บทที่ 34 พบอุลคิโอร่าครั้งแรก

บทที่ 34 พบอุลคิโอร่าครั้งแรก

ป่าเมนอส... ป่ารัตติกาล

สมกับชื่อของมัน สถานที่แห่งนี้ถูกความมืดปกคลุมชั่วนิรันดร์ ไร้ซึ่งแสงสว่างแม้เพียงริบหรี่

“นายท่าน แอดจูคาสแถวนี้ถูกท่านจัดการเรียบแล้วขอรับ”

แอดจูคาสรูปร่างแพะเพลิง สูงสามเมตร ยาวห้าเมตร เอ่ยกับเยคาว่าด้วยสีหน้าประจบสอพลอ

ฮอลโลว์แพะตัวนี้มีนามว่า ‘หยวน ปั๊ก’ เช่นเดียวกับเจ้าปลาประหลาด ‘จีวา บาร์นส์’ มันเป็นผู้ติดตามที่ถูกบังคับให้กลืนลูกบอลสายฟ้าและจำยอมสวามิภักดิ์ต่อพลังอำนาจของเยคาว่า

ในป่าเมนอสช่วงหลายวันที่ผ่านมา เยคาว่าได้พบเจอแอดจูคาสที่อาศัยอยู่ที่นี่นับสิบตัว นอกจากเจ้าปลาและเจ้าแพะที่ยอมจำนน ที่เหลืออีกนับสิบตัวล้วนถูกแปรเปลี่ยนเป็นแรงดันวิญญาณภายในร่างของเยคาว่าจนหมดสิ้น

“นายท่าน อย่าเข้าไปลึกกว่านี้เลยขอรับ! สงสัยกันว่าในป่ารัตติกาลแห่งนี้ยังมีวาสโทรเด้อาศัยอยู่อีกตนนอกจากท่าน!”

เจ้าปลาประหลาดจีวา บาร์นส์ เอ่ยเสริม

เห็นได้ชัดว่า แอดจูคาสสองตัวนี้ปักใจเชื่อว่าราชาผู้ทรงพลังเหลือคณาของพวกมันคือเมนอส กรันเดระดับสูงสุด... วาสโทรเด้ หารู้ไม่ว่าราชาของพวกมันเป็นเพียงแค่กิลเลียน!

“ถ้าพวกแกสองตัวไม่กล้าเข้าไป งั้นก็รอฉันอยู่ข้างนอกนี่แหละ!”

เยคาว่ามีหรือจะอ่านความนัยของแอดจูคาสพวกนี้ไม่ออก? ฮอลโลว์สองตัวนี้ยอมจำนนเพราะถูกกำลังบังคับ และเพิ่งจะติดตามเขาได้ไม่นาน ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะยอมเสี่ยงตายเพื่อเขา ดังนั้นเขาจึงทิ้งพวกมันไว้ที่หน้าป่ารัตติกาล

เยคาว่าตั้งใจจะเข้าไปเผชิญหน้ากับแอดจูคาสลึกลับตัวนั้นเพียงลำพัง

ก่อนไป เขายิ้มบาง ๆ ให้แอดจูคาสทั้งสองแล้วเอ่ยว่า:

“อ้อ แล้วก็พวกแกสองตัว อย่าออกห่างจากฉันจนเกินไปล่ะ ถ้าฉันสัมผัสแรงดันวิญญาณพวกแกไม่ได้เมื่อไหร่ ลูกบอลสายฟ้าในท้องพวกแกคงจะ...!”

ได้ยินดังนั้น เจ้าแพะและเจ้าปลาต่างหวาดกลัวจนขนหัวลุก รีบละล่ำละลักรับคำ:

“พวกข้าจะหนีไปไหนได้? พวกข้าจะรออยู่ตรงนี้ รอคอยให้นายท่านกลับมาพร้อมชัยชนะขอรับ!”

เยคาว่าไม่ใส่ใจ เพียงแค่นเสียงในลำคอแล้วเมินเฉย เขาใช้โซนีโดพุ่งเข้าไปในป่ารัตติกาล

“ก๊า! ก๊า!”

ภายในป่ารัตติกาล เสียงร้องของฮอลโลว์อีกาดังก้อง

เยคาว่าไม่สนใจ ปล่อยแรงดันวิญญาณออกมาเล็กน้อย ฮอลโลว์อีกาที่กระจัดกระจายต่างเงียบกริบทันที หลังจากเยคาว่าจากไป พวกมันก็รวมตัวกันกลายเป็นอีกายักษ์ ตัวสั่นงันงกมองตามหลังเยคาว่า

“ก๊า ตัวใหม่อีกแล้ว! ตัวใหม่อีกแล้ว!”

ยิ่งเดินลึกเข้าไป เยคาว่าสังเกตเห็นว่าต้นไม้ข้างหน้าเริ่มเตี้ยลงเรื่อย ๆ กิ่งก้านมีหยดน้ำที่เกิดจากอนุภาควิญญาณเกาะอยู่ ฮอลโลว์ค้างคาวตัวเล็ก ๆ ห้อยหัวหลับใหลอยู่ตามกิ่งไม้ โดยปิดตาแน่น

จนกระทั่งการมาถึงของเยคาว่า ฮอลโลว์ค้างคาวเหล่านี้ถึงสะดุ้งตื่นจากแรงดันวิญญาณอันทรงพลัง

ฮอลโลว์ค้างคาวขนาดเล็กนับแสนตัวจ้องเขม็งมาที่เยคาว่า ดวงตาเรืองแสงสีเขียว

“กิ๊ซ! กิ๊ซ!”

ค้างคาวนับไม่ถ้วนกรีดร้อง เสียงของพวกมันก่อตัวเป็นคลื่นเสียงน่าขนลุกพุ่งเข้าใส่เยคาว่า

“หนวกหู!”

เส้นสายแรงดันวิญญาณสีทองเข้มพวยพุ่งออกจากร่างเยคาว่า หนาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ จนกลายเป็นเสาแสงสีทองเข้มพุ่งทะลุฟ้า ส่องสว่างป่ารัตติกาลที่มืดมิด

และฝูงฮอลโลว์ค้างคาวจำนวนมหาศาลที่กำลังกรีดร้องใส่เยคาว่า ต่างตกใจกลัวแรงดันวิญญาณอันทรงพลัง แตกฮือหนีตายกระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง ทำให้ป่ารัตติกาลโกลาหลไปทั่ว

“ยังไม่ออกมาอีกเหรอ?”

เยคาว่าสีหน้าเรียบเฉย มองดูรังที่เหมือนหลุมดำลึกไร้ก้นบึ้งเบื้องหน้าแล้วเอ่ยเบา ๆ

ทันใดนั้น แรงดันวิญญาณสีเขียวเข้มก็ปะทุออกจากรังเบื้องหน้า แรงดันวิญญาณที่ไม่ด้อยไปกว่าเยคาว่าพุ่งทะลักราวกับคลื่นยักษ์จากส่วนลึกของรัง เข้าต้านทานแรงดันวิญญาณสีทองเข้มอย่างสูสี

“แรงดันวิญญาณแข็งแกร่งมาก สมกับเป็นวาสโทรเด้!”

เยคาว่าตั้งสมาธิสัมผัสแรงดันวิญญาณมหาศาลนี้ และต้องแปลกใจที่พบว่ามันทัดเทียมกับเขา เผลอ ๆ อาจจะเหนือกว่าเขาในตอนนี้เล็กน้อย

แรงดันวิญญาณของเยคาว่าในตอนนี้เพิ่มขึ้นเกือบเท่าตัวเมื่อเทียบกับตอนที่เพิ่งเป็นกิลเลียน ถ้าตอนนั้นแรงดันวิญญาณเขาแตะขอบของระดับหัวหน้าหน่วย (ระดับ 3)

ตอนนี้เขาก็จัดอยู่ในกลุ่มหัวกะทิของระดับ 3 เป็นแรงดันวิญญาณระดับหัวหน้าหน่วยขนานแท้

แม้กระนั้น แรงดันวิญญาณของเขาก็ยังถูกวาสโทรเด้ตนนี้กดดันอยู่เล็กน้อย

“สมกับเป็นวาสโทรเด้จริง ๆ!”

ทันทีที่เห็นแรงดันวิญญาณสีเขียวเข้มที่เป็นเอกลักษณ์ เขาก็รู้ทันทีว่าวาสโทรเด้ที่ซ่อนตัวอยู่ลึกสุดของรังคือใคร

ไม่นานนัก เงาร่างรวดเร็วปานสายฟ้าก็พุ่งออกมาจากถ้ำมืดมิด เมื่อมองดูดี ๆ มันคือสิ่งมีชีวิตรูปร่างมนุษย์ ผิวขาวซีดทั้งตัว ส่วนสูงและรูปร่างคล้ายคลึงกับมนุษย์

ทั่วร่างปกคลุมด้วยชั้นเกราะแข็งสีขาวบริสุทธิ์ ยกเว้นปีกค้างคาวที่พับอยู่กลางหลัง

ดวงตาสีเขียวเข้มส่องประกายราวกับมรกตสองเม็ด รูฮอลโลว์ขนาดใหญ่ที่หน้าอกข้างซ้ายตรงตำแหน่งหัวใจนั้นโดดเด่นเป็นพิเศษ

หน้ากากสีขาวรูปทรงค้างคาวมีลวดลายสีเขียวเข้มสองเส้นลากยาวจากหางตาลงมาถึงกราม ราวกับรอยคราบน้ำตา

“เป็นนายจริง ๆ ด้วย อุลคิโอร่า ซิเฟอร์!” เยคาว่าคิดในใจ สีหน้าเจือความตื่นเต้น

“เจ้า... เป็นใคร?”

อุลคิโอร่าเอ่ยช้า ๆ มองดูเผ่าพันธุ์เดียวกันที่ทรงพลังผู้มารบกวนการนอนหลับ น้ำเสียงเนิบช้าเพราะไม่ได้สื่อสารกับใครมาเนิ่นนาน

“ฉันคือผู้ปกครองฮูเอโคมุนโดในอนาคต มาเพื่อพิชิตนาย สยบต่อฉันซะ แล้วฉันจะพานายไปตามหาหัวใจ!”

เยคาว่าประกาศจุดประสงค์ตรง ๆ แต่วินาทีถัดมา...

วูบ!

ร่างของอุลคิโอร่า ซิเฟอร์หายวับ พุ่งเข้าโจมตีเยคาว่าทันที

เขาเปิดฉากด้วยโซนีโดความเร็วสูง มาโผล่ตรงหน้าเยคาว่าในพริบตา ฝ่ามือที่ดูเรียวบางแต่คมกริบดุจใบมีดเหล็ก แทงตรงเข้าใส่ตำแหน่งหัวใจของเยคาว่า

“กะแล้วเชียว!”

นิสัยชอบเจาะรูหัวใจชาวบ้านนี่มีมาตั้งแต่สมัยนี้เลยสินะ

“ฉันมีรูฮอลโลว์ที่ท้องอยู่แล้ว ไม่ต้องมาเจาะเพิ่มให้หรอก!”

เยคาว่าตะโกนลั่น ชักดาบฟันวิญญาณร่างต้นในฝักไม้ข้างเอว ฟันฉับเข้าที่มือของอุลคิโอร่า

ฉัวะ!

มือซ้ายของอุลคิโอร่าเกิดแผลเหวอะหวะ เลือดไหลซึม แต่ในพริบตา เนื้อเยื่อก็ขยับตัวและคืนสภาพเดิม

ชัดเจนว่า ‘สุดยอดการฟื้นตัว’ ก็เป็นของถนัดของหมอนี่เหมือนกัน

เห็นการโจมตีพลาดเป้า อุลคิโอร่าถอยฉากทันที ทิ้งระยะห่างจากเยคาว่า

แต่เยคาว่ากลับมีไฟในการต่อสู้ลุกโชน เขาแสยะยิ้ม กระชับดาบ แล้วพุ่งไล่ตามไปอย่างดุดัน...

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═