บทที่ 45 ข้อมูลเรตติ้งตอนแรกของ "ดาบมังกรหยก" ออกมาแล้ว!

"ฮือออ... ฉันเสียใจจริงๆ ที่ไม่ได้ดู ดาบมังกรหยก ตั้งแต่แรก! พลาดตอนแรกที่แสนตื่นเต้นไปแล้ว เสียใจชะมัดเลย!"

"ละครเรื่องนี้ไม่มีให้ดูย้อนหลังบนแอปวิดีโอด้วย หมายความว่าเราดูซ้ำไม่ได้แล้วเหรอ เศร้าจัง อยากจะร้องไห้!"

"พล็อตเรื่องกับฉากบู๊นี่มันระดับเทพชัดๆ! คืนละสองตอนมันไม่พอนะโว้ย!"

"ตายแน่ๆ คืนนี้ฉันคงนอนไม่หลับ!"

ในไม่ช้า ตอนที่สองก็ฉายจบลง

ทว่าคนดูที่ยังอารมณ์ค้างต่างก็ไม่อยากลุกไปไหน พวกเขาส่งข้อความผ่านสมาร์ททีวีพูดคุยถกเถียงเรื่องบทละครกันอย่างไม่ขาดสาย ผู้ชมบางคนที่ดูครบทั้งสองตอนก็ช่วยอธิบายพล็อตเรื่องตอนแรกให้คนที่เพิ่งเปลี่ยนช่องมาฟัง จนยอดผู้เข้าชมพร้อมกันของสถานีเจียงซูที่เคยถูกขนานนามว่าเป็น "สถานีผีสิง" พุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน!

...

ในขณะเดียวกัน ณ สำนักงานใหญ่สถานีโทรทัศน์เจียงซู

ลั่วซิวหยวน, รองผู้อำนวยการกัว และทีมบริหารระดับสูงของสถานีเจียงซูไม่มีแก่ใจจะนั่งดูละครเลยแม้แต่น้อย ตั้งแต่วินาทีที่เริ่มออกอากาศ ทุกคนต่างไปรวมตัวกันที่แผนกมอนิเตอร์ เพื่อนั่งรอข้อมูลเรตติ้งตอนแรกด้วยความเงียบงัน

"เหอะ! ไอ้คนโง่ลั่วซิวหยวน เอาเงิน 80 ล้านไปทิ้งกับละครกำลังภายใน สมองกลับชัดๆ"

"ไม่ต้องรอดูข้อมูลหรอก ยังไงเรื่องนี้ก็แป้กชัวร์!"

รองผู้อำนวยการกัวแค่นเสียงเยาะเย้ย

ตอนที่ ดาบมังกรหยก เริ่มฉาย เขาแอบดูอยู่ไม่กี่นาทีและเห็นว่ามีคนส่งคอมเมนต์มาน้อยมาก จึงสรุปเอาเองว่าเรตติ้งตอนแรกต้องพังพินาศแน่ๆ และถ้าเป็นแบบนั้น ลั่วซิวหยวนคงไม่ต้องรอให้ครบกำหนดสัญญาหรอก เขาคงโดนไล่ออกทันทีที่สรุปยอดเสร็จ!

"ผู้อำนวยการลั่วครับ ข้อมูลออกมาแล้ว!" ไม่นานนัก เจ้าหน้าที่เทคนิคสวมแว่นก็เดินถือรายงานเข้ามา

ทุกคนต่างหูผึ่งและเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ

"เรตติ้งตอนแรกได้เท่าไหร่?" ลั่วซิวหยวนถามด้วยน้ำเสียงกระวนกระวาย

เจ้าหน้าที่เทคนิครีบประกาศ "ตอนที่หนึ่งของ ดาบมังกรหยก ได้เรตติ้งไป 0.6% ครับ!"

"อะไรนะ?!" ลั่วซิวหยวนเบิกตาโพลงอย่างไม่อยากจะเชื่อ

เป็นไปได้ยังไง! ได้แค่ 0.6% เองเหรอ? ไม่ถึง 1% ด้วยซ้ำเนี่ยนะ?! การเดิมพันหมดหน้าตักของเขาต้องล้มเหลวไม่เป็นท่าขนาดนี้เลยเหรอ? ในวินาทีนั้น ลั่วซิวหยวนรู้สึกห่อเหี่ยวใจอย่างที่สุด

"ฉันบอกแล้วไงว่ามันจะเจ๊ง แล้วมันก็เจ๊งจริงๆ ด้วย"

"เหอะ จะไปหวังอะไรล่ะ บทสรุปมันก็เป็นไปตามที่พวกเราคาดไว้อยู่แล้ว!"

"เอาเงิน 80 ล้านไปซื้อละครขยะๆ ทำลายโอกาสฟื้นตัวของสถานีไปอีกหลายปี คราวนี้ผู้อำนวยการลั่วจบเห่ของจริงแน่!"

พนักงานระดับบริหารพากันซุบซิบ

รองผู้อำนวยการกัวไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่เหยียดยิ้มเยาะเย้ย

"เฮ้อ... แล้วเรตติ้งตอนที่สองล่ะ?" ลั่วซิวหยวนถอนหายใจและถามออกไปส่งๆ อย่างคนสิ้นหวัง

เจ้าหน้าที่เทคนิคขยับแว่นสายตา "เรตติ้งตอนที่สองได้สามจุด... เอ๊ะ! เดี๋ยวครับ!"

ลั่วซิวหยวนขมวดคิ้ว "คุณหมายถึง 0.3% งั้นเหรอ?"

เจ้าหน้าที่เทคนิคสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เช็กตัวเลขซ้ำแล้วซ้ำอีกจนมั่นใจว่าไม่ได้มองผิด "ผู้อำนวยการครับ เรตติ้งตอนที่สองของ ดาบมังกรหยก คือ 3.7% ครับ!!!!!"

เจ้าหน้าที่ตื่นเต้นจัดจนเสียงหลงพุ่งปรี๊ดขึ้นไปหลายเดซิเบล ทุกคนในห้องมอนิเตอร์ต่างได้ยินชัดเต็มสองหู และในวินาทีนั้น ทุกคนถึงกับยืนอึ้งเป็นไก่ตาแตก

นี่มัน... เป็นไปได้ยังไงกัน?!

ตอนแรกได้แค่ 0.6% แต่พอตอนที่สองพุ่งพรวดไปถึง 3.7% เนี่ยนะ?! แน่ใจนะว่าไม่ใช่ 0.37%?!

"ไม่มีทาง!" รองผู้อำนวยการกัวไม่อยากจะเชื่อ เขารีบก้าวเข้าไปกระชากแผ่นข้อมูลจากมือเจ้าหน้าที่เทคนิคมาดูด้วยความโมโห แต่พอเขาเห็นตัวเลขชัดๆ เขาก็ถึงกับยืนนิ่งงันไปทันที!

"เป็นไปไม่ได้! มันไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด!" ดวงตาของเขากว้างขวาง สมองมันอื้ออึงไปหมด

"เอาแผ่นข้อมูลมาให้ฉัน!" ลั่วซิวหยวนที่เพิ่งได้สติรีบแย่งแผ่นข้อมูลคืนมา เมื่อเห็นตัวเลข 3.7% เด่นชัดคาตา เขาก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

"ฮ่าๆๆ! เปิดตัวด้วยเรตติ้ง 3.7%! คราวนี้ฉันแทงถูกทางแล้วโว้ย!" ลั่วซิวหยวนดีใจสุดขีด

...

สำนักงานใหญ่เจียสิง ห้องทำงานของหยางมี่

ในตอนนั้น หลินเฉียงและคนอื่นๆ ก็กำลังรอผลข้อมูลจากลั่วซิวหยวนอยู่เช่นกัน และในไม่ช้าข้อมูลก็ถูกส่งมาถึง

หยางมี่คือคนแรกที่ได้รับรายงาน เมื่อเห็นว่าตอนแรกได้เรตติ้งแค่ 0.6% ใบหน้าของเธอก็ซีดเผือดลงทันที แต่พอเลื่อนลงมาเห็นตอนที่สองพุ่งไปถึง 3.7% ความกังวลทั้งหมดก็มลายหายไปเป็นปลิดทิ้ง

"เยี่ยมที่สุด!" หยางมี่กระโดดตัวลอยด้วยความดีใจ จนกระดุมเสื้อเชิ้ตของเธอแทบจะกระเด็นหลุดออกมา! อารมณ์ของเธอเมื่อกี้เหมือนนั่งรถไฟเหาะตีลังกาไม่มีผิด

"พี่มี่คะ ดูเหมือน ดาบมังกรหยก จะกลายเป็นละครมหาเทพไปแล้วนะคะ!" เร่อปาอุทานอย่างตื่นเต้น ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อด้วยความดีใจจนดูเปล่งประกาย

หยางมี่พยักหน้า ก่อนจะรีบต่อสายหาผู้ช่วยสาว "พี่จาง เรียกประชุมผู้บริหารระดับสูงทุกคนที่ห้องประชุมเดี๋ยวนี้!"

ในบรรดาทั้งสามคน มีเพียงหลินเฉียงที่ดูสงบนิ่งที่สุด สีหน้าของเขาไม่ได้เปลี่ยนไปเลยแม้แต่นิดเดียว

"พี่มี่ เร่อปา รอก่อนครับ ผู้อำนวยการลั่วส่งข้อมูลมาให้อีกแผ่น" หลินเฉียงเรียกพวกเธอไว้ในขณะที่กำลังจะเดินออกไป

"ข้อมูลอะไรอีกเหรอ?" หยางมี่ถามอย่างสงสัย ในเมื่อเรื่องนี้ฉายแค่ช่องเจียงซูที่เดียว จะมีรายงานใบที่สองได้ยังไง?

"นี่คือข้อมูลเรตติ้งตอนพรีเมียร์ของเรื่อง พลิกฟ้าท้าลิขิต ครับ" หลินเฉียงยิ้มอย่างมีเลศนัย

เมื่อได้ยินชื่อนี้ หยางมี่และเร่อปาก็ตั้งใจฟังทันที เพราะช่วงที่ผ่านมาคนในเน็ตเอาสองเรื่องนี้มาเปรียบเทียบกันตลอด แถมช่องหูหนานที่ฉายเรื่องนั้นก็เพิ่งจะมีเรื่องกับหยางมี่มาหยกๆ พวกเธอจึงอยากรู้มากว่าละครฟอร์มยักษ์เรื่องนั้นจะได้เรตติ้งเท่าไหร่

"พี่เฉียง อย่ามัวแต่ลีลาเลยค่ะ! เรตติ้งตอนแรกของ พลิกฟ้าท้าลิขิต ได้เท่าไหร่กันแน่?" เร่อปาถามอย่างร้อนใจพลางเม้มริมฝีปากสีแดงเซ็กซี่ของเธอ

หลินเฉียงหัวเราะเบาๆ เลิกแกล้งทั้งสองสาว "เรตติ้งของ พลิกฟ้าท้าลิขิต น่ะ ตรงข้ามกับเราเป๊ะเลยครับ ตอนแรกเขาได้ 3.8% แต่พอตอนที่สองร่วงกราวรูดเหลือแค่ 0.5%!"

หยางมี่และเร่อปาหลุดขำออกมาเสียงดังทันที ต่อให้พวกเธอจะคิดช้าแค่ไหนก็เข้าใจสถานการณ์ได้ชัดเจน

ดูเหมือนว่า พลิกฟ้าท้าลิขิต จะห่วยแตกมากจนคนดูหนีหายกันหมด และพากันเปลี่ยนช่องมาดู ดาบมังกรหยก แทนในตอนที่สองนั่นเอง!

...

หลังจากนั้นไม่นาน ทั้งหมดก็มาถึงห้องประชุม ต่อหน้าเหล่าผู้บริหาร หยางมี่ประกาศตัวเลขเรตติ้งของ ดาบมังกรหยก อย่างเป็นทางการ

เมื่อทราบถึงความสำเร็จที่ถล่มทลายขนาดนี้ ทุกคนต่างพากันอึ้ง! โดยปกติแล้วละครที่ทำเรตติ้งได้ถึง 1% ก็ถือว่าเป็นงานคุณภาพชั้นดีแล้ว แต่การเปิดตัวด้วย 3.7% นี่มันคือละครระดับปรากฏการณ์ชัดๆ! เรตติ้งสุดท้ายอาจจะพุ่งทะลุ 5% และทำลายสถิติละครโทรทัศน์รอบเกือบ 20 ปีลงได้อย่างราบคาบ!

สัญญาแบ่งรายได้ค่าโฆษณาที่หลินเฉียงเซ็นกับสถานีเจียงซูไว้ก่อนหน้านี้ กลายเป็นการตัดสินใจที่อัจฉริยะที่สุด เมื่อดูจากความดังในตอนนี้ รายได้จากค่าโฆษณาใน 20 วันต้องไม่ต่ำกว่า 100 ล้านหยวนแน่นอน! เมื่อรวมกับเงินค่าลิขสิทธิ์ 80 ล้านที่ได้รับมาแล้ว กำไรของเรื่องนี้เกือบจะไล่ทันเรื่อง ป่าท้อสิบหลี่ เลยทีเดียว!

รายได้จากละครกำลังภายในกลับพุ่งสูงเทียบเท่ากับละครเทพเซียนฟอร์มยักษ์!

ในอดีตไม่มีใครกล้าแม้แต่จะจินตนาการถึงเรื่องนี้ และอย่าลืมว่าทุนสร้างของเรื่องนี้ใช้เงินเพียงแค่หนึ่งในสามของ ป่าท้อสิบหลี่ เท่านั้น!

ผลตอบแทนจากการลงทุนครั้งนี้มันช่างน่าทึ่งเกินบรรยาย!