บทที่ 32 ก้าวออกไปปกป้อง! คำสารภาพจากก้นบึ้งของหัวใจเกาหยวนหยวน!
บทที่ 32 ก้าวออกไปปกป้อง! คำสารภาพจากก้นบึ้งของหัวใจเกาหยวนหยวน!
"หยวนหยวน ทำไมคุณถึงไม่รับสายผม?" จ้าวโย่วถิงสะกดกลั้นอารมณ์โกรธพลางก้าวเข้ามาหา
"ก็เพราะฉันไม่อยากรับไงคะ!" ใบหน้าของเกาหยวนหยวนเย็นชาลงทันที ต่างจากท่าทางร่าเริงที่เธอมีต่อหลินเฉียงเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง
"ผมได้ยินมาว่ากองถ่ายของคุณเพิ่งเลิกงาน เลยอุตส่าห์ขับรถไปซื้อขนมร้านโปรดที่คุณชอบที่ซีเฉิงมาให้เลยนะ" จ้าวโย่วถิงพยายามไม่โกรธ เขาหันกลับไปที่รถแล้วหยิบกล่องขนมออกมา
เกาหยวนหยวนเพียงแค่ปรายตามองแวบเดียว โดยไม่มีทีท่าว่าจะรับมันไว้ ท่าทีที่แปลกไปของทั้งคู่ทำให้หลินเฉียงประหลาดใจมาก เพราะเมื่อไม่กี่เดือนก่อนตอนที่เกาหยวนหยวนมาเยี่ยมกองถ่าย ความสัมพันธ์ของพวกเขายังดูดีอยู่เลย
ทำไมตอนนี้ถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้?
หรือจะเป็นเพราะเขา?
หลินเฉียงส่ายหัวในใจ เขาคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ ‘มันต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นที่ฉันไม่รู้แน่ๆ’ เขาคาดเดา
"หยวนหยวน เลิกประชดประชันเสียทีเถอะ เรื่องนี้ผมผิดไปแล้ว ผมสัญญาว่าจะปรับปรุงตัว ขอโอกาสให้ผมอีกสักครั้งนะ" จ้าวโย่วถิงอ้อนวอนด้วยน้ำเสียงที่ดูต่ำต้อย
"ฉันไม่มีวันยกโทษให้คุณ!" ท่าทีของเกาหยวนหยวนเด็ดขาดอย่างน่าตกใจ
และคำพูดนี้เองที่จุดชนวนโทสะของจ้าวโย่วถิง! เขานิ้วหน้าด่าหลินเฉียงและแผดเสียงคำราม
"ที่คุณไม่ยกโทษให้ผม เป็นเพราะไอ้หมอนี่ใช่ไหม?! พวกคุณสองคนไปถึงไหนกันแล้ว? แอบนอนด้วยกันแล้วใช่ไหมล่ะ?!"
ใบหน้าของเกาหยวนหยวนซีดเผือดเมื่อได้ยินเช่นนั้น
"คุณบ้าไปแล้วเหรอ? พูดจาไร้สาระอะไรออกมา?"
จ้าวโย่วถิงแค่นเสียงหึ
"ยังจะมาทำเป็นไขสืออีก! พวกคุณสองคนตัวติดกันตลอดในกองถ่ายช่วงหลายวันที่ผ่านมา ยังจะบอกว่าไม่มีอะไรกันอีกเหรอ?"
แววตาของเกาหยวนหยวนเย็นเยียบลง
"อย่ามาใส่ร้ายฉันนะ! เป็นคุณเองไม่ใช่เหรอที่แอบมีชู้กับผู้ช่วยสาวคนนั้น แล้วตอนนี้ยังกล้ามาปรักปรำฉันอีกเหรอ?"
เมื่อได้ยินดังนั้น หลินเฉียงถึงได้เข้าใจเรื่องราวทั้งหมด ที่แท้จ้าวโย่วถิงนั่นแหละที่เป็นฝ่ายนอกใจ! มิน่าล่ะเกาหยวนหยวนถึงได้เย็นชาใส่ขนาดนี้!
จ้าวโย่วถิงที่กำลังคลั่งหันมาถลึงตาใส่หลินเฉียง หมัดของเขากำแน่นดูเหมือนพร้อมจะลงมือได้ทุกเมื่อ! ยิ่งช่วงนี้กระแสของ ป่าท้อสิบหลี่ ดังระเบิด เขาที่เป็นพระเอกควรจะได้รับผลประโยชน์สูงสุด แต่ความจริงกลับตรงกันข้าม เพราะบทมหาเทพตงหัวของหลินเฉียงโดดเด่นเกินไปจนแย่งสปอตไลต์ไปหมด แฟนคลับหลายคนคอมเมนต์ว่าเขาแสดงแข็งทื่อเป็นหิน แถมหน้าตาก็โดนหลินเฉียงขยี้จนดับสนิท ความนิยมของเขาน้อยกว่าแม้กระทั่งตัวประกอบอย่างเจ๋อเหยียนหรือลีจิ้งเสียอีก เรื่องนี้ทำให้จ้าวโย่วถิงที่เกลียดหลินเฉียงเป็นทุนเดิมอยู่แล้วยิ่งโกรธแค้นเข้าไปใหญ่!
ในจังหวะที่จ้าวโย่วถิงกำลังจะพุ่งเข้าหาหลินเฉียง เกาหยวนหยวนก็หันหลังเดินหนีไป
"ถือว่าแกโชคดีไปนะ!" จ้าวโย่วถิงถลึงตาใส่หลินเฉียงอย่างอาฆาตก่อนจะรีบเดินตามเมียไป แต่เขาเร่งรีบเกินไปจนไม่ได้สังเกตเห็นหินที่ยื่นออกมาบนถนน
ปึก!
จ้าวโย่วถิงเตะเข้ากับก้อนหินอย่างจัง แต่ก่อนที่จะก้าวเท้าต่อไป แรงส่งจากการสะดุดทำให้เขาถลาไปข้างหน้าอย่างแรงด้วยพละกำลังมหาศาล เขาพุ่งไปชนเข้ากับเกาหยวนหยวนอย่างจัง!
เกาหยวนหยวนที่ไม่ได้ตั้งตัวถูกแรงกระแทกจนร่างลอยกระเด็นออกไปไกลและตกลงกลางถนนพอดี
ปี๊บบบบบ—!
ในวินาทีนั้น เสียงแตรดังกึกก้องยาวนาน ท่ามกลางความเงียบสงัดในยามใกล้เที่ยงคืน เสียงนั้นบาดลึกเข้าไปในโสตประสาท เกาหยวนหยวนหันไปมองตามสัญชาตญาณ และต้องขวัญเสียเมื่อเห็นรถบรรทุกน้ำมันคันยักษ์กำลังพุ่งตรงมาหาเธอด้วยความเร็วสูง! รถบรรทุกหนักอึ้งและวิ่งมาอย่างรวดเร็ว หากถูกชนตรงๆ ร่างของเธอคงแหลกสลายกลายเป็นผงธุลีแน่!
"กรี๊ดดด!" เกาหยวนหยวนทำได้เพียงกรีดร้องออกมาครั้งเดียวในใจคิดว่า ‘ฉันไม่รอดแน่’ ก่อนจะหลับตาลงด้วยความสิ้นหวัง
ทว่าในวินาทีวิกฤต เสียงคำรามดั่งฟ้าผ่าก็ดังขึ้น!
"ถอยไป!!!"
เสียงของหลินเฉียงทรงพลังราวกับสายฟ้าฟาด! ดุดันและทรงอำนาจถึงขีดสุด! พร้อมกับร่างของเขาที่พุ่งออกไปดุจสายฟ้าฟาด เขาออกแรงผลักเกาหยวนหยวนที่ยังไม่ทันตั้งตัวให้พ้นจากวิถีรถไปได้หวุดหวิด
โครม!!!
รถบรรทุกน้ำมันพุ่งชนเข้าที่ร่างของหลินเฉียงเต็มแรง ส่งร่างเขาลอยกระเด็นออกไปไกลหลายสิบเมตรราวกับลูกปืนใหญ่! เมื่อรถบรรทุกจอดสนิท ผู้คนที่ผ่านไปมาสองสามคนรีบหันไปมองที่หน้ารถทันที
"เฮือก!"
ทุกคนต้องช็อกเมื่อพบว่าหน้ารถบรรทุกเหล็กกล้าที่แข็งแกร่งกลับมีรอยบุบขนาดใหญ่! แม้กระทั่งคานกันชนยังบิดเบี้ยวจนเสียรูป!
"จบสิ้นแล้ว หมอนั่นไม่รอดแน่!"
"น่าสยดสยองเกินไปแล้ว! ต่อให้เป็นคนเหล็กโดนชนขนาดนั้นก็ต้องแหลกละเอียดยิบ!"
ผู้คนที่เริ่มมามุงดูต่างพูดคุยกันด้วยความหวาดผวา
เกาหยวนหยวนที่ยังตระหนกอยู่เพิ่งจะได้สติและหันไปมองเหตุการณ์ เนื่องจากหลินเฉียงใช้เทคนิคพิเศษในการผลักเธอ เธอจึงไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร แต่เมื่อเห็นหลินเฉียงนอนนิ่งอยู่บนพื้น หัวใจของเธอก็ปวดแปลบขึ้นมาอย่างรุนแรงจนแทบจะหายใจไม่ออก
"หลินเฉียง!!!" เสียงของเธอร้องเรียกอย่างโหยหวนและโศกเศร้า
ภาพความทรงจำตอนที่พบกับหลินเฉียงครั้งแรกผุดขึ้นมาในหัว น้ำตาไหลพรากอาบสองแก้ม "หลินเฉียง อย่าหลอกพี่สิ..." ขาของเธออ่อนแรงจนตัวสั่นเทิ้มไปหมด เธอค่อยๆ คลานเข้าไปหาหลินเฉียงที่นอนอยู่
"หยด! หยด!"
เธอกอดหลินเฉียงไว้แน่น น้ำตาที่รินไหลจากใบหน้าสวยหยดลงบนแก้มของหลินเฉียง เมื่อสัมผัสถึงไออุ่นที่ยังหลงเหลืออยู่ในกายเขา เกาหยวนหยวนก็ยิ่งโศกเศร้าอย่างสุดระงับ วินาทีที่เธอเห็นหลินเฉียงสละชีวิตเพื่อปกป้องเธอ เธอถึงได้เข้าใจหัวใจตัวเองอย่างถ่องแท้
ความจริงแล้วเธอแอบรักหลินเฉียงมานานแล้ว รักน้องชายหนุ่มหล่อขี้เล่นคนนี้เข้าเต็มเปา! รักจนถอนตัวไม่ขึ้น! แต่พันธะการแต่งงานทำให้เธอไม่กล้าข้ามเส้นนั้นไป
ทว่ามันช่างน่าเศร้า... ที่เธอมารู้ตัวในวันที่สายเกินไป! ทุกอย่างมันสายไปแล้ว!
"หลินเฉียง พี่ขอร้องล่ะ ฟื้นขึ้นมาสิ ฟื้นขึ้นมาเถอะ!" เกาหยวนหยวนใช้มือลูบหน้าหลินเฉียงพลางสะอื้นไห้ "ฮือออ... ถ้าคุณฟื้นขึ้นมา คุณขออะไรพี่ก็จะยอมให้ทุกอย่างเลย!"
เมื่อได้ยินดังนั้น หลินเฉียงก็รู้ว่าเขา ‘เล่นละคร’ ได้สำเร็จตามแผนแล้ว
เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้นและเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "พี่หยวนหยวน... แค่กอดผมแบบนี้ กอดผมให้แน่นๆ อย่าปล่อยมือนะนะครับ"
สมองของเกาหยวนหยวนขาวโพลนไปชั่วขณะ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความดีใจสุดขีด "คุณ... คุณเป็นยังไงบ้าง?!"
หลินเฉียงหัวเราะเบาๆ "ผมไม่เป็นไรครับ ไม่ได้เจ็บตรงไหนมาก"
เกาหยวนหยวนไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง ไม่เป็นไรเนี่ยนะ?! รถบรรทุกน้ำมันคันเบ้อเริ่ม! วิ่งมาเร็วขนาดนั้น! แถมยังชนจนหลินเฉียงลอยกระเด็นไปหลายสิบเมตร เขาจะไม่เป็นอะไรเลยได้ยังไง?!
"หรือว่า... จะเป็นอาการ 'ก่อนตาย' ?!"
จู่ๆ เกาหยวนหยวนก็นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมา ใบหน้าของเธอกลายเป็นสีขาวซีดอีกครั้ง เพราะสภาวะนี้คือสัญญาณเตือนของการจากไปอย่างถาวร! มันอาจจะอยู่ได้เพียงไม่กี่นาทีหรือหลายชั่วโมงเท่านั้น
"หลินเฉียง อย่าตายนะ?!"
"พี่รักคุณ พี่รักคุณมากที่สุดเลย!"