บทที่ 170 - พี่จวิน พรุ่งนี้ไปตกปลากันไหม

บทที่ 170 - พี่จวิน พรุ่งนี้ไปตกปลากันไหม

ฉินหวยหรูได้ยินเสียงโวยวายก็เดินออกมาดู พอเห็นแม่ผัวกำลังยืนด่าไก่เป็นฟืนเป็นไฟ ก็อดไม่ได้ที่จะทักท้วง

"แม่ จะไปดุพวกมันทำไมคะ ยิ่งไปขู่มันแบบนั้น ไก่มันตกใจเดี๋ยวมันก็ยิ่งไม่ออกไข่หรอก"

ลำพังแค่ป้าเจี่ยแอบไปซื้อไก่มาโดยไม่ปรึกษา ฉินหวยหรูก็เคืองจะแย่อยู่แล้ว นี่มาเห็นแม่ผัวยืนระบายอารมณ์ใส่สัตว์หน้าตาเฉย ยิ่งทำให้เธอหงุดหงิด

ขืนไก่ช็อกตายไปสักตัวสองตัว มีหวังขาดทุนย่อยยับ ไก่พันธุ์ไข่พวกนี้ราคาแพงกว่าไก่เนื้อตามตลาดตั้งเยอะ

ป้าเจี่ยที่กำลังหัวร้อนอยู่แล้ว พอโดนลูกสะใภ้สอนมวย ก็เหมือนราดน้ำมันเข้ากองไฟ

เก่งนักนะนังนี่! กล้ามาชี้นิ้วสั่งสอนฉันเหรอ ปีนเกลียวเกินไปแล้ว!

"นังหวยหรู แกหมายความว่าไง! ไก่มันไม่ออกไข่ ฉันจะด่ามันสักคำสองคำไม่ได้หรือไง!"

"ที่ฉันอุตส่าห์ลำบากเลี้ยงไก่เนี่ย ก็เพื่อเอาไข่มาให้แกบำรุงท้องไม่ใช่เรอะ นังคนเนรคุณ!"

เจอแม่ผัวเปิดโหมดด่ากราด ฉินหวยหรูก็เบะปาก หันหลังเดินหนีเข้าห้องทันที

สถานะในบ้านนี้ เธอไม่มีสิทธิ์ไปงัดข้อกับป้าเจี่ยหรอก ขนาดเจี่ยตงซวี่ที่เป็นลูกแท้ๆ ยังไม่กล้าหือ

ขืนเถียงคำไม่ตกฟาก โดนด่าฟรีไม่พอ เผลอๆ จะโดนตบกบาลแยก หรือหนักสุดอาจจะโดนไม้หน้าสามไล่ฟาด

ฉินหวยหรูจำภาพตอนเจี่ยตงซวี่โดนแม่ตีได้ติดตา ตอนนั้นโดนตีขาบวมเป่ง ร้อนถึงเธอต้องมานั่งขย่มเองอยู่ตั้งหลายคืน เพราะผัวขยับขาไม่ได้

ดังนั้นหนีเข้าห้องดีที่สุด

พอฉินหวยหรูหนีไปแล้ว ป้าเจี่ยที่ยังระบายอารมณ์ไม่สุด ก็หันกลับมาลงที่แม่ไก่ต่อ

เตะเปรี้ยงเข้าให้ตัวละทีสองที จนหนำใจแล้วถึงเดินกระฟัดกระเฟียดออกมา

"ถ้ายังไม่ออกไข่อีกนะ แม่จะจับลงหม้อให้หมด!"

ด่าจบแกก็ยังไม่ยอมกลับเข้าบ้าน แต่เดินดุ่มๆ ตรงไปที่ลานหลัง

เป้าหมายคือเล้าไก่บ้านเฉินจวิน

มายืนด้อมๆ มองๆ หน้าเล้า เห็นแม่ไก่ตัวหนึ่งกำลังฟักไข่อยู่ในรัง อีกสองตัวเดินนวยนาดจิกกินเศษผักอย่างสบายใจเฉิบ

ยุคนี้คนหาเช้ากินค่ำ การจะแบ่งอาหารมาเลี้ยงสัตว์ถือเป็นเรื่องฟุ่มเฟือย ส่วนใหญ่ก็ให้กินแค่เศษผักเศษหญ้า

จะมีก็แต่เฉินจวินนี่แหละที่บ้าดีเดือด เอาข้าวโพดบดมาโปรยให้ไก่กินเป็นล่ำเป็นสัน

เห็นไก่บ้านเฉินสุขภาพจิตดี๊ดี ไข่ดกวันละสามฟอง ป้าเจี่ยก็กัดฟันกรอดด้วยความริษยา

ทำไมสวรรค์ถึงเข้าข้างแต่บ้านเฉินวะ!

เลี้ยงไก่ยังไงให้ออกมาดีขนาดนี้ ของแกทำไมมันไม่ได้เรื่อง

เป็นที่ไก่ หรือเป็นที่คนเลี้ยง? หรือว่าไก่ที่ซื้อมามันเป็นไก่ย้อมแมว?

ป้าเจี่ยคิดจนหัวแตกก็คิดไม่ออก เลยตัดสินใจนั่งยองๆ เฝ้าหน้าเล้าไก่บ้านเฉินจวินมันซะเลย กะว่าจะขโมยวิชา

นั่งจ้องอยู่นานจนขาเป็นเหน็บ

พอกำลังจะลุกขึ้นยืนขาพับขาอ่อน ก็เห็นกลุ่มเฉินจวินเข็นรถกลับมาพอดี

เฉินจวินเห็นป้าเจี่ยมานั่งเฝ้าเล้าไก่ตัวเองก็แสยะยิ้ม

ไม่ต้องเดาก็รู้ว่ายัยแก่นี่มาแอบดูวิธีเลี้ยงไก่

ได้ข่าวว่าไก่ห้าตัวของแกยังไม่ยอมเบ่งไข่ออกมาสักฟอง ป้าแกเลยหัวฟัดหัวเหวี่ยงด่ากราดไปทั่ว

เฉินจวินเคยแอบไปดูมาแล้ว ป้าเจี่ยแกเล่นก๊อปปี้เกรดเอ เลียนแบบเขาทุกอย่าง

เขาให้อาหารไก่ด้วยข้าวโพดบด ป้าแกก็ให้เหมือนกัน

แต่ก๊อปไม่เกรดเอนี่หว่า!

ไก่ตั้งห้าตัว ให้ข้าวโพดบดแค่นิดเดียว ไก่ที่ไหนมันจะไปอิ่ม

ก็ไม่ได้โทษว่าแกงกหรอกนะ แต่ข้าวโพดบดบ้านแกมีจำกัด ได้มาจากญาติที่บ้านนอก ถ้าหมดก็ต้องควักเนื้อซื้อ

ไก่ห้าตัวลงทุนไปสิบกว่าหยวนแล้ว ขืนถมเงินลงไปอีก ป้าเจี่ยคงได้กระอักเลือดตาย

เห็นเฉินจวินยิ้มเยาะ ป้าเจี่ยก็ฮึดฮัดทำท่าจะเดินหนี แต่ขามันชาจนก้าวไม่ออก

เฉินจวินไม่สนใจแก หันไปสั่งงานพวกหลิวกวงฝูให้เก็บของ แล้วเตรียมตัวจะเข้าห้อง

"พี่จวิน พี่จวิน พรุ่งนี้วันหยุด พวกเราไปตกปลากันไหมพี่" หลิวกวงฝูถามยิ้มๆ

ช่วงนี้สองพี่น้องใช้เงินมือเติบ กินแหลกจนหน้าตาเริ่มมีน้ำมีนวลขึ้นผิดหูผิดตา

โดยเฉพาะช่วงหลังๆ นี่ออกไปหาของกินอร่อยๆ นอกบ้านแทบทุกวัน ชีวิตดี๊ดีจนตัวจะลอย

เฉินจวินนิ่งคิด "ยังไม่แน่ใจนะ ต้องดูสถานการณ์ก่อน แต่พวกนายไปกับลุงสามได้เลย เดี๋ยวมาเอาเหยื่อที่พี่"

สองพี่น้องได้ยินดังนั้นก็ยิ้มแก้มปริ รีบวิ่งไปทำงานต่ออย่างกระตือรือร้น

ส่วนเฉินจวินก็เดินเข้าบ้าน ตักอาหารไก่สูตรพิเศษผสมข้าวโพดบดออกมาขันหนึ่ง

พอป้าเจี่ยเห็นเฉินจวินออกมาให้อาหารไก่ ขาที่เคยชาก็หายเป็นปลิดทิ้ง ยืนจ้องตาเขม็ง อยากรู้ว่าในขันนั่นมันมีอะไร

เฉินจวินปรายตามองแกแวบหนึ่ง ไม่ได้กลัวความลับรั่วไหล โปรยอาหารลงไปในเล้า ไก่สามตัวก็ตาลุกวาว วิ่งกรูกันเข้ามารุมกินอย่างบ้าคลั่ง

ป้าเจี่ยขมวดคิ้ว

ไก่บ้านนี้มันตายอดตายอยากมาจากไหน กินดุชิบเป๋ง ผิดกับไก่บ้านแกที่เขี่ยๆ ดมๆ แล้วก็เมิน

รอจนเฉินจวินกลับเข้าบ้านไปแล้ว ป้าเจี่ยก็รีบมุดตัวเข้าไปในเล้าไก่ หยิบเม็ดอาหารที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมาพิจารณา

หือ?

มีเศษข้าวโพด แล้วก็... ไอ้ก้อนๆ นี่มันคือ "อาหารสูตรคุน" ที่เฉินจวินเคยบอกสินะ?

ป้าเจี่ยไม่รู้จักหรอกว่าอาหารสูตรคุนคืออะไร แต่หน้าตามันดูคล้ายๆ กับ... เกลือเม็ด?

คิดแล้วก็ลองเอาเข้าปากเคี้ยวดู... ถุยๆๆ!

เค็มปี๋! รสชาติแปลกประหลาด

"เลี้ยงไก่ด้วยเกลือเม็ด? ไอ้เด็กเวรนี่มันคิดสูตรบ้าบออะไรออกมาเนี่ย" ป้าเจี่ยพึมพำอย่างตื่นเต้น

แกมั่นใจว่าแกไขปริศนาการเลี้ยงไก่ของเฉินจวินได้แล้ว

ไอ้อาหารสูตรคุนบ้าบออะไรนั่น ที่แท้มันก็คือเกลือเม็ดราคาถูกๆ นี่เอง!

เฉินจวินคงกลัวคนอื่นรู้สูตรลับ เลยตั้งชื่อให้มันดูพิสดารหลอกชาวบ้าน

ถึงป้าเจี่ยจะไม่เข้าใจหลักการวิทยาศาสตร์ว่าทำไมเกลือถึงทำให้ไก่ออกไข่ แต่ใครจะสนล่ะ?

ในเมื่อรู้สูตรแล้ว ก็แค่ทำตาม!

ป้าเจี่ยผู้ตรัสรู้ชอบด้วยพระองค์เอง รู้สึกเหมือนเห็นกองภูเขาไข่ไก่อยู่รำไร

เหอะ! แค่ไก่สามตัวของเฉินจวินจะไปสู้อะไรไก่ห้าตัวของแกได้

ถ้าไก่แกเริ่มออกไข่เมื่อไหร่ แกจะแย่งลูกค้าในลานมาให้หมด!

กินไม่หมดก็เอาไปขายข้างนอก วันละยี่สิบฟอง เดือนละหกสิบหยวน...

แค่คิดถึงเม็ดเงินที่จะไหลมาเทมา ป้าเจี่ยก็ตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น

แกโยนอาหารที่เหลือในมือทิ้ง รีบวิ่งกลับบ้านไปแคะกระปุก

ไปซื้อเกลือ!

ซื้อมาเลยสองกระสอบใหญ่ๆ!

[จบแล้ว]