บทที่ 61 รวมพล

บทที่ 61 รวมพล

ในป่าทึบอันมืดมิด แรงดันวิญญาณสีทองเข้มและแรงดันวิญญาณสีฟ้าครามปะทะกันอย่างดุเดือด ก่อเกิดเป็นพายุรุนแรงที่พัดพากองซากศพปลิวว่อนไปทั่วสารทิศ

ลิลินเน็ตต้องกอดต้นไม้เล็ก ๆ ไว้แน่น เพื่อไม่ให้ตัวปลิวไปตามลม

ทันใดนั้น เยคาว่าและสตาร์คต่างลดแรงดันวิญญาณลงพร้อมกันอย่างรู้ใจ

เวลานี้ สายตาที่สตาร์คมองเยคาว่าไม่ได้เย็นชาอีกต่อไป แต่แฝงไว้ด้วยความรู้สึกสนิทสนม

ส่วนเยคาว่ากลับตื่นตะลึงในใจ ตั้งแต่เลื่อนขั้นเป็นแอดจูคาส แรงดันวิญญาณของเขาก้าวกระโดดไปไกลมาก

ขนาดร่างแยกที่ได้ส่วนแบ่งไปแค่ 30% ยังข้ามขั้นจากรองหัวหน้าหน่วยไประดับหัวหน้าหน่วยได้สบาย ๆ

ยิ่งตอนนี้เขาเพิ่งเขมือบสมาชิกหน่วยสำรวจไปเกือบหมด (ยกเว้นอามาไก) แม้พลังส่วนใหญ่จะเอาไปใช้เร่งกระบวนการอารันคาร์ แต่ก็ยังช่วยเพิ่มแรงดันวิญญาณได้พอสมควร

ร่างแยกยมทูตเคยเจอเคียวราคุ ชุนซุยมาหลายครั้ง จากการประเมิน ถ้าเคียวราคุเอาจริง พลังน่าจะพอฟัดพอเหวี่ยงกับเขาตอนนี้ หรืออาจจะด้อยกว่านิดหน่อยด้วยซ้ำ

แต่สตาร์คในร่างที่ยังไม่ปลดปล่อยดาบ กลับมีแรงดันวิญญาณทัดเทียมกับเขา เยคาว่าไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมสตาร์คหลังปลดปล่อยดาบ  ถึงแพ้ชิไคของเคียวราคุได้!

“เจ้าแข็งแกร่งมาก!”

สตาร์คมองเยคาว่าด้วยสีหน้าจริงจัง

“เจ้าก็เหมือนกัน!”

มองดูสตาร์คและลิลินเน็ตตรงหน้า ความคิดบ้าดีเดือดแวบเข้ามาในหัวเยคาว่า

“ถ้าฉันกินสตาร์คเข้าไป จะเป็นอารันคาร์หรือวาสโทรเด้ได้เลยไหมนะ?”

แต่ความคิดนี้ก็ถูกปัดตกไปทันทีที่มันผุดขึ้นมา

ด้วยความแข็งแกร่งตอนนี้ ถ้าสู้กับสตาร์คร่างปกติยังพอลุ้น แต่ถ้าสตาร์คปลดปล่อยดาบ เขาแพ้แน่นอน

“สตาร์คที่แบ่งวิญญาณแล้วยังเก่งขนาดนี้ แล้วก่อนแบ่งวิญญาณจะเก่งขนาดไหนกันนะ?”

เยคาว่าสงสัยพฤติกรรมกึ่งทำลายตัวเองของสตาร์คมาก ที่ไม่เพียงแบ่งวิญญาณ แต่ยังปล่อยให้วิญญาณส่วนนั้นมีความคิดเป็นของตัวเอง

ต้องรู้ก่อนว่าเวลาเยคาว่าสร้างร่างแยก เขาจะไม่ยอมให้ร่างแยกมีจิตสำนึกใหม่ และไม่ใส่วิญญาณลงไปมากเกินไปโดยเด็ดขาด

เพียงเพราะทนความเหงาไม่ไหว ถึงกับต้องลดทอนพลังตัวเองเลยงั้นรึ? ในมุมมองของเยคาว่า การทนความเหงาคือคุณสมบัติพื้นฐานของผู้แข็งแกร่ง ถ้าเรื่องแค่นี้ยังทำไม่ได้ ก็คงไปได้ไม่ไกล

และเพราะขาดคุณสมบัตินี้นี่แหละ ที่ทำให้สตาร์คเฉื่อยชาในศึกคาราคุระ จนนำไปสู่ความพ่ายแพ้ในที่สุด!

แต่นั่นคือทางเลือกของสตาร์ค แม้เยคาว่าไม่เข้าใจ แต่ก็เลือกที่จะเคารพการตัดสินใจนั้น

“ข้าชื่อเยคาว่า ตอนนี้กำลังตามหาเพื่อนร่วมทางอยู่!”

สลัดความคิดฟุ้งซ่านทิ้งไป เยคาว่ายิ้มบาง ๆ เอ่ยชวนสตาร์ค

“บังเอิญจัง พวกข้าก็กำลังหาเพื่อนร่วมทางอยู่เหมือนกัน!”

สตาร์คตอบอย่างจริงใจ เดิมทีเขาหาเพื่อนคนเดียว ตอนนี้กลายเป็นเขาและลิลินเน็ตช่วยกันหา

“งั้น... มาร่วมเดินทางกับพวกข้าไหม? ข้ายังมีเพื่อนรออยู่อีกที่หนึ่งในฮูเอโคมุนโด!”

เยคาว่าพยายามชักชวนสตาร์คและลิลินเน็ต แน่นอนว่ากับตัวตึงระดับนี้ เขาคงไปบังคับขู่เข็ญให้สวามิภักดิ์แล้วจับยัดลูกบอลสายฟ้าไม่ได้

เหตุผลน่ะเหรอ? ก็ตอนนี้เขายังสู้มันไม่ได้ไง!

“พวกนั้น... แข็งแกร่งพอรึเปล่า? สถานการณ์ของพวกข้ามันค่อนข้างพิเศษนะ!”

สตาร์คมองกองซากศพรอบ ๆ ด้วยสายตาเศร้าสร้อย

“ไม่ต้องห่วง พวกเขาทนแรงดันวิญญาณข้าได้ ก็น่าจะทนของเจ้าได้เหมือนกัน”

สตาร์คถึงนึกได้ว่าแรงดันวิญญาณของเยคาว่าพอ ๆ กับเขาในร่างปกติ ดังนั้นเพื่อนของเยคาว่าย่อมไม่ได้รับอันตรายจากพลังของเขาแน่

แววตาของสตาร์คและลิลินเน็ตเริ่มเปล่งประกายด้วยความหวัง

ขณะที่ทั้งคู่กำลังตื่นเต้นที่จะได้ออกจากป่ามรณะแห่งนี้ เยคาว่าก็เบรกไว้ก่อน

“ก่อนจะพาออกไป หาอะไรใส่หน่อยเถอะ...”

สภาพกึ่งเปลือยของสตาร์คและลิลินเน็ตทำเอาเยคาว่าคิ้วขมวด

ถ้าเป็นเมนอสตัวอื่นแก้ผ้าเขาก็เฉย ๆ แต่สองคนนี้เป็นอารันคาร์ที่รูปร่างเหมือนมนุษย์เปี๊ยบ การไม่ใส่อะไรเลยมันดูไม่งาม

เขาหยิบชุดยมทูตสองชุดออกมาจากไหนไม่รู้ โยนคลุมตัวทั้งคู่ไว้

ชุดพวกนี้ย่อมได้มาจากสมาชิกหน่วยสำรวจที่เขาเพิ่งเขมือบไปนั่นแหละ

สตาร์คใส่ชุดยมทูตได้พอดีเป๊ะ บวกกับดาบฟันวิญญาณที่เอว ดูไปดูมาก็เหมือนยมทูตจริง ๆ

ส่วนลิลินเน็ต ใส่ชุดยมทูตที่หลวมโครกแล้วดูตลกพิลึก แต่ก็ยังดีกว่าเดินแก้ผ้าโทงๆ ล่ะนะ

...

ที่ชายป่ารัตติกาล เยคาว่า สตาร์ค และลิลินเน็ต ยืนอยู่รอบนอก

“ที่นี่ฟื้นฟูสภาพแล้วเหรอ?”

มองป่ารัตติกาลที่กลับมาสมบูรณ์ดังเดิม เยคาว่าแปลกใจเล็กน้อย

เขาจำได้ว่าหลายปีก่อน การต่อสู้ของเขากับอุลคิโอร่า ซิฟเฟอร์ ทำลายป่าไปกว่าครึ่ง ไม่นึกว่าจะฟื้นตัวได้เร็วขนาดนี้ในเวลาแค่สามปีกว่า

เยคาว่ามองเข้าไปในป่ามืดมิด แล้วระเบิดแรงดันวิญญาณออกมาโดยไม่พูดพล่ามทำเพลง

เสาแสงสีทองเข้มพุ่งเสียดฟ้า ส่องสว่างป่ารัตติกาลไปกว่าครึ่ง

ในเวลาเดียวกัน อีกฟากหนึ่งของป่า แรงดันวิญญาณสีเขียวเข้มก็พุ่งขึ้นมาตอบรับเยคาว่า

เห็นดังนั้น เยคาว่าแสยะยิ้ม

ไม่นาน ร่างหนึ่งก็บินออกมา มุ่งตรงมาหาเยคาว่า

เป็นเมนอสรูปร่างมนุษย์ ผิวขาวซีด มีปีกค้างคาวสีดำคู่หนึ่ง และหน้ากากที่แตกไปส่วนหนึ่ง

อุลคิโอร่า ซิฟเฟอร์ นั่นเอง

“นายท่าน...”

ทันทีที่เห็นเยคาว่า อุลคิโอร่าก็เอ่ยเรียกด้วยความเคารพ

“อืม ดูเหมือนการแสดงครั้งก่อนจะได้ผลแฮะ!”

เห็นอุลคิโอร่ายอมรับเขาเป็นราชาด้วยความสมัครใจ เยคาว่ารู้ทันทีว่าแผนการล้างสมองครั้งก่อนสำเร็จงดงาม

เดิมทีเขากะจะใช้โอกาสนี้โชว์พลังหลังเลื่อนขั้นเพื่อข่มขวัญ แต่ดูเหมือนจะไม่จำเป็นแล้ว

“อุลคิโอร่า ไปจากที่นี่ด้วยกันเถอะ!”

เยคาว่าแกล้งทำวางมาด

อุลคิโอร่าที่รู้รักษาหน้าเจ้านาย รีบคุกเข่าลงข้างหนึ่ง:

“ตามบัญชา นายท่าน!”

สตาร์คที่ยืนดูอยู่ข้าง ๆ แอบตกตะลึง

เขาไม่นึกเลยว่าเยคาว่า จะทำให้วาสโทรเด้ที่ยังไม่ใช่อารันคาร์สมบูรณ์ ยอมก้มหัวให้ได้ขนาดนี้!

แม้วาสโทรเด้ตนนี้จะมีแรงดันวิญญาณน้อยกว่าเยคาว่ามาก แต่วาสโทรเด้ทุกตนล้วนเป็นยอดฝีมือในฮูเอโคมุนโด มีศักดิ์ศรีของตัวเอง การที่ยอมสยบให้เยคาว่าขนาดนี้ย่อมไม่ธรรมดา

“ลิลินเน็ต บางทีครั้งนี้เราอาจเลือกตามคนถูกแล้วก็ได้นะ!”

สตาร์คหันไปสบตากับลิลินเน็ต สีหน้าดูตื่นเต้น

จากนั้น เยคาว่าพร้อมด้วยอุลคิโอร่าและสองอารันคาร์ ก็มุ่งหน้าไปยังที่อยู่ของฮาริเบล

ภายในถ้ำ ฮาริเบลที่นั่งพิงผนังมองมิล่า โรสและซุนซุนเล่นกันอยู่ จู่ ๆ ก็สัมผัสได้ถึงแรงดันวิญญาณสี่สายที่กำลังใกล้เข้ามา

หนึ่งในนั้นให้ความรู้สึกคุ้นเคยเป็นอย่างดี

“ท่านเยคาว่า!”

สัมผัสได้ถึงแรงดันวิญญาณของเยคาว่า ฮาริเบลรีบวิ่งออกจากถ้ำด้วยความดีใจ!

และเธอก็พบเยคาว่าและคณะทั้งสี่จริง ๆ

“เทียร์ ฉันกลับมาแล้ว!”

เห็นเยคาว่า ฮาริเบลรีบพุ่งเข้าไปหา เยคาว่าลูบหน้าผากเธออย่างอ่อนโยน

ส่วนสตาร์ค ลิลินเน็ต และอุลคิโอร่า ที่ตามหลังมา ต่างตกตะลึงอีกครั้ง

“วาสโทรเด้อีกตน!”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═