บทที่ 96 ทำลายพันธมิตร

“เจ้าของบ้านลงมืออีกแล้ว!! ระเบิดแค่ 2 ลูกก็กำจัดผู้เล่นได้ มือใหม่คนนี้ทำเอาผู้เล่นเก่าเป็นตัวตลกไปเลย จะมีใครหยุดเขาได้ไหม!!” มาริออนใส่ไฮไลท์บนหน้าจอขนาดใหญ่พร้อมกับตะโกนเสียงดัง

ผู้ชมต่างโห่ร้องตะโกนเชียร์ก่อนที่จะแสดงความคิดเห็น ขณะดูเฟลิกซ์ทำให้ผู้ที่ไล่ตามเขาอับอายด้วยระเบิดลูกเดียว

คำถามเริ่มเกิดขึ้นในห้อง VIP เรื่องที่ว่าเขาเป็นมือใหม่จริง ๆ หรือไม่ ผู้ชม VIP มีความรู้มากกว่าคนทั่วไป ดังนั้นพวกเขาจึงมองเห็นสิ่งที่คนธรรมดามองไม่เห็น ในตอนนี้ วิธีการเล่นของเฟลิกซ์กำลังแสดงให้เห็นประสบการณ์ที่สามารถรับได้หลังจากผ่านเกมจำนวนมากมาเท่านั้น

เขารู้วิธีก้าวและประหยัดพลังงาน ไม่ไล่ตามการคัดออก ไม่รีบร้อนตัดสินใจ รายละเอียดทั้งหมดนี้ไม่ควรเกิดขึ้นกับผู้เล่นที่ยังไม่มีอันดับ

ผู้เล่นที่ไม่มีอันดับควรจะเป็นใบ้ กลัว ประหม่า และไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อ ท้ายที่สุด พวกเขาพึ่งเข้าร่วม Supremacy Games เป็นครั้งแรก มันเป็นสามัญสำนึกที่เกมแรกและเกมที่ 2 มักจะยากที่สุดเสมอ

มือใหม่ที่ไม่มีอันดับมากกว่า 99% จะแพ้เกมแรก แม้จะมีสายเลือดที่ดีก็ตาม

และแม้แต่ผู้เล่นอันดับต้น ๆ ในปัจจุบันก็ยังเคยแพ้ในเกมแรกเนื่องจากขาดประสบการณ์ แต่เฟลิกซ์ มือใหม่ที่ถูกกล่าวหาว่าทำให้ผู้เล่นเก่าในเกมดูเหมือนมือใหม่ ภาพนี้ทำให้ผู้ชม VIP งงงวย พวกเขาเปลี่ยนโฟกัสไปที่เขา และวางแผนที่จะดูเขาไปตลอดทั้งเกม

...

เหนือที่นั่งปกติในห้อง VIP ห้องหนึ่ง

"ตรงกันข้าม วินด์คลาวด์ ใช้ใบมีดลมทั้งหมด 31 ใบ แต่ยังสร้างความเสียหายให้กับรถของเขาไม่ได้" หญิงชราผมหงอกยาวพูดกับชายชราอีกคนที่นั่งข้างเธอ

“ขณะที่เจ้าของบ้านอาศัยเพียงสภาพแวดล้อมภายนอกเพื่อประหยัดพลังงาน” ชายชราลูบเคราสีทองของเขาเล็กน้อยและเสริมด้วยรอยยิ้ม “มันชัดเจนว่าเขามั่นใจว่าเขาจะสามารถคว้าแชมป์ได้”

“เราจะชวนเขาเข้าร่วมแคลนดีไหม” จู่ ๆ เธอก็ถามขึ้น

“อืม เขาเป็นผู้ใช้พิษและมีสายเลือดระดับตำนาน” เขาไตร่ตรองขณะมองดูรถของเฟลิกซ์หลบเสาลาวาที่พุ่งขึ้นมาจากแม่น้ำลาวา ไม่นานเขาก็พยักหน้าและตัดสินใจ “เอาล่ะ ถ้าเขาสามารถชนะการแข่งครั้งนี้ได้ เราจะส่งคำเชิญให้เข้าร่วมเป็นสมาชิกภายนอกของแคลน”

“ฉันคิดว่าเขาสมควรได้เป็นสมาชิกภายใน” หญิงชรายิ้มอ่อน ๆ และกล่าวเสริมว่า “แต่แคลนส่งคุณมาเพื่อค้นหาพรสวรรค์ ไม่ใช่ฉัน ดังนั้นมันเป็นการตัดสินใจของคุณ”

“เราจะตัดสินใจในภายหลัง สำหรับตอนนี้ มาดูกันว่าเขาจะจัดการกับคนพวกนั้นได้ยังไง” เขาพูดยิ้ม ๆ

.....

เฟลิกซ์ลดความเร็วลงเล็กน้อย พยายามรักษาระยะห่างจากโฮเวอร์คาร์ 3 คันที่อยู่ข้างหน้าเขา พวกเขากำลังขับรถใกล้กันในรูปแบบสามเหลี่ยมโดยไม่ต่อสู้

"ชิ พันธมิตร 3 คนงั้นเหรอ" เฟลิกซ์ขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิด

เขากำลังมีช่วงเวลาที่ยากลำบากในการหาวิธีจัดการกับ 3 คันหน้าให้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ โดยไม่สูญเสียพลังงานหรือรับความเสียหายมากเกินไป โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ไม่ชักช้า เขาไม่ต้องการเข้าไปพัวพันกับการต่อสู้ มันไม่คุ้ม

เวลาไม่กี่นาทีผ่านไปอย่างรวดเร็ว เฟลิกซ์เพียงแค่เฝ้าสังเกตสภาพแวดล้อมและผู้เล่นที่อยู่ข้างหน้าเขาเพื่อหาช่องโหว่ที่จะฉวยโอกาส

ทันใดนั้น รถที่อยู่ทางซ้ายสุดก็ดึงหน้าต่างลงเพียงเล็กน้อย มีควันลอยออกมาจากช่องนั้น ผู้เล่นคนนั้นต้องสูบบุหรี่แน่นอน เพราะมันไม่มีกฏห้ามสูบบุหรี่ในเกม

ดวงตาของเฟลิกซ์เป็นประกายด้วยความยินดีเมื่อเขาเห็นโอกาสที่เขาต้องการในที่สุด

“ฮิฮิ ถ้าฉันใช้พิษนั้น ฉันก็ไม่ต้องทำอะไรเลย”

ด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย เฟลิกซ์ดีดนิ้วและระเบิดสีแดงเลือดนกก็ถูกสร้างขึ้นบนมือเขา จากนั้นเขาก็วางมันลงในท่อที่เชื่อมต่อกับปืนหน้ารถและรออย่างอดทน

ตูม!

จู่ ๆ เสาลาวาก็ผุดขึ้นจากแม่น้ำใกล้กับพันธมิตรทั้ง 3 ทำให้พวกเขาต้องกระจายตัวกันด้วยความตื่นตระหนก

"ตอนนี้แหล่ะ!" เฟลิกซ์กดปุ่มยิงทันที เขาเล็งไปที่รถที่ลดกระจกลง

ระเบิดพุ่งเข้าหารถอย่างรวดเร็วโดยไม่มีใครสังเกตเห็น เนื่องจากเสาลาวาและบรรยากาศสีแดงรอบ ๆ ได้อำพรางระเบิดอย่างสวยงาม

บูม!

"เยส!"

เฟลิกซ์เชียร์อย่างมีความสุขด้วยการกำหมัดหลังจากเห็นระเบิดของเขาระเบิดใกล้หน้าต่างรถ แม้ว่าหมอกส่วนใหญ่จะถูกทิ้งไว้นอกรถ แต่ก็ยังมีชิ้นส่วนเล็ก ๆ หลุดเข้าไป เฟลิกซ์ไม่สนใจว่าหมอกจะเข้าไป 1% หรือ 99% ตราบใดที่ผู้เล่นในรถสูดดมมันเข้าไป เขาก็จะถูกพิษโดยไม่มีการต่อต้าน

"ถึงเวลาดูการแสดงแล้ว" เขาถูมือขณะมองดูรถที่โดนลอบโจมตี และลดความเร็วลงเพื่อหลีกเลี่ยงการตรวจจับ

เขาไม่ต้องการให้อะไรมายุ่งกับแผนของเขา

...

“เสานั่นทำให้ฉันกลัวแทบตาย!” ชายอ้วนคนหนึ่งใช้แขนเสื้อเช็ดหน้าผากที่มีเหงื่อออกอย่างโล่งอก จากนั้นเขาก็รีบกดสร้อยข้อมือ AP ของเขาอย่างเร่งรีบ

"อุลตราเครซ วอร์ช็อค พวกนายโอเคไหม!" เขาถาม

"ฉันเก่ง ฉันหลบได้สำเร็จ" มีเสียงขึ้นจมูกดังขึ้นจากกำไลของมอนก้าผู้ยิ่งใหญ่

“ดี แล้ววอร์ช็อคล่ะ”

ไม่มีเสียงตอบกลับ เขามองไปทางหน้าต่างและพบว่ารถของวอร์ช็อคนั้นไม่มีปัญหา ดังนั้นเขาจึงค่อนข้างสับสนที่ไม่ได้รับเสียงตอบกลับ

“ไอ้แม่XXX!”

อย่างไรก็ตาม ไม่ช้าความสับสนของเขาก็ถูกแทนที่ด้วยความโกรธ หลังจากเห็นปืนใหญ่ 2 กระบอกโผล่ออกมาจากประตูรถของวอร์ช็อค พวกมันชี้ตรงมาที่ใบหน้าของเขา

เขาพยายามหลบอย่างรวดเร็วโดยดึงคันบังคับเข้าหาตัวเอง พยายามยกรถของเขาขึ้น น่าเสียดายที่เขาอยู่ใกล้เกินกว่าจะที่ปืนจะยิงพลาดหรือมีเวลาหลบ

บูม! บูม!

กระสุนปืนใหญ่สีทอง 2 ลูกพุ่งเข้าชนรถของเขา อันหนึ่งทุบหน้าต่างของเขาจนแตก และกระแทกเข้าที่หัวของเขา ขณะที่อีกอันเจาะประตูรถและทะลุหน้าอกเขาอย่างง่ายดาย ระยะห่างระหว่างพวกเขาใกล้กันมาก พลังการเจาะของกระสุนปืนใหญ่จึงสูงมาก

มอนก้าผู้ยิ่งใหญ่นั่งนิ่งโดยมีกระสุน 2 ลูกติดอยู่ในร่างกายของเขา ดวงตาของเขาสูญเสียความแวววาวไปทีละน้อย  เขามีเพียงความคิดเดียวในใจแม้ว่าความตายกำลังใกล้เข้ามา

'ทำไมถึงเป็นตอนนี้?'

ใช่ ทำไมตอนนี้?

เขารู้ว่าเวลาแห่งการทรยศกันนั้นใกล้เข้ามาแล้ว แต่เขาคิดว่ามันจะไม่เกิดขึ้นจนกว่าพวกเขาจะไปถึงรอบสุดท้าย ไม่งั้นการเป็นพันธมิตรก็ไร้ความหมาย

น่าเสียดายที่เขาไม่รู้ว่ามีงูสะกดรอยตามพวกเขามาโดยตลอด

“วอร์ช็อค!! ไอ้ปัญญาอ่อน! ทำไมแกถึงทำลายพันธมิตรของเราทั้งที่เราใช้ความพยายามไปมากมายเพื่อสร้างความไว้วางใจระหว่างกัน!” อุลตราเครซคำรามด้วยดวงตาแดงก่ำ

แต่ใครจะตำหนิเขาได้

ทุกอย่างจนถึงตอนนี้เป็นไปอย่างราบรื่น พวกเขากำจัดผู้ที่กำหนดเป้าหมายมาที่พวกเขา และเพิกเฉยต่อผู้ที่ทิ้งพวกเขาไว้ตามลำพัง สิ่งเดียวที่พวกเขาจดจ่อคือเส้นชัย

แต่ตอนนี้ทุกอย่างถูกทำลายโดยการโจมตีเพียงครั้งเดียวของวอร์ช็อค ไม่มีทางที่อุลตราเครซจะเป็นหุ้นส่วนกับเขาหลังจากได้เห็นชะตากรรมของพันธมิตรอีกคน

“เดี๋ยวก่อน! ฉันสาบานได้ว่าไม่ไช่ฉัน! เขาโจมตีฉันก่อน ฉันแค่ป้องกันตัว” วอร์ช็อคไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาถูกพิษ เขาคิดว่าเขากำลังปกป้องตัวเองอย่างเมามัน

เขาไม่ได้โกหก เขาเห็นจริง ๆ ว่ามอนก้าผู้ยิ่งใหญ่กำลังชี้นิ้วที่มีกระแสไฟฟ้ามาที่เขา

เขาเห็นท่าทางแบบเดียวกันนี้มาก่อนเมื่อมอนก้าผู้ยิ่งใหญ่ปะทะกับผู้เล่นอื่น ผู้เล่นคนนั้นถูกนิ้วไฟฟ้าทำร้ายจนเป็นอัมพาตเป็นเวลา 10 วินาทีก่อนที่จะถูกรถยักษ์ของอุลตราเครซทับ

เขากลัวว่าเขาจะถูกจัดการในลักษณะเดียวกันกับผู้เล่นคนนั้น เขาจึงตัดสินใจโจมตีก่อน

“ไอ้เวร แกกล้าดูถูกไอคิวฉันเหรอ!”

อุลตราเครซกระแทกรถเกราะหนักของเขาเข้ากับรถที่บอบบางของวอร์ช็อคทันที

เพราะการที่เขาสามารถติดตั้งปืนใหญ่ทรงพลังแบบนั้นในรถได้ ก็บ่งบอกว่าเขายอมแพ้ในการติดตั้งชิ้นส่วนป้องกันมาตรฐานให้กับรถของเขา มันจึงไม่มีโอกาสสู้กับรถยักษ์ของอุลตราเครซได้เลย

ปัง!

รถของวอร์ช็อคไม่รอดตั้งแต่การชนครั้งแรก เพราะมันพุ่งเข้าหาแม่น้ำลาวาอย่างรวดเร็ว เขาถูกกระแทกจากด้านบนด้วยกันชนหน้ารถของอุลตราเครซซึ่งดูเหมือนฮัมเมอร์สีเงินเมทัลลิก

"ฟัคคคคค! ฉันไม่ได้ทำจริง ๆ" ด้วยความหวาดกลัวจนหมดปัญญา วอร์ช็อคจึงด่าออกมาดัง ๆ ขณะดึงคันบังคับเข้าหาตัวเอง พยายามรักษาเสถียรภาพของรถไม่ให้ตกลงไปต่ำกว่านี้

วูชชช…

โชคดีที่เขาทำสำเร็จ เขาลอยอยู่เหนือแม่น้ำลาวาไม่กี่เมตร

“ไอ้เวรพวกนั้นคงร่วมมือกันโดยที่ฉันไม่รู้ แต่ทำไมพวกมันถึงลงมือตอนนี้ล่ะ” วอร์ช็อคตบพวงมาลัยด้วยความโกรธและสับสนกับสถานการณ์ทั้งหมด เขารู้สึกงุนงงเหมือนกับมอนก้าผู้ยิ่งใหญ่

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่ความคิดของเขาจะไปไกลกว่านี้ หลังคารถเขาก็ถูกกระแทกอีกครั้ง ทำให้หลังคารถของเขาโค้งงอเป็นรูปทรงแปลก ๆ

อุลตราเครซยืนอยู่เหนือรถของวอร์ช็อค เขาสวมเข็มขัดที่มีโซ่ยาวเชื่อมต่อกับรถของเขา เขาสูดลมหายใจเข้าทางปากขณะยกค้อนนั้นขึ้นสูงเหนือหัวราวกับว่าเขากำลังจะพิพากษา

แย่แล้ว!

เขาทุบมันลงมาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

"นี่สำหรับการดูถูกไอคิวฉัน!!" เขาตะโกนขณะยกค้อนขึ้นอีกครั้ง

“หยุด!! แกจะฆ่าเราทั้งคู่”

ด้วยความกลัวและตกใจ วอร์ช็อคถอดเข็มขัดนิรภัยและลดร่างกายตัวเองให้ต่ำลง ขณะที่ยังคงพยายามยกรถของเขาขึ้นเพียงไม่กี่เมตรเหนือแม่น้ำลาวา หากเสาลาวาโผล่ออกมาใกล้ ๆ ชะตากรรมของเขาคงถึงวาระแล้ว

น่าเสียดายที่ทุกครั้งที่เขายกรถขึ้นเล็กน้อย ค้อนอีกอันก็ทุบทำลายความพยายามของเขา

“แกเท่านั้นแหล่ะที่จะตาย ไอ้โง่!” อุลตราเครซยกค้อนขึ้นอีกครั้งและพูดด้วยความรังเกียจอย่างถึงที่สุด "มันเป็นพันธมิตรที่แย่โครต ๆ!

“อย่านะ อย่า!!” วอร์ช็อคอ้อนวอนออกมาดัง ๆ แต่ค้อนก็ไม่หยุดแม้แต่เสี้ยววิ

ปัง!

คราวนี้ค้อนโดนหัวของวอร์ช็อค หลังจากที่เขาไม่สามารถลดระดับตัวเองให้ต่ำลงไปได้อีก

เขาถูกทุบจนตายอย่างไม่ยุติธรรมจริง ๆ

“ทำไมฉันถึงเป็นพันธมิตรกับไอ้นูปพวกนี้” อุลตราเครซรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้น เขากดปุ่มที่เข็มขัดจากนั้นโซ่ก็ดึงเขากลับไปที่รถซึ่งกำลังใช้ระบบขับขี่อัตโนมัติ

ซซซ...

ด้วยความสับสน อุลตราเครซเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยหลังจากได้ยินเสียงแปลก ๆ ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็เบิกโพลงด้วยความหวาดกลัว โซ่ของเขาถูกกัดกร่อนด้วยหมอกกรดสีเขียว

ก่อนที่เขาจะเข้าใจสิ่งที่เห็น โซ่ก็ขาดไปครึ่งหนึ่งแล้ว

"อ๊าาาาา!!!!" เขากรีดร้องขณะที่ตกลงไปในแม่น้ำลาวาอย่างไร้การควบคุม

ป๋อม…

ค้อนของเขาตกลงไปเป็นอย่างแรก จากนั้นก็ตามด้วยเขา แม้ว่าร่างกายของเขาจะถูกลาวาละลาย เสียงกรีดร้องของเขาก็ไม่เคยหยุดสะท้อนไปทั่วบริเวณนั้น

ไม่กี่วิต่อมาทุกอย่างก็เงียบลง จนกระทั่งเขาตาย เขาไม่รู้เลยจริง ๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น

"ไม่มีอะไรเป็นส่วนตัว" เฟลิกซ์เร่งความเร็วเหนือแม่น้ำลาวาอันร้อนระอุด้วยสีหน้าเฉยเมย

ไม่มีความเห็นอกเห็นใจในสายตาของเขาหลังจากที่เขาเห็นอุลตราเครซถูกเผาตาย ท้ายที่สุด ความเมตตาทำให้เขาถูกทรยศและมีปัญหามากมายในชีวิตก่อนหน้านี้

เขาได้เรียนรู้บทเรียนแล้ว และเขาคงจะเป็นไอ้โง่หากทำผิดซ้ำซากที่นี่อีกครั้ง

---------------------------