บทที่ 465 ความจริงเบื้องหลังงานเลี้ยง! มัตสึมิจิ โยชิโกะเริ่มเผยเขี้ยวเล็บ!

"ในเมื่อคุณหลินเฉียงไม่ชอบดื่มชา งั้นเรามาดื่มสาเกกันหน่อยดีไหมคะ?" น้ำเสียงของมัตสึมิจิ โยชิโกะยังคงราบเรียบ ประหนึ่งว่าเหตุการณ์พ่นน้ำชาใส่หน้าเมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้น

"ตามสะดวกครับ" เมื่อเห็นว่าเธอยังไม่ยอมเปิดเผยจุดประสงค์ที่แท้จริง หลินเฉียงก็ไม่ได้รีบร้อน

แปะ แปะ!

มัตสึมิจิปรบมือส่งสัญญาณ เพียงครู่เดียวคนรับใช้ก็ยกชุดน้ำชาออกไป แทนที่ด้วยกับแกล้มจานเล็กและสาเกชั้นดีสองขวด ทั้งคู่เริ่มดื่มและสนทนากันถึงเบื้องหลังการถ่ายทำหนังเรื่องต่างๆ ของหลินเฉียง มัตสึมิจิมักจะให้ความเห็นเกี่ยวกับบทบาทที่เขาเล่นได้อย่างลึกซึ้ง จนหลินเฉียงเริ่มตระหนักว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ได้โกหก เธอรู้ซึ้งถึงตัวละครที่เขาเล่นทุกตัวจริงๆ!

หลังจากผ่านไปหลายจอก มัตสึมิจิก็วางแก้วลงและเข้าสู่ประเด็นสำคัญ "คิตาจิมะ ชุน ได้เชิญคุณหลินเฉียงไปงานเลี้ยงในอีกสองวันข้างหน้าใช่ไหมคะ?"

หลินเฉียงเลิกคิ้ว "คุณรู้เรื่องนี้ได้ยังไง? หรือว่าคุณก็ได้รับเชิญด้วย?"

มัตสึมิจิส่ายหัว "ดิฉันเป็นแค่คนนอกกฎหมายตัวเล็กๆ ไม่มีคุณสมบัติพอจะได้รับเชิญหรอกค่ะ แต่คุณหลินพอจะทราบไหมว่าใครเป็นเจ้าภาพงานนี้?"

"ใครครับ?" หลินเฉียงถามนิ่งๆ

มัตสึมิจิชี้นิ้วขึ้นไปข้างบน

"สิบ? จักรพรรดิ?" หลินเฉียงเดา

"ถูกต้องค่ะ" มัตสึมิจิพยักหน้า "แต่จักรพรรดิจะไม่ปรากฏตัวง่ายๆ พ่อบ้านของเขาที่ชื่อมิยาโมโตะ คุโรอิกิ น่าจะเป็นตัวแทนออกหน้าแทน"

"ทำไมเขาต้องเชิญผม?" หลินเฉียงถามด้วยความฉงน

"คุณหลินดูสงบนิ่งจังเลยนะคะ หรือว่าเดาได้อยู่แล้ว?" มัตสึมิจิแปลกใจในท่าทีของเขา

"ผมต้องช็อกด้วยเหรอครับ?" หลินเฉียงยิ้มมุมปาก

สำหรับคนญี่ปุ่น จักรพรรดิคือสิ่งสูงสุด แต่สำหรับหลินเฉียง เขาไม่เห็นอยู่ในสายตา! อย่าว่าแต่จักรพรรดิญี่ปุ่นเลย ต่อให้ประธานาธิบดีอเมริกา "ลูกพี่ใหญ่" ของญี่ปุ่นเชิญมา เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ

หมอนี่แกล้งทำ หรือว่าเขาไม่แคร์จริงๆ กันแน่? มัตสึมิจิแอบสงสัยในใจ

"คุณมัตสึมิจิ สรุปแล้วคุณต้องการจะบอกอะไรผมกันแน่? โปรดพูดตรงๆ เถอะครับ" หลินเฉียงเริ่มหมดความอดทน

มัตสึมิจิหยุดอ้อมค้อม "คุณไม่ควรไปงานเลี้ยงนี้ค่ะ เพราะมันอาจจะเป็นแผนสมคบคิดที่มุ่งเป้ามาที่คุณโดยเฉพาะ"

หลินเฉียงถามกลับ "ทำไมต้องมุ่งเป้ามาที่ผม? ผมก็แค่ดาราตัวเล็กๆ คนหนึ่ง"

"คุณหลินคงยังไม่รู้ถึงอิทธิพลของตัวเองในตอนนี้ ไม่นานมานี้คุณได้รับโหวตเป็นดาราชายที่ป๊อปที่สุดในเอเชีย ชื่อเสียงของคุณมันคืออาวุธ แต่มันก็เป็นภาระและข้อจำกัดเช่นกัน! หากพวกเขาวางกับดัก จับจุดอ่อน และข่มขู่คุณ คุณจะจัดการยังไง?"

หลินเฉียงรู้ดีว่าคำพูดของเธอมีเหตุผล ในวงการบันเทิงมีคนดังมากมายที่ต้องดับวูบเพราะความประมาทและโดนจัดฉาก ความบาดหมางระหว่างญี่ปุ่นและจีนนั้นใครๆ ก็รู้ การที่คนพวกนั้นพยายามเข้าหาเขา ย่อมต้องการใช้เขาเป็นหมากในเกมบางอย่างแน่นอน

"ประธานมัตสึมิจิไปรู้เรื่องพวกนี้มาจากไหนครับ?" หลินเฉียงถามอย่างสนใจ

"ทั้งหมดเป็นเพียงการคาดเดาของดิฉันเองค่ะ" มัตสึมิจิตอบนิ่งๆ

"หึๆ ประธานมัตสึมิจิก็เป็นคนญี่ปุ่น ทำไมถึงยอมช่วยผมล่ะครับ? ผมรับปากคิตาจิมะไปแล้ว ถ้าจู่ๆ ผมปฏิเสธ เขาคงสงสัยว่าคุณอยู่เบื้องหลังแน่ ไม่กลัวจะล่วงเกินจักรพรรดิเหรอ?" หลินเฉียงหัวเราะหึๆ

"จักรพรรดิในทุกวันนี้ไม่ได้มีอำนาจล้นฟ้าเหมือนเมื่อหลายสิบปีก่อน อำนาจของเขามีจำกัด และทำอะไรดิฉันไม่ได้หรอกค่ะ" มัตสึมิจิกล่าวอย่างไม่แยแส

"ไม่ว่ายังไง สิ่งที่คุณทำมันก็เป็นการขัดแย้งกับเบื้องบน และมันไม่มีประโยชน์อะไรกับคุณเลย! อย่างที่โบราณว่าไว้ 'ไม่มีใครยื่นไมตรีให้โดยไม่หวังผลตอบแทน' ประธานมัตสึมิจิคงจะไม่บอกนะว่าช่วยผมเพราะเป็นแฟนคลับเฉยๆ?"

หลินเฉียงจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ มัตสึมิจิส่งยิ้มยั่วยวนกลับมา เธอค่อยๆ หยิบกล่องไม้เล็กๆ กล่องหนึ่งออกมาวางบนโต๊ะ หลินเฉียงปรายตามองแล้วอุทานในใจ

ให้ตายเถอะ! จักรพรรดินีใต้ดินของญี่ปุ่นคนนี้ ในที่สุดก็เผยเขี้ยวเล็บออกมาแล้ว!

ที่แท้พยายามมาตั้งนาน ยัยนี่ก็แค่... หิวโหยในตัวเขานี่เอง!

"เฮ้อ ดิฉันก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง มีช่วงเวลาที่โดดเดี่ยวบ้างเหมือนกัน..."

"ตั้งแต่สามีตาย ดิฉันถูกบังคับให้แบกรับภาระต่อ ตั้งแต่วันนั้นดิฉันรู้ว่าดิฉันแพ้ไม่ได้ เพราะถ้าแพ้ ชีวิตของดิฉันคงจะยิ่งกว่าตาย! ดิฉันทุ่มเททุกอย่างจนกลายเป็นราชินีใต้ดิน คนอื่นเห็นแต่ความรุ่งโรจน์ แต่ใครจะรู้ว่าดิฉันต้องเดินบนแผ่นน้ำแข็งที่บางกริบทุกวัน?"

มัตสึมิจิพูดเสียงแผ่วเบา ราวกับได้เจอคนสนิทที่ไว้ใจได้จริงๆ

"โดดเดี่ยว? ระดับราชินีใต้ดินอย่างคุณ จะขาดผู้ชายไปได้ยังไง?" หลินเฉียงแค่นยิ้มหยัน