นักรบพันธุ์ผสม บทที่ 131 - เจอลิสเธอร์อีกครั้ง

มันเป็นเหตุผลหลักที่ฟิลลิดา เอเวียน ลู่ฟง ดรอกฟอร์ด และคนอื่น ๆ ต่อสู้แย่งชิงสิทธิครอบครองพื้นที่ปลอดภัยแห่งนี้ อุปกรณ์ไฮเทคที่บรรจุอยู่ในนั้น เป็นอุปกรณ์ที่มีเทคโนโลยีระดับสูง!

ถึงแม้ในพื้นที่ปลอดภัยแห่งนี้ จะมีสัญลักษณ์ระบุเอาไว้ว่าเป็นพื้นที่จัดหาระดับต่ำ แต่มันเป็นที่รู้กันอยู่อย่างลับ ๆ ว่ามีกล่องอุปกรณ์ประกายทองจัดวางเอาไว้อยู่ด้วย มันเป็นการเพิ่มโอกาสในการเอาชนะการแข่งขันของนักเรียนที่มีความสามารถระดับธรรมดาโดยทั่วไป เพราะส่วนใหญ่แล้ว พวกเขาจะเลือกจุดลงสู่พื้นเป็นพื้นที่ปลอดภัยนั่นเอง

มันควรจะเป็นความลับ และรอให้นักเรียนทั่วไปเข้ามาแย่งชิงเอาไปใช้ แต่ดูเหมือนว่าฟิลลิดา เอเวียน ดรอกฟอร์ด และนักเรียนที่แข็งแกร่งจากตระกูลใหญ่หลายแห่งจะรู้เรื่องนี้เป็นอย่างดี มันเป็นสาเหตุให้พวกเขาเลือกที่นี่เป็นจุดลงสู่พื้น แทนที่จะเป็นจุดจัดหาระดับกลาง หรือจุดจัดหาระดับสูงอื่น ๆ

และนี่ทำให้มันกลายเป็นการแย่งชิงกันของยอดฝีมือไปแล้ว!

“นายคิดว่าใครจะเร็วที่สุด ใครจะเป็นคนได้กล่องใบนั้นไป?” นักเรียนที่กำลังยืนสังเกตการณ์อยู่คนหนึ่งถามขึ้นมา เขาไม่มีเจตนาจะเข้าไปร่วมในศึกที่ตัวเองไม่มีทางเอาชนะได้นี้เลย

“ฉันคิดว่าน่าจะเป็นสาวสวยเอเวียนคนนั้น ดูเหมือนว่าเธอน่าจะเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดแล้ว” นักเรียนคนที่อยู่ด้านข้างตอบกลับมา

“แต่ฉันว่ายังไม่แน่หรอก เธอไม่ได้เร็วกว่าคนอื่นเลยนะ!” เสียงของนักเรียนอีกคนเอ่ยขึ้นอย่างไม่เห็นด้วย

..................

หลังจากที่เดินออกมาจากปากถ้ำ ร่างของเดวิดก็ถูกอาบไปด้วยแสงอาทิตย์อันอบอุ่นไปทั้งตัวทันที เขาเริ่มบิดคอ และร่างกายของตัวเองไปมา เสียงกระดูกลั่นกราวออกมาราวกับเสียงประทัดถูกจุดขึ้น

นั่นทำให้เขายกหมัดที่กำอยู่ขึ้นมามองอย่างพอใจ “อืม? นี่มันเป็นความรู้สึกสุดยอดเหมือนเคย”

ถึงแม้ว่านี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาแช่ถังพลังงาน แต่การที่ร่างกายเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังงานอย่างนี้ มันช่างให้ความรู้สึกที่อิ่มเอมและล่องลอยอย่างไร้ที่สิ้นสุด เป็นความรู้สึกที่สบายอย่างอธิบายไม่ได้บอกออกมาเป็นคำพูดไม่ถูกเลยจริง ๆ

เมื่อคืนนี้เขาได้พักผ่อนอย่างเต็มที่จริง ๆ เดวิดผล็อยหลับอยู่ในถังพลังงานจนถึงเช้า โชคดีที่ของเหลวพลังงานในถังนั้นมีประสิทธิภาพลดลงมามากแล้ว ไม่อย่างนั้นเขาคงตัวระเบิดตายตอนกลางดึกไปแล้ว

เขาเลือกที่จะกลับลงไปที่ห้องทดลองใต้ดินนั้นอีกครั้ง นอกจากจะต้องการฟื้นฟูร่างกายของตัวเองแล้ว เขายังต้องการสถานที่สำหรับพักผ่อนอย่างปลอดภัยด้วย ที่นั่นเหมาะสมที่สุดแล้ว เพราะไม่น่าจะมีใครหามันเจอได้ง่าย ๆ แน่

หลังจากที่เดวิดตื่นขึ้นมาแล้ว เขาได้วางแผนในการเคลื่อนไหวในวันนี้เอาไว้ แม้ว่าการค้นหาอุปกรณ์ไฮเทคระดับกลางจะเป็นเรื่องที่ลำบากไม่น้อย แต่ในเมื่อตอนนี้เขารู้ตำแหน่งปัจจุบันของตัวเองคร่าว ๆ และไม่มีอะไรที่ดีกว่านี้ให้ทำ เดวิดตัดสินใจที่จะลองออกไปตามหาพวกมันดู

เขาเงยหน้ามองไปรอบ ๆ เพื่อยืนยันทิศทางให้ชัดเจนอีกครั้ง ก่อนจะเริ่มออกเดินทางด้วยความเร็วที่ไม่มากนัก แม้ว่าในป่าจะมีกลิ่นที่ไม่ค่อยพึงประสงค์มากนัก จากรังสีและสะสารที่ปนเปื้อนอยู่ในอากาศ แต่แสงแดดที่อบอุ่น และสายลมที่พัดผ่านตลอดเวลา มันทำให้การเดินทางนี้ค่อนข้างมีความสุขมากทีเดียว

แต่ความสงบสุขนี้ก็อยู่ได้ไม่นานเท่าไรนัก หลังจากที่เขาเดินทางออกมาได้ไม่ถึง 5 กิโลเมตร หูของเขาก็ได้ยินเสียงการต่อสู้ดังขึ้น ดูเหมือนว่ามันจะอยู่ในทิศทางที่เขากำลังจะมุ่งไปเสียด้วย แต่ระยะทางนั้นไม่ได้ใกล้กับที่เขาอยู่ตอนนี้มากนัก

เดวิดหยุดการเคลื่อนไหวของตัวเองลง ก่อนจะขมวดคิ้วครุ่นคิด แต่มันก็ใช้เวลาแค่เพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น สำหรับการตัดสินใจที่จะเดินทางอ้อมการต่อสู้นี้ไป อันที่จริงมันเหมือนกับว่าเดวิดหยุดคิดว่าจะอ้อมไปด้านไหนมากกว่าด้วยซ้ำ เพราะไม่มีทางที่เขาจะเข้าไปยุ่งกับเรื่องของคนอื่นโดยไม่จำเป็นอยู่แล้ว มันไม่ใช่นิสัยของเขา และเดวิดก็ขี้เกียจเกินไปที่จะเข้าไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นด้วย

เดวิดหันหน้าออกทางซ้าย เขาคิดว่าทางนี้น่าจะโชคดีกว่า แต่ก่อนที่จะได้ก้าวเท้าแรกออกไป หูของเขาก็ได้ยินเสียงตวาดของผู้หญิงคนหนึ่งแว่วเข้าหูมา

ถ้าเป็นในสถานการณ์ปกติโดยทั่วไป ต่อให้เป็นเสียงที่ดังและฟังรู้เรื่องกว่านี้ ก็คงไม่สามารถดึงความสนใจของเดวิดได้เลย แต่คราวนี้มันไม่ปกติ เสียงนี้ไม่ปกติ! มันทำให้หัวใจของเขาบีบตัวแน่นขึ้นมาในทันที และโดยที่สมองยังไม่มีความคิดอะไรเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ แต่ขาของเขานั้นเตรียมตัวเองพร้อมเรียบร้อยแล้ว

‘เสียงผู้หญิงคนนั้น!?’

ตูม!!

ทักษะท่าเท้า 3 ชั้น ‘ท่าเท้า 5 ชั้น!’

ภายในชั่วพริบตา พื้นดินที่เดวิดเคยยืนอยู่ยุบตัวลงด้วยแรงกดอันมหาศาล ต้นไม้ที่ขวางทางเขากับต้นเสียงนั้นอยู่ราบไปเป็นทาง เพราะเดวิดระเบิดพลังท่าเท้า 5 ชั้นออกมาโดยสัญชาตญาณ และพุ่งตรงไปที่ต้นเสียงนั้นอย่างไม่ต้องหยุดคิดอะไรเลย

ความเร็วของเขานั่นน่าตื่นตะลึง แต่กลิ่นอายที่ส่งออกจากตัวของเขาในตอนนี้ มันน่าอัศจรรย์ใจมากยิ่งกว่า แรงกดดันที่ส่งออกมาทั้งโหดเหี้ยมและดุร้าย มันเหมือนกับสัตว์ร้ายในตำนานกำลังระเบิดโทสะของมันออกมาอย่างเต็มที่ไม่มีผิด

ปัง! ปัง! ปัง!

ไม่มีต้นไม้ต้นไหนขวางทางเดวิดเอาไว้ได้เลย เขาไม่ได้หลบออกนอกเส้นทางเลยแม้แต่นิดเดียว มุ่งตรงดิ่งไปเป็นเส้นตรง ทำลายต้นไม้ที่ขวางหน้าด้วยพละกำลังอันมหาศาล ระยะห่างระหว่างตำแหน่งของเดวิดกับจุดที่เกิดเสียงการต่อสู้ น่าจะอยู่ห่างกันไม่ต่ำกว่า 500 เมตร แต่เหมือนว่าเขาจะไปถึงที่นั่นได้ในเสี้ยววินาทีเท่านั้นเอง

และภาพเหตุการณ์ที่ปรากฏขึ้นในสายตา ทำให้เดวิดยิ่งโกรธเกรี้ยวมากขึ้นไปอีก ดวงตาของเขาแดงกล่ำ ราวกับสัตว์ร้ายที่บ้าระห่ำด้วยอารมณ์โกรธ ไม่เหลือความยับยั้งชั่งใจอยู่อีกต่อไปแล้ว!

มันเป็นภาพของเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง กำลังยืนเอาหลังพิงต้นไม้ไว้ ที่แขนนั้นมีเลือดไหลหยดออกมาเป็นทาง

รูปร่างหน้าตาของเด็กสาวคนนี้ดูธรรมดาเป็นอย่างมาก ถ้ากล่าวออกมาว่าเป็นคนสวย ก็จะเป็นการยกยอจนเกินจริง แต่ถ้าเอ่ยว่าขี้เหล่ ก็เป็นการดูถูกันเกินไป และถึงแม้ว่ารูปร่างหน้าตาจะอยู่ในระดับปานกลาง แต่บรรยากาศรอบ ๆ ตัว ทำให้เธอนั้นดูโดดเด่นขึ้นมาไม่น้อย ไม่ใช่ใครอื่น เธอคือลิสเธอร์นั่นเอง!

ฝ่ายตรงข้ามที่ล้อมกรอบเธอเอาไว้ มีกันอยู่ 5 คน เป็นผู้หญิง 2 คน และผู้ชาย 3 คน เดวิดสามารถบอกได้ง่าย ๆ เลยว่าพวกเขาเป็นมนุษย์กลายพันธุ์อย่างแน่นอน มันมีลักษณะของสัตว์ร้ายปรากฏให้เห็นบนร่างกายของพวกเขาอย่างชัดเจน

พวกเขาทั้งหมดไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้า แต่มีเกล็ดบาง ๆ ปกคลุมร่างกายเอาไว้ กำลังยืนล้อมลิสเธอร์เอาไว้เป็นรูปครึ่งวงกลม ด้วยท่าทางที่พร้อมโจมตีได้ทุกเมื่อ แต่ตอนนี้ทุกคนกำลังหันมองมาที่เดวิดอย่างตกใจ

ในเสี้ยววินาทีที่เดวิดพุ่งเข้ามาถึง เขาเห็นมนุษย์กลายพันธุ์ทั้ง 5 คนในทันที และเมื่อเขาหันไปเห็นเลือดที่ไหลหยดลงมาจากแขนของลิสเธอร์ ดวงตาของเขาก็เปลี่ยนเป็นแดงกล่ำ ลมหายใจเริ่มถี่และแรงขึ้น จนเดวิดต้องพยายามควบคุมไม่ให้ตัวเองพุ่งออกไปโจมตี

ร่างกายของเขากระตุกเป็นระยะ ระหว่างที่เดินเข้าไปใกล้พวกเขามากขึ้นเรื่อย ๆ มันแสดงให้เห็นได้เลยว่า เดวิดต้องใช้ความพยายามในการข่มอารมณ์ของตัวเองมากมายขนาดไหน เขาไม่ต้องการจู่โจมออกไปอย่างหุนหันพลันแล่นตามอารมณ์โกรธ ไม่ต้องการให้เกิดอะไรผิดพลาดขึ้นเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะเรื่องตรงหน้านี้มันมีความปลอดภัยของเธอคนนั้นเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย!

เขาไม่ต้องการให้มีความเสี่ยงอะไรทั้งสิ้น!

“เหยื่อ 2 ตัวที่มีพลังอันแข็งแกร่ง? เกิดอะไรขึ้นกันแน่?” เสียงอันเกรี้ยวกราดดังออกมาจากมนุษย์กลายพันธุ์เพศชายที่ดูเหมือนว่าจะเป็นหัวหน้ากลุ่ม ในน้ำเสียงนั้นแฝงไปด้วยความตื่นตระหนกอยู่เล็กน้อย

‘กัสตรา’ ตกใจกับการปรากฏตัวของเดวิดเป็นอย่างมาก และเขาก็รีบมองสำรวจไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวังทันที เขาไม่มั่นใจว่าเดวิดมาแค่เพียงคนเดียวเท่านั้น!