บทที่ 485 ออดิชั่น? หลินเฉียง VS หลิวเสี่ยวหลิงถง!

หยางมี่พยักหน้าเห็นด้วย "ฉันต้องการลงทุนในละครเรื่องนี้จริงๆ ค่ะ แต่บริษัทเรามีข้อแม้อีกอย่างหนึ่ง"

ผู้อำนวยการอู๋ถามด้วยความสงสัย "ข้อแม้อะไรครับ?"

หยางมี่กล่าว "ฉันหวังว่าบท 'ซุนหงอคง' จะแสดงโดยคนของเราค่ะ"

"เรื่องนี้..." ผู้อำนวยการอู๋ลังเลทันทีเมื่อได้ยิน

"ทำไมคะ? มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?" หยางมี่นิ่งคิด เธอเดาว่าอีกฝ่ายอาจจะมองว่าการลงเงินแค่ 5 ล้านแล้วจะเอาบทพระเอกมันดูเอาเปรียบเกินไป เธอจึงเสริมว่า "งบเดิม 20 ล้านมันน้อยเกินไป บริษัทเราสามารถเพิ่มทุนให้อีก 50 ล้านหยวน เพื่อสร้างให้ละครเรื่องนี้กลายเป็นผลงานระดับมาสเตอร์พีซ"

"50 ล้าน?" ผู้อำนวยการอู๋ถึงกับอึ้ง

เขาคิดในใจว่า เจียสิงนี่รวยและทรงพลังจริงๆ ทุ่มเงิน 50 ล้านแบบไม่กะพริบตา! ถ้าเป็นเขาคงต้องใช้เวลาคิดเป็นเดือนๆ กว่าจะกล้าตัดสินใจกับเงินก้อนโตขนาดนี้!

"คุณหยางครับ คุณเข้าใจผิดแล้ว เรื่องบทนำมันไม่ใช่แค่เรื่องเงินอย่างเดียว"

"แม้สถานีเราจะเป็นผู้ลงทุน แต่สิทธิ์ในการเลือกนักแสดงไม่ได้อยู่ที่เรา แต่อยู่ที่ผู้กำกับ ผมเพิ่งได้ยินมาว่าเขาหาคนที่จะมาเล่นเป็นซุนหงอคงได้แล้ว"

"การจะเปลี่ยนตัวคนแสดงตอนนี้มันยากมากจริงๆ ครับ" ผู้อำนวยการอู๋อธิบายอย่างลำบากใจ

หยางมี่ขมวดคิ้วกำลังจะพูดต่อ แต่หลินเฉียงส่งสัญญาณขอมือถือจากเธอ

หลินเฉียงรับสายแล้วกรอกเสียงลงไปทันที "ผู้อำนวยการอู๋ ผมหลินเฉียงเองครับ คุณคงเคยได้ยินชื่อผมมาบ้างใช่ไหม?"

"หลินเฉียง? โอ้ว ประธานหลิน! ยินดีที่ได้คุยด้วยครับ" มีหรือที่เขาจะไม่รู้จักเบอร์หนึ่งของวงการตอนนี้

หลินเฉียงหัวเราะและเข้าประเด็นทันที "ความจริงผมเองนี่แหละที่อยากจะเล่นบทซุนหงอคง ไม่ทราบว่าผู้อำนวยการอู๋จะช่วยเป็นธุระติดต่อให้ผมหน่อยได้ไหมครับ?"

"คุณจะเล่นเป็นซุนหงอคงงั้นเหรอ?" ผู้อำนวยการอู๋ตกตะลึง

ตอนแรกเขาคิดว่าหยางมี่จะเอาบทนี้ไปปั้นเด็กใหม่ในค่าย ไม่นึกเลยว่าจะเป็นหลินเฉียงที่ลงมาเล่นเอง! นี่มันส้มหล่นใส่สถานีส่านซีชัดๆ! ต่อให้ละครจะออกมาโดนด่าหรือไม่ แต่ชื่อเสียงของหลินเฉียงเพียงอย่างเดียวก็การันตีว่าสถานีจะฟันกำไรมหาศาลแน่นอน!

"ประธานหลิน ถ้าเจียสิงลงทุน 50 ล้านและคุณแสดงเอง ผมจะพยายามเจรจากับผู้กำกับให้ถึงที่สุดครับ"

หลินเฉียงขมวดคิ้วเล็กน้อย "แค่พยายามเหรอครับ?"

"ผมไม่มีทางเลือกครับ ผู้กำกับเรื่องนี้ชื่อ หลี่ยวน เขาเป็นเพื่อนเก่าผม นิสัยดื้อรั้นเหมือนลา แถมเขาไม่ได้สังกัดสถานีเราด้วย การจะกดดันเขาด้วยอำนาจมันไม่ได้ผล ผมทำได้แค่ช่วยเจรจาให้เท่านั้นครับ"

หลินเฉียงพยักหน้า "ตกลงครับ ผมจะรอฟังข่าวดี"

อีกด้านหนึ่ง ผู้อำนวยการอู๋รีบต่อสายหาหลี่ยวนทันที

"อาหยวน เรื่องบทซุนหงอคงนายเลือกคนได้หรือยัง?"

"ฉันตกลงปากเปล่ากับหลิวเสี่ยวหลิงถงไว้แล้วเมื่อวาน อีกสองวันจะเซ็นสัญญากัน ฉันกะจะบอกนายพอดีเลย" หลี่ยวนตอบอย่างอารมณ์ดี

"อย่าเพิ่งเซ็น!!!" ผู้อำนวยการอู๋ตะโกนจนเสียงหลงเมื่อรู้ว่ายังมีหวัง

"ทำไมล่ะ?" หลี่ยวนงง

ผู้อำนวยการอู๋อธิบายสถานการณ์ทั้งหมดทันที รวมถึงเรื่องเงิน 50 ล้านและการที่หลินเฉียงจะมาเล่นเอง

"ไม่! ฉันไม่ตกลง!" หลี่ยวนปฏิเสธเสียงแข็ง

"อาหลี่ นายรู้ไหมว่าหลินเฉียงดังแค่ไหนตอนนี้? ผู้กำกับระดับโลกอย่างจางอี้โหมวหรือเฉินข่ายเกอต่างก็อยากร่วมงานกับเขาแต่นายกลับปฏิเสธเนี่ยนะ? นี่มันโอกาสสร้างชื่อและสร้างเงินชัดๆ!" ผู้อำนวยการอู๋พยายามเกลี้ยกล่อม "ฉันรู้ว่านายรักศิลปะ แต่เงิน 50 ล้านเชียวนะ!"

หลี่ยวนส่ายหัว "ฉันยอมรับว่าชอบเงิน แต่ฉันไม่ได้ทำหนังเพื่อเงินอย่างเดียว ฉันทำเพื่อศิลปะ หลินเฉียงน่ะการแสดงดีฉันยอมรับ แต่บทซุนหงอคงเขายังไม่คู่ควรแม้แต่จะถือรองเท้าให้หลิวเสี่ยวหลิงถง เลยด้วยซ้ำ!"

"ถ้าให้เขาเล่น ละครเรื่องนี้พังแน่ ฉันใช้เงินเก็บทั้งชีวิตซื้อลิขสิทธิ์ ไซอิ๋ว: ภาคหลังตำนาน มาเพื่อสร้างผลงานคลาสสิกที่จะทัดเทียมกับเวอร์ชั่น CCTV ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาทำลายความตั้งใจของฉันเด็ดขาด"

เห็นอีกฝ่ายหัวแข็ง ผู้อำนวยการอู๋จึงเริ่มขู่ "ถ้านายไม่ยอมให้หลินเฉียงเล่น ฉันจะถอนทุน 15 ล้านของสถานีออกให้หมด!"

หลี่ยวนถอนหายใจ "งั้นถอนไปเลย ฉันก็ไม่ให้เขาเล่นอยู่ดี"

"ทำไมดื้อเหมือนลาขนาดนี้วะ!" ผู้อำนวยการอู๋สบถออกมาอย่างเหลืออด แต่เขายังมีแผนสำรอง "อาหลี่ เราคบกันมานาน ครั้งนี้ถือว่าเห็นแก่หน้าเพื่อนเก่าเถอะ"

"อย่ามาไม้ตายเรื่องบุญคุณ ฉันไม่สน"

"ฉันไม่ได้จะใช้เรื่องนั้น... แต่ในเมื่อนายยังไม่ได้เซ็นสัญญากับ หลิวเสี่ยวหลิงถง งั้นนักแสดงทุกคนย่อมมีสิทธิ์ออดิชั่นสิ! นายก็ให้พวกเขามาแข่งกันแฟร์ๆ ใครแสดงดีกว่ากัน นายก็เลือกคนนั้นเป็นซุนหงอคงดีไหม?" ผู้อำนวยการอู๋เสนอ

หลี่ยวนหลุดหัวเราะออกมา "นายล้อฉันเล่นหรือเปล่า? นายคิดว่าหลินเฉียงจะเอาอะไรไปสู้กับการเป็นซุนหงอคงของ หลิวเสี่ยวหลิงถง ได้กัน?"