บทที่ 35 : กิลด์ซิลเวอร์มูล ช่วยกูก่อนสิวะไอ้สารเลว!

บทที่ 35 : กิลด์ซิลเวอร์มูล ช่วยกูก่อนสิวะไอ้สารเลว!

เกาะเชจูมีชื่อเสียงในด้านทิวทัศน์ธรรมชาติที่สวยงาม รวมถึงภูเขาฮัลลาซาน

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้มันได้กลายเป็นเกาะร้างที่เต็มไปด้วยมอนสเตอร์แล้ว

ตอนนี้มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะพบผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นั่น

และแทนที่จะเป็นผู้คน มันกลับเต็มไปด้วยมอนสเตอร์ ดังนั้นมันจึงกลายเป็นพื้นที่ล่าที่ฮันเตอร์หลายคนชื่นชอบ

เกาะทั้งเกาะเป็นทุ่งกว้างและมีพอร์ทัลมากมายที่นำไปสู่ดันเจี้ยนนับไม่ถ้วน

นอกจากนี้ รัฐบาลก็ยังระดมวิธีการทุกประเภทเพื่อฟื้นฟูเกาะเชจู

พวกเขาส่งกองทหารไปสร้างฐานเป็นระยะๆ และเสนอจ่ายค่าหัวให้กับเหล่าฮันเตอร์เพื่อจูงใจพวกเขาให้มาล่ามอนสเตอร์ที่นี่

ด้วยเหตุนี้เอง ฮันเตอร์จำนวนมากจึงมักจะออกเดินทางไปยังเกาะเชจูเพื่อล่ามอนสเตอร์และหาเงิน

เหนือสิ่งอื่นใด มันก็ยังได้รับความสนใจเนื่องจากมันมีมอนสเตอร์หายากที่ไม่สามารถหาพบได้ในพอร์ทัลรอบๆ เมือง

อย่างไรก็ตาม มันว่ามันจะเป็นพื้นที่ล่าที่ดียังไง แต่อาชญากรรมก็ยังคงเกิดขึ้นได้ในพื้นที่ล่าของเกาะเชจู

โดยเฉพาะอย่างยิ่งส่วนใหญ่เป็นอาชญากรรมรุนแรงเช่น การฆาตกรรมและการโจรกรรมโดยมุ่งเป้าไปที่การปล้นฮันเตอร์คนอื่นๆ

และเมื่อพูดถึงเรื่องนี้ มันก็มีกิลด์หนึ่งที่เป็นผู้นำในการก่ออาชญากรรมดังกล่าว

ใช่แล้ว มันคือกิลด์ซิลเวอร์มูน!

กิลด์นี้เป็นศูนย์รวมความเน่าเฟะของเดนมนุษย์ที่จะมารวมตัวกันเพื่อทำเรื่องชั่วๆ ซะส่วนใหญ่

ความสามัคคีภายในกิลด์นั้นแทบจะเรียกได้ว่าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันภายใต้การนำของ ยังกยูชอล อดีตอันธพาลที่ผันตัวมาเป็นฮันเตอร์แรงค์ B

ภายนอก พวกเขาก็ดูเหมือนกิลด์ที่ปกติและไม่มีปัญหาใหญ่ๆ

อย่างไรก็ตาม นั่นก็เป็นเพียงฉากหน้าเท่านั้น

พวกเขาผูกมัดฮันเตอร์ดวงซวยหลายคนด้วยสัญญาทาส

หลังจากนั้น พวกเขาก็สั่งให้คนเหล่านั้นทำเงินจากการล่าโดยไม่มีหยุดเป็นเวลา 365 วันต่อปี นอกจากนี้ ยังมีการผูกขาดพื้นที่ล่าดีๆ โดยยึดครองพวกมันเอาไว้ราวกับว่าเป็นที่ดินส่วนตัวของพวกมันเอง

พวกมันรังแกฮันเตอร์ที่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งกับกิลด์ของพวกมัน

โดยสรุปแล้ว นี่ก็คือพวกชั่วดีๆ นี่เอง

อย่างไรก็ดี พวกเขาก็เพิ่งจะพบเจอกับปัญหาเมื่อเร็วๆ นี้

“ฮิมูระ ไอ้พวกสารเลว”

เมื่อเร็วๆ นี้ กิลด์ของญี่ปุ่น กิลด์ฮิมูระได้บุกเกาะเชจูอย่างผิดกฎหมาย และเริ่มล่ามอนสเตอร์ซึ่งเป็นสาเหตุของปัญหา

กิลด์ฮิมูระได้เริ่มยึดพอร์ทัลที่กิลด์ซิลเวอร์มูนยึดครองไปทีละแห่ง

กล่าวอีกนัยหนึ่ง สงครามพื้นที่ล่าก็ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

โชคดีที่กิลด์ซิลเวอร์มูนไม่ได้ไร้สมอง ดังนั้นพวกเขาจึงตัดสินใจนำประเด็นการทูตระหว่างประเทศมาใช้

เพื่อจัดการเรื่องนี้ ยังกยูชอลได้ไปพบกับสมาชิกสภาเป็นการส่วนตัวและมอบเงินให้กับพวกเขา

เนื่องจากสถานะของฮันเตอร์ได้เติบโตขึ้นอย่างมาก และเขาก็รู้ดีถึงการทุจริตภายในของแวดวงการเมือง ดังนั้นเขาจึงมั่นใจมากว่าสมาชิกสภาจะไม่มีวันปฏิเสธคำขอของเขา

แต่กระนั้น...

“หัวหน้าหยาง ฉันได้ติดต่อสถานทูตญี่ปุ่นไปแล้วแต่ดูเหมือนว่าเรื่องมันจะยุ่งยากอยู่สักหน่อย โปรดเข้าใจด้วยว่ามันเป็นเรื่องยากสำหรับเราที่จะไปแตะต้องพวกญี่ปุ่นได้”

คำตอบเดียวคือการเจรจาทางการทูตกำลังดำเนินอยู่ แต่มันก็ไม่มีอะไรได้รับการแก้ไข

ในท้ายที่สุด ความตึงเครียดและการปะทะกันเล็กๆ น้อยๆ จึงยังคงดำเนินต่อไป

ขณะนั้นเอง เลขาก็เข้ามาในสำนักงานด้วยความหงุดหงิด

“หัวหน้า! มีสายเรียกเข้าฉุกเฉินจากทีมล่าโทรลล์ที่เกาะเชจู!”

“อะไรนะ! มันเกิดอะไรขึ้น?”

“ดูเหมือนว่ามันจะมีการโจมตีมาจากฝั่งญี่ปุ่น”

“ไอ้พวกสารเลว!”

เมื่อเขาได้ยินข่าว ยังกยูชอลก็ระเบิดความโกรธและกระโดดลุกขึ้นจากที่นั่ง

ฉันอดทนเท่าที่ทำได้แล้ว แต่พวกแม่งก็ยังไม่หยุด

“ไอ้โง่! เตรียมรถไว้ให้ฉัน ฉันจะไปเล่นพวกแม่งเลย”

เขามุ่งหน้าตรงไปยังเกาะเชจู

* * *

อุทยานฮวานซังซึ่งเป็นหนึ่งในเส้นทางท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงของเกาะเชจู ได้กลายเป็นป่าโทรลมานานแล้ว

มันเป็นสถานที่ที่แม้แต่ปาร์ตี้ที่ประกอบด้วยฮันเตอร์แรงค์ C หรือสูงกว่าก็ยังพบว่ามันยากที่จะล่า เนื่องจากมีมนุษย์กลายพันธุ์มากมาย รวมถึงโทรลล์ธรรมดา โทรลล์ป่า โทรลล์เหล็ก โทรลล์เบอร์เซิร์กเกอร์ โทรลล์นักรบและโทรลล์เนโครแมนเซอร์

อย่างไรก็ตาม เลือดของโทรลล์นั้นก็มีคุณสมบัติในการฟื้นฟูและยังเป็นส่วนผสมหลักสำหรับยาหลากหลายประเภท ดังนั้นแค่โทรลล์เพียงตัวเดียวและรวมเลือดของมันจึงสามารถทำเงินได้มากถึงตัวละ 5 ล้านวอน

บางทีอาจเป็นเพราะเหตุนี้เอง ป่าโทรลล์ของเกาะเชจูจึงมีฮันเตอร์แวะมาเยี่ยมเยียนอยู่ตลอดเวลา

จนกระทั่งกิลด์ซิลเวอร์มูนเข้ามายึดครอง...

พวกเขายึดครองป่าโทรลล์และล่าโทรลล์เป็นประจำ

อย่างไรก็ตาม สมาชิกกิลด์ซิลเวอร์มูนซึ่งเป็นผู้ปกครองของป่าโทรลล์ก็ดูพ่ายแพ้ในวันนี้

“ตามที่คาดไว้ เป็นพวกมันจริงๆ ด้วย”

สมาชิกกิลด์ซิลเวอร์มูนคนหนึ่งถามรองหัวหน้าทีมด้วยน้ำเสียงกังวล

“พี่ใหญ่ เราจะยอมแพ้กันดีไหม?”

“หุบปากถ้าไม่อยากถูกทิ้งไว้ข้างหลัง”

พวกเขามีสมาชิกทั้งหมด 7 คนและถูกโจมตีโดยกิลด์ฮิมูระโดยไม่คาดคิดขณะล่าโทรลล์

กลุ่มโทรลล์อยู่ข้างหน้าพวกเขา และสมาชิกกิลด์ฮิมูระ 10 คนก็อยู่ด้านหลังพวกเขา

ในท้ายที่สุด สมาชิกกิลด์ซิลเวอร์มูนก็ถูกโจมตีจากทั้งสองฝั่ง

หัวหน้าทีมของพวกเขาถูกคนจากกิลด์ฮิมูระฆ่าตายไปแล้ว

“ไอ้พวกลิงอาบกัมมันตภาพรังสีพวกนี้แม่งโผล่มาทำไมตอนนี้วะ!”

เนื่องจากสมาชิกกิลด์ที่เหลืออีกหกคนต่างก็มีเว็บแคม ดังนั้นรองหัวหน้าทีมจึงวางแผนจะใช้กลอุบายเพื่อข่มขู่พวกเขา

อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่มีทางที่พวกเขาจะสามารถพูดภาษาเกาหลีให้คนญี่ปุ่นฟังเข้าใจได้

ยิ่งไปกว่านั้น สมาชิกกิลด์ฮิมูระก็ยังสวมหน้ากากกันหมดอีกด้วย

“เรามาจบเรื่องนี้กันเร็วๆ เถอะ”

“ จัดไป!

ชายคนหนึ่งถือดาบญี่ปุ่นกำลังพุ่งเข้ามาจากระยะไกล

ตอนนี้พวกเขากำลังมาเพื่อโจมตี..

ในสถานการณ์ที่ศัตรูกำลังใกล้เข้ามานั้น สมาชิกกิลด์ซิลเวอร์มูนที่เหลือต่างก็กำอาวุธในมือแน่น

' ชั่งแม่งแล้ว!!'

' แม่จ๋า...'

มันเป็นช่วงเวลาที่พวกเขากำลังจะตาย!

ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด...

พร้อมกับการสั่นสะเทือนของพื้นดิน เสียงบางสิ่งที่วิ่งมาจากระยะไกลก็เริ่มดังขึ้น

“มันคืออะไร?”

สมาชิกกิลด์ซิลเวอร์มูนและฮิมูระตกตะลึงกับการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน

พวกเขาเริ่มตึงเครียดและเริ่มระมัดระวังสิ่งรอบตัว

ในเวลานี้ กลุ่มโทรลล์ก็ได้กระโดดออกมาจากต้นไม้ต้นหนึ่ง

ว้าว...

ตรงกันข้ามกับนิสัยของโทรลล์ที่ไม่อยู่รวมกันเป็นกลุ่ม โทรลล์หลายสิบตัวกระโดดข้ามต้นไม้และกระโดดเข้าหาสมาชิกกิลด์ทั้งสองฝ่าย

โทรลล์ป่า โทรลล์เหล็ก โทรลล์นักรบและโทรลล์อัศวิน

โทรลล์กลุ่มนี้ได้รวมโทรลล์ทุกประเภทในป่าโทรลล์เอาไว้

พวกมันทรงพลังและแข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อ

“หยุดมันไว้!”

“เชือดพวกมันเลย!”

อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ยังเป็นกลุ่มฮันเตอร์

พวกเขาเผชิญหน้ากับโทรลล์อย่างรวดเร็ว

“บาเรีย!”

กำแพงป้องกันเวทย์มนตร์ที่ทำจากมานาถูกสร้างขึ้นโดยฝั่งเกาหลีเพื่อปิดกั้นการเข้าถึงของโทรลล์

“กำแพงไฟ!”

กำแพงไฟปรากฎขึ้นมาขวางทางเหล่าโทรลล์จากฝั่งญี่ปุ่น จากนั้นหัวหน้าทีมของกิลด์ฮิมูระก็เหวี่ยงดาบญี่ปุ่นของเขาไปอย่างรวดเร็วและโค่นโทรลล์ลง

อย่างไรก็ตาม พวกมันก็ยังเหลืออีกเยอะมาก

สมาชิกกิลด์ต่อสู้กลับด้วยการบล็อคหรือการโจมตี แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ยังเสียเปรียบด้านจำนวน

“มีพวกมันมากเกินไป!”

“รองหัวหน้า เราต้อง... อ้า!”

สมาชิกกิลด์ซิลเวอร์มูนสองคนที่ไม่ได้อยู่ในระยะบาเรียถูกกลุ่มโทรลล์ซัดกระเด็นออกไปทันทีและล้มลงกับพื้น

แม้แต่สมาชิกทีมจากกิลด์ฮิมูระสามคนก็ยังถูกกวาดออกไปและเหยียบกระทืบลงกับพื้น

ยิ่งไปกว่านั้น ดูเหมือนว่าพวกโทรลล์จะบ้าไปแล้ว ดังนั้นแทนที่จะกระโดดข้ามกำแพง พวกมันกลับชนเข้ากับมันหรือเริ่มพุ่งตรงเข้าไปในกำแพงไฟแทน

ตุ๊ด! ตุ๊ด! ตุ๊ด!

“ให้ตายเถอะ พวกมันบ้าไปแล้ว ฉันจะหยุดมันได้ยังไงกัน!”

“รักษาตำแหน่งไว้! บยองจิน!”

“กร๊ากกก-!”

ในท้ายที่สุด มันก็ถึงจุดที่ทั้งสองทีมทนไม่ไหวและจึงออกคำสั่งถอนตัวและพยายามจะหลบหนี

ควีค-

ในขณะนี้ เสียงกรีดร้องของโทรลล์ดังขึ้นมาจากด้านหลังขอ.กลุ่มโทรลล์

ปัง!

จากนั้นโทรลล์ตัวหนึ่งก็กระเด็นออกมาราวกับว่ามันโดนอะไรบางอย่างชนเข้า

โทรลล์ตัวนี้ตกลงตรงกลางระหว่างสมาชิกกิลด์และกลุ่มโทรลล์

ทั้งสองกลุ่มหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ดวงตาของพวกเขาเพ่งไปที่ด้านหลัง

จากนั้น...

ควีค-

ควีค-

พวกโทรลล์กรีดร้องออกมาอย่างหวาดกลัวและเริ่ม 'วิ่งหนี' พวกมันผลักสมาชิกกิลด์ซิลเวอร์มูนและฮิมูระออกไปให้พ้นทาง

กลุ่มโทรลล์ทำลายต้นไม้และกระโดดไปมาระหว่างต้นไม้จนกระทั่งเหลือเพียงฝุ่นทิ้งไว้เบื้องหลัง

มันเป็นภาพที่ตกใจราวกับฝูงควายป่ากำลังวิ่งหนีเสือ

“....อะไรน่ะ?”

“หัวหน้า นี่มันเรื่องอะไรกัน?”

“ฉันไม่รู้...”

เมื่อกลุ่มโทรลล์เคลื่อนตัวออกไป พื้นที่ว่างก็กลายเป็นเหมือนสนามรบหลังการต่อสู้

พวกเขาทั้งหมดมึนงงและไม่สามารถเข้าใจสถานการณ์ได้

อย่างไรก็ตาม ในขณะที่พวกเขากำลังงง จู่ๆ ก็มีเงาขนาดใหญ่โผล่ขึ้นมาและบังแสงแดดเอาไว้มิด

สมาชิกกิลด์จากทั้งสองประเทศหันศีรษะกลับไปเพื่อดูว่ามันคืออะไร

“ ระ- ราชาโทรลล์?

มันคือราชาโทรลล์

มันเป็นราชาแห่งเหล่าโทรลล์อย่างแท้จริง ด้วยขนาดที่ใหญ่โตซึ่งดูเหมือนจะใหญ่เป็นสามเท่าของโทรลล์ปกติ พลังฟื้นฟูที่มากกว่าสองเท่าจากโทรลล์ปกติ ผิวที่แข็งแกร่งกว่าโทรลล์เหล็ก และแม้กระทั่งสามารถใช้เวทยมนต์ได้

มันเป็นมอนสเตอร์ที่รู้วิธีใช้อาวุธ และยังมีหอกขนาดใหญ่อยู่ในมือขวาอีกด้วย

โทรลล์ธรรมดาคือแรงค์ D และโทรลล์พิเศษคือแรงค์ C แต่ราชาโทรลล์นี้ทรงพลังพอที่จะจัดเป็นแรงค์ B!

' แม่ง! แม่ง! อะไรกันวะ?!'

ทุกคนก้าวถอยหลังและทำอะไรไม่ถูก..

อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นครู่หนึ่ง พวกเขาก็พบว่ามีบางอย่างแปลกไป

มีบางอย่างแปลกเกี่ยวกับราชาโทรลล์ตัวนี้

แขนซ้ายของมันขาด!

เลือดสีเขียวไหลออกมาจากทั่วร่างกายของมัน!

นอกจากนี้ ตาข้างหนึ่งของมันก็ยังหลุดออกมาจากเบ้า!

และ...

ตุ้บ-!

ทันทีที่มันมาถึงหน้าพวกเขา มันก็ล้มลงและสร้างควันฝุ่นคลุ้งไปทั่ว

ขาของมันถูกตัดขาดตรงเข่าซ้าย

จากนั้นก็มีเงาปรากฏอยู่บนร่างของโทรลล์ตัวใหญ่

เขาสวมชุดรัดรูปสีดำทั่วร่าง ออร่าที่เปล่งออกมาแสดงให้เห็นชัดว่าเขาเป็นฮันเตอร์มีฝีมือ

ไม่สิ พวกเขาเป็นฮันเตอร์มีฝีมือ!

นี่เพราะพวกเขามีทั้งหมด 12 คน

พวกเขาทั้งหมดสวมชุดสูทคลุมใบหน้าและพวกเขาก็มีกรอบแว่นตาที่ทำให้พวกเขาดูเหมือนแก็งค์ Spider-Man นอกจากนี้พวกเขายังมีป้องกันประดับอก แขนและขาของพวกเขา

พวกเขาเล็งอาวุธของพวกเขาที่มีทั้งดาบ ปืนกลและอาวุธทื่อที่คล้ายกับกระบองไปที่หัวของโทรลล์ยักษ์และเริ่มโจมตีมัน

ตุ้บ! ตั้บ! ปัง! ฉึก!

ราชาโทรลล์ไม่สามารถต้านทานการโจมตีที่โถมเข้ามาได้และได้แต่ดิ้นรนไปมา

ควีค...!!!

ในไม่ช้า หัวของราชาโทรลล์ก็แบะออกและเสียรูปเสียโฉม(?)

จากนั้น...

มานาที่จับต้องไม่ได้รั่วไหลออกมาจากร่างของราชาโทรลล์และถูกดูดซึมเข้าสู่ร่างกายของชายคนนั้น

[ พลังฟื้นฟูเพิ่มขึ้น 0.005]

“ชิ! วิ่งพล่านเป็นหมาวัดเลยนะแก!”

ในบรรดาฮันเตอร์ชุดดำ มันมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ไม่ได้ปิดบังใบหน้าเริ่มคว้านหาของในหัวของโทรลล์

จากนั้นเขาก็หยิบอัญมณีที่มีลักษณะคล้ายกับลูกปัดขนาดใหญ่ออกมาจากศีรษะของราชาโทรลล์

“อ้า... น่าขยะแขยงชะมัด”

ชายคนนั้นบ่นขณะที่เขาเช็ดเลือดและของเหลวที่ติดอยู่กับอัญมณีออก

เขาคือจองซังวู!

กล้ามเนื้อที่ดูเหมือนกำลังจะระเบิดปูดโปนออกมาจากชุดสูทสีดำ และมัดกล้ามที่ดูคมก็เผยออกมาชัดจากชุดรัดรูป

ซังวูในเวลานี้ดูเหมือนจะโตเป็นผู้ใหญ่แล้วในทุกๆ ด้าน

เขาดูแตกต่างจากเมื่อ 6 เดือนที่แล้วมากจนเทียบไม่ติด

ซังวูยื่นอัญมณีที่เขาเก็บมาจากหัวของราชาโทรลล์ได้ไปให้กับฮันเตอร์อีกคนที่อยู่ข้างๆ เขา

จากนั้นฮันเตอร์คนนั้นหรือหมายเลข 1 ก็คว้ามันมาไว้ในมือและเปิดใช้งานมานาพร้อมกับดูดซับอัญมณีนั้นในทันที

[ พลังฟื้นฟูเพิ่มขึ้น 0.009 ]

ร่างภายในชุดสูทบิดตัวไปมาราวกับว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับร่างกายของหมายเลข 1

“หมายเลข 7 จัดการอาวุธของราชาโทรลล์นั่นด้วย ส่วนที่เหลือให้ไล่ตามกลุ่มโทรลล์ไปในทันที”

“รับทราบครับ!”

หลังจากนั้น ฮันเตอร์ซึ่งดูเหมือนจะเป็นผู้นำก็ได้หันกลับมาอีกครั้งและพยายามมุ่งหน้าตามกลุ่มโทรลล์ก่อนหน้านี้ไป อย่างไรก็ตาม เขาก็กลับพบกับสมาชิกกิลด์ซิลเวอร์มูนและฮิมูระซะก่อน

“ไงพวก เจ้านี่ของฉันนะ”

ซังวูพูดกับพวกเขาเพียงประโยคเดียวสั้นๆ ก่อนจะหันหลังกลับไป

แต่ในตอนนั้นเอง..

“...คุณเป็นใคร?”

สมาชิกกิลด์ซิลเวอร์มูนคนหนึ่งรวบรวมความกล้าที่จะถาม

ซังวูหันกลับมาครึ่งเสี้ยวและตอบคำถามนั้น

“ฉันเป็นแค่ฮันเตอร์ที่ผ่านทางมา”

หลังจากพูดจบ ซังวูและฮันเตอร์คนอื่นๆ ก็เริ่มไล่ตามกลุ่มโทรลล์ที่หนีไป

ร่างโคลนกระโดดขึ้นไปสูงหลายสิบเมตรด้วยการกระโดดเพียงครั้งเดียว จากนั้นพวกมันจึงเคลื่อนตัวออกไปอย่างรวดเร็วโดยกระโดดไปมาบนต้นไม้

และในขณะเดียวกับที่ซังวูกำลังจะจากไป

สมาชิกกิลด์ซิลเวอร์มูนที่มีไหวพริบก็ตะโกนออกมา

“คุณฮันเตอร์! คุณเป็นคนเกาหลีใช่ไหม? ช่วยพวกเราด้วย!”

ซังวูชะงักกับคำพูดนั้น

ฉันหันหน้าไปมองอย่างสับสน

“ห้ะ? อยู่ที่นี่เราก็คนเกาหลีกันทั้งนั้นแหละ จะให้ฉันช่วยอะไร?”

“หึหึ ไอ้สารเลวพวกนี้! ไอ้สารเลวพวกนี้มันเป็นพวกญี่ปุ่น พวกมันเป็นฮันเตอร์อาชญากร!”

ฮันเตอร์อาชญากร

เขาพูดถึงฮันเตอร์อาชญากรที่พยายามจะฆ่ามนุษย์

เมื่อเขาได้ยินคำพูดเหล่านั้น สีหน้าของซังวูก็เปลี่ยนไป

เมื่อเห็นว่าพวกเขาสวมหน้ากาก พวกเขาก็ดูไม่เหมือนกับฮันเตอร์ที่ทำงานอย่างสุจริตแน่นอน

แน่นอนว่าร่างโคลนของซังวูก็ปกปิดใบหน้าไว้เช่นกัน..

“จริงหรอ?”แล้วพวกนายเป็นใคร?”

“เรามาจากกิลด์เกาหลี กิลด์ซิลเวอร์มูน!”

“อ้า... ซิลเวอร์มูนเองหรอ?”

“ใช่แล้วคุณฮันเตอร์! โปรดช่วยพวกเราด้วย!”

ซังวูรู้สึกตื่นเต้นเมื่อเขาได้ยินชื่อกิลด์ซิลเวอร์มูน

' ช่วยงั้นหรอ?'

ซังวูรู้จักพวกเขาดี นี่เป็นเพราะคนญี่ปุ่นเพิ่งจะก่อเหตุฆาตกรรมพวกเขาไปเมื่อไม่นานมานี้

อย่างไรก็ตาม กิลด์ซิลเวอร์มูนมันก็พวกเลวทรามไม่แพ้กันไม่ใช่หรอ?

นอกจากนี้ ทำไมฉันถึงต้องไปช่วยพวกเขาด้วย?

ถึงอย่างนั้น เราทุกคนก็เป็นคนเกาหลี....

ซังวูพบปัญหาในการตัดสินใจ เขาคิดอยู่พักหนึ่งและในที่สุดก็โทรหาคิมอูฮยอน ทาสรักแห่งกิลด์ซิลเวอร์มูน

ซังวูแตะแว่นตาอัจฉริยะที่หูของเขา

จากนั้นโฮโลแกรมที่ยื่นออกมาจากแว่นตาและมีเมนูปรากฏขึ้น

“โทรหาคิมอูฮยอน”

ซังวูเพียงแค่โทรออกการด้วยเสียง

หลังจากนั้นไม่นาน สายโทรศัพท์ก็เชื่อมต่อกับคิมอูฮยอน

- นายจับราชาโทรลล์ได้ไหม?

ทันทีที่คิมอูฮยอนรับโทรศัพท์ เขาก็ถามถึงราชาโทรลล์โดยทันที

“โอ้ เรื่องนั้นเรียบร้อยแล้ว แต่เฮ้ ฉันเพิ่งจะพบกับพวกกิลด์ซิลเวอร์มูน และพวกเขาก็กำลังขอความช่วยเหลือจากฉัน ฉันควรทำยังไงดี?”

- ซ้ำแม่งให้ตายไปเลย! แล้วก็รีบเอาเลือดกับกระดูกสันหลังของราชาโทรลล์มาให้ฉันด้วย

“โอเคๆ ฉันเข้าใจแล้ว”

ซังวูวางสาย

“เพื่อนของฉันบอกให้ฉันฆ่าพวกนายทิ้งซะ แต่เนื่องจากฉันมีมโนธรรมที่สูงส่ง ดังนั้นฉันจะปล่อยให้พวกนายเอาชีวิตรอดกันเองก็แล้วกันนะ!”

จากนั้นขาของซังวูก็งอเล็กน้อย

ในไม่ช้า ต้นขาของซังวูก็พองระเบิดและเด้งออกไปในทันที จากนั้นซังวูก็หายตัวไปพร้อมกับเหล่าร่างโคลนของเขา

“เฮ้! ช่วยกูก่อนสิวะไอ้สารเลว!”

เสียงกรีดร้องอันน่าสมเพชของสมาชิกทีมซิลเวอร์มูนดังก้องไปทั่วป่าโทรลล์

แต่ในทันใดนั้นเอง...

ซังวูที่หายลับไปไกลแล้วจู่ๆ ก็ปรากฎตัวขึ้นอีกครั้งและร่อนลงมากลางทุ่งโล่ง

“มึงพูดอะไรนะ?”

อ่า ใช่แล้ว นอกเหนือจากความแข็งแกร่งแล้ว ประสาทการได้ยินของเขาเองก็พัฒนาขึ้นมาสูงมากเช่นกัน...