บทที่ 19 - ใช้จ่าย

บทที่ 19 - ใช้จ่าย

ฮั่นเยว่หยิบ [เจดีย์เก็บอสูร] ชิ้นแรกขึ้นมา พิจารณาคุณสมบัติของอาวุธวิเศษชิ้นนี้อย่างละเอียด

เขารู้สึกว่าอาวุธวิเศษชิ้นนี้แกะสลักอย่างวิจิตรงดงาม ราวกับงานศิลปะชั้นยอด

[หยกแห่งความว่างเปล่า] มีน้ำหนักเบามาก เจดีย์ในมือจึงเบาหวิวราวกับไร้น้ำหนัก

ฮั่นเยว่ส่งจิตสัมผัสเข้าไป รู้สึกได้ถึงพื้นที่ห้าสิบลูกบาศก์เมตรอยู่ใกล้แค่เอื้อม สัมผัสได้ชัดเจน

เสี่ยวชิงแนะนำอยู่ข้างๆ ว่า:

" [เจดีย์เก็บอสูร] นี้ถือเป็นอาวุธวิเศษเก็บของที่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดในห้างเราตอนนี้แล้วเจ้าค่ะ แต่ขนาดภายนอกมันใหญ่ไปหน่อย พกพาไม่สะดวกนัก"

"แถมราคายังสูงเกินไป คนทั่วไปยากจะรับไหว เราเลยคาดว่าน่าจะเป็นองค์กรขนาดใหญ่ซื้อไปใช้เก็บหรือขนย้ายของมีค่าจำนวนมาก"

ฮั่นเยว่พยักหน้าเห็นด้วย

อาวุธวิเศษเก็บของมีคุณสมบัติเฉพาะตัว ไม่สามารถหลอมรวมเข้ากับร่างกายได้ การพกพาเจดีย์นี้ไปไหนมาไหนจึงไม่สะดวก ไม่เหมาะกับความต้องการของเขา

ฮั่นเยว่วาง [เจดีย์เก็บอสูร] ลง

จากนั้นเขาก็หยิบ [ถุงสมบัติ] ขึ้นมา ถุงใบเล็กนี้พกพาสะดวกมาก

เนื้อผ้านุ่มมือ สัมผัสดี สามารถเก็บไว้แนบกายได้

เสี่ยวชิงแนะนำต่อ: "ในห้างเรา [ถุงสมบัติ] ยังมีสต็อกอีกเยอะ พื้นที่เก็บของมีตั้งแต่ไม่ถึงสามลูกบาศก์เมตร ไปจนถึงต่ำสุดหนึ่งลูกบาศก์เมตร ซึ่งราคาก็จะถูกลงมาก"

" [ถุงสมบัติ] เป็นตัวเลือกของผู้ฝึกตนส่วนใหญ่ พื้นที่แค่ไม่กี่ลูกบาศก์เมตรก็พอใส่ของใช้ส่วนตัวแล้ว"

"ถ้าใช้คู่กับถุงเก็บศพ ถุงแร่ กล่องยา ก็จะตอบโจทย์การเก็บของเกือบทุกสถานการณ์ ถือว่าคุ้มค่าที่สุดเจ้าค่ะ!"

ฮั่นเยว่คิดว่าแผนการเก็บของแบบนี้ก็เข้าท่า ตรงใจเขาพอสมควร ที่สำคัญคือราคาไม่แพง

สุดท้าย ฮั่นเยว่หยิบ [ปิ่นเงิน] ที่มีราคาต่อหน่วยพื้นที่สูงที่สุดขึ้นมา

ชื่อ [ปิ่นเงิน] ฟังดูธรรมดา แต่พอได้สัมผัสของจริงกลับรู้สึกดีมาก!

โลหะมีค่าที่ผ่านการตีขึ้นรูปอย่างประณีต เนื้อแน่น มีน้ำหนัก ให้ความรู้สึกถึงคุณภาพ

ตัวปิ่นเรียวยาว ขนาดกำลังดี ยาวประมาณสองในสามของฝ่ามือฮั่นเยว่

บนตัวปิ่นสลักลวดลายละเอียดอ่อน มีลายเมฆพลิ้วไหวที่หัวปิ่น ดูเรียบง่ายแต่หรูหรา งดงามมาก!

ฮั่นเยว่ถือ [ปิ่นเงิน] ไว้ในมือ ราวกับกระบี่เล่มเล็ก เมื่อสะบัดเบาๆ ก็แหวกอากาศเกิดเสียงใสกังวาน

ฮั่นเยว่ถูกใจสิ่งนี้เข้าเต็มเปา อยากได้จนตัวสั่น!

เสี่ยวชิงแนะนำเสริม: " [ปิ่นเงิน] นี้สมเป็นฝีมือปรมาจารย์ งดงามและประณีตมาก ใครได้สัมผัสต่างก็ชอบใจ"

"ที่มันยังขายไม่ออก หลักๆ ก็เพราะราคา เราลงทุนสร้างไปไม่น้อย ค่าวัสดุปาเข้าไปแปดส่วนของต้นทุนแล้ว จะให้ขายขาดทุนคงไม่ได้"

" [เศษเงินยกระดับทอง] นี้แข็งแกร่งมาก การโจมตีทั่วไปทำลายไม่ได้เลย แค่ตัววัสดุก็มีค่ามหาศาลแล้ว ยิ่งมีฝีมือปรมาจารย์มาการันตีอีก"

"แต่พอราคาแตะหลักหมื่นเหรียญ ลูกค้าที่จ่ายไหวก็ลดน้อยลงมาก"

"อีกอย่าง ลูกค้ารายใหญ่ส่วนมากก็มีอาวุธวิเศษเก็บของประจำตระกูลหรือที่สำนักมอบให้อยู่แล้ว ความต้องการจึงน้อยกว่าที่คิดเจ้าค่ะ"

เสี่ยวชิงสมเป็นพนักงานบริการชั้นยอด การพูดจาของเธอมีเหตุมีผล น่าฟัง

ไม่มีการชักจูงหรือบังคับ ทำให้ฮั่นเยว่รู้สึกสบายใจ

จริงๆ แล้วตั้งแต่ได้สัมผัส [ปิ่นเงิน] ฮั่นเยว่ก็มีคำตอบในใจแล้ว

เขาต้องได้อาวุธวิเศษที่มีเสน่ห์ชิ้นนี้มาครอบครอง ต่อให้ต้องจ่ายแพงกว่าปกติเขาก็ยอม!

ชาติก่อนเขาซื้อของฟุ่มเฟือยไร้ประโยชน์มาไม่รู้เท่าไหร่ แต่อาวุธวิเศษชิ้นนี้เป็นของดีมีคุณภาพ ประโยชน์ใช้สอยเหลือล้น

ยิ่งมาอยู่ในโลกปีศาจที่ชีวิตแขวนบนเส้นด้าย ฮั่นเยว่จะมัวตระหนี่ไปทำไม!

ฮั่นเยว่บอกความต้องการซื้อกับเสี่ยวชิงทันที

เสี่ยวชิงดีใจมาก รีบดำเนินการซื้อขายให้ฮั่นเยว่อย่างรวดเร็ว

ไม่เพียงเท่านั้น เสี่ยวชิงยังช่วยต่อรองของแถมให้ฮั่นเยว่ด้วย เป็น [ถุงสมบัติ] สีม่วงใบเล็กน่ารัก มีพื้นที่เก็บของหนึ่งลูกบาศก์เมตรพอดี!

ฮั่นเยว่ใจป้ำ โยนถุงใบนั้นให้เสี่ยวลิ่วที่ยืนมองตาละห้อยอยู่ข้างๆ ทันที

ลาภลอยก้อนโตทำเอาเสี่ยวลิ่วปากฉีกถึงรูหู!

เขาไม่นึกว่าจะมีอาวุธวิเศษเก็บของเป็นของตัวเองเร็วขนาดนี้ เหมือนฝันไปเลย

เขาลูบคลำ [ถุงสมบัติ] ในมืออย่างทะนุถนอมราวกับสมบัติล้ำค่า ลูบอยู่ตั้งนานกว่าจะยอมเหน็บไว้ที่เอว

จริงๆ แล้วเสี่ยวลิ่วอยากจะเอาสมบัติไปแปะไว้บนหน้าผาก ให้เพื่อนๆ ได้เห็นกันชัดๆ ไปเลย!

แค่คิดถึงน้ำตาแห่งความอิจฉาและน้ำลายของเพื่อนๆ เสี่ยวลิ่วก็มีความสุขจนตัวลอย!

ปากก็พ่นคำเยินยอฮั่นเยว่ไม่หยุด!

"เสี่ยวลิ่วจะติดตามพี่ฮั่นตลอดไป เกิดเป็นคนของพี่ฮั่น ตายเป็นผีของพี่ฮั่น!"

"กลับไปข้าจะปฏิวัติ ยึดตำแหน่งเจ้าสำนักจากพี่สาวมาให้พี่ฮั่น!"

"เสี่ยวลิ่วจะให้พี่สาวมีลูกกับพี่ฮั่นให้ได้!"

เสี่ยวลิ่วพูดเพ้อเจ้อไปเรื่อย เรียกเสียงหัวเราะจากคนรอบข้าง

หลังจากซื้อ [ปิ่นเงิน] ราคาแพงระยับ เงินในบัญชีของฮั่นเยว่ที่ห้างค้าขายก็แทบเกลี้ยง เหลือเศษแค่ร้อยกว่าเหรียญ

เงินเก็บที่หามาอย่างยากลำบากหลายเดือน หมดวูบในพริบตา!

แต่บางครั้ง การใช้จ่ายก็สร้างความสุขได้จริงๆ

ฮั่นเยว่กับเสี่ยวลิ่วที่ได้ของเล่นใหม่ ต่างก็มีความสุขสุดๆ

สำหรับฮั่นเยว่ การออกล่าอย่างหนักหลายเดือน นอกจากจะได้ขัดเกลาพลังเวท เสริมแกร่งร่างกาย ฝึกฝนเทพวิชา และเพิ่มพูนประสบการณ์การต่อสู้แล้ว

ยังได้สะสมความมั่งคั่งก้อนโต แลกมาเป็นอาวุธวิเศษที่ถูกใจ ช่างสมบูรณ์แบบ!

ถึงตอนนี้ ฮั่นเยว่ได้ปรับตัวเข้ากับชีวิตหลังข้ามมิติอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว

เขามีสถานะทางสังคม มีความสัมพันธ์ที่ดี มีเป้าหมายที่ชัดเจน และกำลังก้าวหน้าอย่างมั่นคง!

ฮั่นเยว่มีความมั่นใจเต็มเปี่ยมต่ออนาคต ไม่ว่าจะเจออุปสรรคใด เขาก็พร้อมเผชิญหน้า!

เมื่อการซื้อขายเสร็จสิ้น ทั้งสองเตรียมตัวกลับ

แต่เสี่ยวชิงกลับหยิบสมุดเล่มหนึ่งออกมามอบให้ฮั่นเยว่ แล้วเอ่ยว่า: "คุณชายฮั่น นี่เป็นผลงานที่ท่านสั่งทำไว้กับท่านทังเสี่ยนที่ชั้นห้า เสร็จเรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ เชิญคุณชายตรวจสอบ"

"หากมีปัญหาอะไรในภายหลัง มาหาข้าได้เสมอนะเจ้าคะ"

ฮั่นเยว่รับสมุดมา หน้าปกเขียนด้วยอักษรธรรมสามคำว่า 《บันทึกสิ่งที่พบเห็น》

สมุดเล่มนี้เพิ่งเขียนเสร็จ เนื้อหาไม่มาก แต่ฮั่นเยว่รับมาด้วยความดีใจ

ที่แท้ เมื่อไม่นานมานี้ ฮั่นเยว่ได้จ่ายเงิน 2,000 เหรียญการค้า จ้างห้างค้าขายชั้นห้ารวบรวมข้อมูล

เขาให้ทางห้างช่วยรวบรวมและเรียบเรียงข้อมูลของดินแดนนอกชุมนุมแบ่งเนื้อ

ทั้งสำนัก ภูมิประเทศ ของขึ้นชื่อ วิธีการฝึกตน และอื่นๆ

เสี่ยวชิงนำผลงานตามสั่งมาส่งมอบนั่นเอง

เสี่ยวชิงเดินมาส่งทั้งสองลงจากตึก การซื้อขายที่แฮปปี้ทั้งสองฝ่ายจบลงแค่นี้

ฮั่นเยว่และเสี่ยวลิ่วเดินจากไปอย่างองอาจ

[จบแล้ว]