บทที่ 65 ผลของยายืดอายุ

ทุกคนในห้องตื่นจากความงุนงงเมื่อได้ยินเสียงโรเบิร์ตล้มกระแทกพื้นพรม

ตุบ!

“เวร! โรเบิร์ต อย่ามาตายตอนนี้!”

อัลเบิร์ตรีบวิ่งมาหาโรเบิร์ตและคุกเข่าข้าง ๆ เขา เตรียมที่จะกดหน้าอกทำ CPR หากหัวใจของเขาหยุดเต้น

ดูเหมือนว่าโรเบิร์ตจะมีอาการหัวใจวาย แต่เนื่องจากเขายังคงกำหน้าอกไว้ด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว ดูเหมือนว่าความเจ็บปวดที่กดทับตรงอกของทำให้เขาหายใจลำบากเท่านั้น

แต่หากปล่อยไว้เช่นนี้ต่อไป การตายของเขาคงอยู่ไม่ไกลนัก

อับราฮัมหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรเรียกทีมแพทย์ในอาคารซึ่งรับผิดชอบด้านสุขภาพของรุ่นน้อง ให้รีบมาที่นี่โดยเร็วที่สุด

ขณะเดียวกัน โอลิเวียร์ก็วิ่งไปทั่วห้องเหมือนคนสติแตก เธอไม่รู้จะทำอะไรดี

เฟลิกซ์ถอนหายใจ เขาหยิบยายืดอายุออกมาจากการ์ดอวกาศอย่างช่วยไม่ได้

เขาไม่ได้ต้องการให้สิ่งต่าง ๆ เป็นแบบนี้ เนื่องจากเขาอยากจะส่งมันให้ปุ่ของเขาเมื่อเขาอยู่กับปู่แค่ 2 คน เพื่อหลีกเลี่ยงคำถามที่ไม่จำเป็น

ถ้าเขาอธิบายให้ปู่ฟังว่าเขาซื้อมันมาได้อย่างไรเขาอาจยังรอด แต่ตอนนี้เขาต้องใช้มันต่อหน้าผู้อาวุโสคนอื่น ๆ  พวกเขาคงจะถลกหนังเขาทั้งเป็นแน่หลังจากได้ยินราคาของมัน

'อืม คงต้องเปลี่ยนแผนสินะ'

เฟลิกซ์เดินเข้ามาใกล้ปู่ และนั่งใกล้ศีรษะของเขาไม่เหมือนกับคนอื่น ๆ จากนั้นเขาก็เปิดปากของโรเบิร์ตอย่างรุนแรงและเทสารสีขาวทั้งหมดที่อยู่ภายในขวดลงไป โดยไม่ให้โอกาสผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ได้หยุดเขา

“เธอทำอะไรน่ะเฟลิกซ์ สติแตกไปแล้วรึไง!”

คาร์เตอร์กระโดดขึ้นไปบนตัวเฟลิกซ์ และลากเขาออกจากโรเบิร์ตซึ่งนอนอยู่บนพื้นอย่างไม่ขยับเขยื้อนเหมือนศพหลังจากดื่มของเหลวนั่นเข้าไป

ไม่มีใครตำหนิเขาได้ เพราะคนอื่นก็ไม่คิดว่าจะมีใครให้สารที่ไม่รู้จักกับคนป่วยที่มีอาการหัวใจวาย

มันอาจทำให้อาการของเขาแย่ลงและถึงกับฆ่าเขาทันที!

เช่นเดียวกับกรณีปัจจุบัน หัวใจของโรเบิร์ตหยุดเต้นไปแล้ว ทำให้ทุกคนหวาดกลัว

ทันใดนั้นอัลเบิร์ตก็เริ่มทำ CPR ให้โรเบิร์ต

ไม่มีใครยุ่งกับเฟลิกซ์หรือดุเขาอีกต่อไป พวกเขาเฝ้าดูอัลเบิร์ตพยายามอย่างเต็มที่เพื่อชุบชีวิตโรเบิร์ต พร้อมกับกลั้นหายใจอย่างประหม่า

เฟลิกซ์กระอักกระอ่วนใจเมื่อถูกจับอยู่ใต้ร่างของคาร์เตอร์ราวกับอาชญากร เฟลิกซ์ไอเพื่อเรียกร้องความสนใจจากพวกเขาแล้วพูดว่า “ผู้อาวุโส หยุดเถอะ คุณชุบชีวิตเขาไม่ได้หรอก” เขาอธิบายอย่างรวดเร็วหลังจากเห็นสายตาสังหารของพวกเขา "ผมให้ยาอายุวัฒนะกับเขา มันจะกำจัดโรคทั้งหมดของเขาไปพร้อมกับให้ให้ภูมิคุ้มกันกับเขา เขาจะอายุยืนไปอีก 300 ปี"

“เขาจะตื่นโดยอัตโนมัติหลังจากกระบวนการปรับปรุงเสร็จสิ้น อย่าเสียเวลาเลย” เขาพูดพลางหัวเราะ

มือที่กดหน้าอกของอัลเบิร์ตแข็งค้างกลางอากาศทันทีหลังจากได้ยินชื่อยาในฝันที่เขาต้องการมาตลอด แต่ไม่เคยมีทุนซื้อมัน

ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น แต่ผู้อาวุโสทุกคนในห้องก็หยุดนิ่งไปเช่นกัน แม้แต่น้องคนสุดท้องอย่างชาร์ล็อตต์ก็ด้วย

ท้ายที่สุด เหตุผลทั้งหมดที่พวกเขาใช้เหรียญที่พวกเขาหามาเพื่อให้รุ่นน้องไม่ใช่ตัวเอง ก็เป็นเพียงการลงทุนเพื่ออนาคต

อนาคตที่เด็กคนหนึ่งของพวกเขาจะเติบโตอย่างยิ่งใหญ่ และมอบยาอายุวัฒนะที่มีราคาเกือบล้าน SC ให้พวกเขา

แต่ใครจะคิดว่าโรเบิร์ตจะดื่มยานั่นต่อหน้าพวกเขาตั้งแต่เนิ่น ๆ โดยไม่รู้ตัว

อัลเบิร์ตจ้องไปที่ใบหน้าอันสงบสุขของโรเบิร์ต และไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าตบหน้าเขาอย่างแรง เพราะเขามีหลานชายที่ทุ่มทรัพย์สมบัติทั้งหมดให้เขา ในขณะที่หลานสาวของเขาไม่แม้แต่จะโทรหาเขาเดือนละครั้ง

ลูกกตัญญูเช่นนี้เกือบจะสูญพันธุ์ไปแล้วในยุคปัจจุบัน

ความเงียบอยู่ได้ไม่นาน เนื่องจากเสียงคร่ำครวญของเฟลิกซ์ “ผู้อาวุโสคาร์เตอร์ ลุกขึ้นได้รึยัง ผมของผมสกปรกหมดแล้ว ผมต้องใช้ความพยายามอย่างมากทำความสะอาดมันในแต่ละวัน”

“ใครสนเรื่องผมของแก!” อับราฮัมคำรามด้วยเสียงที่ดังกึกก้อง "แกควรสารภาพว่าแกเป็นเจ้าของ SC มากแค่ไหน!!"

“เฟลิกซ์ มันเป็นไปไม่ได้ที่จะได้รับทั้งสายเลือดระดับตำนานและยาอายุวัฒนะด้วย 1 ล้าน SC ไม่ว่าเราจะคิดยังไง” ชาร์ล็อตต์กล่าวอย่างเรียบเฉยเช่นเคย

“ผมวางแผนจะอธิบายทุกอย่างโดยละเอียดแล้ว แต่ปู่ขโมยสปอตไลท์และกำลังจะตาย มันไม่ใช่ความผิดผม” เขาพูด

“เอาล่ะ รอให้โรเบิร์ตตื่นก่อนแล้วค่อยแชร์ทุกอย่าง” เธอกลับมานั่งไขว้ห้างรอให้โรเบิร์ตตื่น

ที่เหลือก็เดินตามเธอมานั่งเช่นกัน มีเพียงคาร์เตอร์เท่านั้นที่ยังคงอยู่ในตำแหน่งเดิมโดยไม่สนใจเสียงร้องของเฟลิกซ์

“ผู้อาวุโส ฉันคิดว่าเราโทรไปยกเลิกทีมแพทย์ก่อนดีกว่านะคะ” โอลิเวียร์แนะนำเสียงเบา

“โอ้ ขอบคุณที่เตือนฉัน โอลี่น้อย” อับราฮัมลูบหัวโอลิเวียร์ซึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ เขาเบา ๆ และโทรไปยกเลิกทีมแพทย์อย่างรวดเร็ว มันดีกว่าที่จะมีบุคคลภายนอกน้อยลงเมื่อต้องรับมือกับเรื่องละเอียดอ่อนเช่นนี้

...

โชคดีที่โรเบิร์ตไม่ได้ปล่อยให้พวกเขารอนาน เขาตื่นขึ้นมาด้วยความงุนงงในไม่กี่นาที

"ทำไมฉันรู้สึกเหมือนฉันกลับไปอายุ 20 อีกครั้ง" เขาขมวดคิ้วพึมพำขณะสัมผัสหัวใจ

จากนั้นเขาก็ใช้แรงกดคอแต่ไม่รู้สึกอะไร ตามด้วยหลังส่วนล่าง แต่ก็ยังไม่รู้สึกอะไรเลย เขายังคงกดส่วนต่าง ๆ ในร่างกายที่เคยทรมานเขาเนื่องจากอายุที่มากขึ้น แต่เขาเพียงรู้สึกสบายในแต่ละครั้ง ทำให้ใบหน้าของเขาสว่างขึ้นและสว่างขึ้นเรื่อย ๆ

เฟลิกซ์รู้สึกโล่งใจและมีความสุขมาก เขามองปู่ของเขาที่กำลังสัมผัสตัวเองราวกับเด็ก

"คุ้มมาก" เขาพึมพำ

นั่นเป็นสิ่งเดียวที่เขาพูดได้เพื่อแสดงความสุข หลังจากที่ความเสียใจครั้งก่อนของเขาได้รับการแก้ไขในที่สุด

แต่ความสุขของเขาถูกแทนที่อย่างรวดเร็วด้วยความอับอาย หลังจากเห็นปู่ของเขาวางมือในพื้นที่ใต้สะดือด้วยสีหน้าคาดหวัง

ไม่นานหลังจากนั้น โรเบิร์ตก็ลุกขึ้น เขายกมือขึ้นฟ้าและตะโกนออกมาดัง ๆ ราวกับคนบ้าสติแตก “มังกรของฉันฟื้นคืนชีพขึ้นมาหลังจากหลับใหลไป 30 ปี!”

เฟลิกซ์ฝังหัวของเขาลงกับพื้น ไม่ต้องการรู้จักกับปู่ของเขาหลังจากได้เห็นพฤติกรรมที่น่าละอายนั่น

ขณะเดียวกัน ชายสูงอายุทุกคนก็มองโรเบิร์ตด้วยความอิจฉาริษยา

สำหรับชาร์ล็อตต์และโอลิเวียร์ คนหนึ่งจ้องมองอย่างสงบไม่สนใจเรื่องตลก ส่วนอีกคนเอามือปิดตาขณะที่มองรอดช่องว่างระหว่างนิ้วตัวเองด้วยใบหน้าแดงก่ำ

“แกทำให้หลานชายแกอับอายพอแล้ว ตาแก่” อัลเบิร์ตตบหัวโล้นของโรเบิร์ตเพื่อระบายความอิจฉาและพูดว่า "แกกำลังทำให้เขาเสียใจที่มอบยายืดอายุให้แก"

โรเบิร์ตไม่ได้ต่อว่าอัลเบิร์ตด้วยซ้ำ เขาจ้องไปที่เฟลิกซ์ด้วยความงุนงง หลังจากตระหนักว่าร่างกายที่ดีขึ้นของเขานั้นเกิดจากยาอายุวัฒนะไม่ใช่ปาฏิหาริย์อย่างที่เขาคิด

แต่สิ่งแรกที่ออกจากปากเขาไม่ใช่ความกตัญญู แต่เป็นการดุว่า "ไอ้เวร ทำไมแก่เสียเงินนับล้านไปกับกระดูกเก่าอย่างฉัน" เขาพูดด้วยความปวดร้าวว่า "แกสามารถซื้อทรัพยากรเพื่อช่วยให้แกไปถึงระดับที่ดีกว่าเพื่อน หรืออย่างน้อยก็ลงทุนเงินนั้นในธุรกิจภายใน UVR"

"เงินนี้สามารถทำได้หลายอย่าง!" ถ้าเขาไม่หัวโล้น เขาจะดึงผมออกด้วยความหงุดหงิด

"ผมสามารถหารายได้ทีหลังได้อยู่แล้วล่ะน่า" เฟลิกซ์ส่ายหัวและยิ้ม “แต่ปู่มีชีวิตเดียวเท่านั้น และผมคงจะโง่ถ้าผมไม่ได้ใช้เงินที่ผมได้รับมาเพื่อรักษาโรคของปู่และเพิ่มปีพิเศษ” เขาดุ “ด้วยนิสัยการดื่มของปู่ ปู่อาจจะตายพรุ่งนี้ ผมไม่กล้าเสี่ยงหรอก”

ทุกคนต่างหยุดเถียงกันหลังจากได้ยินคำกล่าวอ้างของเขา ท้ายที่สุด การไม่เห็นแก่ตัวต่อเครือญาติของคุณนั้นเป็นคุณธรรมที่ควรค่าแก่การเคารพ ไม่ว่ากับใครก็ตาม

โรเบิร์ตทำได้เพียงยิ้มอย่างโง่เขลาขณะจิ้มขมับอัลเบิร์ต “แกจะหาหลานแบบฉันเจอได้ยังไง หืม ไม่เลวเลยใช่ไหม” เขาเอาแขนโอบไหล่อัลเบิร์ตและยิ้มเยาะ“แกมักจะเยาะเย้ยฉัน พูดว่าฉันเสียทรัพย์สินไปมากไปเพื่อแลกอะไรดี ๆ ให้เด็ก ฮี่ฮี่ ตอนนี้แกยังหัวเราะได้อยู่ไหม”

อัลเบิร์ตหงุดหงิด แต่เขาทำได้เพียงก้มหัวยอมรับการเยาะเย้ยอย่างเงียบ ๆ เขารู้ว่าโรเบิร์ตพูดถูก

เขาล้อเลียนและด่าโรเบิร์ตทุกครั้งที่เห็นเขาจ่ายทรัพย์สินของเขาเพื่อลบล้างโทษให้เฟลิกซ์

สำหรับคนงกอย่างเขาที่ได้เห็นสิ่งนั้นเกิดขึ้นต่อหน้า เขาก็อดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ยโรเบิร์ตทุกครั้ง

แต่ตอนนี้กระดานพลิกแล้ว ขยะที่เขากำลังเยาะเย้ย ช่วยให้ปู่ของเขามีอายุยืนยาวขึ้นอีก 300 ปี ในขณะที่หลานสาวของเขาไม่สนใจแม้แต่เรื่องปลุกสายเลือดด้วยซ้ำ หลังจากที่เขาสอนเธออย่างขยันขันแข็งในวัยเด็กให้เธออยู่เพื่อเงินและเงิน

“เอาล่ะ โรเบิร์ตอวดพอแล้ว เรายังไม่เสร็จธุระกับเฟลิกซ์” อับราฮัมช่วยชีวิตอัลเบิร์ตอย่างรวดเร็ว

“โอเค ฉันจะไปเยี่ยมหมอนี่ภายหลังที่ห้องของเขาเพื่อสนทนากันอย่างสนุกสนานต่อ” โรเบิร์ตยิ้มให้เฟลิกซ์และพูดว่า "เฟลิกซ์พูดเร็ว ๆ บอกสิ่งที่พวกเขาอยากฟัง"

คาร์เตอร์เข้าใจสัญญาณดังกล่าว เขาช่วยให้เฟลิกซ์ที่หงุดหงิดลุกขึ้นยืน

“ผู้อาวุโส คุณจำเป็นต้องลดน้ำหนักจริง ๆ นะ”

เฟลิกซ์เจ็บปวด เขานวดหลังและกลับไปนั่งที่เดิม

"ก็อย่างที่ผมพูดไปก่อนหน้านี้ ผมถูกผูกมัดโดยสัญญาเมื่อได้รับสายเลือดนี้ ดังนั้นผมเลยไม่สามารถอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับสายเลือดได้" เขาปัดผมเบา ๆ ในขณะที่พูดว่า "แต่ผมสามารถบอกได้ว่าผมได้มันมายังไง"

“ดี นั่นคือสิ่งที่เราต้องการฟังตั้งแต่แรก” อับราฮัมพูด

“ก็นะ หลังจากผมถูกรางวัล 1 ล้าน SC ผมคิดว่าวันนี้เป็นวันโชคดีของผม ผมเลยตัดสินใจเล่นลอตเตอรีต่อ” เขายิ้ม “ผมซื้อตั๋วทุกใบที่ผมสามารถหาได้ จนกระทั่งจำนวนตั๋วที่ผมซื้อเพิ่มเป็น 150 รวมเป็น 150,000 SC”

“แกกำลังบอกเราว่าแกเสียเงิน 150,000 SC ไปกับลอตเตอรีใช่ไหม!” อับราฮัมไม่เชื่อ เขาไม่กล้าคิดเอาเองว่าเฟลิกซ์เสียเงินไปมากมายกับลอตเตอรี!

ใครจะตำหนิเขาได้

150,000 SC เป็น 30% ของงบประมาณค่ายฝึกทั้งหมด!

“ฉันจะฆ่าแก ไอ้สารเลว!”

เขาพุ่งเข้าหาเฟลิกซ์ทันทีด้วยดวงตาเปื้อนเลือด พยายามจะฉีกเขาทั้งเป็น

โชคดีที่ทุกคนจับเขาไว้ก่อนที่เขาจะก่ออาชญากรรม

เฟลิกซ์หยุดพยายามสร้างความสงสัย และพูดทุกอย่างในทันทีหลังจากเห็นผู้อาวุโสโกรธจัด เขาไม่สามารถเล่นกับอารมณ์ของพวกเขาได้อีกต่อไป

“ผมเจ๊งทุกใบ ยกเว้น 1 ซึ่งผมสามารถถูกรางวัลใหญ่ประจำเดือนได้ มันเป็นสายเลือดสัตว์ร้าย Legend ระดับ 1” เขาเสริมอย่างรวดเร็วเพื่อบรรเทาความโกรธของอับราฮัม "สั้น ๆ ก็คือ ผมใช้เงิน 150,000 SC เพื่อให้ได้สายเลือด Legend ที่สามารถซื้อได้เฉพาะในการประมูลที่ราคาสูงเสียดฟ้า"

“เขาพูดถูก” ชาร์ล็อตต์พยักหน้าแล้วถาม "ฉันคิดว่าเธอใช้เหรียญที่เหลือเพื่อซื้อยาอายุยืดอายุใช่ไหม"

เฟลิกซ์พยักหน้า เพราะนี่ดีกว่าที่เขาวางแผนจะพูดเสียอีก

อับราฮัมผ่อนคลายหลังจากเข้าใจภาพรวมแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่ปล่อยเฟลิกซ์ไป

“ว่าแต่ทำไมแกถึงตื่นโดยที่ไม่บอกเรา” เขาถามเขาขณะถูกอัลเบิร์ตและโรเบิร์ตจับไหล่ “ฉันสงสัยว่าสัญญาบังคับให้แกทำอะไรโง่ ๆ แบบนี้เหรอ”

“คุณคิดว่าผมปัญญาอ่อนพอที่จะบอกพวกคุณ ว่าผมวางแผนจะตื่นขึ้นพร้อมกับสายเลือดระดับ Legend เหรอ” เขาเยาะเย้ยโดยไม่สนใจมองหน้าพวกเขาด้วยซ้ำ "ผมรู้ว่าพวกคุณจะกดดันให้ผมมอบมันให้คุณ เพื่อที่คุณจะได้ขายต่อและรับเหรียญมากพอเพื่อลงทุนในโอกาสทางธุรกิจภายใน UVR"

“ดังนั้น เพื่อหลีกเลี่ยงสถานการณ์ทั้งหมด ผมยอมเสี่ยงที่จะตื่นคนเดียวมากกว่าที่จะแจ้งให้พวกคุณทราบ” เขายักไหล่ “อย่าถือสากันเลย ผมแค่ปกป้องผลประโยชน์ของตัวเอง”

พวกผู้อาวุโสไม่สามารถโต้แย้งข้อสันนิษฐานเชิงลบของเขาได้ เนื่องจากทุกสิ่งที่เขากล่าวนั้นถูกต้อง 100%

พวกเขารู้ว่าเมื่อพูดถึงอนาคตของครอบครัว ความรู้สึกส่วนตัวต้องถูกมองข้ามไป ดังนั้น พวกเขาจะบังคับให้เฟลิกซ์ส่งสายเลือดมาไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

สมบัติที่สามารถขายได้หลายร้อยล้านจะต้องไม่ถูกใช้กับคนคนเดียว มีหลายสิ่งหลายอย่างที่สามารถแก้ไขได้โดยเงินจำนวนนั้นในบัญชีธนาคารของพวกเขา

ประการแรก มันเพียงพอที่จะกระทืบทุกครอบครัวและผู้มีอำนาจบนโลกปล่อยให้พวกเขากินฝุ่น ประการที่สอง สามารถใช้เพื่อซื้อสายเลือดและทรัพยากรที่ดีกว่าเพื่อรุ่นน้อง และที่สำคัญที่สุด พวกเขาสามารถซื้อยาอายุวัฒนะสำหรับแต่ละคนได้โดยไม่รู้สึกว่าเงินทุนของพวกเขาเสียหาย

นี่คือสิ่งที่พวกเขาคิด และพวกเขาก็ไม่ละอายต่อมัน เพราะทุกสิ่งพวกเขาทำเพื่อครอบครัว ยกเว้นยา

แต่เฟลิกซ์พูดถูก ไม่มีอะไรเป็นส่วนตัวที่นี่ เขาไม่มีเหตุผลที่จะมอบผลประโยชน์ของตัวเองให้กับครอบครัว ที่ที่เขามีแต่ความทรงจำที่เลวร้าย

ดังนั้นพวกเขาจึงไม่โทษเขาและเกลียดชังเขา พวกเขาได้แต่ถอนหายใจอย่างหมดหนทางเพราะพลาดโอกาสอันยิ่งใหญ่ที่จะสร้างความแตกต่าง

“เอาล่ะ ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมาก เด็ก เธอทำในสิ่งที่ตัวเองคิดว่าถูกต้องแล้ว และจะไม่มีใครตำหนิเธอในเรื่องนี้” อัลเบิร์ตเดินไปที่ประตูและเตือนอย่างเคร่งขรึม "แต่ เธอควรพยายามเต็มที่เพื่อยกระดับตัวเอง หากเธอไม่สามารถรักษาตำแหน่งตัวแทนได้ด้วยสายเลือดนี้ ฉันจะทุบตีเธอให้ตาย"

คนอื่น ๆ มองเฟลิกซ์ด้วยสายตาตักเตือนและรีบตามอัลเบิร์ตไป พวกเขากำลังคิดว่าจะใช้ประโยชน์จากการตื่นของเฟลิกซ์เพื่อช่วยรุ่นน้องคนอื่น ๆ อย่างไร

ตอนนี้พวกเขาได้รับคำตอบที่ต้องการแล้ว จึงไม่มีประโยชน์อะไรที่จะอยู่ในห้องของเฟลิกซ์ต่อ

แม้ว่าคำตอบนั้นจะไม่ได้ทำให้พวกเขาพอใจนัก พวกเขาก็ยังคงรู้สึกดีหลังจากที่รู้ว่าเฟลิกซ์ได้ตื่นขึ้นพร้อมสายเลือดระดับตำนาน อย่างน้อย พวกเขาก็เป็นครอบครัวแรกในโลกที่มีสายเลือด Legend

โรเบิร์ตกอดเฟลิกซ์ด้วยรอยยิ้มอบอุ่น “ฉันภูมิใจในตัวแกนะ เด็กน้อย การตัดสินใจของแกเป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุด เพราะการมีอนาคตที่มั่นคงเท่านั้น ที่แกจะสามารถเริ่มคิดถึงคนอื่นได้”

“ขอบคุณครับปู่” เฟลิกซ์กอดตอบ และทำท่าทางเชิญชวนให้โอลิเวียร์มากอดด้วยอีกคนด้วยแววตาเจ้าเล่ห์

เธอเข้าหาพวกเขาอย่างเขินอาย และเข้ามากอดด้วยรอยยิ้มน่ารัก

น่าเศร้าที่รอยยิ้มนั้นถูกแทนที่ด้วยความขยะแขยง หลังจากได้ยินเสียงตดดังขึ้น 2 ครั้งจากเฟลิกซ์และปู่ของเขา

เธอพยายามดึงตัวเองออกจากอ้อมกอดอย่างรวดเร็ว แต่คู่หูไร้ยางอายจะใจกว้างและปล่อยเธอจากไปได้หรือ?

น่าเศร้าที่มันเป็นเรื่องยาก

ดังนั้นโอลิเวียร์ผู้น่าสงสาร จึงได้แต่อยู่ในเงื้อมมือของพวกเขาด้วยน้ำตาและมีอาการท้องผูกจากกลิ่นอันร้ายกาจ

“ผู้อาวุโสช่วยด้วยยย!!”

น่าเสียดายที่เสียงหัวเราะที่ชั่วร้ายของพวกมันกลืนกินเสียงร้องขอความช่วยเหลือของเธออย่างรวดเร็ว หลังจากใช้เทคนิคการดักจับอันเป็นเอกลักษณ์เพื่อแกล้งเธอได้สำเร็จ

ถ้าโรเบิร์ตอารมณ์ไม่ดี เขาคงไม่ตอบรับการขยิบตาที่เฟลิกซ์ส่งมาระหว่างที่กอดกันอยู่แน่

----------------------

เป็นหวัดน่ารำคาญมาก เมื่อไหร่จะหายเนี่ย