บทที่ 950 - ปฏิบัติการสร้างส้วมในฝัน
บทที่ 950 - ปฏิบัติการสร้างส้วมในฝัน
บทที่ 950 - ปฏิบัติการสร้างส้วมในฝัน
เขาพิการขาสองข้าง จะให้ลุกขึ้นยืนทำความเคารพได้ยังไง!
ไอ้สวี่ต้าเม่าจงใจหาเรื่องเหยียบย่ำปมด้อยกันชัดๆ
"ไร้มารยาท ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง" สวี่ต้าเม่าลอยหน้าลอยตาพูด ไม่สะทกสะท้านกับคำขู่ฆ่า
"สวี่! ต้า! เม่า!" เจี่ยตงซวี่คว้าไม้เท้าเตรียมจะขว้างใส่
"หยุดเดี๋ยวนี้! ถ้าไม่เรียนก็ไสหัวไป!"
หลิวไห่จงตวาดลั่น ในฐานะผู้อำนวยการ เขาไม่ยอมให้ใครมาทำลายบรรยากาศการเรียนการสอน (และการใช้อำนาจ) ของเขา
"ฝากไว้ก่อนเถอะมึง" เจี่ยตงซวี่จำต้องวางอาวุธ สงบสติอารมณ์ด้วยความคับแค้น
เฉินจวินยืนมองละครลิงตรงหน้าแล้วส่ายหัว
ในละครทีวี สวี่ต้าเม่ากับซ่าจู้เป็นคู่กัดตลอดกาล แต่ในเวอร์ชั่นความเป็นจริง ดูเหมือนสวี่ต้าเม่าจะสถาปนาตัวเองเป็นเจ้ากรรมนายเวรของเจี่ยตงซวี่ไปเสียแล้ว
"เอาล่ะครับ ฟังผมนะ เนื่องจากวันนี้เป็นคาบแรก ผมต้องขอเช็คพื้นฐานของทุกคนก่อน"
"เราจะได้วางแผนการสอนถูก ใครเรียนมาแค่ไหน รู้จักตัวหนังสือมากน้อยยังไง บอกกันมาตรงๆ ได้เลย"
เฉินจวินเริ่มกระบวนการคัดกรอง
ปรากฏว่าเกินครึ่งห้องเป็นพวก "บัวใต้น้ำ" คือไม่รู้อะไรเลยแม้แต่นิดเดียว พอถามก็ก้มหน้าอายม้วนต้วน
ส่วนพวก "พอนับเลขได้" อย่างสวี่ต้าเม่า หรือเจี่ยตงซวี่ ก็ยืดอกคุยโวเสียงดังข่มคนอื่น
เมื่อประเมินสถานการณ์แล้ว เฉินจวินก็แจกกระดาษที่เตรียมมา เนื่องจากงบจำกัดเลยต้องแบ่งกันดูสองสามคนต่อแผ่น
"งั้นเรามาเริ่มจากพื้นฐานที่สุด... พินอิน! เริ่มจากตัวแรก อ่านตามผมนะ... อ้าาา!"
เสียงอ่านตามดังกระเส่าในช่วงแรก เพราะหลายคนยังเขินอาย
แต่พอสวี่ต้าเม่าแหกปากตะโกนแข่งกับเจี่ยตงซวี่ เสียงในลานก็ดังกระหึ่มขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นมหกรรมการตะเบ็งเสียงที่พร้อมเพรียง
...
วันต่อมา
หลังจากเคลียร์งานในครัวเสร็จ เฉินจวินก็โดดงานหน้าตาเฉย
เขาตรงดิ่งไปหาหัวหน้าเจี่ย หัวหน้าทีมรับเหมาก่อสร้าง เพื่อพามาดูหน้างานสำหรับการสร้าง "ส้วมในฝัน"
คำว่ามืออาชีพย่อมเข้าใจงาน หัวหน้าเจี่ยเดินสำรวจรอบบ้านเพียงรอบเดียวก็ร่างแบบในหัวได้ทันที
"หัวหน้าเฉิน ไอเดียที่คุณว่าจะต่อท่อในห้องน่ะมันยากไปครับ เรื่องน้ำเข้าไม่เท่าไหร่ แต่เรื่องน้ำออกนี่สิปัญหาใหญ่ ผมแนะนำให้สร้างแยกออกมาตรงเรือนท้ายดีกว่า ก่ออิฐขึ้นมาใหม่เป็นห้องเล็กๆ ติดกับตัวบ้าน"
หัวหน้าเจี่ยพาเดินอ้อมไปดูที่ว่างด้านหลังเรือน ซึ่งเป็นทำเลทองสำหรับปลดทุกข์
ยุคนี้ไม่มีเทศกิจมาคอยตรวจจับ จะต่อเติมอะไรก็ทำได้เสรี
"ตรงนี้เหมาะมากครับ ขุดท่อระบายลงไปทางนู้น มีแม่น้ำยู่เหอไหลผ่าน ต่อรางระบายลงน้ำไปเลย รับรองไม่มีกลิ่นย้อนกลับมารบกวน"
แผนการของหัวหน้าเจี่ยคือแบบลูกทุ่งดั้งเดิม เน้นระบายลงแหล่งน้ำธรรมชาติ
"ขุดรางดินมันดูไม่ค่อยถาวรเท่าไหร่... เอาเป็นท่อฝังดินได้ไหมครับ?" เฉินจวินแย้ง เขาต้องการความสะอาดเรียบร้อยระดับโรงแรม
หัวหน้าเจี่ยฉีกยิ้มกว้าง "ได้สิครับคุณลูกค้า! ขอแค่เงินถึง จะฝังท่อกี่เมตรผมจัดให้ได้หมด"
"เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา ขอแค่ทำให้เนี๊ยบ เก็บงานให้เรียบร้อยก็พอ"
"แหม ป๋าจริงๆ! งั้นผมเชียร์ให้สร้างห้องน้ำแบบก่ออิฐถือปูนแข็งแรงเหมือนเรือนท้ายไปเลย สวย ทนทาน กันรั่วซึมร้อยเปอร์เซ็นต์"
หัวหน้าเจี่ยตาลุกวาว งานเพิ่ม เงินก็เพิ่ม ยิ่งลูกค้ากระเป๋าหนักแบบนี้ ยิ่งต้องบริการให้ประทับใจ
เฉินจวินตกลงตามข้อเสนอ จ่ายมัดจำทันที
วันรุ่งขึ้น กองทัพช่างเกือบสิบชีวิตก็บุกบ้านสี่ลาน
ทีมหนึ่งขุดดินวางรากฐานด้านหลัง อีกทีมเดินท่อประปาเข้าบ้าน เสียงเครื่องมือกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหว เรียกความสนใจจากชาวบ้านให้ออกมามุงดู
เจี่ยตงซวี่ที่ว่างงาน (และว่างมาก) เข็นรถมาเกาะติดสถานการณ์ เห็นกองวัสดุวางเรียงรายก็ขมวดคิ้ว
"เฮ้ยๆๆ พวกแกทำอะไรกันเนี่ย ใครอนุญาตให้มาขุดเจาะในลานบ้านฮะ!"
หัวหน้าเจี่ยเดินออกมาจากฝุ่นตลบ ปัดฝุ่นตามตัวแล้วหยิบกระดาษใบหนึ่งออกมาโชว์
"ใบอนุญาตจากเขตครับผม เรามาเดินท่อน้ำเข้าบ้านเฉินจวิน วันเดียวก็เสร็จ เดี๋ยวทำความสะอาดให้ครับไม่ต้องห่วง"
เดินท่อน้ำเข้าบ้าน?
ชาวบ้านฟังแล้วก็งง เป็นไก่ตาแตก
น้ำประปามันมีก๊อกรวมอยู่กลางลานแล้วนี่ จะเดินท่อส่วนตัวเข้าบ้านไปทำไมให้เปลืองตังค์?
สมัยนั้นท่อน้ำเหล็กราคาแพงหูฉี่ แค่ค่าของก็ปาเข้าไปหลายหยวนแล้ว
"นี่พวกช่าง... เขาจะเดินท่อไปทำอะไรเหรอ?" ป้าสองถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
"อ๋อ หัวหน้าเฉินเขาจะทำห้องน้ำส่วนตัวครับ มีทั้งส้วม ทั้งที่อาบน้ำ ต่อไปจะได้ไม่ต้องออกมาตากลมข้างนอก ใครสนใจจะทำบ้างไหมครับ ผมให้คำปรึกษาฟรี!" หัวหน้าเจี่ยถือโอกาสขายของ
"คุณพระ! แค่อยากอาบน้ำในบ้านเนี่ยนะ ต้องลงทุนขนาดนี้เลยเหรอ? เบ็ดเสร็จเท่าไหร่ล่ะพ่อช่าง?"
ป้าๆ ยายๆ เริ่มคำนวณในใจ ปกติอาบน้ำก็แค่ต้มน้ำใส่กะละมังเช็ดตัว หรือไม่ก็ไปโรงอาบน้ำสาธารณะ ประหยัดกว่ากันเยอะ
"ถ้าเอาแบบครบชุดก็... ราวๆ สี่สิบกว่าหยวนครับ" หัวหน้าเจี่ยตอบยิ้มๆ
หา!!
สี่สิบกว่าหยวน!
เงินเดือนคนงานทั้งเดือนยังไม่พอจ่ายค่าส้วม!
เจี่ยตงซวี่ที่ตอนแรกแอบสนใจ เพราะตัวเองนั่งรถเข็นลำบากเวลาใช้น้ำรวม แต่พอได้ยินราคา เขาก็รีบถอยกรูด
บ้านเขาตอนนี้แค่ค่ากินยังจะไม่มี จะเอาเงินที่ไหนไปสร้างส้วมทองคำแบบนั้น
"เหอะ! มีเงินแล้วไม่รู้จะใช้อะไรสินะ ผลาญเงินเล่นชัดๆ"
"สร้างไปเถอะ ส้วมราคาแพง เดี๋ยวพอมันเจ๊งกะบงขึ้นมา คอยดูนะ ฉันจะสมน้ำหน้าให้!"
เจี่ยตงซวี่ทิ้งท้ายด้วยความอิจฉาริษยา ก่อนจะเข็นรถหนีไปจากภาพบาดตาบาดใจ
[จบแล้ว]