บทที่ 333 กระแสสังคมตีกลับ มูลค่าตลาดของเฉิงเทียนเอ็นเตอร์เทนเมนต์ดิ่งเหว!

เวลาผ่านไปสองนาที แต่หลินเฉียงยังไม่ได้รับข้อความตอบกลับจากหลิวเสี่ยวลี่

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะใช้ "เนตรทิพย์" กวาดมองทะลุผ่านผนังห้องขึ้นไป เห็นหลิวเสี่ยวลี่กำลังกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียง จ้องมองหน้าจอโทรศัพท์ด้วยสีหน้าลังเลใจ สุดท้ายเธอก็เลือกที่จะวางมันลงโดยไม่ตอบอะไร

"คุณน้าหลิวครับ ถ้าอย่างนั้นให้ผมไปคุยกับพี่เฟยเฟยโดยตรงเลยดีไหม?" หลินเฉียงแสยะยิ้มพลางพิมพ์ข้อความส่งไปอีกครั้ง

แผนนี้ได้ผลเสมอ! เพียงไม่กี่วินาทีต่อมา หลิวเสี่ยวลี่ก็รีบตอบกลับมาทันที "จะมาก็เบาเสียงหน่อย อย่าไปกวนเฟยเฟยล่ะ!"

หลินเฉียงเหลือบมองหลิวอี้เฟยที่นอนหลับปุ๋ยอยู่ข้างกายแล้วก็อดหัวเราะไม่ได้ เขาค่อยๆ อุ้มร่างบางของหลิวอี้เฟยกลับไปส่งที่ห้องของเธออย่างแผ่วเบา จากนั้นก็มุ่งหน้าตรงไปยังห้องนอนของหลิวเสี่ยวลี่ทันที

ประตูห้อง... ไม่ได้ล็อคไว้เลยแม้แต่นิดเดียว!

...

เวลาค่อยๆ ไหลผ่านไปเนิ่นนานเท่าไหร่ไม่รู้...

หลิวอี้เฟยที่กำลังหลับสนิทเริ่มรู้สึกปวดปัสสาวะจนค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมา เธอขยี้ตาเบาๆ และพบว่าตัวเองกลับมานอนอยู่ในห้องของตัวเองแล้ว

พอนึกถึงเรื่องราว 'หวานล้ำ' ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ หลิวอี้เฟยก็รู้สึกเหมือนถูกห่อหุ้มด้วยความสุขอย่างท่วมท้น เธอไม่เคยคิดเลยว่าการได้เป็นผู้หญิงอย่างเต็มตัวมันจะมีความสุขขนาดนี้!

"แกร๊ก..." หลิวอี้เฟยลุกขึ้นบิดขี้เกียจเล็กน้อย ก่อนจะเปิดประตูห้องเพื่อมุ่งหน้าไปยังห้องน้ำ

แต่ทันทีที่ก้าวออกมาที่โถงทางเดิน เธอพลันได้ยินเสียงประหลาดที่ฟังดูเหมือนการสะกดกลั้นอารมณ์ดังแว่วมา! ห้องของหลิวเสี่ยวลี่อยู่ตรงข้ามกับห้องของเธอพอดี และเสียงนั้นมันดังมาจากข้างในห้องแม่อย่างชัดเจน!

หลิวอี้เฟยค่อยๆ ย่องเข้าไปใกล้และแนบหูลงกับประตู

"อื้ม... อื้อ..."

นั่นมันเสียงของแม่!

ใบหน้าสวยของหลิวอี้เฟยแดงก่ำลามไปถึงคอ เธอตัวแข็งทื่ออยู่หลายวินาทีก่อนจะลอบถอนหายใจออกมาอย่างจนใจ

"เฮ้อ... แม่ลำบากมามากจริงๆ"

เมื่อได้ยินเสียงนั้น หลิวอี้เฟยกลับรู้สึกปวดใจแทนแม่ ความจริงนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอสังเกตเห็นเรื่องแบบนี้ ตอนเด็กๆ เธออาจจะไม่เดียงสา แต่พอโตขึ้นเธอก็เริ่มเข้าใจว่ามันคืออะไร เธอถึงขั้นเคยเจอ 'ของเล่น' ที่ซ่อนอยู่ในห้องแม่ด้วยซ้ำ!

นับตั้งแต่หลินเฉียงเปิดประตูโลกใบใหม่ให้ และเธอได้ลิ้มรสชาติของมัน เธอก็เข้าใจอย่างลึกซึ้งว่าผู้หญิงตัวคนเดียวมันเปล่าเปลี่ยวและยากลำบากแค่ไหน!

"แม่ครองตัวเป็นโสดมาตลอดก็เพื่อหนู"

"แต่ตอนนี้หนูโตแล้ว ถึงเวลาที่แม่ควรจะมีคู่ชีวิตเสียที!"

หลิวอี้เฟยครุ่นคิด: "พ่อทูนหัวก็น่าจะเป็นตัวเลือกที่ดี แต่หลายปีมานี้แม่ดูจะไม่ชอบเขาในเชิงนั้นเลย ถ้าชอบก็คงตกลงปลงใจกันไปนานแล้ว!"

หลิวอี้เฟยรู้สึกว้าวุ่นใจแทนแม่ หลิวเสี่ยวลี่เป็นผู้หญิงที่ถือตัวและทิฐิสูงมาก เธอไม่เคยชายตามองผู้ชายทั่วไป ยิ่งผ่านการหย่าร้างมา มาตรฐานในการเลือกคู่ครองของเธอก็ยิ่งพุ่งทะลุเพดาน หลายปีมานี้มีหนุ่มใหญ่ที่ประสบความสำเร็จมาตามจีบมากมาย แต่แม่ก็ไม่เคยแลแม้แต่หางตา!

แล้วผู้ชายแบบไหนกันล่ะที่จะสยบหัวใจแม่ได้? หลิวอี้เฟยเค้นสมองคิดแต่ก็นึกไม่ออกเลยสักคน!

ทันใดนั้น ภาพของหลินเฉียงก็ผุดขึ้นมาในหัว...

ถึงหลินเฉียงจะเป็นผู้ชายเจ้าชู้ที่มีสาวๆ ล้อมรอบ แต่เขาก็ช่างเอาใจใส่ อ่อนโยน หล่อเหลา และมีความเป็นชายสูงมาก! ถ้าผู้หญิงคือเหล็ก หลินเฉียงก็คือแม่เหล็กยักษ์ชัดๆ!

"ไม่มีผู้หญิงคนไหนต้านทานผู้ชายแบบนั้นได้หรอก จริงไหม?"

"ซี้ด! นี่ฉันบ้าไปแล้วเหรอ?! คิดอะไรอยู่เนี่ย?!"

ความคิดนั้นทำให้หลิวอี้เฟยสะดุ้งสุดตัว! หลินเฉียงคือผู้ชายของเธอ แล้วนั่นก็แม่ของเธอ...

ปัง! ปัง!

ทันใดนั้นก็มีเสียงดังมาจากในห้องฝั่งตรงข้าม หลิวอี้เฟยตกใจคิดว่าแม่กำลังจะเปิดประตูออกมา เธอจึงรีบหมุนตัววิ่งกลับเข้าห้องนอนโดยไม่ทันได้ไปเข้าห้องน้ำด้วยซ้ำ!

...

เช้าวันรุ่งขึ้น หลินเฉียงตื่นแต่เช้า

หลังจากหลิวเสี่ยวลี่เตรียมมื้อเช้าเสร็จ หลิวอี้เฟยในสภาพขอบตาคล้ำและผมเผ้ายุ่งเหยิงก็เพิ่งจะเดินออกมาจากห้อง เมื่อเห็นชุดนอนสายเดี่ยวตัวบางที่ลูกสาวสวมอยู่ หลิวเสี่ยวลี่ก็ขมวดคิ้วทันที

ปกติอยู่กันสองคนแม่ลูกจะแต่งตัวยังไงก็ได้ แต่ตอนนี้หลินเฉียงอยู่ที่นี่ด้วย!

"เฟยเฟย ใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้นแต่เช้าแบบนี้ไม่หนาวเหรอ? กลับไปใส่เสื้อคลุมซะไป" หลิวเสี่ยวลี่พูดเรียบๆ

หลิวอี้เฟยนึกว่าเป็นความห่วงใยจากแม่จึงไม่ได้คิดอะไรมาก เธอเดินกลับไปสวมเสื้อคลุมแล้วค่อยออกมานั่งร่วมโต๊ะมื้อเช้ากันสามคน

"เป็นอะไรไป? เมื่อคืนนอนไม่หลับเหรอ?" หลิวเสี่ยวลี่ถามด้วยความห่วงใยเมื่อเห็นสีหน้าลูกสาวไม่ค่อยดี

หลิวอี้เฟยได้แต่ยิ้มขื่นๆ ตั้งแต่ความคิดแปลกๆ ผุดขึ้นมาในหัวเมื่อคืน เธอก็เหมือนถูกผีสิงจนนอนไม่หลับเลย แถมกระแสเรตติ้งที่พุ่งสูงก็ทำเอาเธอตื่นเต้นจนเกือบเช้า

"หนูตาค้างนิดหน่อยค่ะ เลยหยิบมือถือมาเล่นยาวเลย" หลิวอี้เฟยแก้ตัว

"พี่เฟยเฟย เมื่อกี้ผมเช็กเวยป๋อของพี่ ยอดฟอลทะลุสิบล้านคนในคืนเดียวแล้วนะครับ! ยินดีด้วยจริงๆ!" หลินเฉียงจิบโจ๊กที่หลิวเสี่ยวลี่ต้มพลางส่งยิ้มให้ โจ๊กนี้รสชาติหวานหอมพอดีคำ ไม่เลี่ยนเลยสักนิด

"เทียบกับรุ่นใหญ่ที่มีฟอลนับร้อยล้านอย่างคุณ ฉันยังเป็นแค่เด็กน้อยในวงการเองค่ะ" หลิวอี้เฟยทำปากยื่น

หลินเฉียงหัวเราะหึๆ กำลังจะแกล้งกลับ แต่โทรศัพท์ก็มีแจ้งเตือนข่าวเด้งขึ้นมา

"เรตติ้งเปิดตัวเซียนกระบี่ 1 ทะลุ 10% ทำลายสถิติภาค 3 สร้างประวัติศาสตร์หน้าใหม่! ขณะที่เซียนกระบี่ 4 ของเซียวจ้านพังพินาศ มูลค่าตลาดของเฉิงเทียนฯ ระเหยหายไป 500 ล้านในคืนเดียว!"

หัวข้อข่าวนี้ดึงดูดความสนใจของหลินเฉียงทันที เขาคลิกเข้าไปอ่านรายละเอียดอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหลุดขำออกมา

ไม่มีการเปรียบเทียบ ก็ไม่มีการทำร้าย!

ก่อนหน้านี้บริษัทของเซียวจ้านและเฉิงเทียนเอ็นเตอร์เทนเมนต์พยายามคุมคอมเมนต์อย่างหนักเพื่อรักษาหน้า แต่ตอนนี้การปรากฏตัวของ เซียนกระบี่ 1 ได้กระชากหน้ากากจอมปลอมของ เซียนกระบี่ 4 ออกมาจนหมดสิ้น!

"อู๋เค่อโปนี่มันตัวตลกชัดๆ! ไม่รู้จักประมาณตนบ้างเลย ฝีมือแค่นี้กล้ามาท้าชนกับหลินเฉียง?"

"หมอนี่มันบ้าไปแล้ว เรื่อง 'เพลงรักนิรันดร์' คราวก่อนยังไม่เข็ดอีกเหรอ!"

"มูลค่าตลาดของเฉิงเทียนลดลงไป 800 ล้านในเวลาไม่ถึงปี ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป เฉิงเทียนคงต้องถูกถอนชื่อออกจากตลาดหุ้นแน่ๆ!"

คอมเมนต์ถล่มทลายไปในทิศทางเดียวกัน ข่าวที่ว่ามูลค่าตลาดหายไป 500 ล้านเพียงชั่วข้ามคืนไม่ใช่เรื่องเกินจริงเลย เฉิงเทียนเอ็นเตอร์เทนเมนต์ที่เคยเป็นยักษ์ใหญ่ในวงการด้วยมูลค่าตลาดกว่า 2,000 ล้านหยวน ในตอนนี้อาณาจักรแห่งนี้กำลังส่อแววล่มสลายหลังจากความพ่ายแพ้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า!