บทที่ 45 ราชันย์เพียงหนึ่งเดียว

บทที่ 45 ราชันย์เพียงหนึ่งเดียว

“โฮก!” มองดูราชันย์เสือดาวที่ตอนนี้ตัวเท่าแมวบ้าน ยังคงแยกเขี้ยวขู่ฟ่อ ๆ ใส่เขาขณะถูกหิ้วอยู่ในมือ เยคาว่าก็รู้สึกอ่อนใจ

“ถ้าเป็นชาติก่อน ฉันจับแกไปทำหมันแน่!”

จ้องมองรอยยิ้มกึ่งขันกึ่งขู่ของเยคาว่า กริมจอว์รู้สึกเสียววาบที่หว่างขา เผลอหนีบขาหลังแน่นโดยสัญชาตญาณ

“กริมจอว์ สวามิภักดิ์ต่อฉัน แล้วฉันจะไว้ชีวิต เป็นไง?”

“ฝันไปเถอะ! ถ้าข้าเป็นวาสโทรเด้เหมือนกัน ข้าต้องชนะแกได้แน่! แกมันก็แค่ใช้ระดับพลังที่สูงกว่ามากดขี่ข้าตอนนี้เท่านั้นแหละ!”

ได้ยินกริมจอว์พูดแบบนั้น เยคาว่าก็ระเบิดหัวเราะลั่น:

“ฮ่าฮ่าฮ่า ช่างเป็นแมวน้อยที่หัวรั้นจริง ๆ!”

กริมจอว์เข้าใจผิดเต็มประตูว่าเยคาว่าคือวาสโทรเด้ ถ้ารู้ว่าตอนนี้เยคาว่าเป็นแค่กิลเลียน สีหน้าคงจะดูไม่จืดแน่ ๆ

แต่เยคาว่าไม่มีอารมณ์จะอธิบายอะไรมากความ

“เปรี๊ยะ!”

มือซ้ายของเยคาว่าส่องแสงวูบวาบ ลูกบอลสายฟ้าสีทองเข้มปรากฏขึ้น เจ้าปลาและเจ้าแพะข้าง ๆ เห็นเข้าก็หน้าถอดสี พวกมันยอมจำนนต่อเยคาว่าเพราะโดนลูกบอลสายฟ้านี่แหละ

แม้จะผ่านมาสามปีและยอมรับใช้ด้วยใจจริงแล้ว แต่พอเห็นลูกบอลสายฟ้านี้อีกครั้ง ก็ยังอดหวาดกลัวไม่ได้

“อู๊ด!”

เยคาว่าใช้มือขวาบีบคอกริมจอว์ แล้วใช้มือซ้ายยัดลูกบอลสายฟ้าเข้าปากมันดื้อ ๆ จนกริมจอว์ส่งเสียงร้องอู้อี้ไม่หยุด

จากนั้นเขามองกริมจอว์ที่ยังคงพยศ แล้วเอ่ยช้า ๆ:

“เจ้าแมวน้อย ฉันรู้ว่าแกรู้สึกว่าฉันใช้อำนาจวาสโทรเด้ข่มเหงแก แกเลยไม่พอใจ”

“เอาอย่างงี้ ตราบใดที่แกยอมสวามิภักดิ์ต่อฉัน ฉันจะให้โอกาสแกพัฒนาตัวเองต่อไป ถ้าวันไหนแกเอาชนะฉันได้ ฉันจะเอารูปบอลสายฟ้าออกจากตัวแกให้ แถมยอมเป็นข้ารับใช้แกด้วยซ้ำ ไม่มีอะไรเสียหายนี่!”

“แต่ถ้าแกปฏิเสธ ฉันคงต้องจับแกกิน ให้แกกลายเป็นส่วนหนึ่งของฉันซะ!”

“ให้เวลาคิดแค่ห้าวินาที!”

พูดจบ เยคาว่าก็ชาร์จเซโร่ไว้ที่มือซ้าย จ่อไปที่หัวกริมจอว์

“ห้า!”

“สี่!”

“สาม!”

“สอง!”

“ข้า... ข้ายอมแพ้!”

จังหวะที่เซโร่กำลังจะเป่าหัวกระจุย กริมจอว์ก็ตะโกนออกมาในที่สุด

“หึ ดีมาก เด็กดี ฉันชื่อเยคาว่า จำชื่อฉันไว้ แล้วเมื่อไหร่ที่คิดว่าปีกกล้าขาแข็งพอ ก็มาเอาชนะฉันให้ได้!”

“แต่ก่อนจะถึงวันนั้น ฉันคือราชาเพียงหนึ่งเดียวของแก!”

จากนั้น เยคาว่าคลายมือซ้าย เซโร่ที่พร้อมยิงก็สลายหายไปในพริบตา

เห็นดังนั้น กริมจอว์ที่ถูกหิ้วอยู่เบิกตากว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ:

“การควบคุมระดับนี้... เป็นไปได้ยังไง?”

กริมจอว์ตกใจสุดขีดเมื่อเห็นเยคาว่าสลายเซโร่ที่กำลังจะระเบิดออกได้อย่างง่ายดาย ต้องรู้ก่อนว่าเซโร่ที่ชาร์จเตรียมยิง ก็เหมือนระเบิดที่ถอดสลักแล้ว ยังไงก็ต้องระเบิด!

ถ้าฝืนหยุดกะทันหัน ตัวคนยิงเองนั่นแหละที่จะบาดเจ็บ!

แต่เยคาว่ากลับทำให้เซโร่สลายกลายเป็นความว่างเปล่าได้อย่างชิล ๆ แสดงให้เห็นว่าการควบคุมแรงดันวิญญาณของเขาอยู่ในระดับที่น่าสะพรึงกลัว

จากนั้น เยคาว่าก็โยนกริมจอว์ทิ้งอย่างไม่ไยดี กริมจอว์ตัวจิ๋วกลิ้งหลุน ๆ ไปเจ็ดแปดตลบบนพื้นทรายกว่าจะทรงตัวลุกขึ้นยืนได้

“เปาะ”

เยคาว่าดีดนิ้ว แรงกดดันวิญญาณที่กดทับร่างกริมจอว์ก็หายวับไป เขากลับคืนสู่ขนาดปกติทันที

“ไปซะ ไปฝึกให้เก่งที่สุดเท่าที่จะทำได้ แกตอนนี้ยังอ่อนหัดเกินไป ยังไม่คู่ควรที่จะยืนเคียงข้างราชาของแก!”

กริมจอว์ที่กลับคืนร่างเดิมชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วถามอย่างไม่อยากเชื่อ:

“แกจะปล่อยข้าไปจริง ๆ เหรอ?”

“ทำไม? จะให้ฉันเดินไปส่งรึไง?”

ได้ยินดังนั้น กริมจอว์รีบใช้โซนีโดทิ้งระยะห่างทันที พอหันกลับมาเห็นว่าเยคาว่าไม่คิดจะไล่ตามจริง ๆ เขาถึงโล่งใจและรีบจากไปอย่างรวดเร็ว

“นายท่าน ปล่อยมันไปจริง ๆ เหรอขอรับ? ให้พวกข้าไปตามจับกลับมาไหม?” แพะแดง หยวน ปั๊ก ที่ตัวไหม้เกรียมจากเซโร่ ถามเสียงอู้อี้

“เพียะ!”

เจ้าปลาประหลาดรีบเข้ามาตบหัวเจ้าแพะด้วยหาง:

“ไอ้โง่! นายท่านมีเหตุผลของท่าน จะไปตามจับมันกลับมา? ถามจริง แกสู้มันไหวเหรอ!”

เยคาว่ามองตัวตลกสองตัวนี้แล้วอดมุมปากกระตุกไม่ได้ อยากจะจับกินทั้งคู่ให้รู้แล้วรู้รอด

จริง ๆ แล้วเหตุผลที่เยคาว่าปล่อยกริมจอว์ไป เพราะจากการตรวจสอบแรงดันวิญญาณ เขาพบว่ากริมจอว์เพิ่งเลื่อนขั้นเป็นแอดจูคาส พลังยังห่างไกลจากตอนที่ปรากฏตัวในเนื้อเรื่องหลักมาก

ขืนเอามาเลี้ยงตอนนี้ รังแต่จะเป็นตัวถ่วง เพราะลำพังเยคาว่าเองยังหาฮอลโลว์กินไม่ค่อยจะพอ จะเอาส่วนไหนไปแบ่งให้มัน?

สำหรับลูกน้องที่มีศักยภาพเป็นวาสโทรเด้ เยคาว่าจำเป็นต้องให้อิสระระดับหนึ่ง

อีกอย่าง กริมจอว์มีลูกบอลสายฟ้าฝังอยู่ในตัว ตราบใดที่ไม่ออกไปจากฮูเอโคมุนโด เยคาว่าก็รู้ตำแหน่งมันตลอด คิดจะฆ่าเมื่อไหร่ก็ได้แค่กระดิกนิ้ว

ส่วนเรื่องที่บอกว่าจะให้กริมจอว์แซงหน้าแล้วกลับมาเป็นอิสระน่ะเหรอ? นั่นมันฝันกลางวันที่เยคาว่าวาดให้ดูเล่น ๆ

ขนาดเยคาว่ายังไม่ได้เป็นแอดจูคาส กริมจอว์ยังสู้ไม่ได้ แล้วในอนาคตจะเอาอะไรมาสู้?

...

ลาส โนเชส

ตั้งอยู่ลึกสุดของทะเลทรายฮูเอโคมุนโด และเป็นจุดที่มีอนุภาควิญญาณหนาแน่นที่สุด

สิ่งก่อสร้างทรงกลมขนาดยักษ์ ราวกับชามหินคว่ำอยู่กลางทะเลทราย มีเสาสูงตระหง่านสี่ต้นล้อมรอบ

และต่างจากพระราชวังทั่วไป ลาส โนเชสไม่มีหลังคา

ภายในโถงหลัก บนบัลลังก์สูงสุด โครงกระดูกรูปร่างมนุษย์สวมชุดคลุมสีเข้มและมงกุฎทองคำนั่งตระหง่านอยู่ นี่คือราชาแห่งฮูเอโคมุนโดองค์ปัจจุบัน... บารากัน ลุยเซนแบร์น

“ท่านราชาบารากันผู้ยิ่งใหญ่ เราพบร่องรอยของวาสโทรเด้เพศหญิงตนนั้นทางตอนใต้ของทะเลทรายอีกแล้วขอรับ แต่เธอยังคงยืนกรานไม่ยอมสวามิภักดิ์ต่อท่าน”

“แถมยังบังอาจด่าท่านว่าเป็นคนบ้าที่รู้แต่จักรุกรานและฆ่าฟัน!”

เบื้องล่าง แอดจูคาสครึ่งคนครึ่งเสือคุกเข่าข้างหนึ่ง รายงานต่อบารากันบนบัลลังก์

“เจ้าพวกโง่เขลา บังอาจขัดขืนผู้ปกครองเพียงหนึ่งเดียวของฮูเอโคมุนโด! ไปปราบมัน!”

“ปราบมัน!”

ยังไม่ทันที่บารากันจะเอ่ยปาก เหล่าแอดจูคาสที่นั่งอยู่ด้านล่างบัลลังก์ก็ตะโกนสนับสนุน อยากจะไปสั่งสอนวาสโทรเด้นิรนามตนนั้นเต็มแก่

เห็นบรรยากาศคุกรุ่นได้ที่ บารากันค่อย ๆ ลุกขึ้น

“ข้าคือ บารากัน ลุยเซนแบร์น ราชาแห่งฮูเอโคมุนโด! ข้าจะไปกำราบกบฏผู้นั้นด้วยตัวเอง!”

และแล้ว บารากันก็นำทัพแอดจูคาสส่วนใหญ่ออกจากลาส โนเชส ทว่าขณะที่พวกมันเคลื่อนพลออกไป ไม่มีใครสังเกตเห็นตะขาบตัวจิ๋วที่มุดขึ้นมาจากทรายตรงมุมทางเข้า

“ไปกันแล้วเหรอ?”

ไกลออกไป เยคาว่าที่กำลังไล่กินกิลเลียนไร้สติ หยุดชะงักทันที ผ่านร่างแยกที่ทิ้งไว้หน้าประตูลาส โนเชส เขาเห็นบารากันนำทัพใหญ่ออกไปแล้ว

จากการตรวจจับแรงดันวิญญาณ ยังมีแอดจูคาสเหลืออยู่ในลาส โนเชสอีก 63 ตัว

“แค่นี้ก็น่าจะพอแล้ว!”

สีหน้าของเยคาว่าตื่นเต้นสุดขีด เขารอเวลานี้มานานแล้ว!

เดิมทีแผนของเยคาว่าคือรอจังหวะที่ไอเซ็นมาปราบปรามบารากัน แล้วค่อยฉวยโอกาสเข้าไปเก็บตก ไม่นึกว่ายังไม่ทันที่ไอเซ็นจะมา บารากันดันอดรนทนไม่ไหวออกโรงเองซะก่อน

และตอนนี้ แอดจูคาสหกสิบกว่าตัวที่เหลือในลาส โนเชสนั่นแหละ คืออาหารอันโอชะที่จะพาเขาเลื่อนขั้น!

“หึหึหึ!”

เยคาว่าตื่นเต้นจนเผลอหัวเราะเสียงประหลาดออกมา

เจ้าปลาและเจ้าแพะข้าง ๆ ตัวสั่นด้วยความกลัว

“นายท่าน... เป็นอะไรไปขอรับ?”

ทันใดนั้น เสียงของเยคาว่าก็ดังแว่วมา:

“รอฉันอยู่ที่นี่ เดี๋ยวฉันมา!”

ยังไม่ทันสิ้นเสียง เขาก็กลายร่างเป็นสายฟ้า พุ่งตรงไปยังลาส โนเชสทันที!

เขาต้องรีบไปลาส โนเชสให้เร็วที่สุด เพื่อไปกินบุฟเฟต์!!!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═