บทที่ 380 เลิกอ้อมค้อมกันเสียที!

ในสายตาของหวังเคอ ไม่ว่าหลินเฉียงหรือหยางมี่จะโด่งดังแค่ไหนในวงการบันเทิง พวกเขาก็เป็นเพียง "มือสมัครเล่น" ในโลกธุรกิจเท่านั้น!

ย้อนกลับไปตอนที่เขาสร้างกลุ่มระดมทุน มีดาราชื่อดังไม่น้อยที่หลงเชื่อและทุ่มเงินลงทุนกับเขาจนหมดตัว แม้ว่าคราวก่อนหลินเฉียงจะปฏิเสธเขา แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป เพราะครั้งนี้เขาไม่ได้มาขายคริปโตเคอร์เรนซีที่มีความเสี่ยงสูง แต่เขามาขาย "ที่ดิน" เขาเชื่อมั่นว่าด้วยวาทศิลป์ของเขา จะต้องโน้มน้าวให้หลินเฉียงยอมรับช่วงต่อได้อย่างแน่นอน!

เมื่อคิดได้ดังนั้น หวังเคอจึงฝืนยิ้มและเดินตรงเข้าไปหาหลินเฉียงทันที

"คุณหลิน ไม่เจอกันนานเลยนะครับ" ครั้งนี้หวังเคอสลัดความจองหองทิ้งไป และเป็นฝ่ายยื่นมือออกไปทักทายหลินเฉียงก่อน

หลินเฉียงปรายตามองเขาแต่ยังคงนิ่งเฉย ไม่แม้แต่จะยื่นมือออกไปจับ โบราณว่าไว้ "คนเราถ้าอยู่ๆ มาทำดีด้วยแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ย่อมต้องมีแผนการบางอย่าง!" เขารู้จักสันดานหวังเคอดี การที่หมอนี่มาทำประจบประแจงแบบนี้ แสดงว่าต้องอยากได้อะไรบางอย่างชัวร์ๆ!

"ภรรยาจ๊ะ นี่ใครเหรอ?" หวังเคอถามหน้าตาย

แม้จะดูออกว่าหลินเฉียงไม่พอใจ แต่เขาก็ยังหนาพอที่จะไม่ไปไหน แถมยังชักมือกลับแล้วหันไปมองหยางมี่ที่อยู่ข้างๆ เพียงแวบเดียว หวังเคอก็ต้องตะลึงจนพูดไม่ออก หยางมี่สวยสะดุดตา ทั้งรูปร่างและออร่าราวกับนางฟ้าจำแลงมาเกิดชัดๆ!

"นี่คือคุณหยางมี่ ประธานบริษัทเจียสิง แฟนของคุณหลินค่ะ" หลิวเทาแนะนำ

"ที่แท้ก็คุณหยางนี่เอง!" หวังเคออุทานอย่างตกใจ เขาเคยเจอหยางมี่เมื่อหลายปีก่อน แต่ตอนนี้เธอเปลี่ยนไปมากจนเขาจำไม่ได้เลยสักนิด!

"สวัสดีค่ะคุณหวัง" หยางมี่เอ่ยทักทายเพื่อไว้หน้าหลิวเทา

"คุณหลินกับคุณหยางช่างเป็นคู่ที่เหมาะสมกันจริงๆ!" หวังเคอยิ้มแห้งๆ แสร้งประจบ แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยาและแค้นเคือง! นอกจากความสวยของหยางมี่แล้ว ฐานะประธานบริษัทที่มีทรัพย์สินหลายพันล้านของเธอก็เพียงพอที่จะทำให้เขาตาร้อนผ่าว

"บ้าเอ๊ย ไอ้หลินเฉียงมันต้องทำบุญมาด้วยอะไรถึงได้ผู้หญิงรวยอย่างหยางมี่!"

"ส่วนฉันได้แค่หลิวเทา ที่นอกจากจะช่วยงานอะไรไม่ได้แล้ว ฉันยังต้องให้เงินค่าใช้จ่ายเธอทุกเดือนอีก!"

"ถ้าผู้หญิงของฉันรวยบ้าง ฉันต้องมานั่งทนโดนคนดูถูกแบบนี้ไหม?"

หวังเคอโกรธจัด! ทว่าเขาไม่เคยย้อนมองตัวเองเลย ตอนแต่งงานหลิวเทาอยากทำงานในวงการต่อ แต่หวังเคออ้างว่าการเป็นเมียหนึ่งใน "สี่คุณชายปักกิ่ง" จะไปเป็นดาราเต้นกินรำกินมันเสียหน้า เขาบังคับให้เธอฉีกสัญญากับบริษัทเดิมจนเธอต้องเสียค่าปรับมหาศาลและผิดใจกับผู้ใหญ่ในวงการ พอตอนนี้ตัวเองเจ๊งกลับมาโทษว่าเมียเป็นภาระ!

"คุณหวัง มีธุระอะไรครับ?" หลินเฉียงไม่อยากเสียเวลากับคนประเภทนี้

"ฮ่าๆ คืออย่างนี้ครับ... เมื่อห้าปีก่อนผมวงในมาว่ารัฐบาลกวางโจวมีแผนจะพัฒนาเขตเมืองใหม่ ผมเลยทุ่มเงิน 500 ล้านคว้าที่ดินแปลงใหญ่ที่สุดในทำเลทองนั้นมา!"

"แต่ก็นั่นแหละ ผ่านไปห้าปีแผนดันพับเก็บชั่วคราว แต่ผมมั่นใจว่าไม่ช้าก็เร็วแผนนี้ต้องถูกรื้อกลับมาทำใหม่แน่นอน!"

"ถ้าเมืองใหม่พัฒนาเสร็จ ที่ดินผืนนี้ราคาจะพุ่งไป 5-10 เท่าเป็นอย่างต่ำ!"

"พอดีช่วงนี้ผมติดปัญหาธุรกิจนิดหน่อย รอไม่ได้แล้ว เลยอยากจะรีบปล่อยที่ดินผืนนี้เพื่อดึงเงินสดกลับมาหมุนเวียน!"

พูดมาถึงตรงนี้ หวังเคอจ้องหน้าหลินเฉียง: "คุณหลินครับ ที่ดินตรงนี้กำไรเห็นๆ ผมเสนอขายคนอื่นไป 700 ล้าน แต่สำหรับคุณ... ผมให้ราคาพิเศษ 650 ล้านเป็นยังไง?"

เขารีบเสริมก่อนหลินเฉียงจะปฏิเสธ "พูดตามตรงนะ เมื่อกี้ประธานวานแห่งวานด้ากับประธานสวี่แห่งเหิงต้าก็เพิ่งคุยกับผม พวกเขาสนใจมาก! ใครมาก่อนได้ก่อนนะ อย่าพลาดโอกาสทองนี้เชียว!"

"ที่ผมยอมให้ราคานี้ เพราะเห็นแก่ความสัมพันธ์ของคุณกับภรรยาผมแท้ๆ เลยนะ!"

เมื่อเห็นท่าทางจริงจัง ของหวังเคอ หลินเฉียงก็ฉายแววเหยียดหยามทันที แม้ตอนหวังเคอคุยกับสวี่เจียอิ้นจะอยู่ห่างออกไป แต่ด้วยหูระดับเทพของหลินเฉียง เขาได้ยินชัดแจ๋วว่าหวังเคอเสนอขายให้สวี่เจียอิ้นแค่ 450 ล้าน แต่อีกฝ่ายยังไม่เอาเลย! แล้วนี่จะมาหลอกขายเขา 650 ล้าน?

บวกเพิ่มตั้ง 200 ล้าน!

เห็นฉันเป็นไอ้หน้าโง่หรือไง?

หลินเฉียงกำลังจะไล่ไปให้พ้นหน้า แต่หลิวเทากลับพูดแทรกขึ้นมา

"หวังเคอ คุณพูดแบบนี้หมายความว่าไงคะ? ถ้าอยากจะขายให้ประธานหลินจริงๆ ก็ควรให้ราคาที่ยุติธรรมสิ!" หลิวเทาที่รู้เบื้องหลังดีทนเห็นสามีโกหกหน้าด้านๆ ไม่ได้

รอยยิ้มของหวังเคอแข็งค้าง ความโกรธพุ่งพล่านในใจ

อีผู้หญิงกินบนเรือนถ่ายบนหลังคา! นี่แกเข้าข้างคนนอกงั้นเหรอ?!

แม้จะโกรธแต่หวังเคอก็สะกดอารมณ์ไว้ "ฮ่าๆ ผมแค่ล้อประธานหลินเล่นน่ะ! 650 ล้านนั่นราคาเสนอขายทั่วไป แต่สำหรับคุณ... ผมขอแค่ต้นทุนคืนก็พอ"

"500 ล้าน! ขอแค่เป็นเงินสด ผมยอมขายให้เท่าทุนเลย!"

หลินเฉียงไม่ตอบทันที แต่เหลือบมองหลิวเทาที่ออกรับแทนเขา เธอในชุดราตรีสีขาวดูอ่อนโยน ฉลาดเฉลียว แฝงไปด้วยความเซ็กซี่แบบ "สาวข้างบ้าน" ที่ทำเอาใจสั่น

เลิกอ้อมค้อมกันเสียที... ความจริงคือเขาชอบหลิวเทาจริงๆ! ทว่าแม้เขาจะมีดวงนารีอุปถัมภ์และกายาเสน่ห์จำแลง แต่นั่นอาจไม่พอที่จะพิชิตใจผู้หญิงที่ซื่อสัตย์อย่างเธอได้ ในโลกก่อนแม้หวังเคอจะล้มละลายกี่รอบ หลิวเทาก็ยังก้มหน้าก้มตาทำงานใช้หนี้ให้โดยไม่ปริปากบ่น จนได้ฉายา "สะใภ้แห่งชาติ"

หลินเฉียงรู้ดีว่าถ้าเขาไม่ทำอะไร หลิวเทาในโลกนี้ก็คงวนลูปความลำบากเดิมๆ เพื่อผู้ชายเฮงซวยอย่างหวังเคอ!

"คุณหวังครับ 500 ล้านมันก็ยังสูงไปนะ" หลินเฉียงแสร้งทำเป็นครุ่นคิด

เมื่อได้ยินดังนั้น ดวงตาที่เคยหม่นแสงของหวังเคอก็กลับมาเป็นประกายทันที

มีลุ้นแล้วโว้ย!