บทที่ 33 การไล่ตามอย่างรวดเร็ว

การปะทะกันอย่างดุเดือดที่บล็อก 1 ได้สร้างความหวาดกลัวและวิตกอย่างยิ่งให้กับความปลอดภัยของชุมชน กรมตำรวจนครบาลตอบสนองอย่างเร่งด่วน โดยจัดหมวดคดีนี้เป็นคดีระดับ A ทันที เป็นเพราะว่ามีหุ่นยนต์ AI เข้ามามีส่วนร่วมจำนวนมาก และที่สำคัญติดตั้งอาวุธสงครามอีกด้วย ทำให้แผนกตำรวจสายตรวจ AI ซึ่งเพิ่งจะก่อตั้งขึ้นเมื่อสามเดือนที่ผ่านมา ถูกเรียกตัวมาเพื่อดำเนินการสอบสวนอย่างเร่งด่วนในกรณีนี้เป็นพิเศษ

การโจมตีเกิดขึ้นเวลาประมาณ 23:10 น. และกินเวลาไม่ถึงห้านาที เมื่อเจ้าหน้าที่สายตรวจ AI มาถึงที่เกิดเหตุ นอกจากจะได้ค้นพบชิ้นส่วนและซากหุ่นยนต์ AI จำนวนมากแล้ว พวกเขายังได้รับรูปภาพของอาชญากรที่กำลังหลบหนีอีกด้วย

ด้วยเทคโนโลยีในปัจจุบัน การก่ออาชญากรรมในเขตเมืองหลักโดยไม่ทิ้งหลักฐานทางวิดีโอนั้นคล้ายกับความฝันของคนโง่

นอกเหนือจากกล้องวงจรปิดแบบเดิมๆ ดาวเทียมเชิงพาณิชย์และเทคโนโลยี และผลิตภัณฑ์ไฮเทคอื่นๆ ที่ลอยอยู่ในชั้นบรรยากาศ ได้ปกคลุมโลกมายาวนานแล้ว มนุษย์ก็เหมือนกับจุลินทรีย์ภายใต้แว่นขยาย การพูดถึงสิทธิความเป็นส่วนตัวโดยสมบูรณ์นั้นค่อนข้างยาก

หลังจากที่ตำรวจสายตรวจ AI ได้รับภาพวิดีโอแล้ว พวกเขาก็ติดต่อกับแผนกควบคุมการจราจรระดับความสูงต่ำทันที และใช้เครื่องตรวจจับเพื่อระบุยานบินที่หลิวเย่ใช้ในการหลบหนีอย่างรวดเร็ว

ภายในห้านาที ข้อมูลเกี่ยวกับยานบินของหลิวเย่ก็ถูกตรวจพบ แม้ว่าจะเป็นยานพาหนะในตลาดมืดที่ไม่ได้จดทะเบียน และไม่ได้บันทึกไว้ในฐานข้อมูลการจราจรในระดับความสูงต่ำ แต่พวกเขาก็ยังสามารถระบุตำแหน่งลงจอดครั้งสุดท้ายได้โดยใช้การจำลองวิถีการบิน การประเมินจลน์ศาสตร์ ทำให้เครื่องตรวจจับสามารถระบุตำแหน่งลงจอดขั้นสุดท้ายได้อย่างรวดเร็ว

ยานบินกว่าสิบลำจากแผนกกำกับดูแล AI เดินทางมาถึงชานเมืองทางตอนเหนือของเมืองหมิงจูอย่างรวดเร็ว พวกเขาพบซากยานบินที่ถูกไฟไหม้จากการระเบิด

หลังจากที่คนร้ายได้ทำลายยานบินแล้ว ก็ได้หลบหนีไปอย่างไร้ร่องรอย

ในการหลบหนีคนร้ายใช้เทคนิคขั้นสูงป้องกันการตรวจจับ และพื้นที่ที่เกิดเหตุอยู่ใกล้กับภูเขา จึงทำให้การติดตามของตำรวจต้องหยุดชะงักชั่วคราวเนื่องจากขาดเบาะแส

ในเมืองหมิงจู เขตเฟิงเซียง ภายในห้องวิจัยเทคโนโลยีชีวภาพหลงฮุ่ย

หลิวเย่ถอดหมวกเหล็กออก เปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่แล้วก้าวเข้าไปในลิฟต์ มุ่งหน้าตรงไปยังห้องทดลองลับที่ห้องใต้ดินชั้นที่ห้า

เมื่อลิฟต์ลงมา เสียงแจ้งเตือนจากสายเรียกเข้าก็ดังขึ้นบนอุปกรณ์สื่อสาร

หลิวเย่ตอบรับสายโทรเข้าและเปิดใช้งานฟีเจอร์การสนทนาส่วนตัว: "พ่อ!!"

“กลับมาถึงห้องวิจัยแล้วเหรอ?” ชายวัยกลางคนหน้าตาดีคนหนึ่งถามพร้อมกับขมวดคิ้ว

“ใช่ครับ ผมพาเด็กบ้านั้นกลับมาด้วย!”

“แกไม่ควรกลับไปที่นั่น!!” พ่อของหลิวเย่พูดอย่างตื่นตัว "ภายในครึ่งชั่วโมง ห้องวิจัยจะถูกตรวจพบ! ถ้าแกพามันไปที่นั่น สถาบันวิจัยของเราจะมีส่วนเกี่ยวข้อง!"

หลิวเย่หยุดชั่วคราวก่อนที่จะตอบว่า "พ่อ! เราไม่สามารถออกจากเมืองได้ในตอนนี้ ยานบินของเราไม่ได้ลงทะเบียน หากสายตรวจสังเกตเห็น เราคงถูกจับได้คาหนังคาเขาอย่างแน่นอน!"

“แล้วถ้ากลับไปที่ห้องวิจัยจะมีทางออกจากเมืองอย่างนั้นหรอ?”

หลิวเย่ มีใบหน้าเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและแผนการที่ชัดเจน ตอบกลับอย่างรวดเร็วว่า “สายตรวจ AI คงคิดว่าเราจะหนีออกจากเมืองไปแล้ว แต่เราจะทำตรงข้ามกับที่พวกเขาคิด” เขาหยุดพูดเพื่อหายใจลึกๆ “ผมจะทำการแช่แข็งจางหยุนซีทันที และส่งเขาไปที่ฐานลับของเราโดยตรง ให้เขาอยู่ที่นั่นสามเดือน เมื่อสถานการณ์เริ่มสงบลง เราจะส่งเขาไปต่างประเทศ!”

พ่อของหลิวเย่เงียบไป

“ตอนนี้รถและคนของพวกเราพร้อมแล้ว” หลิวเย่เหลือบมองเวลานั้น “ก่อนที่ตำรวจจะมาถึง ผมได้ทำลายหลักฐานทุกอย่างเรียบร้อยหมดแล้ว ไม่มีผู้รอดชีวิตเหลืออยู่ในที่เกิดเหตุในเขตเฟิงซิ่ว และหุ่นยนต์ AI กูถูกทำลายไปหมดแล้ว ผมอาจถูกสงสัย แต่พวกเขาไม่มีหลักฐานปรักปรำได้อย่างแน่นอน! ผมจะปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา พวกเขาจะจับผมได้อย่างไร?”

หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง พ่อของหลิวเย่ก็แนะนำอย่างเร่งด่วนว่า "อย่าอยู่ที่สถาบันวิจัย ออกจากที่นั้นทันที! ให้คนอื่นจัดการเรื่องนี้แทน! ไม่มีข้อโต้แย้ง แค่ฟังฉัน!"

"ได้ครับ!" หลิวเย่เห็นด้วยอย่างกล้าหาญ

“จำไว้ว่าแกเป็นประธานนักศึกษาที่วิทยาลัยศาสนชิงซาน และเป็นเด็กหัวกะทิที่โดดเด่น! ภูมิปัญญาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของแกคือการไม่ปล่อยให้ตัวเองแปดเปื้อนด้วยสิ่งสกปรก!” พ่อของหลิวเย่พูดอย่างเคร่งเครียด "ไม่มีใครมีค่าพอที่แกจะต้องต่อสู้ด้วย! ไปซะ!"

"ผมเข้าใจแล้วครับ"

พ่อและลูกชายยุติการสนทนา และหลิวเย่หยุดครู่หนึ่งก่อนที่จะก้าวออกจากห้องใต้ดิน

...

ขณะที่ตำรวจสายตรวจ AI กำลังตามรอยเบาะแสด้วยความเร็วสูง เหลินปางก็หนีไปแล้ว โดยเลือกที่จะเชื่อใจเจ้าพ่อบล็อก 1 และเคารพชื่อเสียงที่สั่งสมมาหลายปีของเขา

แน่นอน! หากเขายืนกรานที่จะดำเนินธุรกรรมต่อไป ผลลัพธ์ที่ได้อาจไม่เป็นที่น่าพอใจ การค้ายากลายพันธุ์เถื่อนแม้จะยังไม่ได้รับแจ้งจากกรมตำรวจว่าพบเบาะแส แต่ก็คงต้องถูกค้นพบไม่ช้าก็เร็ว ดังนั้นทุกๆ นาทีที่เขาอยู่ในเมืองก็จะยิ่งเพิ่มความเสี่ยงที่จะถูกเรียกหรือจับกุมสูงขึ้น

เมื่อเหลินปางจากไปแล้ว เว่ยป๋อก็ถอนหายใจด้วยความโล่งใจ เนื่องจากฝ่ายตรงข้ามไม่ได้อยู่ในสายตาอีกต่อไป ความกดดันที่เขาเผชิญจึงลดลงในเวลาต่อมา

เมื่อตำรวจสายตรวจ AI มาถึงที่เกิดเหตุ เว่ยป๋อก็หนีไปเช่นกัน เขาไม่ได้ไปบาร์แต่ไปบ้านเพื่อนผู้หญิงแทน

เมื่อเวลาประมาณ 23:45 น. กรมตำรวจนครบาลได้โทรหาเว่ยป๋อ: "ฮาโหล ฮาโหล สวัสดี?!"

“นี่คือคุณเว่ยป๋อใช่ไหมครับ? พวกเราโทรมาจากกรมตำรวจนครบาลเมืองหมิงจู กองสืบสวนคดีอาญา...!”

“อย่าพูดมาก คุณต้องการอะไร?” เว่ยป๋อถามตรงไปตรงมาผ่านหน้าจอโฮโลแกรม

“เกิดเหตุการปะทะกันอย่างหนักหน่วงในบล็อก 1 และจากการสืบสวนของเรา คุณอยู่ที่นั่นในเวลานั้น เราได้ออกหมายเรียกคุณอย่างเป็นทางการแล้ว ตามกฎระเบียบ คุณต้องมาที่กรมตำรวจนครบาลทันทีเพื่อให้ความร่วมมือในการสอบปากคำ”

“เอาล่ะ ฉันจะไปเร็วๆ นี้!”

“ฉันหมายถึงตอนนี้ คุณเว่ยป๋อ!”

“ขาเทียมของฉันหายไป ฉันจะไปทันทีที่เจอ ฮ่า!” เว่ยป๋อตอบอย่างเย็นชาแล้วปิดเครื่องสื่อสาร

หลังจากความเงียบในห้องครู่หนึ่ง ก็มีเสียงเคาะประตู

"เข้ามา!" เว่ยป๋อตะโกนออกไปข้างนอก

ชายที่สูงกว่า 1.9 เมตร ซึ่งมีผ้าพันแผลพันอยู่รอบแขน ดูเหมือนว่าเขาจะเพิ่งผ่านการปะทะที่รุนแรงมา รีบเดินเข้าไปในห้องด้วยท่าทางเร่งรีบ: "สายของเราได้ข้อมูลมาแล้วครับ!"

"ว่ามา!" เว่ยป๋อยืนขึ้น

“ภาพถ่ายของพวกมันที่เสียชีวิตในที่เกิดเหตุแสดงให้เห็นว่าพวกมันมาจากเขตเฟิงเซียงครับ หนึ่งในหุ้นส่วนของเราติดต่อกับพวกมัน!” ชายร่างสูงกว่า 1.9 เมตรตอบอย่างมั่นใจ: "หุ่นยนต์ AI ที่ถูกระเบิดในที่เกิดเหตุ รหัสของชิ้นส่วนขาและตราประทับเหล็กบนเสื้อเกราะ ได้รับการยืนยันจากพวกของเราที่ลักลอบค้าชิ้นส่วนเถื่อนในเขตเฟิงเซียงครับ!"

“รีบสรุปเรื่องสำคัญมา!” เว่ยป๋อตอบกลับโดยเอามือไพล่หลัง

“สองคนที่ตายถูกว่าจ้างโดยบริษัทรักษาความปลอดภัยชื่อซินไหล และอะไหล่ที่ลักลอบนำเข้าของหุ่นยนต์ AI ก็ถูกซื้อโดยบริษัทนี้” ชายร่างสูงขมวดคิ้วเล็กน้อยกล่าวต่อ: "บริษัทนี้มีความร่วมมืออย่างใกล้ชิดกับบริษัทที่ชื่อ บริษัทเทคโนโลยีชีวภาพหลงฮุ่ย จุดหมายปลายทางสุดท้ายของเบาะแสทั้งโจรและหุ่นยนต์ AI นำทางมาที่นี่!”

เว่ยป๋อมองดูเขาแล้วถาม "คนของเราตรวจสอบข้อมูลบริษัทหลงฮุ่ยหรือยัง?"

“เจ้าของที่นี่ชื่อ ตงหลงฮุ่ย อายุ 45 ปี ก่อนหน้านี้เขาเปิดสำนักงานกฎหมายและขลุกอยู่กับยาผิดกฎหมาย เขาก่อตั้งสถาบันวิจัยเทคโนโลยีชีวภาพหลงฮุ่ยเมื่อสามปีก่อน แต่แหล่งที่มาของเงินทุนและบุคลากรยังไม่ชัดเจนครับ” ชายร่างสูงตอบ

"เยี่ยม! ถ้างั้นฉันฝากตงหลงฮุ่ยไว้กับแก ส่วนฉันจะไปที่สถาบันวิจัยเทคโนโลยีชีวภาพหลงฮุ่ย!" เว่ยป๋อสั่งชายร่างสูงว่า "เราต้องรีบบุกจู่โจม ก่อนที่กรมตำรวจจะได้กลิ่น เรารีบทำงานให้เสร็จกันดีกว่า!"

ชายร่างสูงที่รู้จักกันในชื่อเป่าเปาพูดด้วยสีหน้าเป็นกังวลว่า "นี่...นี่ตกเป็นเป้าหมายได้ง่ายนะครับ!"

“ถ้ากรมตำรวจไปถึงตงหลงฮุ่ยก่อนพวกเรา พวกแกก็ถอยออกมา แต่ถ้ายังไม่พบ ให้รีบตัวมามาที่นี่!” เว่ยป๋อพูดต่อทันที: "ยาสี่ขวดนั้นมีค่าเท่ากับเงินที่สะสมมาครึ่งชีวิตของฉัน! ฉันจะไม่ปล่อยมันหลุดมือไปอย่างแน่นอน! และสิ่งสำคัญที่สุด มีคนทำร้ายพี่น้องของพวกเราที่อยู่ด้วยกันมาหลายปี ฉันต้องการคำอธิบาย !ถ้าเราช้าเกินไปทุกอย่างก็จะสูญเปล่าเข้าใจไหม?”

"ครับ! ผมจะไปจัดการตงหลงฮุ่ย!"

“...!” เว่ยป๋อไม่เสียเวลาพูดอีกต่อไป เขาและชายฉกรรจ์อีก 6 คนได้ออกจากอาคารอพาร์ตเมนต์พร้อมรอยแผลตามร่างกาย

สามสิบวินาทีต่อมา รถโฮเวอร์ไฟฟ้าหลายสิบคันจอดอยู่ใต้อาคารอพาร์ตเมนต์ เว่ยป๋อโบกมือให้คนที่อยู่ข้างในแล้วตะโกนว่า "ไปกันเถอะ!"

...

ห้องใต้ดินชั้นที่ห้าของสถาบันวิจัยเทคโนโลยีชีวภาพหลงฮุ่ย

จางหยุนซีถูกมัดไว้กับเตียงเหล็ก ผิวของเขาแดง ตาโปน เลือดไหลออกมาจากปากและจมูก และเล็บทั้งสิบก็หลุดออกมาจนหมดจด!

เมื่อหลิวเย่เดินเข้าไป เขามองไปที่จางหยุนซีด้วยความไม่เชื่อ และหันไปหาผู้เชี่ยวชาญชุดขาวในห้องทดลองชีวภาพแล้วถามว่า "นั่นมัน... เกิดอะไรขึ้นกับเขา?"

“ฉะ ฉันไม่รู้!” ผู้เชี่ยวชาญก็สับสนไม่แพ้กัน “เราพยายามจะฉีดยาระงับประสาท แต่มันกลับไม่ได้ผล!”

"อ่า!!!"

จางหยุนซีนอนอยู่บนเตียงส่งเสียงร้องโหยหวนอันเจ็บปวดและดิ้นรนอย่างรุนแรงด้วยแขนขาของเขา!

"ปัง!"

ด้วยเสียงอู้อี้ โซ่โลหะผสมที่ล็อคจางหยุนซีก็หลุดออกมาเนื่องจากร่างกายที่กำลังจะระเบิดของเขา!

“เขา... เขาอันตราย!” ผู้เชี่ยวชาญเตือนหลิวเย่

"ซี๊ด!"

ขณะที่จางหยุนซีนอนดิ้นไปมาอยู่บนเตียง เครื่องช็อตไฟฟ้าที่หลิวเย่แทงเข้าที่คอของเขา ก็ถูกผิวหนังของเขาบีบออกและดีดขึ้นไป ทำให้เกิดรอยบุ๋มบนเพดาน!

"อ๊ะ!! ร่างกายของฉันกำลังจะระเบิด ช่วยฉันด้วย...!" จางหยุนซี คร่ำครวญด้วยความเจ็บปวด

ทันทีที่คำพูดลอยออกจากปากของเขา แขนและขาของจางหยุนซีก็เริ่มแตก แต่ไม่มีเลือดไหลออกมา เซลล์ที่ตายแล้วบนผิวหนังชั้นนอกสุดของเขาเริ่มตื่นขึ้น ชั้นเคราตินหนาซึ่งมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าปกคลุมทั่วร่างกายของเขา ซึ่งหนาขึ้นเท่ากับนิ้วของผู้ใหญ่

ร่างกายของเขาขยายใหญ่ขึ้นทุกส่วน!

หลิวเย่ตกตะลึงแล้วหันกลับไปตะโกนทันทีว่า "ใช้ปืนเยือกแข็งหยุดเขาเร็วเข้า!"

ในขณะนี้ เมื่อหลิวเย่เห็นจางหยุนซีอยู่ในสภาพที่เป็นอันตรายถึงชีวิต เขาก็ลืมคำแนะนำของพ่อไปครู่หนึ่ง และกังวลเพียงว่าเชลยอันทรงคุณค่านี้จะระเบิดและตายไปในที่สุด

“อ่า!!!... มันทำให้ฉันเจ็บมาก!!” จู่ๆ จาง หยุนซีก็ลุกขึ้นนั่ง ทำลายเชือกโลหะผสมด้วยเสียงดังปัง ดวงตาของเขาแดงไปด้วยเลือดขณะที่เขามองไปรอบๆ

ผิวขาวเดิมของเขาตอนนี้ถูกปกคลุมด้วยหนังกำพร้าสีดำและสีเทา ทำให้เขาดูน่ากลัวอย่างยิ่ง!

...

ที่ชานเมืองหมิงจู เว่ยหวู่ ศาสตราจารย์ปัง และตงจ้านที่เพิ่งมาถึงได้เข้าร่วมกองกำลังของตำรวจ พวกเขาติดตามผู้บังคับบัญชาหลี่ตงหมิงไปที่ใจกลางเมืองทันที

กรมตำรวจเอไอ.

"จากการค้นข้อมูลของกรมตำรวจนครบาล โจรทั้งสองได้ไปที่สถาบันวิจัยเทคโนโลยีชีวภาพหลงฮุ่ยบ่อยครั้งในเดือนที่ผ่านมา!" ตำรวจคนหนึ่งดูรายงานแล้วพูดว่า "เรียกตัวแทนทางกฎหมายและเข้าควบคุมบริษัทหลงฮุ่ยทันที!"