บทที่ 280 วางยาพิษทายาทมาเฟียพม่าตอนเหนือ!

การตกแต่งภายในคาสิโนถือว่าดูดีไม่ใช่น้อย บรรยากาศที่คึกคักและเสียงอึกทึกทำให้หลินเฉียงเกิดภาพลวงตาเหมือนกำลังยืนอยู่ในคาสิโนที่มาเก๊า

หลินเฉียงแลกชิปด้วยเงินไม่กี่ร้อยหยวนแล้วเลือกนั่งลงที่โต๊ะพนันโต๊ะหนึ่ง

ด้วยความสามารถของเขา การชนะเงินในโต๊ะพนันนั้นง่ายพอๆ กับการกินข้าวดื่มน้ำ

เพียงไม่นาน ชิปกองโตก็พูนขึ้นตรงหน้าเขา

ยอดเดิมพันของเขาขยับจากหลักร้อยพุ่งขึ้นเป็นหลักสิบล้าน และตัวเลขนั้นยังคงทะยานขึ้นอย่างต่อเนื่อง!

"ต่อ!" หลินเฉียงปรายตามองดีลเลอร์ฝั่งตรงข้ามด้วยสายตาเย็นชา

ในขณะนี้ดีลเลอร์เหงื่อตกและมือสั่นเทา นี่คือดีลเลอร์คนที่สามแล้วที่ต้องเปลี่ยนตัวเข้ามารับมือกับเขา

เมื่อชิปตรงหน้าสูงถึง 20 ล้าน หลินเฉียงก็ลุกขึ้นเปลี่ยนโต๊ะทันที

ด้วยการแทงแบบทบต้นทบดอก ยอดเงินของหลินเฉียงพุ่งทะลุ 100 ล้านหยวนในเวลาอันรวดเร็ว!

ทักษะการพนันที่ไร้คู่ต่อสู้ของเขาดึงดูดความสนใจจากนักพนันคนอื่นๆ ในคาสิโน หลายคนเริ่มแทงตามหลินเฉียงและพลอยชนะเงินก้อนโตไปด้วย

หลินเฉียงเพียงคนเดียวทำให้ระบบของคาสิโนปั่นป่วนและสร้างความเสียหายอย่างหนัก!

สถานการณ์นี้เข้าสู่สายตาของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของคาสิโนเรียบร้อยแล้ว

รปภ. ที่นี่ไม่ใช่พวกถือกระบองเหมือนในเมืองจีน แต่พวกเขาทุกคนถือปืน AK-47

พวกเขามองดูหลินเฉียงอาละวาดด้วยสายตาเหมือนสัตว์ร้ายจ้องตะครุบเหยื่อ แต่เพราะยังหาหลักฐานการโกงไม่ได้ จึงยังไม่กล้าลงมือบุ่มบ่าม

ชื่อเสียงของคาสิโนเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ถ้าใครชนะเงินนิดหน่อยแล้วโดนเล่นงาน ใครจะกล้ากลับมาเล่นอีก?

ภายในห้องควบคุมกล้องวงจรปิด

เหล่าช่างเทคนิคจำนวนมากกำลังจ้องดูภาพหลินเฉียงแบบเฟรมต่อเฟรม บางคนถึงกับสโลว์ภาพให้ช้าที่สุดเพื่อหาหลักฐานการโกง

"ยังไม่เจออะไรอีกเหรอ?" ผู้จัดการคาสิโนหยิบผ้าขนหนูขึ้นมาซับเหงื่อบนหน้าผากไม่หยุด

"ไม่เจอเลยครับ!"

"เขาดูปกติมาก ไม่มีพิรุธเลย!"

"บ้าเอ๊ย!"

ช่างเทคนิคต่างพากันจนปัญญา

เมื่อเห็นดังนั้น ผู้จัดการคาสิโนไม่กล้ารอช้า รีบกดโทรศัพท์หาไป๋อิ่งเจี๋ยทันที

ประมาณสิบนาทีต่อมา ไป๋อิ่งเจี๋ยก็มาถึงคาสิโนพร้อมกับขบวนลูกน้อง

เมื่อเห็นท่าทางคุกคามของไป๋อิ่งเจี๋ย พร้อมทหารอีก 20-30 นายที่ถือปืน AK เหล่านักพนันต่างพากันแตกตื่นและรีบถอยห่างเพราะกลัวโดนลูกหลง

ท่ามกลางผู้คนนับร้อยในคาสิโน มีเพียงหลินเฉียงคนเดียวที่ยังคงนั่งนิ่งไม่ไหวติง

ไป๋อิ่งเจี๋ยมีอายุเพียงยี่สิบเศษๆ เขาสวมเสื้อเชิ้ตลายดอก มีรอยสักขนาดใหญ่ที่แขน และใส่นาฬิกาทองเรือนยักษ์ ท่าทางจองหองพองขนสมเป็นลูกคนรวยที่ถูกตามใจ

ไป๋อิ่งเจี๋ยจ้องมองหลินเฉียงแล้วขมวดคิ้ว: "เพื่อน มาจากแก๊งไหนวะ?"

หลินเฉียงลุกขึ้นยืนอย่างใจเย็น

แม้เขาจะเคยเห็นรูปไป๋อิ่งเจี๋ยในเน็ต แต่เขาก็ยังต้องการยืนยันเพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่ฆ่าผิดคน: "ไป๋อิ่งเจี๋ย?"

ไป๋อิ่งเจี๋ยตอบอย่างโอหัง "ข้าคนเดิมไม่เปลี่ยนชื่อ! ใช่ ข้าคือไป๋อิ่งเจี๋ย! แกนี่ใจกล้าไม่เบานะ กล้ามาโกงในคาสิโนของข้า?"

ก่อนจะมา ไป๋อิ่งเจี๋ยเช็กสถานการณ์มาแล้ว

ตั้งแต่หลินเฉียงก้าวเท้าเข้าคาสิโน เขาไม่เคยแพ้เลยสักตาทั้งที่แทงสวนทางกับดีลเลอร์ตลอด เงินไม่กี่ร้อยกลายเป็นร้อยล้านในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง

ต่อให้ดวงดีแค่ไหน ก็ไม่มีใครชนะได้ทุกตาขนาดนี้!

ยิ่งไปกว่านั้น ดีลเลอร์พวกนั้นคือนักพนันระดับเซียน ต่อให้มีการขัดขวาง หลินเฉียงก็ยังชนะได้

ฝีมือการพนันของหลินเฉียงน่ะของจริง!

แต่แล้วไงล่ะ?

โกกั้งคือถิ่นของเขา เขาคือเจ้าพ่อเจ้าถิ่น การมาโกงในที่ของเขาก็เหมือนหาที่ตายนั่นแหละ!

“ตรวจตัวมัน!” ไป๋อิ่งเจี๋ยสะบัดมือสั่งลูกน้องอย่างอวดดี

ทหารด้านหลังเล็งปืน AK ไปที่หลินเฉียงพร้อมกัน และทหารสองสามนายเดินอาดๆ เข้าไปหมายจะรวบตัวเขา

“จบสิ้นแล้ว ไอ้หนูคนี้ตายแน่!”

“โกกั้งคือเขตของตระกูลไป๋ มาโกงในถิ่นเขา ใจกล้าบ้าบิ่นเกินไปแล้ว!”

“ไตของพ่อหนุ่มคนนี้คงจะไม่ปลอดภัยแล้วล่ะ!”

“อย่าว่าแต่ไตเลย รักษาชีวิตให้รอดก่อนเถอะ!”

นักพนันรอบๆ ต่างพากันถอดถอนใจ

ในขณะที่ทุกคนกำลังวิพากษ์วิจารณ์ ทหารคนแรกเข้าถึงตัวหลินเฉียงและกำลังจะกดเขาลงกับพื้นโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง

ทว่าทันใดนั้น หลินเฉียงพลันแค่นยิ้มและเหวี่ยงเท้าเตะเข้าใส่ทหารคนนั้น!

ลูกเตะนี้คือพลังกายล้วนๆ ไร้ซึ่งท่วงท่าวิทยายุทธใดๆ!

แต่พลังทำลายล้างมหาศาล!

"อั้ก!"

ทหารคนนั้นร้องลั่น เขารู้สึกเหมือนถูกรถบรรทุกหนักหลายสิบตันที่วิ่งมาด้วยความเร็วสูงพุ่งชนเข้าอย่างจัง!

ร่างของทหารปลิวว่อนเหมือนลูกปืนใหญ่ กระแทกเข้ากับทหารอีกสองคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง!

เสียงกระดูกแตกดังกร๊อบรัวๆ ทั้งสามคนสิ้นใจตายในทันที!

ทุกคนในที่นั้นอึ้งกิมกี่ไปตามๆ กัน

พวกเขาไม่ได้ช็อกแค่ความโหดเหี้ยมของหลินเฉียง แต่ช็อกที่เขากล้าสู้!

มีปืน AK กว่ายี่สิบกระบอกเล็งอยู่ หลินเฉียงยังกล้าลงมืองั้นเหรอ?

และนี่คือถิ่นตระกูลไป๋นะ!!

ในสายตาพวกเขา ถ้าหลินเฉียงยอมร่วมมือ อย่างมากก็แค่โดนผ่าท้องควักไต ยังพอมีโอกาสรอดริบหรี่ แต่การขัดขืนแบบนี้คือการฆ่าตัวตายชัดๆ!

ในขณะที่ทุกคนกำลังตกตะลึง หลินเฉียงยังคงนิ่งสงบราวกับขุนเขา

เขาเหวี่ยงฝ่ามือออกไปพร้อมกันใส่ทหารสองคนที่อยู่ใกล้ตัวที่สุด!

ฝ่ามือกระแทกเข้าที่หน้าผากของพวกมันอย่างจัง กะโหลกแตกละเอียดทันที ทั้งคู่ตายสนิทโดยไม่มีโอกาสแม้แต่จะส่งเสียง

หลินเฉียงคว้าปืน AK จากมือพวกมันมาถือไว้ข้างละกระบอกอย่างคล่องแคล่ว แล้วสาดกระสุนเข้าใส่กลุ่มทหารเบื้องหน้าทันที!

เหตุการณ์ทั้งหมดนี้ดูเหมือนจะยาวนาน

แต่ในความเป็นจริง ตั้งแต่หลินเฉียงเตะจนถึงเริ่มยิง ทุกอย่างเกิดขึ้นต่อเนื่องเป็นจังหวะเดียว ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งวินาทีด้วยซ้ำ

กว่าพวกทหารจะไหวตัวทัน ห่ากระสุนของหลินเฉียงก็พุ่งเข้าหาพวกมันแล้ว!

"ปังๆๆๆๆ!!!"

"ปังๆๆๆๆๆๆๆๆ!!"

เพียงสามวินาที หลินเฉียงก็สาดกระสุนจนหมดแม็กกาซีน รวมทั้งหมด 60 นัด

เมื่อเสียงปืนสงบลง นักพนันรอบข้างมองภาพเบื้องหน้าด้วยความหวาดผวาที่ยังไม่จางหาย

รปภ. ของคาสิโนและทหารที่ไป๋อิ่งเจี๋ยพามา นอนจมกองเลือดตายเรียบพะเนินเทินทึก

คนเดียวของตระกูลไป๋ที่ยังเหลือรอดคือ ไป๋อิ่งเจี๋ย!

ไป๋อิ่งเจี๋ยกลัวจนวิญญาณแทบออกจากร่าง เขารีบสำรวจร่างกายตัวเองพัลวันว่าไม่ได้รับบาดเจ็บ ก่อนจะมองหลินเฉียงที่กำลังเดินเข้ามาหาเขาด้วยความหวาดกลัว

"แก... แก... พ่อข้าคือไป๋เหอไท่นะ แกฆ่าข้าไม่ได้!" ไป๋อิ่งเจี๋ยชี้หน้าหลินเฉียง มือไม้สั่น หน้าซีดเหมือนไก่ต้ม

"ต่อให้พ่อแกคือพระเจ้า วันนี้แกก็ต้องตาย!" หลินเฉียงแค่นยิ้ม ไม่เสียเวลาพูดต่อ เขาดีดนิ้วเพียงเบาๆ ยาดำลูกกลอนเม็ดหนึ่งก็พุ่งเข้าปากที่กำลังอ้าค้างของไป๋อิ่งเจี๋ยทันที

ไป๋อิ่งเจี๋ยกลืนลงคอไปตามสัญชาตญาณ รู้สึกถึงบางอย่างที่ไหลลงสู่กระเพาะ

"แกเอาอะไรให้ข้ากิน?" ไป๋อิ่งเจี๋ยกุมคอ พยายามจะล้วงคอให้อ้วกออกมาแต่ก็ไม่มีอะไรออกมาเลย

หลินเฉียงไม่ได้ชายตามองเขาแม้แต่นิดเดียว เขาเดินออกจากคาสิโนไปอย่างสบายอารมณ์และหายตัวไปในชั่วพริบตา