว้กันเหนียว จะต้องถูกนำมาใช้เร็วขนาดนี้!

นางโคจรพลังปราณ เตรียมส่งยาเข้าปาก

"ปัง!"

ทันใดนั้น คลื่นพลังสายหนึ่งก็พุ่งเข้ามาปะทะ ข้อมือของเสิ่นชิงอีเจ็บแปลบ ยาระเบิดพลังที่กำอยู่ในมือกระเด็นหลุดออกไป

ยังไม่ทันที่เสิ่นชิงอีจะตั้งสติได้ เยี่ยนจี๋ก็ถูกฝ่ามือพลังปราณขนาดใหญ่ตบจนกระเด็นลอยไปไกล

แรงกดดันอันมหาศาลแผ่ปกคลุมลงมาจากฟากฟ้าครอบคลุมไปทั่วสารทิศ

"แค่ระดับสร้างรากฐานตัวจ้อย กล้ามาทำกำเริบเสิบสานในเขตปกครองของสำนักวิถีวิญญาณของข้าเชียวรึ!"

สีหน้าของกลุ่มคนที่กำลังต่อสู้อยู่บนท้องฟ้าเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ผู้ที่มาไม่ใช่เจ้าเมืองเซียนที่มีพลังระดับสร้างรากฐานขั้นสมบูรณ์แน่!

นี่มันแรงกดดันของผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำ!

เมิ่งเหวินกัดฟันกรอด ผลักพวกพ้องข้างกายลงไปเบื้องล่างอย่างแรง ส่วนตัวเองอาศัยแรงส่งดีดตัวถอยหนีไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว

"ศิษย์พี่เมิ่ง!"

คนเหล่านั้นนึกไม่ถึงว่า ในนาทีชีวิต เมิ่งเหวินจะกล้าใช้ชีวิตของพวกเขามาเปิดทางหนีให้ตัวเอง!

ก็จริงสินะ คนที่แม้แต่ศิษย์น้องแท้ๆ ของตัวเองยังสั่งฆ่าได้โดยไม่กระพริบตา จะเป็นคนใจบุญสุนทานไปได้อย่างไร ในวันที่พวกเขาเลือกจะยืนอยู่ข้างเขาและเลือกที่จะเพิกเฉยต่อความโหดร้ายเหล่านั้น พวกเขาก็ควรจะคิดได้ตั้งนานแล้วว่า สักวันหนึ่งตัวเองก็ต้องพบจุดจบเช่นนี้...

[จบแล้ว]