นักรบพันธุ์ผสม บทที่ 412 - หอตำราสำนักซิกนิส

หลังจากที่ทำความสะอาดร่างกายของตัวเองอย่างคร่าว ๆ เดวิดก็หันไปหยิบเสื้อคลุมสีน้ำเงินอันเป็นชุดประจำตัวของศิษย์ทั่วไปที่เพิ่งได้รับมาสวมใส่ เก็บเมกะตันเบลดลงไปในแหวนเก็บของ เปลี่ยนที่เก็บมีดบินมาไว้ในช่องลับตรงแขนเสื้อของชุดคลุม ดูเหมือนว่ามันเป็นช่องที่ทำเอาไว้สำหรับเก็บมีดบินโดยเฉพาะ แม้ว่าศิษย์ทั่วไปจะได้รับอาวุธประจำกายชิ้นใหม่แล้ว แต่มีดบินก็ยังเป็นสิ่งที่ลูกศิษย์ส่วนใหญ่ฝึกฝนและใช้งานมาเป็นเวลานานจนช่ำชอง ส่วนใหญ่จะยังเก็บเอาไว้ใช้แม้จะเลื่อนระดับขึ้นมาแล้วก็ตาม

เขาเปิดประตูห้องพักของตัวเองออกมา ก่อนจะมองไปที่ห้องพักของลูกศิษย์คนอื่น ๆ ด้วยสายตาที่อิจฉาเล็กน้อย ที่สถาบันแทมเบรีย นักเรียนทุกคนจะได้รับห้องพักเริ่มต้นขนาดเท่ากัน ถ้าจะปรับปรุงขยายขนาดหรือคุณภาพห้องพัก จะต้องใช้คะแนนจีโนชำระเป็นค่าธรรมเนียมในการทำเช่นนั้น แต่ที่สำนักซิกนิสนั้นต่างกันออกไป ขนาดของห้องพักที่ได้รับจะขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของลูกศิษย์แต่ละคน และห้องพักสำหรับศิษย์ทั่วไปนั้นมีอยู่เพียง 999 ห้องเท่านั้น และแน่นอน ห้องพักหมายเลข 1 จะกว้างใหญ่และสะดวกสะบายกว่าห้องพักหมายเลข 999 อย่างเทียบกันไม่ติด

ห้องพักของเดวิด!? หมายเลข 987! ถ้าจะให้อธิบายสภาพของมัน สามารถสรุปง่าย ๆ ด้วยคำเดียวสั้น ๆ ‘รังหนู!’ ขนาดของห้องพักใหญ่กว่าห้องของศิษย์รับใช้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ยังดีที่วัสดุที่ใช้สร้างและความสะอาดดีกว่ามาก อย่างน้อย ๆ เขาก็ไม่ต้องเป็นคนทำความสะอาดด้วยตัวเอง และไม่ต้องปิดประสาทรับกลิ่นจนสิ้นเชิงเหมือนเดิมอีก

และจากคู่มือศิษย์ทั่วไปที่เดวิดอ่านจบไป 2 รอบแล้วบอกเอาไว้ ถ้าลูกศิษย์คนไหนต้องการเปลี่ยนห้องพักไปอาศัยอยู่ยังห้องที่มีคุณภาพสูงขึ้น วิธีเดียวคือการท้าประลองกับเจ้าของคนเดิม ถ้าชนะผู้ชนะจะได้ครอบครองห้องพักที่มีคุณภาพดีกว่าไป แต่ถ้าแพ้ อีกฝ่ายจะลงมืออย่างไร้กับผู้ท้าประลองก็ได้ ตราบใดที่ไม่ใช่การสังหารหรือทำให้พิการ มันเป็นเหมือนเดิมพันที่ต้องจ่ายสำหรับป้องกันไม่ให้เกิดการท้าประลองขึ้นมากจนวุ่นวายเกินไป

เดวิดส่ายหน้าเบา ๆ เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ แม้จะไม่ชอบใจกับห้องพักในตอนนี้มากนัก แต่เขาก็รู้ว่าตัวเองยังไม่สามารถเอาชนะศิษย์ทั่วไปคนอื่นได้อย่างง่าย ๆ อันที่จริง! เดวิดไม่คิดว่าจะเอาชนะใครได้เลยด้วยซ้ำ ถ้าต้องต่อสู้โดยใช้ความแข็งแกร่งของคลื่นสมองเพียงอย่างเดียว เขายังไม่เคยต่อสู้กับใครด้วยวิธีนี้เลยแม้แต่ครั้งเดียว และในการต่อสู้อย่างเป็นทางการ เดวิดไม่คิดว่าตัวเองควรจะใช้ประโยชน์จากความแข็งแกร่งของร่างกายมากเกินไป เพราะคงจะมีคนที่จับตามองอยู่อย่างใกล้ชิดอย่างแน่นอน!

นักเรียนแลกเปลี่ยนคนอื่น!? ทุกคนยกระดับตัวเองขึ้นมาเป็นศิษย์ทั่วไปได้แล้ว เดวิดไม่แน่ใจว่าพวกเขาทดสอบเพื่อยกระดับก่อนหรือหลังจากตัวเอง การรีบร้อนเข้าทดสอบมากเกินไป ทำให้เขาเสียเวลาอย่างเปล่าประโยชน์อยู่ในห้องพยาบาล 1 อาทิตย์เต็ม ๆ ในระหว่างนั้น เฟรต้าและคนอื่น ๆ ก็ไม่ได้อยู่ในห้องพักหมายเลข 900 กว่า ๆ เหมือนกับเดวิดอีกแล้ว

พรสวรรค์ในการฝึกฝนคลื่นสมองของพวกเขาแต่ละคนทำให้เดวิดประหลาดใจอยู่ไม่น้อย ขนาดพวกนั้นไม่มีสุดยอดการฟื้นตัวแบบเขา ทุกคนก็ยังสามารถแซงหน้าไปได้ในเวลาเพียงไม่นานนักเท่านั้น เดวิดรู้ดีว่าตัวเองจะนิ่งนอนใจไม่ได้เลยแม้แต่น้อย ถ้าไม่อยากถูกทิ้งไปแบบไม่เห็นฝุ่น

ระหว่างที่กำลังเดินมุ่งหน้าตรงไปยังหอตำรา คิ้วของเขาก็ขมวดแน่นเข้าหากัน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปบนฟ้า พยายามมองหาต้นตอของคลื่นสมองที่ตัวเองสัมผัสได้

วูซซซ!!!

แล้วดวงตาของเดวิดก็ต้องเบิกกว้างอย่างอัศจรรย์ใจ เพราะร่างของคนผู้หนึ่งเพิ่งลอยผ่านหัวของเขาไปอย่างรวดเร็วในท่ายืน และคน ๆ นั้นเป็นเพียงเด็กหนุ่มอายุไล่ ๆ กับเดวิดเท่านั้น แต่ความเร็วที่ปรากฏอยู่ในสายตาตอนนี้ มันแทบจะไม่ต่างจากตอนที่เขาใช้ปีกบินอย่างเต็มกำลังเลย

“ให้ตายสิ! ขี่ดาบบินอย่างนั้นหรือ?”เดวิดอุทานออกมาอย่างอดไม่ได้ มันเป็นความไฝ่ฝันที่อยู่ในใจของเขามาตลอด และเมื่อยิ่งได้เห็นประสิทธิภาพของการเคลื่อนไหวที่ว่องไวเหนือชั้นแบบนี้ หัวใจก็เต้นถี่รัวขึ้นมาจนควบคุมไม่ได้เลยทีเดียว

หลังจากมองตามไปได้สักพัก เดวิดก็ถอนหายใจและส่ายหัวไปมาเบา ๆ จากที่สังเกตและสรุปได้ เขาพบว่าเด็กหนุ่มคนนั้นมีความเข้มข้นของคลื่นสมอง และสามารถเชื่อมโยงตัวเองเข้ากับดาบได้อย่างสมบูรณ์แบบเลยทีเดียว การควบคุมให้ดาบบินได้เร็วไม่ใช่เรื่องยากนัก แต่การจะทำให้มันทรงพลังถึงขนาดพาผู้ควบคุมเคลื่อนที่ไปด้วยความเร็วแบบนี้ เดวิดรู้ดีว่าความสามารถของตัวเองยังห่างไกลจากขึ้นนั้นนัก แถมในตอนนี้เขายังไม่มีดาบที่สามารถควบคุมได้อยู่ในครอบครองอีกด้วย

เดวิดก้มหน้าก้มตาเดินต่อไปอย่างมุ่งมั่น ตอนนี้เขามีเป้าหมายในการฝึกฝนใหม่แล้ว ถ้าสามารถผสานความสามารถของคลื่นสมองเข้ากับความแข็งแกร่งทางกายภาพได้อย่างสมบูรณ์ โอกาสในการมีชีวิตรอดผ่านวิกฤตการณ์ที่รออยู่ข้างหน้าก็จะสูงขึ้นเป็นเท่าตัวแน่นอน

เมื่อเดินทางมาถึงหอตำรา เดวิดก็หยิบตราประจำตัวศิษย์ทั่วไปออกมายื่นให้บรรณารักษ์ที่นั่งประจำอยู่ที่เคาน์เตอร์ข้างประตู ชายชราผู้นั้นรับมันไปสแกนอ่านข้อมูล ก่อนที่จะเอ่ยมาด้วยเสียงที่ไร้อารมณ์

“เรียบร้อยแล้ว เธอสามารถเข้าไปเลือกทักษะการฝึกฝนที่เหมาะสมกับตัวเองได้เลย ตราประจำตัวลูกศิษย์ของเธอจะถูกคืนให้ตอนที่กลับออกไปจากหอตำราแล้ว” เมื่อกล่าวจบ ก็โบกมือส่งสัญญาณให้เดวิดเบา ๆ ดวงตาของเขานั้นปิดสนิทลงไปตั้งแต่อ่านข้อมูลเสร็จเลยด้วยซ้ำ

เดวิดพยักหน้ารับรู้ทั้ง ๆ ที่ไม่จำเป็นเพราะอีกฝ่ายไม่เห็นการกระทำของเขาเสียด้วยซ้ำ แต่ตอนที่หมุนตัวเพื่อจะขยับก้าวเดินเข้าไปด้านใน เสียงที่ไร้อารมณ์ก็ดังมาเข้าหูอีกครั้ง “ทางที่ดีอย่าเลือกทักษะที่ยากจนเกินตัวไปนัก เพราะมันจะเป็นการฉุดรั้งความก้าวหน้าของเธอเอาไว้ แทนที่จะช่วยให้แข็งแกร่งได้อย่างรวดเร็วขึ้น อ้อ! อีกอย่างหนึ่ง ห้ามทำการต่อสู้กันในหอตำรานี้เป็นอันขาด”

เดวิดหันกลับไปกล่าวขอบคุณชายชราอย่างมีมารยาท ก่อนที่จะเดินมุ่งเข้าไปด้านในอย่างไม่รีรออะไรอีก ตามกฎเกณฑ์ที่อ่านมาล่วงหน้า เขามีเวลาเลือกหาทักษะที่ชั้น 1 เพียงแค่ 30 นาทีเท่านั้น เดวิดต้องการที่จะศึกษารายละเอียดของทักษะต่าง ๆ เพื่อเปรียบเทียบให้ได้มากที่สุด ก่อนจะเลือกทักษะที่ทรงพลังและเหมาะสมกับตัวเองในช่วงท้าย

หอตำราถือเป็นสถานที่ที่สำคัญสุดยอดของสำนักต่าง ๆ ในเขตการปกครองแห่งนี้ มันเหมือนกับเป็นสิ่งที่บ่งบอกฐานะและความแข็งแกร่งของสำนักเลยทีเดียว สำนักซิกนิสสะสมรวบรวมทักษะการฝึกฝนต่าง ๆ เอาไว้เป็นเวลาหลายร้อยปี ถือว่าเป็นสำนักขั้นสูงแห่งหนึ่งเมื่อเปรียบเทียบกับสำนักอื่นที่อยู่บริเวณใกล้เคียงกัน เพราะบางสำนักนั้นมีทักษะการฝึกคลื่นสมองอยู่ในครอบครองเพียงแค่ 1 หรือ 2 ทักษะเท่านั้น

แต่หอตำราแห่งนี้มีอยู่ทั้งหมดถึง 3 ชั้นด้วยกัน ชั้น 1 ที่เดวิดมีสิทธิเลือกทักษะออกไปฝึกฝน ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นเพียงทักษะเบื้องต้นเท่านั้น มันมีทักษะระดับกลางปะปนอยู่บ้าง แต่จำนวนนั้นไม่ได้มากมายอะไรนักเลย

ส่วนชั้นที่ 2 ระดับของทักษะที่เก็บรักษาเอาไว้จะเป็นระดับกลางขึ้นไป รวมถึงทักษะลับต่าง ๆ ที่เป็นเหมือนกับมรดกตกทอดของสำนัก แน่นอน! มันมีทักษะระดับสูงถูกเก็บรักษาเอาไว้บนนั้นอย่างมากมายเลยทีเดียว

แต่! การจะขึ้นไปยังชั้นที่ 2 ได้ ลูกศิษย์คนนั้นต้องบรรลุระดับก่อปฐพีชั้นสมบูรณ์แล้วเป็นอย่างน้อย ถึงจะมีคุณสมบัติพอที่จะขึ้นไปเลือกทักษะมาฝึกฝน

สำหรับชั้นที่ 3 มันไม่เคยถูกเปิดขึ้นเลย มีเพียงการระบุเอาไว้ถึงการคงอยู่เท่านั้น ไม่มีรายละเอียดอื่นใดอีก

ชั้นที่ 2 และชั้นที่ 3!? พวกมันไม่เคยอยู่ในความสนใจของเดวิดเลย เขาเป็นแค่เพียงนักเรียนแลกเปลี่ยนจากสถาบันอื่นเท่านั้น การสามารถได้เข้ามาคัดเลือกทักษะการฝึกฝนในชั้นที่ 1 ได้อย่างอิสระ ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมายมากแล้ว

เมื่อเข้าไปถึงบริเวณของชั้นหนังสือที่ตั้งวางเรียงรายกันอยู่เป็นจำนวนมาก เดวิดก็สูดลมหายใจเข้าปอดเพื่อสงบสติอารมณ์อีกครั้ง ก่อนที่จะเริ่มกวาดตาไล่อ่านชื่อทักษะที่ปรากฏอยู่บนหน้าปกอย่างรวดเร็ว

‘ฝ่ามือป่นศิลา’ ‘คลื่นรวมศูนย์’ ‘เท้าลอยลม’ ‘กระบี่ร้อยใบไม้’ ….

รายชื่อทักษะการต่อสู้มากมายที่เขาเห็น ทำให้ดวงตาของเดวิดนั้นเปล่งประกายออกมาอย่างแรงกล้า มือถูกยื่นออกไปคว้าหนังสือทักษะลงมาจากชั้นวางทันที...