บทที่ 18 : กลายเป็นปลาเสียบไม้ไปซะ~

บทที่ 18 : กลายเป็นปลาเสียบไม้ไปซะ~

ไม่นานมานี้ ซังวูทำเงินได้มากมายจากการล่ากระต่ายเขาเดียว ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณการทำงานหนักของหมายเลข 2

เขารู้สึกดีมากในตอนนี้

แต่ความสงสัยในใจก็ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ

' ทำไมร่างโคลนถึงยิงปืนเก่ง?'

เมื่อพิจารณาจากข้อเท็จจริงที่ว่าเขาผ่านการทดสอบใบอนุญาตฮันเตอร์มาได้ มันก็อาจกล่าวได้ว่าซังวูเก่งมากในการยิงปืน แต่เขาก็กลับทำได้ไม่ดีนักในการยิงจริง

ถึงอย่างนั้น ร่างโคลนที่มีความสามารถแค่ 50% ของเขาก็กลับล่าได้มากกว่าเขาเป็นร้อยๆ เท่า

นี่มันน่าขันขนาดไหนกัน?

' ...แต่ถึงอย่างนั้นมันก็สมเหตุสมผลดี'

ท้ายที่สุดแล้ว จากการสังเกตพวกมันในขณะที่พวกมันออกกำลังกาย, ทำงานพาร์ทไทม์, ยิมนาสติก, ล่าสไลม์, ยิงปืน ฯลฯ มันก็ยากที่จะบอกว่าความสามารถของร่างโคลนนั้นมีพลังเพียง 50% ของซังวูเท่านั้น

แม้แต่ในยิม ร่างโคลนก็ยังออกแรงใกล้เคียงกับน้ำหนักสูงสุดที่เขาตัวจริงสามารถยกได้

ซังวูค้นพบเหตุผลหลายประการด้วยการแบ่งปันความรู้สึกของเขากับร่างโคลนผ่านสกิลแฟมิเลีย

' ร่างโคลนมักจะ... ทำงานหนักแบบยอมถวายชีวิต'

การปฎิบัติตามคำสั่งอย่างจริงจังของร่างโคลนนั้นทำให้พวกมันมักทำทุ่มเททำงานหนักด้วยทุกสิ่งทุกอย่างที่มี

' เหนือสิ่งอื่นใด มันแข็งแกร่งกว่าฉันเพราะมันเคลื่อนไหวเหมือนหุ่นยนต์ที่ถูกตั้งโปรแกรมไว้'

ผู้คนมีข้อจำกัดในเรื่องความสามารถในการตั้งสมาธิ

นี่เป็นเพราะพวกเขามีอารมณ์และความคิด ดังนั้นไม่ว่าคุณจะทำอะไร คุณก็เริ่มคิดถึงเรื่องอื่นอย่างรวดเร็ว ทั้งฝันกลางวัน ความวิตกกังวลเกี่ยวกับอนาคตหรือสถานการณ์ปัจจุบัน ความกลัววิกฤติที่ใกล้เข้ามา และความคิดอื่นๆ ที่กวนใจ สิ่งเหล่านี้ทำให้คนธรรมดาไม่สามารถจัดการกับงานได้อย่างสงบ

แต่ร่างโคลนนั้นแตกต่างออกไป

เนื่องจากจิตใจเชิงกลที่คอยทำตามคำสั่งอยู่เสมอ มันจึงทำตามคำสั่งที่ได้รับมาโดยไม่มีความคิดอื่นใดเข้ามาแทรก

'มันเหมือนกับคอมพิวเตอร์ที่ทำตามคำสั่งที่ป้อนเข้าไป'

ในที่สุดเขาก็พบวิธีที่ดีที่สุดในการพัฒนาร่างโคลน

' เอาล่ะ ฉันก็เพียงแค่ต้องป้อนข้อมูลการกระทำทั้งหมดเข้าไปก็พอ'

มันเหมือนกับการป้อนข้อมูลลงไปในคอมพิวเตอร์

ด้วยเหตุนี้เอง ซังวูจึงดูวิดีโอกลยุทธ์การล่ามอนสเตอร์ของนักล่า BJ ชื่อดังในช่วงหลายวันที่ผ่านมา

หากความคิดของซังวูถูกต้อง ตอนนี้ร่างโคลนของเขาก็น่าจะสามารถออกล่าได้ตามกลยุทธ์ดังกล่าว

'ตอนนี้สิ่งที่เหลืออยู่คือการทดสอบว่าหมายเลข 1 สามารถออกล่าตามกลยุทธ์ในวิดีโอได้หรือไม่'

เพื่อจุดประสงค์นี้ ซังวูจึงนั่งแท็กซี่พาหมายเลข 1 มุ่งหน้าไปยังพื้นที่ล่าในอินชอน

ขณะเดียวกัน เขาก็ให้คังจุนโมพาหมายเลข 2 กลับไปล่ากระต่ายเขาเดียว

ขณะเดียวกัน เขาก็ตรวจสอบหน้าต่างค่าสถานะ

───────────────

[ ค่าสถานะ ]

• ความแข็งแกร่ง: 0.734 → 0.741
• ความว่องไว: 0.521 → 0.533
• แรงกาย: 0.680 → 0.687
• ความอดทน: 0.565 → 0.573

มานา: 0.144 → 0.148

• พลังชีวิต: 0.313 → 0.315

───────────────

ค่าสถานะยังคงเพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งค่าความว่องไว มันได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

แต่มานาก็เพิ่มขึ้นน้อยกว่าที่คาดไว้

' เพราะฉันล่ามอนสเตอร์ด้วยการยิงปืน ดังนั้นมานาของฉันจึงเพิ่มขึ้นน้อยมาก'

พลังทำลายของปืนนั้นแข็งแกร่งมากจนปืนยังคงมีความจำเป็นในระดับฮันเตอร์แรงค์ F-D

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าคุณฆ่ามอนสเตอร์จากระยะไกล มันก็จะมีโอกาสน้อยลงไปอีกที่คุณจะดูดซับมานาที่กระจัดกระจายอยู่รอบๆ มอนสเตอร์เมื่อพวกมันตายได้

มันเป็นสิ่งสำคัญในการเพิ่มมานาของคุณ เพราะยิ่งคุณไประดับที่สูงมากเท่าไหร่ มอนสเตอร์ก็จะยิ่งมีความสามารถต้านทานอาวุธปืนได้มากขึ้นเท่านั้น

' นั่นคือเหตุผลว่าทำไมการล่าครั้งนี้จึงมีความสำคัญมาก'

เพราะมันไม่เหมือนกับการล่ากระต่ายเขาเดียว การล่าครั้งนี้มีจุดประสงค์เน้นไปที่การต่อสู้ระยะประชิด

ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงพื้นที่ล่าที่ตั้งอยู่ในอินชอน

ค่าแท็กซี่อยู่ที่ 30,000 วอน ซึ่งน้อยกว่าที่ซังวูคาดไว้

พื้นที่ล่าคือโรงบำบัดน้ำเสียที่จ่ายน้ำให้กับระบบประปาและยังบำบัดน้ำเสียให้กับเขตอินชอน

สิ่งอำนวยความสะดวกในปัจจุบันได้ถูกทิ้งร้างและไม่ได้ใช้งานแล้ว

เมื่อคุณเข้าสู่พอร์ทัลที่เปิดอยู่ที่นี่ มอนสเตอร์ปลาสองขาก็จะปรากฏขึ้น

ปลาสองขาเป็นปลาที่มีสองขาและมีความสูง 1 ถึง 2 เมตร ไม่เพียงแต่พวกมันจะว่ายน้ำได้เท่านั้น แต่พวกมันยังเดินบนบกได้อีกด้วย

นอกจากนี้ พลังการกระโดดของพวกมันก็ยังน่าทึ่งมากเพราะขาของมันได้พัฒนากล้ามเนื้อมาเหมือนกบ และข้อต่อของมันก็งอไปในทิศทางตรงกันข้ามเหมือนกับของตั๊กแตน มันเป็นมอนสเตอร์ที่มักจะพุ่งไปข้างหน้าเมื่อพบเหยื่อ พวกมันจะตะครุบอีกฝ่ายและกินเหยื่อด้วยปากอันใหญ่โตที่เต็มไปด้วยฟันฉลาม

มันเป็นมอนสเตอร์ที่ตายได้ง่ายหากโดนกระสุนปืนยิง แต่เนื่องจากความเร็วของมัน ฮันเตอร์แรงค์ F จึงไม่สามารถจัดการกับมันได้อย่างง่ายดาย แบบนั้นแล้วทำไมซังวูถึงเลือกปลาสองขา?

'ฉันละอายใจเหลือเกินที่ต้องบอกว่ามันมีพื้นที่ล่าแบบเดียวกับในวิดีโอกลยุทธ์เดี่ยวนั้นมีเพียงที่นี่ที่เดียวเท่านั้นที่อยู่ใกล้'

เหตุผลในการเลือกพื้นที่ล่าแห่งนี้ก็เพียงเพราะมันอยู่ใกล้ ส่วนที่เหลือทั้งหมดนั้นอยู่ไกลดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องยุ่งยากในการไป

อย่างไรก็ตาม ซังวูก็พาหมายเลข 1 ไปดูรอบๆ โรงบำบัดน้ำเสีย จากนั้นเขาก็ลงมาจากโรงบำบัดน้ำเสียและหาห้องพักใกล้เคียง

หลังจากนั้น หมายเลข 1 ก็ได้เตรียมดาบมาเชเต้ขนาดเท่าปลายแขนและปืนพกขนาดเท่าฝ่ามือเข้าไป

จากนั้นหมายเลข 1 ก็ออกเดินทางไปโรงงานบำบัดน้ำเสียนัมดองกู

ซังวูตรวจสอบแล้วว่าหมายเลข 1 ต้องไปทางไหน

ในที่สุด หมายเลข 1 ก็ผ่านสถานีคุ้มกันและเข้าไปในพอร์ทัล

ไม่มีคลื่นวิทยุภายในพอร์ทัล และมีเพียงอุปกรณ์พิเศษที่ใช้หินเวทมนตร์เท่านั้นที่สามารถใช้สื่อสารได้ ด้วยเหตุนี้เอง โทรศัพท์ที่นั่นจึงถูกตัดขาด

จากนั้นซังวูก็หลับตาลงและเปิดใช้งานสกิลแฟมิเลียของเขา

แม้ว่าตาของเขาจะถูกปิด แต่การมองเห็นอันมืดมนของซังวูก็สว่างขึ้นและเขาก็สามารถมองเห็นมุมมองของหมายเลข 1 ได้ในไม่กี่วิต่อมา

'โอ้ มันสามารถใช้งานผ่านพอร์ทัลได้'

เขากังวลว่าสกิลแฟมิเลียจะไม่ทำงานนอกพอร์ทัล แต่โชคดีที่มันสามารถใช้งานได้ไม่มีปัญหา

เมื่อมองสภาพแวดล้อมผ่านวิสัยทัศน์ของหมายเลข 1 ด้านหลังของหมายเลข 1 ก็ดูเหมือนจะเป็นพอร์ทัล และด้านหน้าก็ดูเหมือนกับจะเป็นป่า

มันมีป้ายห้อยอยู่บนต้นไม้ตรงหน้า

ซังวูสั่งให้หมายเลข 1 เดินไปตามป้าย

ทันใดนั้นหุบเขาแห่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงน้ำไหลเชี่ยว

อย่างไรก็ตาม อาจเป็นเพราะต้นไม้ที่หนาแน่นและไม่มีแสงสว่าง หุบเขาจึงมีมอสปกคลุมเยอะมากและมีบรรยากาศค่อนข้างมืดมน

นอกจากนี้ มันก็ยังมีคนกลุ่มหนึ่งกำลังออกล่าอยู่ที่นี่

“หยุดนะ! แกกำลังทำอะไรอยู่?”

“ไปยืนตรงนั้นตามที่ตกลงกันไว้สิวะ!”

“หุบปากกันได้แล้ว!”

ซังวูเห็นฮันเตอร์และทีมของเขากำลังกระจายตำแหน่งไปรอบๆ

ซังวูย้ายหมายเลข 1 ไปที่ลำธารตอนบนของหุบเขาเพื่อหลีกเลี่ยงพวกเขา

นี่เป็นเพราะข้อมูลเชิงกลยุทธ์ที่เขาได้มานั้นบอกว่ากระแสน้ำตอนต้นที่ไหลแรงนั้นจะทำให้ปลาสองขาสูญเสียความแข็งแกร่งไปบางส่วน

' หมายเลข 1 จำวิดีโอที่ BJ Zombie ล่าปลาสองขาได้ไหม? ตอนนี้ให้นายมุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่แสดงในวิดีโอนั้นเลย'

วิดีโอที่ซังวูดูเป็นวิดีโอที่โพสต์บน YouTube โดยฮันเตอร์ชื่อ BJ Zombie

เมื่อซังวูไปถึงสถานที่ที่ดูคล้ายกับสถานที่ในวิดีโอและสั่งหมายเลข 1 หมายเลข 1 ก็มองไปรอบๆ และปักหลักอยู่ในที่สถานที่ในวิดีโอ

มันเป็นเนินหินที่มีขนาดค่อนข้างใหญ่ มันอยู่ระหว่างหุบเขาและป่าทึบ

ในเวลานี้ หมายเลข 1 ก็ยืนอยู่ในตำแหน่งกึ่งกลางระหว่างหุบเขาและป่าทึบแบบพอดี

' เอาล่ะ หมายเลข 1 มาออกล่าตามที่เราดูในวิดีโอกันเถอะ เริ่มได้!'

ทันทีที่ความคิดนี้จบลง หมายเลข 1 ก็ชักปืนพกออกมา

ปัง!

เมื่อเสียงปืนดังลั่นไปทั่วหุบเขา ปลาสองขาก็เริ่มคลานออกมาจากแหล่งน้ำในหุบเขาทีละตัว

ดวงตาที่มัวหมองและฟันซี่ที่แหลมคมสามารถมองเห็นได้เมื่อปากอันน่าขยะแขยงอ้าเปิดออก

ปลาสองขาที่เดินออกมาจากป่าเองก็เริ่มงอขา

กล้ามเนื้อขาของปลาสองขาเริ่มจะพองตัวแน่น

พรึ่บ!

จากนั้นปลาสองขาทั้งสามก็วิ่งเข้ามาพร้อมกับเสียงคำราม ไม่สิ มันพุ่งทะยานเข้ามามากกว่า!

เมื่อหมายเลข 1 เห็นปลาสองขางอขากระโดด เขาก็รีบถอยออกและไปยืนอยู่หลังต้นไม้ในป่า

จากนั้นปลาสองขาที่พุ่งเข้ามาเป็นเส้นตรงที่เล็งไปที่หมายเลข 1 ก็ไม่สามารถหยุดตัวเองได้ทันและพุ่งชนเข้ากับต้นไม่อย่างจัง

บู้มมมม!

ปลาสองขาตัวแข็งค้างไปครู่หนึ่งเนื่องจากมันกระแทกเข้ากับต้นไม้

หมายเลข 1 เดินเข้าหาปลาสองขาแล้วแทงดาบของเขาเข้าระหว่างเหงือกของมันอย่างง่ายดาย

ฉึก!

ขณะที่เลือดสดพุ่งออกมา หมายเลข 1 ก็เหวี่ยงดาบไปที่ปลาสองขาตัวอื่นๆ ที่อยู่ข้างๆ เขาอีกครั้ง

ขณะนั้นปลาสองขาที่อยู่อีกด้านหนึ่งก็พยายามลุกขึ้นราวกับว่าอาการมึนได้หายไปแล้ว

หมายเลข 1 เล็งปืนพกในมือซ้ายไปที่มัน

ปัง!

[ มานาเพิ่มขึ้น 0.001]

หมายเลข 1 สามารถฆ่าปลาสองขาสามตัวลงได้ภายในเวลาไม่กี่วินาที

“เห็นนั่นไหม? เป็นเพราะปลาสองขามีหัวก็จริง แต่มันก็แทบจะไม่มีสมอง มันมีเพียงสัญชาตญาณเท่านั้น ดังนั้นแล้วมันจะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันลากมันมามันติดอยู่บนต้นไม้ได้? มันก็จะกลายเป็นปลาเสียบไม้ไง~ ฮ่าฮ่าฮ่า!”

ผลลัพธ์ในการล่าครั้งแรกของเขาออกมาเป็นเหมือนกับที่ฮันเตอร์ BJ Zombie ทำให้ดูในวิดีโอไม่มีผิด

' ใช่แล้ว นี่แหละ! การคาดการณ์ของฉันถูกต้อง!'

จากความเห็นของซังวู หากเขาสามารถฆ่าพวกมันได้อย่างง่ายดายเช่นนี้ การยึดดันเจี้ยนนี้เป็นแหล่งรายได้หลักก็จะไม่ใช่เรื่องยากอะไร

อย่างไรก็ตาม ปลาสองขานั้นก็เป็นมอนสเตอร์ที่อาศัยอยู่ร่วมกันเป็นฝูง ดังนั้นเนื่องจากพวกแรกได้ถูกดึงดูดเข้ามาแล้ว ดังนั้นการล่าพวกมันจึงได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

ราวกับว่าพวกมันไม่ได้สนใจการตายของเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์เลย ปลาสองขาหลายสิบตัวพุ่งกระโจนเข้าหาหมายเลข 1

ภาพปลาสองขากระโดดขึ้นฟ้าพร้อมๆ กันนั้นงดงามเป็นอย่างมาก อย่างไรก็ตาม เมื่อซังวูมองฉากนี้ด้วยมุมมองของหมายเลข 1 เขาก็ไม่ได้รู้สึกสนุกไม่กับมันเลย

'...ฉันจะตายไหมเนี่ย?'

โชคดีที่เขาไม่ได้เผชิญหน้ากับสถานการณ์นี้ด้วยตัวเอง แต่มันเป็นหมายเลข 1 ที่เป็นคนที่ต้องเผชิญหน้ากับพวกมัน

หมายเลข 1 ฆ่าปลาสองขาห้าถึงหกตัวที่นอนหมดสติอยู่บนต้นไม้ลงได้อย่างง่ายดาย

อย่างไรก็ตาม เมื่อปลาสองขาที่ฟื้นตัวแล้วตื่นขึ้น พวกมันก็เริ่มวิ่งเข้ามาหาเขาอีกครั้ง

ปลาสองขาตัวหนึ่งกระโจนขึ้นไปบนฟ้าพร้อมกับอ้าปากกว้าง

ขณะเดียวกัน หมายเลข 1 ก็ป้อนกระสุนเข้าปากมันอย่างชำนาญ

ในเวลาเดียวกัน เขาก็วิ่งไปทางขวาและเหวี่ยงดาบใหญ่ของเขาเพื่อป้องกันปลาสองขาที่พุ่งเข้าใส่เขาจากทางซ้าย

ดาบใหญ่ถูกชักกลับมาอย่างรวดเร็วหลังจากที่มันแทงทะลุผ่านดวงตาของปลาสองขาและแทงเข้าไปที่สมองของมัน

' เชี่ย... อย่างกับดูหนังสด'

ซังวูรู้สึกว่าฉากลูกตาของปลาสองขาที่ติดออกมาพร้อมกับดาบขนาดใหญ่ในขณะที่พวกมันถูกชักออกมาจากเบ้าตาของปลาสองขานั้นดูน่าขยะแขยงมาก

มันน่าขยะแขยงและน่าขนลุกมากซะจนเขาขนลุกไปหมดทั้งตัว

อย่างไรก็ตาม หมายเลข 1 ก็ดูเหมือนจะไม่ได้สนใจเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้เลย มันไม่มีความหวั่นไหวภายในใจเลยแม้แต่น้อย

แน่นอน เพราะหากคุณหยุดตอนนี้ เนื้อของคุณก็จะถูกปลาสองขาฉีกขาดแน่นอน

หมายเลข 1 ซึ่งกำลังถอยห่างจากมันก้าวออกไปด้านข้างพร้อมกับปลาสองขาที่วิ่งเข้ามาหาเขาอีกตัว

กึ่ก!

แรงกัดของมันนั้นแข็งแกร่งมากจนแม้แต่ต้นไม้ก็ยังแตกกระจาย

ในขณะนี้ ปลาสองขาตัวนั้นก็หยุดชะงักไปครู่หนึ่ง แต่กระนั้นหมายเลข 1 ก็ยังไม่สามารถจบชีวิตมันได้ นี่เป็นเพราะปลาสองขาตัวอื่นกำลังวิ่งเข้ามาหาเขาต่อ

อย่างไรก็ดี หมายเลข 1 ก็ยังคงสามารถหลบเลี่ยงพวกมันได้ เขาไม่ได้เปิดโอกาสให้ปลาสองขาเข้ามาประชิดตัวได้เลย

เวลาผ่านไปนานเท่าไรแล้ว?

ซังวูเริ่มรู้สึกว่าการรักษาสกิลแฟมิเลียไว้นั้นเป็นเรื่องยาก

ในเวลาเดียวกัน ความเจ็บปวดที่ปอดของหมายเลข 1 ที่ให้ความรู้สึกเหมือนมันกำลังจะระเบิดเนื่องจากการขาดอากาศหายใจก็รุนแรงขึ้น นอกจากนี้ ความเจ็บปวดบริเวณข้อมือจากการแกว่งดาบใหญ่และความเจ็บปวดบริเวณต้นขาจากการวิ่งอย่างต่อเนื่องเองก็ทำให้เขาทรมานเป็นอย่างมาก

' เอ่อ... ตอนนี้เหลือปลาสองขาอีกแค่สองตัวเท่านั้น’

ลูกกระสุนในแม็กกาซีนของเขาจวนจะหมดลงแล้ว แต่โชคดีที่เขายังมีกระสุนเหลืออยู่ในแม็กกาซีนอื่นอีกประมาณ 50 นัด

' หมายเลข 1 ยิงเฉพาะจุดสำคัญเท่านั้น เราต้องประหยัดกระสุนให้ได้มากที่สุด'

ปัง!

ตอนนี้เหลือเพียงตัวเดียวแล้วเท่านั้น

ปลาสองขาตัวสุดท้ายกระโจนเข้ามาโดยไม่สนใจต้นไม้ข้างหน้า ด้วยเหตุนี้เอง หมายเลข 1 จึงสามารถก้าวไปด้านข้างเพื่อหลบมันได้อย่างสบายๆ และนำดาบใหญ่ของเขาแทงไปที่หัวของปลาสองขาที่พุ่งผ่านเขาไป

ปลาสองขาถูกผ่าขาดครึ่งโดยทันที มันทิ้งรอยแผลยาวไว้ตั้งแต่หัวจรดท้องเนื่องจากแรงเหวี่ยงของปลาสองขาที่พุ่งผ่านไป

ในที่สุดหมายเลข 1 ก็จัดการปลาสองขาจนหมด

' ในที่สุดก็จบลงสักที ทำได้ดีมากหมายเลข 1'

ซังวูรู้สึกโล่งใจที่เห็นการล่าสิ้นสุดลงด้วยด้วยดี ตอนนี้ถึงเวลานำหมายเลข 1 กลับมาแล้ว

ตอนนี้มันยากมากที่จะรักษาสกิลแฟมิเลียเอาไว้

“ฉันต้องเรียกคนเฝ้าประตูไปเก็บซากปลาสองขากลับมาแล้ว”

ในขณะที่ซังวูกำลังคิดถึงเรื่องนั้นเรื่องนี้อยู่ เขาก็กำลังจะยุติสกิลแฟมิเลียลงแล้ว

กึ่กๆ!

ทันใดนั้นซังวูก็ได้ยินเสียงร้องที่คล้ายกับเสียงปลาสองขา แต่มันก็น่ากลัวกว่านั้น เสียงนี้ดังขึ้นในบริเวณใกล้เคียงกับหมายเลข 1

' หื้ม? นั่นมันเสียงบ้าอะไรกัน?'