บทที่ 14 - สวมใส่

บทที่ 14 - สวมใส่

ฮั่นเยว่ตัดสินใจว่าจะต้องครอบครองเกราะเส้นใยชุดนี้ให้ได้ มันจะช่วยเสริมระบบการต่อสู้ของเขาได้อย่างมหาศาล

เขาเก็บอาการ แล้วเอ่ยถามว่า: “ท่านจาง ไม่ทราบว่าเกราะเส้นใยนี้ราคาเท่าไหร่?”

ผู้ดูแลจางตอบว่า:

“เรียนลูกค้าตามตรง แม้ของสิ่งนี้จะขายไม่ออกในกุ้ยโจว แต่ก็เป็นอาวุธวิเศษระดับสองที่ทำขึ้นอย่างประณีต ราคาจึงแพงกว่าเกราะหนัก [กิ้งก่ามังกรแยกปฐพี] เมื่อครู่อีก!”

“ถ้าท่านอยากได้จริงๆ ทางร้านต้องขอคิดราคา 3,000 เหรียญการค้า หรือสิ่งของที่มีมูลค่าเทียบเท่า”

ฟางอีเก็บอาการไม่อยู่ สีหน้าเปลี่ยนทันที

ราคาแพงขนาดนี้ 330 เหรียญของเธอห่างไกลนัก

แต่ฮั่นเยว่กลับไม่ตื่นตระหนก เขาเรียกเสี่ยวลิ่วมา สั่งให้กลับไปที่ห้องพักของเขาแล้วเก็บของทั้งหมดมา

ไม่นานเสี่ยวลิ่วก็กลับมาพร้อมห่อผ้าหนังจิ้งจอกสีขาวคู่ใจฮั่นเยว่

ฮั่นเยว่รับห่อผ้ามา แล้ววางของข้างในลงบนโต๊ะทีละชิ้น

หินวิญญาณสิบสี่ก้อน เขากวางหนึ่งคู่ กระดูกสันหลังหนึ่งท่อน ลูกตาหนึ่งคู่ ฟันไม่กี่ซี่ และหนังสือโบราณเย็บเล่มสามเล่ม

ฮั่นเยว่ควักสมบัติเกือบทั้งหมดออกมา

อยู่ชุมนุมแบ่งเนื้อมาหลายเดือน เขาเดินสำรวจห้างค้าขายมาไม่น้อย พอจะรู้ราคาตลาดอยู่บ้าง ของพวกนี้น่าจะพอมีราคา

ผู้ดูแลจางตาเป็นประกายเมื่อเห็นของที่ฮั่นเยว่วางออกมา เขาเรียกพนักงานให้นำถาดมาใส่ของเหล่านี้ แล้วรีบนำขึ้นไปประเมินราคาที่ชั้นสอง

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง พนักงานถึงยกถาดกลับมา

ผู้ดูแลจางดูผลการประเมินอย่างละเอียด แล้วพูดกับฮั่นเยว่ว่า:

“คุณลูกค้า ของเหล่านี้มีค่ามาก! ห้างค้าขายยินดีรับซื้อในราคาสูง!”

“ตำราเคล็ดวิชาสายเลือดสามเล่มนี้ เนื่องจากไม่สามารถยืนยันผลการฝึกได้ เรารับซื้อฉบับคัดลอกในราคาเล่มละ 100 เหรียญ”

“ส่วนชิ้นส่วนสัตว์อสูรเหล่านี้ ล้วนเป็นวัสดุหลักจากสัตว์อสูรระดับสอง ผ่านการขัดเกลาด้วยปราณระดับสูง แก่นแท้อัดแน่น มีค่ามาก!”

“วัสดุเหล่านี้เรารับซื้อชิ้นละ 500 เหรียญ ส่วนเขากวางคุณภาพดีที่สุด! เราให้ 1,000 เหรียญ รวมเป็น 2,500 เหรียญ”

“หินวิญญาณระดับกลางสิบสี่ก้อนนี้ รับซื้อในราคามาตรฐานก้อนละ 100 เหรียญ”

“รวมทั้งหมดแล้ว ของของคุณลูกค้ามีมูลค่า 4,200 เหรียญ เพียงพอสำหรับค่าเกราะเส้นใยแล้ว!”

ได้ยินดังนั้น เสี่ยวลิ่วอดถามไม่ได้: “วัสดุพวกนี้ชิ้นนิดเดียว เป็นของสัตว์อสูรระดับสองจริงๆ หรือ?”

ผู้ดูแลจางตอบว่า:

“ลูกค้าอาจยังไม่ทราบ ในหมู่ปีศาจ นอกจากพวกสายเลือดแล้ว ยังมีพวกผู้บำเพ็ญเพียรด้วย ปีศาจพวกนี้อาศัยอยู่แต่ในอาณาจักรปีศาจลึกเข้าไปในป่าเท่านั้น”

“ผู้บำเพ็ญเพียรเหล่านี้เมื่อถึงระดับสองจะสามารถแปลงกายเป็นมนุษย์ และฝึกฝนเทพวิชาต่างๆ พวกที่มีตบะแก่กล้า แทบไม่ต่างจากมนุษย์เลย”

“ของเหล่านี้คือวัสดุจากปีศาจจำแลงกาย มูลค่ามหาศาล”

ว่าแล้วผู้ดูแลจางก็ยื่นใบประเมินราคาเขากวางให้ทุกคนดู เขียนไว้ว่า:

[เขากวางภูเขาหิมะ]

[ระดับ: ระดับสอง]

[ข้อมูล: วัสดุจากสัตว์อสูรจำแลงกายระดับสอง ผ่านการหลอมด้วยพลังเวทมหาศาล ไอปีศาจถูกชะล้างจนบริสุทธิ์ สามารถนำไปปรุงยาหรือสร้างศาสตราวุธได้ทันที]

ฮั่นเยว่คิดสักครู่ แล้วขอเก็บหินวิญญาณระดับกลาง 14 ก้อนคืน ส่วนที่เหลือขายหมด

บวกกับเงินที่ได้จากการขายแพะทองแดง ก็รวมได้ 3,000 เหรียญพอดี แลกกับเกราะเส้นใยที่เขาต้องการมาได้

ฮั่นเยว่ประสบความสำเร็จในการเปลี่ยนทรัพยากรในมือให้กลายเป็นพลังต่อสู้ที่เขาต้องการอย่างเร่งด่วน

เมื่อการซื้อขายเสร็จสิ้น ทั้งสามก็ลาผู้ดูแลจาง

จากนั้นทั้งสามก็แยกย้ายกัน ฟางอีพาเสี่ยวลิ่วเดินซื้อของจำเป็นต่อ

ส่วนฮั่นเยว่ถือมีดทำครัวมุ่งหน้าสู่จัตุรัสกลาง ไม่ได้หั่นเนื้อมาหลายวัน เขาเริ่มคันไม้คันมือแล้ว!

ตกดึก ฮั่นเยว่ที่อิ่มหนำสำราญ นั่งขัดสมาธิในห้อง เริ่มการฝึกตนประจำวัน

การฝึก 《อัสนีบำรุงกาย》 เข้าที่เข้าทางแล้ว ฮั่นเยว่เพียงต้องฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอ

เมื่อการฝึกสิ้นสุดลงช่วงหนึ่ง ฮั่นเยว่หยิบเกราะเส้นใยที่ซื้อมาวันนี้ออกมา เริ่มทำการหลอมรวมครั้งแรก

ฮั่นเยว่ถือเกราะเส้นใยไว้ในมือ ถ่ายเทพลังสายฟ้าของตนเข้าไป

พลังเวทไหลเวียนในเกราะเส้นใยอย่างรวดเร็วราวกับไร้แรงต้าน! ภายใต้การเสริมพลัง เกราะเส้นใยเปล่งแสงสีรุ้งเรืองรอง!

ค่อยๆ จิตของฮั่นเยว่จมดิ่งลงไป รู้สึกราวกับเกราะเส้นใยมีชีวิต กำลังขานรับการเรียกหาของเขา

เกราะเส้นใยในมือฮั่นเยว่เริ่มขยับ เหมือนสายน้ำที่ค่อยๆ ไหลปกคลุมฝ่ามือของเขา

จากนั้นก็เลื้อยขึ้นไปตามแขน ทีละนิดๆ จนคลุมทั้งร่างฮั่นเยว่

ฮั่นเยว่รู้สึกว่าเกราะเส้นใยเหมือนหลุมดำที่ไม่มีวันเต็ม ดูดซับพลังเวทของเขาอย่างต่อเนื่อง

พลังสายฟ้าที่สะสมในร่างกายของเขาหมดเกลี้ยงในพริบตา ฮั่นเยว่จึงเริ่มดึงพลังที่สะสมใน [หนึ่งดาบไร้คะนึง] มาใช้

ในที่สุด เกราะเส้นใยก็ปกคลุมทั่วร่างฮั่นเยว่ กลายเป็นตาข่ายละเอียดที่ถักทอจากเส้นด้ายเล็กจิ๋วพันรอบตัว

พลังเวทของฮั่นเยว่ไหลเวียนไปตามเกราะเส้นใย ผสานรวมเป็นหนึ่งเดียว กลายเป็นเกราะป้องกันชั้นแรกบนร่างกายของเขา

ฮั่นเยว่สัมผัสได้ว่าการผสานกันระหว่างพลังเวทและเกราะเส้นใยก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็ว

ผ่านไปอีกครู่หนึ่ง สถานะของเกราะเส้นใยก็เสถียร ไม่ดูดซับพลังเวทของเขาอีก

ฮั่นเยว่ลูบผิวหนังตัวเอง เกราะเส้นใยแนบสนิทไปกับผิว ไร้รูปไร้สี ทั้งบางและละเอียด

ถ้าไม่สังเกตดีๆ คนนอกดูไม่ออกเลย และไม่มีผลกระทบต่อชีวิตประจำวันของเขา

ฮั่นเยว่หยิบ [มีดต้นแบบทองคำเกิง] ออกมา ลองกรีดที่ฝ่ามือ หากไม่ใช้พลังเวท ก็ไม่สามารถเจาะเกราะเส้นใยได้!

จนกระทั่งฮั่นเยว่ใส่พลังเวทลงไปเล็กน้อย มีดต้นแบบถึงจะกรีดเกราะเส้นใยเข้า ทะลุการป้องกันได้แบบฉิวเฉียด

และเมื่อฮั่นเยว่ชักมีดกลับ เกราะเส้นใยก็ซ่อมแซมตัวเองอย่างรวดเร็วด้วยการเสริมพลังเวท

ฮั่นเยว่พอใจกับประสิทธิภาพของเกราะเส้นใยมาก พลังป้องกันยอดเยี่ยม ซ่อมแซมตัวเองได้ แถมยังซ่อนเร้นมิดชิด สวมใส่สบาย

ที่สำคัญที่สุดคือ เกราะเส้นใยยังสามารถเติบโตได้ ยิ่งฮั่นเยว่หลอมรวมมันไปเรื่อยๆ มันก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น และในอนาคตยังมีโอกาสเปลี่ยนเป็นเทพวิชาได้อีกด้วย

การมีอยู่ของเกราะเส้นใยช่วยลดความกังวลเรื่องความปลอดภัยของฮั่นเยว่ไปได้มาก ทำให้เขาสามารถต่อสู้ได้อย่างมั่นใจขึ้น

เพียงแต่ เกราะเส้นใยก็มีปัญหาที่น่าปวดหัวสำหรับฮั่นเยว่ในตอนนี้เช่นกัน

นั่นคือมันกินพลังเวทมากเกินไป!

แค่การหลอมรวมครั้งแรก ยันต์ [หนึ่งดาบไร้คะนึง] ในทะเลแห่งจิตของฮั่นเยว่ก็แทบจะดับแสงอีกครั้ง

พลังสายฟ้าในนั้นถูกใช้ไปกว่าแปดส่วน!

นี่คือสิ่งที่ฮั่นเยว่สะสมมาตลอดหลายเดือนในชุมนุมแบ่งเนื้อ!

ยังไม่จบแค่นั้น การหลอมรวมเกราะเส้นใยในอนาคต ยังต้องใช้พลังเวทอีกมหาศาล!

ฮั่นเยว่อาศัยการฝึก 《อัสนีบำรุงกาย》 เพื่อการเติบโตของตัวเอง แล้วยังต้องเจียดมาเลี้ยง [หนึ่งดาบไร้คะนึง] และ [วิชาแสงทองท่องพสุธา] ก็แทบแย่แล้ว

ถ้าต้องเลี้ยงเกราะเส้นใยเพิ่มอีก พลังเวทที่มีอยู่ตอนนี้ไม่พอแน่!

[จบแล้ว]