บทที่ 390 ผู้กำกับชื่อดังมาเยือน ละครเรื่องใหม่ของหลินเฉียงถือกำเนิด?

“เมียจ๋า ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ...” หวังเคอเริ่มรู้ตัวว่าพูดแรงไปจึงรีบขอโทษขอโพย

“เหอะ!” หลิวเทาไม่ฟังเสียงและกดวางสายทันที

เมื่อเธอกลับมาที่ห้องนั่งเล่น ใบหน้ายังคงดูหมองหม่นอย่างเห็นได้ชัด

“พี่เทา ผมได้ยินหมดแล้ว ที่พี่มาวันนี้ก็เพราะเรื่องที่ดินผืนนั้นใช่ไหมครับ?” หลินเฉียงถามตรงๆ

หลิวเทารู้สึกละอายใจอยู่บ้าง เพราะคนส่วนใหญ่ไม่มองบวกกับที่ดินผืนนั้นเลย การจะให้หลินเฉียงมารับช่วงต่อมันเหมือนการเอาเปรียบเขาชัดๆ

“ช่างมันเถอะค่ะ ที่ดินนั่นมันไม่มีมูลค่าเท่าไหร่หรอก คุณไม่ได้เป็นนักลงทุน ถ้าซื้อไปอาจจะเสียเงินเปล่า” หลิวเทาแนะนำด้วยความหวังดี

หลินเฉียงหัวเราะหึๆ ถ้าหวังเคอได้ยินเมียตัวเองพูดแบบนี้ หมอนั่นคงอกแตกตาย!

“ความจริงผมมีบริษัทลงทุนอยู่ที่เซี่ยงไฮ้นะครับ แต่พี่หยวนหยวนเป็นคนดูแลให้มาตลอด”

“ที่ดินผืนนี้ผมก็สนใจอยู่บ้าง แต่ถ้าหวังเคออยากจะขายจริงๆ ให้เขามาคุยกับผมด้วยตัวเอง!” หลินเฉียงกล่าวอย่างหนักแน่น

“ตกลงค่ะ พี่จะบอกเขาให้” หลิวเทาถอนหายใจอย่างโล่งอกก่อนจะขอตัวกลับ

พอนึกถึงเหตุการณ์ "เกือบไป" เมื่อครู่ หลิวเทาก็ไม่กล้าอยู่นาน เธอรู้สึกผิดต่อหยางมี่ขึ้นมาตงิดๆ ที่แอบมาทำอะไรลับลมคมในในบ้านของเพื่อน

หลังจากหลิวเทากลับไป หลินเฉียงรู้สึกเบื่อจึงขับรถไปที่บริษัทเจียสิง

ณ เจียสิง ห้องประธานบริหาร

หลินเฉียงเดินเข้าไปพบสามสาวกำลังคุยกันเคร่งเครียด

“คุยอะไรกันอยู่ครับ?” หลินเฉียงถาม

“ที่รักมาพอดีเลย” หยางมี่ยิ้ม “เรากำลังวางแผนงานให้เฟยเฟยน่ะค่ะ ลองมาดูสิ”

หลินเฉียงชะโงกหน้าไปดูตารางงานที่แน่นเอี้ยด ทั้งงานโฆษณา พรีเซนเตอร์ และงานอีเวนต์ต่างๆ

“เอ๊ะ มีแพลนไปญี่ปุ่นด้วยเหรอ?”

หยางมี่อธิบายว่านักแสดงจะพึ่งพาแค่การแสดงอย่างเดียวไม่ได้ ต้องมีงานอีเวนต์เพื่อรักษาความร้อนแรงของกระแส ซีรีส์ชุด เซียนกระบี่ ดังมากในญี่ปุ่น ทาง เอ็มทีวีญี่ปุ่นจึงส่งคำเชิญมา

“ที่รัก ไปด้วยกันไหมคะ? แฟนคลับที่นั่นคงคลั่งตายแน่ถ้าเห็นคุณ” หลิวอี้เฟยชวนอย่างมีความหวัง

หลินเฉียงโบกมือ “เขาไม่ได้เชิญผม จะไปทำไมล่ะ?”

หยางมี่ทำปากยื่น “ใครบอกล่ะคะ? ป่าท้อ, ดาบมังกรหยก แล้วก็ เซียนกระบี่ ของคุณดังระเบิดที่นั่นเอ็มทีวีเชิญมาหลายรอบแล้วแต่เห็นคุณไม่ชอบออกงานฉันเลยปัดตกไป ถ้าคุณอยากไป ฉันติดต่อกลับเดี๋ยวนี้เลย”

หลินเฉียงเริ่มใช้ความคิด ในฐานะวัยรุ่นเลือดร้อน เขาไม่ได้ชอบญี่ปุ่นนักหรอก โดยเฉพาะไอ้ศาลเจ้ายาสุกุนินั่น เขานึกรังเกียจจนอยากจะไปเผาทิ้งให้รู้แล้วรู้รอด

เออ... ไปก็ดีเหมือนกันนะ ไปเที่ยวกับสาวๆ แล้วถือโอกาสทำ 'ภารกิจลับ' จัดการศาลเจ้านั่นเสียหน่อยก็น่าจะคุ้มค่าตั๋ว

“ตกลง ไปก็ไป!” หลินเฉียงตอบตกลงทำเอาสามสาวดีใจยกใหญ่

ระหว่างที่กำลังจะไปหาของอร่อยกินกัน โทรศัพท์ในห้องทำงานก็ดังขึ้น

“คุณหยางคะ มีผู้กำกับชื่อดังอยากคุยด้วยค่ะ เขามาจากฮ่องกง ชื่อ หลิวเหว่ยเฉียงค่ะ” พนักงานต้อนรับแจ้ง

หยางมี่ขมวดคิ้ว หลิวเหว่ยเฉียงเป็นผู้กำกับระดับตำนานที่มีผลงานอย่าง 2 คน 2 คม และ กู๋หว่าซ๋ายแต่ยุคทองของหนังฮ่องกงมันจบไปนานแล้ว พักหลังมานี้ผลงานของเขาโดนวิจารณ์ยับเยิน ทั้งเรื่อง มังกรฟัดล่าล้างเมือง หรือ พยัคฆ์ร้ายกิโยติน ที่ได้คะแนนต่ำเตี้ยเรี่ยดินจนคนกังขาว่าเขาทำหนังเพื่อฟอกเงินหรือเปล่า

“ที่รัก ให้ฉันไล่เขาไปเลยไหม?” หยางมี่ถาม

“อืม...” หลินเฉียงพยักหน้า เขาเองก็ไม่ได้อยากร่วมงานกับคนที่มีขาลงแบบนี้

หยางมี่สั่งให้ผู้จัดการฝ่ายบริหารไปต้อนรับแทน แต่ในขณะที่พวกเขากำลังจะลงลิฟต์ส่วนตัวเพื่อหนีไปกินข้าว เสียงตะโกนไล่หลังก็ดังขึ้น

“ประธานหยาง รอเดี๋ยวก่อนครับ!” ชายวัยกลางคนสวมแว่นกรอบดำวิ่งหน้าตั้งเข้ามา เขาคือหลิวเหว่ยเฉียงนั่นเอง

หยางมี่จำใจต้องหยุดทักทาย “ผู้กำกับหลิว ไม่เจอกันนานนะคะ”

“ประธานหยาง ไม่เจอกันนานครับ” หลิวเหว่ยเฉียงแสร้งทำเป็นไม่รู้ว่าโดนหลบหน้า เขาหันไปหาหลินเฉียงแล้วยื่นมือมาทักทายอย่างกระตือรือร้น “คุณหลิน ผมหลิวเหว่ยเฉียงครับ คุณคงเคยได้ยินชื่อผมบ้าง”

“ได้ยินมานานแล้วครับ” หลินเฉียงจับมือตามมารยาท

หลิวเหว่ยเฉียงรู้ตัวว่าสถานะตัวเองไม่ดีนักจึงไม่อ้อมค้อม “คุณหลิน ที่ผมมาวันนี้ เพราะผมมีสคริปต์ที่ยอดเยี่ยมมาก และอยากเชิญคุณมารับบทพระเอก!”

หลินเฉียงเลิกคิ้ว “สคริปต์เรื่องอะไรครับ?”

หลิวเหว่ยเฉียงตอบอย่างมั่นใจ: “หนังเรื่องนี้ชื่อว่า ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า ครับ!”