บทที่ 19 - [เนินพยัคฆ์หมอบ (ง่าย)]

บทที่ 19 - [เนินพยัคฆ์หมอบ (ง่าย)]

[นกหวีดฝึกสัตว์ (สำหรับสัตว์ป่าสติปัญญาต่ำ)]: เป่าแล้วอาจจะดึงดูดหรือทำให้สัตว์ป่าธรรมดาที่เลเวลต่ำกว่า Lv.3 สงบลงได้ชั่วคราว [ผงฝุ่นเงา]: สาดออกไปแล้วจะทำให้ทัศนวิสัยพร่ามัวเป็นบริเวณแคบๆ อยู่ได้หลายวินาที [แหวนมานา (ระดับดี)]: สวมใส่แล้ว จะเพิ่มมานา (พลังจิต) สูงสุดอีกประมาณ 10% และช่วยให้ฟื้นฟูมานาตามธรรมชาติเร็วขึ้นเล็กน้อย [โพชั่นฟื้นฟูมานาขนาดเล็ก 1 โหล (12 ขวด)]: สูตรมาตรฐาน หนึ่งขวดฟื้นฟูมานาได้เล็กน้อยใน 60 วินาที (ประมาณ 15% ของมานาสูงสุดของจอมเวท Lv.5) ใช้ตอนที่ไม่ได้ต่อสู้จะเห็นผลดีกว่า

มีของประมาณสิบกว่าอย่าง มูลค่าก็มีทั้งถูกทั้งแพงปะปนกันไป บางอย่างดูเป็นของเล่นหรือเอาไว้ศึกษา บางอย่างก็ใช้งานได้จริง

สายตาของซูหรานไปหยุดอยู่ที่สองรายการสุดท้าย

[แหวนมานา (ระดับดี)] เพิ่มมานาสูงสุด 10%! สำหรับเขาที่มีพลังจิตสูงถึง 16 แต้ม แถมเพิ่งเปลี่ยนอาชีพเป็นจอมเวท และกำลังต้องการหลอดมานาเพิ่มด่วนๆ นี่มันดึงดูดใจสุดๆ! แถมผลของมันยังอิงตามค่าพลังจิตด้วย ซึ่งเขาก็ผ่านเกณฑ์แบบเหลือๆ สามารถดึงประสิทธิภาพออกมาได้เต็มร้อย สิ่งนี้จะช่วยเพิ่มความสามารถในการร่ายเวทต่อเนื่องและโอกาสรอดชีวิตของเขาได้โดยตรงเลย

[โพชั่นฟื้นฟูมานาขนาดเล็ก 1 โหล] โพชั่นฟื้นฟูสูตรมาตรฐานตั้งสิบสองขวด! นี่แหละคือตัวช่วยให้สู้ได้นานๆ ไม่ว่าจะลงดันเจี้ยนยาวๆ หรือรับมือกับการต่อสู้ฉุกเฉิน โพชั่นมานาก็จำเป็นยิ่งกว่าโพชั่นฮีลซะอีก มีของพวกนี้ไว้ อุ่นใจขึ้นเยอะ

ใช้ป้ายคำสั่งสองชิ้น ซึ่งการอัญเชิญโครงกระดูก Lv.2 เริ่มจะมีประโยชน์น้อยลงแล้วสำหรับการต่อสู้ในเลเวลปัจจุบันของเขา (ส่วนใหญ่คงเอาไว้ศึกษาหรือใช้เป็นไพ่ตายเฉพาะกิจมากกว่า) มาแลกกับของสองอย่างนี้ที่จะช่วยเพิ่มพลังรบทันทีและการต่อสู้ระยะยาวได้อย่างเห็นผล ซูหรานชั่งน้ำหนักในใจอย่างรวดเร็ว ความแรร์ของป้ายคำสั่งอยู่ที่การอัญเชิญและคุณสมบัติความเป็นอันเดด แต่สำหรับคุณค่าในการต่อสู้จริงของโครงกระดูก Lv.2 มันลดลงตามเลเวลของเขาที่เพิ่มขึ้นจริงๆ อีกฝ่ายพูดถูก ตอนนี้มันมีค่าทางการศึกษามากกว่า ส่วนแหวนกับโพชั่น คือการเพิ่มพลังรบที่แท้จริง

เขาพอใจกับลิสต์ของแลกเปลี่ยนและราคาที่เสนอมามาก

"ผมเอาชิ้นนี้" ซูหรานชี้ไปที่คำอธิบายของ [แหวนมานา (ระดับดี)] แล้วก็ชี้ไปที่ [โพชั่นฟื้นฟูมานาขนาดเล็ก 1 โหล] "แล้วก็อันนี้ครับ"

ชายวัยกลางคนดูของที่เขาเลือก แล้วยิ้มอย่างรู้ทัน "ตาถึงนี่ แหวนวงนี้ได้รับการรับรองจากสมาคมช่างฝีมือ เอฟเฟกต์นิ่งชัวร์ ส่วนโพชั่นก็เป็นของมาตรฐานจากโรงคราฟต์รอบนอกของวิหารแห่งชีวิต คุณภาพไว้ใจได้" เขาปิดสมุดโน้ต "ป้ายคำสั่งสองชิ้น แลกแหวนหนึ่งวงกับโพชั่นสิบสองขวด ตกลงไหม?"

"ตกลง" ซูหรานตอบรับทันที เขาเช็กรูปแหวนกับคำอธิบายโพชั่นที่อีกฝ่ายให้ดูอีกรอบเพื่อความแน่ใจ แล้วก็หยิบ [ป้ายคำสั่งอัญเชิญโครงกระดูก] ที่สมบูรณ์อีกชิ้นออกมาจากช่องเก็บของ ยื่นให้พร้อมกับชิ้นแรกในมือ

ชายวัยกลางคนตรวจสอบป้ายคำสั่งทั้งสองชิ้นอย่างละเอียด โดยเฉพาะชิ้นที่ใหม่กว่า ยิ่งเขาตรวจเช็กก็ยิ่งยิ้มกว้างขึ้น เขาก็ล้วงกล่องไม้เรียบๆ กับถุงหนังใบเล็กออกมาจากอกเสื้อเหมือนกัน

เปิดกล่องไม้ออกมา ข้างในคือแหวนสีเงินหม่น ดีไซน์เรียบง่าย ประดับด้วยคริสตัลสีฟ้าใสชิ้นเล็กๆ [แหวนมานา]

ส่วนในถุงหนัง ก็มีขวดแก้วใสขนาดเท่านิ้วก้อยที่มีจุกไม้ก๊อกปิดอยู่สิบสองขวด ข้างในมีของเหลวสีฟ้าใสกระเพื่อมอยู่ [โพชั่นฟื้นฟูมานาขนาดเล็ก]

ซูหรานรับมา หยิบแหวนขึ้นมาสวมที่นิ้วชี้ขวาก่อน แหวนปรับขนาดให้เข้ากับนิ้วอัตโนมัติ กระแสพลังงานเย็นสบายค่อยๆ แผ่ซ่านจากนิ้วไปตามร่างกาย สอดประสานกับพลังจิตของเขา เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า หลอดมานาของเขาขยายใหญ่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ประมาณหนึ่งในสิบเลย! ความรู้สึกที่เต็มเปี่ยมนั้น ทำให้การไหลเวียนของมานาที่ตื่นตัวจากการเปลี่ยนอาชีพราบรื่นยิ่งขึ้นไปอีก

จากนั้นเขาก็เช็กโพชั่นทีละขวด ตรวจสอบดูว่าซีลปิดสนิทและคลื่นพลังงานบริสุทธิ์ดี

"ยินดีที่ได้ร่วมธุรกิจด้วยนะ" ชายวัยกลางคนเก็บป้ายคำสั่งทั้งสองชิ้นอย่างระมัดระวัง แล้วพยักหน้าให้ซูหราน "ไอ้หนุ่ม มาถูกทางแล้ว ของก็ดีด้วย วันหลังถ้ามีของดีๆ หรืออยากได้อะไร ก็มาหาฉันที่นี่ได้ เรียกฉันว่าเฒ่าไปป์ก็แล้วกัน"

ซูหรานพยักหน้าตอบ ไม่พูดอะไรมาก เก็บโพชั่นอย่างระมัดระวัง แล้วหันหลังเดินออกจากตรอกมืดสลัวแห่งนี้

เดินออกจากปากซอย แสงแดดยามบ่ายในเขตวงแหวนรอบในก็สาดส่องลงมา ซูหรานลูบคลำแหวนเย็นๆ บนนิ้วชี้ สัมผัสถึงมานาที่อัดแน่นขึ้นในร่างกาย

การเอาไอเทมพิเศษสองชิ้นที่ศักยภาพยังรอการพิสูจน์แต่พลังรบทันทีมีจำกัด มาแลกกับอุปกรณ์และเสบียงที่ช่วยเพิ่มพลังรบหลักได้ทันที

นี่เป็นการแลกเปลี่ยนที่คุ้มค่าสุดๆ โทรศัพท์ในกระเป๋าสั่นเตือนขัดจังหวะความคิดของเขา เขาหยิบขึ้นมาดู เป็นข้อความจากผู้ใช้โล่ พอกดเข้าไป หน้าจอก็เด้งข้อความที่อ่านแล้วสัมผัสได้ถึงความตื่นเต้น พร้อมกับรูปภาพเบลอๆ ที่เหมือนแคปมาจากเว็บบอร์ดหรือโปสเตอร์โปรโมท เป็นรูปเสือลายพาดกลอนท่าทางดุดัน "นักวิชาการ! ดูนี่สิ! [เนินพยัคฆ์หมอบ (ง่าย)]! ดันเจี้ยนสายทรัพยากรเปิดใหม่! ดรอปเนื้อเสือ หนังเสือ กระดูกเสือ Lv.2 ชัวร์ๆ! ในบอร์ดบอกว่า แค่เอาวัตถุดิบพวกนี้ไปขายรอบนึง ถ้าดวงดีหน่อย การันตีเลย 20 ถึง 30 เหรียญเงิน! นี่ยังไม่รวมรางวัลจากหีบไม้ของตัวดันเจี้ยนเองเลยนะ!" "เป็นไง? ไปไหม? ฉันกับพี่น้องพลหอกพร้อมลุยแล้ว! ขาดแค่นายที่เป็นมันสมองของทีมนี่แหละ! กฎเดิม นายสั่งการ พวกเราลุย!" ท้ายข้อความยังส่งอีโมติคอนตื่นเต้นมาอีกเป็นพรวน ซูหรานอ่านข้อความ สายตาไปหยุดอยู่ที่ประโยคประเมินรายได้ "20 ถึง 30 เหรียญเงิน" สำหรับผู้ใช้พลัง Lv.2 ทั่วไป นี่ถือเป็นรายได้ที่ล่อตาล่อใจมาก เยอะกว่าไปฟาร์มสุสานโครงกระดูกตั้งเยอะ ดันเจี้ยนสายทรัพยากร ก็ตามชื่อเลย มอนสเตอร์ในนั้นคือแหล่งทรัพยากรชั้นดี การฆ่าได้ของรางวัลที่มั่นคงและมีมูลค่าสูง เป็นช่องทางสำคัญให้พวกรากหญ้าได้สะสมทุน ถึงตอนนี้เขาจะเพิ่งใช้เงินจนเกลี้ยง แต่ก็แลกแหวนกับโพชั่นมาได้ พลังรบก็เพิ่มขึ้น ความกดดันเรื่องเงินก็เลยเบาลงหน่อย แต่การมีรายได้เข้ามาเรื่อยๆ มันก็จำเป็น โดยเฉพาะตอนนี้ที่เขาต้องซื้อพวกโมเดลเวทมนตร์ วัตถุดิบ แล้วก็ของใช้อื่นๆ ตลอด แล้วก็... [เนินพยัคฆ์หมอบ (ง่าย)] ฟังดูน่าจะเป็นมอนสเตอร์สายกายภาพเป็นหลัก อาจจะกันเวทได้บ้าง แต่ด้วย [กระสุนพลังงาน] ที่เขามีตอนนี้ กับแผนเดิมอย่าง เวทแสงสว่างก่อกวน, ฮีลระดับต่ำคอยซัพพอร์ต, หรือถ้าจำเป็นก็งัดคัมภีร์คลุ้มคลั่งมาบัฟให้เพื่อนร่วมทีม ไปกับพวกผู้ใช้โล่ ก็น่าจะผ่านได้ไม่ยาก ความเสี่ยงคุมได้ "ได้ครับ เวลาเดิม ที่เดิม" ซูหรานตอบกลับ ข้อความตอบกลับมาแทบจะในพริบตา: "เยี่ยม! พรุ่งนี้เช้า! เจอกัน!" ปิดแชท ซูหรานเก็บเครื่องเทอร์มินัลลงกระเป๋า แต่ในใจกลับมีความรู้สึกบางอย่างก่อตัวขึ้น พวกผู้ใช้โล่ ยังอยู่ Lv.2 กันหมด ตั้งแต่ตอนสุสานโครงกระดูกจนถึงตอนนี้ เลเวลแทบจะไม่ขยับเลย อาจจะใกล้ Lv.3 แล้ว แต่ยังไม่ทะลุแน่ๆ