บทที่ 94 การคัดออกครั้งแรก!

"นั่นคือสิ่งเธอสมควรได้รับเมื่อแสดงผิดที่ผิดเวลา" เฟลิกซ์หัวเราะ มองดูรถที่ถูกทำลายของพลูโตทางกระจกหลัง

หากสภาพอากาศปกติหรือเป็นเกมอื่นจะไม่มีใครมายุ่งกับเธอเลย แต่ครั้งนี้เธอสร้างความรำคาญให้กับพวกเขา ในขณะที่พวกเขากำลังจะถูกทอดทั้งเป็นภายใต้แสงแดดที่แผดเผา

เธอวอนจริง ๆ

เธอควรจะทำตัวสุภาพเหมือนไอดอลคนอื่น ๆ ในเกม แบบนั้นจะไม่มีใครจัดการกับเธอหนักขนาดนั้น

ปัง!

รถของเฟลิกซ์สั่นเล็กน้อยหลังจากโดนสายฟ้าฟาดลงมากระทบหลังคารถ

เฟลิกซ์เพ่งความสนใจไปที่การหลบหลีกสายฟ้าเส้นถัดมา ซึ่งกระจายโดนรถทุกคันในรัศมี 10 เมตร

“ฮ่าฮ่า กินสายฟ้าของฉันซะ ไอ้คนอวดดี” กรบเล็บเสือตะโกน

ร่างกายส่วนบนของเขาอยู่นอกหน้าต่างรถ เขายกมือขึ้นฟ้า เรียกสายฟ้าลงมาฟากใส่รถของเฟลิกซ์

เฟลิกซ์เหลือบมองผู้ไล่ล่าด้วยรอยยิ้มเยาะ เขาดีดนิ้วจากนั้นหมอกสีขาวก็ปกคลุมรถของเขา ทำให้มันดูเหมือนเมฆที่กำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว ซึ่งทิ้งควันพิษไว้เบื้องหลัง

“อะไรวะเนี่ย...”

ก่อนที่กรงเล็บเสือจะรู้ว่าเขาโดนอะไร เปลือกตาของเขาก็ค่อย ๆ ตกลงจนปิดสนิท จากนั้นเขาก็เสียการทรงตัวและร่วงจากรถไปยังทะเลทรายสีแดงเข้ม

ตุบ!

หากร่างกายส่วนบนทั้งหมดของเขาไม่ได้อยู่นอกรถ เขาจะหลับไปเพียง 5 วินาที แต่น่าเศร้าที่เขาเก็กท่าเรียกสายฟ้าออกมาอย่างฉูดฉาด ทั้งที่เขาสามารถทำได้ด้วยการดีดนิ้วหรือเพียงแค่คิด

ผู้เล่นคนอื่นหลบหมอกสีขาวที่ถูกทิ้งไว้เป็นทางยาวของเฟลิกซ์ทันทีหลังจากเห็นชะตากรรมของกรงเล็บเสือ พวกเขาไม่กล้าอยู่ข้างหลังเขาอีกต่อไป

“นั่นเป็นพิษใช่ไหม ถ้าฉันจำไม่ผิด นั่นน่าจะเป็นออร่าหลับ” การ์ดออฟลอจิกซึ่งอยู่ทางขวาของเฟลิกซ์ในช่วงต้นเกมอุทาน

เขาหมุนพวงมาลัยไปทางซ้าย พยายามอยู่ห่างจากเฟลิกซ์ ตอนนี้เขาสูญเสียแรงจูงใจที่จะโจมตีเขาแล้ว

ถ้ากรงเล็บเสือไม่โดนกำจัดเร็วขนาดนี้ พวกเขาคงเป็นพันธมิตรกันและกำหนดเป้าหมายไปที่เฟลิกซ์ แต่ไอ้บ้านั่นกลับแพ้ไปเสียก่อนที่เขาจะทันได้สร้างความเสียหายให้กับรถของเฟลิกซ์

“หืม พยายามจะหนีหลังจากยั่วโมโหฉันเหรอ!” เฟลิกซ์พูดยิ้ม ๆ ขณะลดหน้าต่างด้านซ้ายลง จากนั้นเขาก็สร้างระเบิดสีเหลืองอ่อนขึ้นมาหนึ่งลูก

หากการ์ดออฟลอจิกเห็นว่าเฟลิกซ์กำลังทำอะไรอยู่ เขาจะยกหน้าต่างขึ้นเพื่อป้องกันตัวเอง น่าเสียดายที่หมอกสีขาวบดบังสายตาของทุกคน รวมทั้งเขาด้วย

ปัง!

ดังนั้น เขาจึงถูกตบหน้าโดยไม่คาดคิดด้วยระเบิดสีเหลืองที่เฟลิกซ์ขว้างออกไปโดยใช้ Super Strength

มันเร็วมาก การ์ดออฟลอจิกไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาโดนอะไรเข้าไป

ด้วยกลัวการจู่โจมอย่างกะทันหัน เขาเลยต้องการกดปุ่มเร่งความเร็วเพื่อเร่งหนีจากเฟลิกซ์ แต่มือของเขากลับแข็งทื่ออยู่บนพวงมาลัยไม่ตอบสนองคำสั่งของเขา

มันกำพวงมาลัยแน่นจนเส้นเลือดปูด

'เกิดอะไรขึ้นกับฉัน ทำไมฉันขยับร่างกายไม่ได้!' เขากรีดร้องในใจด้วยความหวาดกลัว น่าสงสาร เขาไม่สามารถแม้แต่จะพูดออกออกมาดัง ๆ ได้ด้วยซ้ำเนื่องจากอาการอัมพาตส่งผลต่อทุกส่วนของร่างกาย แม้แต่ปากของเขา สิ่งเดียวที่ไม่ได้รับผลกระทบคือกระบวนการคิดของเขา

ไม่ช้าเขาก็ตระหนักว่าไม่มีอะไรต้องกลัว เพราะเขายังสามารถเปิดใช้งานความสามารถของเขาได้ ท้ายที่สุด มันต้องการเพียงแค่ความคิดเท่านั้น น่าเสียดายที่การรับรู้ของเขาช้าไปหนึ่งวิ

"บายพวก" เฟลิกซ์ไม่เสียเวลา เขาขว้างระเบิดกรดสีเขียวอีก 2 ลูกไปทางหน้าต่างที่เปิดอยู่ของการ์ดออฟลอจิก

ปัง! ปัง!

ดวงตาของการ์ดออฟลอจิกเบิกกว้างจนปิดไม่ลง ระเบิดลูกหนึ่งกระแทกกับแผงหน้าปัดรถของเขา!

'อ๊ากกกก!!'

ทันทีที่หมอกพิษสัมผัสกับผิวหนังของเขา มันก็เริ่มสึกกร่อนอย่างรวดเร็ว ราวกับว่าเขาถูกโยนลงไปในสระที่เต็มไปด้วยกรด

น่าเศร้าที่เขาทำได้เพียงสะดุ้งด้วยความเจ็บปวดโดยไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะกรีดร้องออกไป ผิวหน้าของเขา เสื้อผ้าที่เขาสวมใส่ และแม้กระทั่งภายในรถก็ถูกหลอมละลาย

ชิ! ชิ!

ประกายไฟเริ่มแตกที่นี่และที่นั่นในรถ หลังจากแผงหน้าปัดและหน่วยควบคุมหลักถูกหมอกกรดละลาย

ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในช่วงเวลา 2 วินาทีที่เขายังเป็นอัมพาต อย่างไรก็ตาม ระยะเวลา 5 วินาทีของพิษก็สิ้นสุดลงในที่สุด ทำให้ร่างกายของเขาเป็นอิสระจากอัมพาต

"$@#%&!"

สิ่งแรกที่ออกมาจากริมฝีปากของเขาคือคำด่าที่ฟังไม่ได้ศัพท์ ปรากฎว่ากรดลามไปถึงเส้นเสียงของเขาและทำลายมันด้วย

โว้ววว!

และอย่างที่เดาได้ รถของเขาพุ่งเข้าไปในทะเลทรายโดยไร้การควบคุม! อย่างไรก็ตามการ์ดออฟลอจิกไม่ได้สนใจเรื่องนี้ด้วยซ้ำ ดวงตาที่เปื้อนเลือดของเขาจดจ่ออยู่ที่เป้าหมายเดียวเท่านั้น นั่นคือรถของเฟลิกซ์ที่กำลังวิ่งไล่ตามรถคันอื่น ๆ

บูม!

เมฆรูปเห็ดสีส้มขนาดใหญ่ผุดขึ้นหลังรถของเฟลิกซ์

จนกระทั่งเขาเสียชีวิต การ์ดออฟลอจิกไม่ทันได้เปิดใช้งานความสามารถของเขาแม้แต่ครั้งเดียว

…

“ช่างเป็นการเล่นที่สวยงามจริง ๆ เจ้าของบ้านค้างชำระจัดการกำจัดผู้เล่น 2 คนไปพร้อมกัน!” มาริออนชื่นชมเฟลิกซ์ด้วยปากที่แก้มขวาอย่างตื่นเต้น ดูเหมือนว่าปากซ้ายจะมีไว้สำหรับการสนทนา ในขณะปากขวามีไว้สำหรับแสดงความคิดเห็น

โดยไม่ต้องมีใครบอกให้ทำงาน เขาแสดงไฮไลท์การเล่นของเฟลิกซ์ขึ้นจอใหญ่ทันที เพื่อให้ผู้ชมคนอื่น ๆ ที่มองไม่ทันได้เห็นภาพชัด ๆ

“สะอาดมาก! เขาไม่มีความกดดันเลยด้วยซ้ำ”

“เชี่ย เขาใช้พิษ 2 ประเภทในความสามารถเดียวได้ยังไง!”

“น่าจะมาจากสายเลือด Legend ยังไงซะมันก็มีช่องว่างระหว่างสัตว์ระดับ Epic กับสัตว์ระดับ Legend”

“จริง เขาต้องมีภูมิหลังสูงมาก หรือไม่ก็โชคดีสุด ๆ จนถูกลอตเตอรี”

“หืม!! ลอตเตอรี ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่ายังมีคนไว้ใจพวกต้มตุ๋นพวกนั้นอยู่”

"ในเมื่อเขาซ่อนตัวตนของเขาทั้งที่มีสายเลือด Legend นั่นก็หมายความว่าเขาบังเอิญได้มันมาสินะ"

“เขาโชคดีจริง ๆ”

ผู้ชมทุกส่วนของสนามกีฬามีการสนทนาที่แตกต่างกัน หลังจากได้เห็นความสามารถที่กำจัดผู้เล่น 2 คนได้อย่างง่ายดาย

หลังจากรีเพลย์จบ มาริออนก็แทนที่ด้วยช็อตใหม่ ภาพนี้กำลังแสดงภาพผู้เล่น 3 คนที่ถูกกำจัดโดยแอบโซลูทวิชั่น!

ผู้ชมประหลาดใจที่ได้เห็นรถของผู้เล่น 3 คนชนกันเนื่องจากสูญเสียการมองเห็นนานกว่า 30 วินาที

ถ้าพวกเขาไม่ได้กระจุกตัวอยู่ใกล้กันเป็นฝูงใหญ่ จะตาบอดหรือไม่มันก็ไม่สำคัญอะไรมาก เนื่องจากรถมีความมั่นคงพอที่จะบินเป็นเส้นตรงได้

น่าเสียดาย แอบโซลูทวิชั่นฉวยโอกาสจากความโกลาหลที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน และรับแต้มเกมฟรีอย่างง่ายดาย

“ไม่น่าแปลกใจที่เขาเลือกชื่อนั้น! ใครจะมองเห็นต่อหน้าเขา! มีเพียงวิสัยทัศน์ของเขาเท่านั้นที่สัมบูรณ์!” มาริออนแสดงความคิดเห็นอย่างหลงใหลกับไฮไลท์นี้

….

ในขณะเดียวกัน เฟลิกซ์ยังคงเร่งความเร็วผ่านพลังพิเศษต่าง ๆ ของผู้เล่นคนอื่น ๆ และโจมตีสวนกลับเมื่อใดก็ตามที่มีโอกาส

แต่การโจมตีส่วนใหญ่ของเขาไม่ได้จบลงด้วยดี เพราะเขาปิดออร่าที่ใช้พรางรถเขาแล้ว เพราะมันผลาญพลังงานของเขาทุกวินาที เขาจะเป็นไอ้โง่หากใช้มันนานเกินไป มันเลยนำไปสู่การที่ผู้เล่นคนอื่น ๆ ค้นพบระเบิดของเขาล่วงหน้าและหลบมันได้สำเร็จ

“เฮอะ ปล่อยฉันไว้คนเดียวแล้วไปสนใจคนอื่นไม่ดีกว่ารึไง” เฟลิกซ์ค่อนข้างรำคาญกับความพยายามของผู้เล่นคนอื่น ๆ ที่ตั้งใจจะโจมตีเขาทุกครั้งที่เขาขับรถผ่าน

แต่เขาต้องโทษตัวเองเท่านั้น เพราะผู้เล่นส่วนใหญ่มักปกป้องกันกันและกัน และโจมตีใครก็ตามที่แซงหน้าพวกเขา

เฟลิกซ์ที่เร่งแซงโซโล่ไปทีละคันจึงกระตุ้นพวกเขาอย่างต่อเนื่อง ดังนั้นนี่จึงเป็นผลลัพธ์ตามธรรมชาติ

"มาดูกันว่าความสามารถที่ปลดล็อกใหม่ของฉัน จะเก็บไอ้หนอนลื่นตัวนี้ได้ไหม" ว็อบโบลีเว็บ ชายที่มีรอยสักแมงมุมบนใบหน้ายังคงยิ้มเหมือนปีศาจขณะโชว์ฟันดำ ๆ ที่มีรูของเขา

รอยยิ้มอันชั่วร้ายของเขาเป็นที่เข้าใจได้ เมื่อดวงตาของเขากำลังจับจ้องไปที่รถของเฟลิกซ์ ซึ่งอยู่ข้างหน้าเขาและกำลังหลบหลีกฝนพลังพิเศษที่พุ่งเข้าหามัน

ไม่นาน ท่อบาง ๆ สองท่อก็ยื่นออกมาจากตำแหน่งไฟหน้ารถของเขา อันหนึ่งอยู่ทางขวา อีกอันอยู่ทางซ้าย

ฟุ่บ ฟุ่บ!

ใยเส้นเล็กยาวสองเส้นถูกปล่อยออกไปยังรถของเฟลิกซ์ แม้ว่ารถจะเคลื่อนที่อยู่ตลอดเวลา แต่ก็ยังถูกใยแมงมุมยึดไว้จากด้านหลัง

“ฮิฮิ ใยของฉันสามารถควบคุมได้จากระยะไกล!” ว็อบโบลีเว็บยิ้มเยาะและเปิดใช้งานความสามารถที่พึ่งได้รับมาใหม่ของเขา

“กองทัพแมงมุม ไปแสดงให้มันเห็นว่าพิษที่แท้จริงคืออะไร” เขาสั่งแมงมุมสีแดงตัวเล็กจำนวนหนึ่งซึ่งถูกสร้างขึ้นจากมืออย่างต่อเนื่อง แล้วหย่อนพวกมันลงบนใย

หลังจากยึดใยแล้ว พวกมันก็เริ่มไต่ไปที่ปลายใยอีกด้านอย่างรวดเร็ว ซึ่งเชื่อมต่อกับกระจกหลังรถของเฟลิกซ์

“ฮิฮิ แกควรยอมเป็นพันธมิตรกับฉันด้วยความเต็มใจตั้งแต่แรก และไม่ดูถูกฉัน”

ว็อบโบลีเว็บพูดอย่างกระตือรือร้นและค่อนข้างบ้าคลั่งด้วยการใช้ลิ้นเลียฟันที่ถูกเจาะของเขา

เขาอาจคิดว่าเขาดูเท่ในขณะที่ทำเช่นนั้น แต่ถ้ากล้องกำลังจับเขาอยู่ตอนนี้ ผู้ชมส่วนใหญ่คงจะอาเจียนออกมาด้วยความขยะแขยง

ผ่านไป 2-3 วิ ลูกแมงมุมสีแดงทั้งหมดก็เคลื่อนตัวไปถึงอีกฝั่งอย่างปลอดภัย พวกมันมีขนาดเท่านิ้วเท้า จึงไม่ใช่เรื่องยากที่จะเข้าไปภายในรถของเฟลิกซ์ แค่หน้าต่างที่เปิดอยู่ของเขาก็เกินพอแล้ว

ว็อบโบลีเว็บรอจนกระทั่งแมงมุมทั้งหมดอยู่ในตำแหน่งก่อนที่จะสั่งการเสียงดัง "ลูก ๆ ทั้งหลาย! วางยาพิษมันให้ตาย!!"

------------------------