บทที่ 35 สู้ไปทีละนัด

บทที่ 35 สู้ไปทีละนัด

ในขณะที่ทีมชุดใหญ่กำลังวุ่นวายกับการเฟ้นหานักเตะ อะคาเดมี่ปาร์มาเองก็รับสมาชิกใหม่เข้ามาเพียบ

ส่วนใหญ่เป็นเด็กที่ถูกสโมสรอื่นโละทิ้งมา

แม้จะเป็นพวกถูกคัดออก แต่ปาร์มาไม่เกี่ยง เพราะเดิมทีโครงสร้างอะคาเดมี่ของพวกเขายังไม่สมบูรณ์ ตอนนี้ต้องการคนจำนวนมากมาเติมเต็มทีมเยาวชนรุ่นต่าง ๆ

ในจำนวนนั้น มัตเตโอสนใจคนสามคนเป็นพิเศษ

คนแรกคือ ‘ฮวน รามอส’ ชาวอุรุกวัย เล่นตำแหน่งแบ็กซ้าย

หลายปีก่อนเขาย้ายมา ‘คาตาเนีย’ สมัยยังอยู่เซเรียอา แต่คาตาเนียดิ่งเหวรวดเร็วจากเซเรียอาสู่เซเรียซี เขาติดแหง็กอยู่ที่นั่นจนหมดสัญญาเมื่อซัมเมอร์นี้ เลยย้ายมาปาร์มา

ความจริงฝีเท้าเขาดีพอจะเป็นตัวสำรองได้แล้ว แต่ทีมชุดใหญ่ยังไม่มีที่ว่าง ปาร์มาเลยตัดสินใจปล่อยยืมตัวไปก่อน

ปีหน้าถ้าขาย ‘นุนเซลลา’ ออกไป เขาก็กลับมาเป็นตัวสำรองได้

คนที่สองคือ ‘อเลสซานโดร ปาตัคคินี’ เด็กปั้นจากอินเตอร์ มิลาน เล่นปีกขวา

พรสวรรค์ใช้ได้เลย แต่ที่อินเตอร์คนเก่งเยอะเกินไปจนเขาไม่ได้รับความสำคัญ เลยย้ายมาปาร์มา

คนที่สามคือ ‘ฟากุนโด เลสกาโน’ กองหน้าชาวอาร์เจนไตน์จากทีมเยาวชนเจนัว

รูปร่างดีมาก สูง 188 ซม. หนัก 75 กก. ถ้าปั้นดี ๆ อนาคตก็เป็นตัวสำรองให้เขาได้เหมือนกัน

สามคนนี้อาจก้าวขึ้นมาเป็นผู้เล่นหมุนเวียนของปาร์มาในอนาคต

นอกจากนี้ อเลสซานโดรยังดึงทีมงานสต๊าฟฟ์โค้ชเข้ามาเสริมทัพอีกหลายคน

เขารับสมัครทั้งแพทย์ประจำทีม โค้ชผู้รักษาประตู และโค้ชฟิตเนส เพื่อให้การฝึกซ้อมของนักเตะละเอียดและเป็นระบบยิ่งขึ้น

ส่วนตำแหน่งผู้อำนวยการฟุตบอล อเลสซานโดรยังหาคนเหมาะ ๆ ไม่ได้ ตอนนี้เลยให้สกาลาควบตำแหน่งไปก่อน

เพราะปาร์ยังถังแตก จ้าง ผอ. เก่ง ๆ แพง ๆ ไม่ไหว

แต่เดี๋ยวพอขึ้นเซเรียอาได้... ก็มีเงินจ้างเองแหละ

ไม่นาน ฤดูกาลใหม่ก็ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ

ก่อนเปิดฤดูกาล บริษัทรับพนันออกอัตราต่อรองทีมเลื่อนชั้น

เอ็มโปลี, ปาแลร์โม และ โฟรซิโนเน คือเต็ง 1–3 ส่วนปาร์มาในฐานะน้องใหม่ รั้งอยู่แค่กลางตาราง

เห็นได้ชัดว่าบ่อนไม่เชื่อน้ำยาพวกเขาเท่าไหร่

ก็ไม่แปลก... เพราะฟอร์มอุ่นเครื่องปรีซีซั่นของปาร์มางั้น ๆ มาก ทำให้หลายคนมองข้าม

แถมเกมทางการนัดแรกของฤดูกาล ในศึก ‘โคปปา อิตาเลีย’ รอบสอง ปาร์มายังแพ้คาบ้านต่อ ‘บารี’ ทีมเพื่อนร่วมเซเรียบีไป 1–2 ฟอร์มดูธรรมดามาก

ที่น่าหดหู่กว่านั้นคือ ในแมตช์นี้กัปตันและเจ้าของทีมอย่างอเลสซานโดร ข้อเท้าแพลง และคาดว่าต้องพักหนึ่งเดือน

แม้อเลสซานโดรจะอายุเยอะแล้ว แต่เขาคือศูนย์รวมจิตใจของทีม การบาดเจ็บครั้งนี้สร้างเมฆหมอกปกคลุมอนาคตในฤดูกาลนี้ของปาร์มาทันที

และมัตเตโอจำได้แม่นว่า ตามไทม์ไลน์เดิม ฤดูกาลนี้จะเป็นฤดูกาลสุดท้ายของพ่อ

เพราะอายุสี่สิบแล้ว และหลายครั้งเขาก็เริ่มรู้สึกว่าสังขารไม่เอื้ออำนวย

ถ้าไม่ใช่เพราะกัดฟันอยากพาปาร์มากลับขึ้นเซเรียอา แกคงเลิกเล่นไปนานแล้ว

แคลร์มองข้อเท้าบวมเป่งของสามีด้วยความปวดใจ

“อเลสซานโดร คุณก็ตัวโตขนาดนี้ ทำไมไม่รู้จักระวังบ้างคะ”

อเลสซานโดรยิ้ม

“อาชีพผมนี่ ถ้ากลัวเจ็บก็คงไม่ได้เตะบอลหรอก”

แคลร์ถอนหายใจ

“คุณเล่นก็เรื่องนึง แต่คุณดันลากลูก ๆ ให้มาลำบากสายนี้ด้วย ไม่รู้ในอนาคตพวกแกต้องเจอความเจ็บปวดขนาดไหน”

ทว่าคราวนี้ ก่อนที่มัตเตโอจะทันได้แย้ง ดิเอโกที่ปกติพูดน้อย ก็โพล่งขึ้นมา

“เตะบอลได้เงินเยอะนะแม่...”

แคลร์เขกหัวลูกคนเล็กทันที

“ทำไมแกถึงได้งกเงินขนาดนี้ฮึ?”

ดิเอโกทำหน้ามุ่ย

“พี่มัตเตโอต่างหากที่งก!”

แคลร์เชิดใส่

“พี่แกช่วยแม่หาเงินย่ะ เขาไม่ใช่งก เขาคือ ‘เทพเจ้าแห่งโชคลาภ’! ส่วนแกวัน ๆ รู้จักแต่กิน... แกนั่นแหละทั้งงกทั้งตะกละ...”

ดิเอโกมองแม่สลับกับพี่ชายที่แอบขำ แล้วก็นั่งเงียบกริบอย่างจนใจ

มัตเตโอขำในใจ ดิเอโกนี่อารมณ์ดีจริง ๆ แต่เงียบจนน่าแกล้ง

ปีนี้อายุสิบสาม เริ่มเข้าอะคาเดมี่ปาร์มาแล้ว แต่มัตเตโอยังหา ‘แพ็กเกจทักษะ’ ที่เหมาะกับน้องไม่ได้ เลยปล่อยให้โตตามธรรมชาติไปก่อน

ยังเด็กอยู่ อนาคตยังมีเวลาถมเถ

อเลสซานโดรมองครอบครัวที่ถกเถียงหยอกล้อกัน รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าโดยไม่รู้ตัว

แม้จะเป็นธงสัญลักษณ์และเจ้าของปาร์มา แต่หากถามว่าความสำเร็จที่เขาภูมิใจที่สุดในครึ่งชีวิตแรกคืออะไร... คำตอบย่อมเป็นการมีครอบครัวที่อบอุ่นแบบนี้

เขาเอนหลังพิงโซฟาอย่างสบายใจ

“สงสัยจะแก่แล้วจริง ๆ ชักเริ่มขี้เกียจขยับตัว... ถ้าไม่ห่วงทีมนะ พ่อรู้สึกว่าเลิกเล่นไปเลยก็คงไม่เลว...”

มัตเตโอรู้ว่าพ่อเริ่มคิดเรื่องแขวนสตั๊ดแล้ว

“พ่อครับ รอพาทีมขึ้นเซเรียอาก่อนค่อยคิดเรื่องเกษียณเถอะครับ...”

อเลสซานโดรยิ้ม

“พ่อก็คิดงั้น แต่ปีนี้พ่อสังหรณ์ใจว่างานจะหนักหนาสาหัส...”

มัตเตโอส่ายหน้า

“ผมกลับรู้สึกว่าปีนี้เราแกร่งสุด ๆ เลื่อนชั้นไม่มีปัญหาแน่นอน!”

อเลสซานโดรหัวเราะ

“มั่นใจจริงนะเรา... เซเรียบีไม่เหมือนเซเรียซีหรือดีนะ คู่แข่งเขี้ยวลากดินทั้งนั้น ส่วนใหญ่เคยผ่านเซเรียอามาแล้ว เรียกได้ว่าเป็นกระดูกชิ้นโตทุกทีม ปีนี้ความจริงเราควรเน้น ‘เพลย์เซฟ’ หน่อย ประคองตัวให้อยู่รอดในเซเรียบีให้ได้ก่อน แล้วปีหน้าค่อยมองเรื่องเลื่อนชั้น”

แต่มัตเตโอแย้ง

“เราไม่รอหรอกครับ... เราจะใส่ให้สุดตัวไปเลย! เรื่องเพลย์เซฟเอาไว้คุยกันปีหน้า ปีนี้เราจะบุกทะลวงไปข้างหน้าอย่างเดียว! ผมเชื่อในศักยภาพทีมเรา!”

อเลสซานโดรยิ้ม... นี่แหละคือวัยรุ่น นี่แหละคือความห้าวหาญ!

เทียบกับตัวเขาแล้ว เขารู้สึกแก่และเหนื่อยล้าจริง ๆ

มัตเตโอยังคงวาดฝันอย่างตื่นเต้น

“พอเราขึ้นเซเรียอา ส่วนแบ่งค่าลิขสิทธิ์ถ่ายทอดสดจะพุ่งกระฉูด วิกฤตการเงินเราจะคลี่คลายทันที ถึงตอนนั้นปาร์มาจะกลับคืนสู่ความยิ่งใหญ่ที่แท้จริง!”

คำพูดของลูกชายค่อย ๆ ปลุกไฟในใจอเลสซานโดร เขาเงยหน้าขึ้น ราวกับมองเห็นอนาคตอันงดงาม

หากทำ ‘แฮตทริกเลื่อนชั้น’ (เลื่อนชั้นสามปีซ้อน) ได้จริง การได้แขวนสตั๊ดในฐานะกัปตันทีมอย่างสมเกียรติในซัมเมอร์หน้า... มันคงจะยอดเยี่ยมที่สุด!

เขาตบไหล่มัตเตโอ

“งั้นเรามาสู้กันไปทีละนัด!”

มัตเตโอพยักหน้า

“ครับ... สู้ไปทีละนัด!”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═